Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichten over wat in het dagelijkse leven ons geloof raakt

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor willempower » Vr 28 Nov 2014, 23:57

@tjerk
Je weet best dat de Nak morgen je even de oren gaat wassen , jullie begrijpen het niet .
En een gesprek is een dialoog dat kent men niet , is onvoorwaardelijk navolgen , en anders oprotten .
Dat moet jij toch weten , ze denken maar aan ding hoe worden wij er beter van .
Eenrichtingsverkeer verkeer , hoeveel woorden je er hier ook over schrijft .
willempower
 
Berichten: 224
Geregistreerd: Wo 11 Dec 2013, 22:50

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor TjerkB » Za 29 Nov 2014, 09:26

@willempower

Wat hier speelt is natuurlijk een massief probleem: goedgelovigen hebben een geestelijke elite in het zadel geholpen en vervolgens laat men zich erdoor ringeloren. Dienen werd overheersen. Daarom merkte ik onlangs ook het volgende op:

TjerkB schreef:(...)
De nieuw-apostolische machthebbers zijn makelaars in woorden, woorden en nóg eens woorden. Van hun nietszeggende zegen zal nimmer iemand wijzer worden.

Daarom, wie zich in deze kerk onheus bejegend voelt door op enigerlei wijze het slachtoffer te zijn geworden van psychische onderdrukking, doet er verstandig aan niet langer te verwachten dat boosdoeners berouw zullen tonen. Heus, bij oprecht berouw zullen de verantwoordelijken eerst hun machtsbestel moeten prijsgeven.

(...)


Uit: Bericht op "Wo 26 Nov 2014, 20:24" in de thread "Opheffingsuitverkoop - alles moet weg!"


Het venijn bij deze kerk zit hem in de ingebakken hiërarchische gezagsstructuur onder de ambtsdragers. Pas als die doffe ellende van de baan is, wordt alles beter...

Groet,
TjerkB
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)
Gebruikers-avatar
TjerkB
 
Berichten: 1883
Geregistreerd: Di 03 Dec 2013, 16:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor TjerkB » Za 28 Mrt 2015, 18:49

BakEenEi schreef:(...)
Nadat hij in mei 2005 door Wilhelm Leber was opgevolgd, verscheen er van stamapostel Richard Fehr in april 2010 een boekwerkje onder de titel "Betrachtungen eines Ruheständlers". Hierin blikt hij behoedzaam terug op situaties en gebeurtenissen uit zijn actieve diensttijd die menigeen zouden interesseren. Schrijven deed Richard Fehr nog altijd graag. Zie ook het redactionele bericht op "Di 19 Feb 2013, 16:53" in de thread "Elders gelezen... " Onder het pseudoniem F.U. Ricardo verschenen er diverse titels, waaronder:


Over het nieuwste boek, Doppelter Boden, wordt het volgende gezegd:

    Doppelbödig, doppelzüngig, Doppelmoral, janus-köpfig – und wie die Ausdrücke immer auch heissen mögen, sie deuten darauf hin, dass in mancher Brust zwei Seelen leben, ohne dass man dabei gleich schizophren ist; dass manche sogar eine Art Doppelleben führen, und somit ein Teil ihres Seins eine Komödie darstellt.

    Ist dem wirklich so? In vielen, unendlich vielen Fällen schon, denn es entbehrt ja nicht eines gewissen Reizes, so zu leben. Wer aber als ehrliches oder vielleicht einfach gestricktes Wesen endlich dahinterkommt, betrogen worden zu sein, für den bricht meist eine kleine oder gar grosse Welt zusammen!

Zou het een "nagelaten bekentenis" zijn? Er wordt namelijk precies mee aangeduid wat gelovigen in de Nieuw-Apostolische Kerk overkomt indien zij erachter komen met welke dubbele moraal hun leiders zegenen.

(...)


Uit: Bericht op het voormalige Forum van Bauke Moesker op "Ma 01 Jul 2013, 16:41", in de thread "Stamapostel Richard Fehr overleden"
Zie aldaar ook het bericht op "Di 19 Feb 2013, 15:53", in de thread "Elders gelezen... "


@all

Naar alle waarschijnlijkheid hebben slechts weinigen er destijds acht op geslagen, maar voordat stamapostel Richard Fehr in 2005 werd opgevolgd door Wilhelm Leber, vond er een statutenwijziging plaats waardoor nu de stamapostel weer zelf diens opvolger mocht uitkiezen. Zo'n grondwettelijke ingreep komt vanzelf niet uit de lucht vallen. Evenmin uiteraard werd op dit punt de terugkeer naar de besluitvorming van weleer, namelijk die onder het dictatoriale bewind van stamapostel Johann Gottfried Bischoff, ingegeven door de Heilige Geest. Al jarenlang echter gaat het gerucht dat de gaandeweg noodzakelijk gebleken ontmanteling van de binnen de internationale Nieuw-Apostolische Kerk veel te machtig geworden "Druckerei und Verlag" van de familie Bischoff zich uitsluitend liet realiseren indien zulks omzichtig zou gebeuren onder leiding van de schoonzoon van de eigenaar, als beoogde nieuwe stamapostel. Wilhelm Leber zou en moest dus stamapostel worden. Aan hem zou het wel zijn toevertrouwd om de eer van de invloedrijke familie Bischoff te redden. Waar dit in eerste instantie toe leidde, zagen wij tijdens de (tweede) per satelliet uitgezonden Europese Informatieavond, op 4 december 2007. Hierna moest op Wilhelm Leber de publieke druk tot het uiterste opgevoerd geraken, alvorens hij tot op zekere hoogte kans zag ook rekening te houden met andere belangen. Hoe dan ook, de hoogst omstreden stamapostel Johann Gottfried Bischoff werd niet met terugwerkende kracht geëxcommuniceerd of, op zijn minst, postuum uit diens ambt gezet. Wel naderhand, om (onder het mom van de vertrouwelijkheid) onopgehelderde redenen, bijvoorbeeld de apostel Eckehard Krause. (...) Het zal eveneens weinigen zijn opgevallen dat stamapostel Fehr rond de (tweede) millenniumwisseling mokkend meeging in wat voor de geloofsleer ingrijpende koerswijzigingen zouden blijken te zijn, zoals ten aanzien van de vermeende sleutelmacht in de "rijken der ontslapenen", de vermeende status van het stamapostelambt, en de opvattingen over "het lichaam van Christus" (o.a. bij de viering van het Heilig Avondmaal). Gedurende de laatste jaren van zijn ambtsperiode liep stamapostel Fehr ogenschijnlijk aan een leiband van enkele voorname rechterhanden. Nadat aan hem ambtsrust was verleend, kwijnde hij stilaan weg en zocht hij ondertussen zijn heil in het schrijven van romanachtige boekwerkjes, met een moraal. Zie boven. Zijn rol was duidelijk uitgespeeld. Er werd aan hem niets meer gevraagd terwijl de kerk, die heimelijk in de steigers stond, een nieuw fundament kreeg!

Waar een en ander inmiddels toe heeft geleid, wordt meer en meer zichtbaar. Zo kreeg het evangelie van Jezus Christus een nieuw-apostolische ideologische draai.

Daar hebben wij helemaal niets van gemerkt, zal menigeen wel denken. Dat kan, en zo was het van hogerhand in de organisatie ongetwijfeld ook bedoeld. Niemand ook mocht er iets van merken dat districtsapostel Brinkmann, zonder dat hij daartoe bevoegd was, speculeerde met 10 miljoen euro, en niemand mocht weten dat districtsapostel De Bruijn onder de bedrijven door vakantiehuisjes tekende. Het ging ook niemand wat aan wat het gekost heeft dat de voormalige apostel Gerrit Sepers jarenlang in het buitenland aan een universiteit studeerde of toen later apostel Peter Klene in Nederland eveneens in de baas zijn tijd zowel een academische bachelor- als masterstudie mocht doen. Met hoeveel petten op betrokkenen ondertussen in de kerk overal en nergens aan het regeren waren en hoe daarbij -met gebruikmaking van offergaven- aan vrienden en bekenden de bal werd toegespeeld; ook dat ging niemand wat aan - vonden zijzelf, strooiend met zand in de ogen.

Groet,
TjerkB :shock:
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)
Gebruikers-avatar
TjerkB
 
Berichten: 1883
Geregistreerd: Di 03 Dec 2013, 16:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor TjerkB » Zo 29 Mrt 2015, 14:27

@all

In het vorige bericht handelde het over aangelegenheden die in de Nieuw-Apostolische Kerk uit alle macht worden verzwegen, zoals tevens de omstandigheden die hieronder worden beschreven:

TjerkB schreef:(...)
Wat mij betreft mag beslist elk glas helemaal vol zijn. Maar als het halfleeg is, ligt er een uitdaging! In de quote hierboven kwam de term machiavellisme (!) voorbij. Een willekeurig voorbeeld - betreffende apostel William Edgar Erry (* 1924; † 2014). Weliswaar is hij dit voorjaar overleden maar enkele jaren geleden sprak ik hem in Zeist

(...)

Apostel William Edgar Erry

Op 26 januari 1924 werd ik in Londen geboren, waar ik ook mijn jeugd
doorbracht.

(...)
Op 10 december 1950 werd ik tot priester geroepen en in 1953 ontving ik van
apostel J. P. Fendt uit New York, die op bezoek was in Engeland, het evan-
gelistenambt. ln 1959 ontving ik de oudste-bediening en in 1967 het ambt van
opziener.

Op 3 maart 1969 vloog ik van Londen naar Bombay in India, teneinde te
trachten in dit grote land de Nieuw-Apostolische Kerk te grondvesten. Met
Gods hulp kon op 5 maart 1969 de eerste dienst in Bombay worden gehouden.
Deze vond plaats in een huiskamer en werd door slechts enkele mensen bijge-
woond. Deze dienst werkte als een lont in een kruitvat, en leidde tot een
geestelijke 'vuurgloed', die zich in korte tijd als een soort 'bosbrand' over heel
India uitbreidde. In november 1970 verhuisde ik met mijn familie naar India
teneinde mij definitief in Bombay te vestigen.

Het aantal zielen, dat toebereid werd voor de heilige verzegeling, groeide snel.
Op 8 augustus 1971 werd mij tijdens een feestelijke dienst in Essen het
apostelambt toevertrouwd. Met Gods hulp werd het mij ook mogelijk gemaakt
een begin te maken in Sri Lanka (Ceylon), Maleisië, Kenia en Tanzania. Ook
bezocht ik Birma, waardoor ook daar het Werk Gods een aanvang kon nemen.
Toen het Werk, vooral in India, met sprongen vooruitging, werd ik in toe-
nemende mate onrustig als gevolg van de wijze waarop de apostel Kraus (die
als districtsapostel voor India optrad en dus de eerst verantwoordelijke was)
probeerde met behulp van geld een aantal ambtsbroeders aan zich
ondergeschikt te maken en deze zodoende ook onder controle te houden. Hij
is een zeer rijk man, maar gebruikte zijn rijkdom, vooral in een arm land als
India, op geheel verkeerde wijze. Hij plaatste alle ambtsbroeders, die voor het
merendeel arm zijn, op een loonlijst en dwong ze daardoor precies datgene te
doen wat hij van hen verlangde. Zij werden daardoor als marionetten in een
poppenspel; zij leefden voortdurend onder de bedreiging, dat hun salaris
verminderd zou worden, als ze ook maar een klein beetje ongehoorzaam
zouden zijn. Ik verafschuwde deze arbeidsmethode, daar het mijn vaste
overtuiging is, dat men God slechts uit liefde kan dienen! Dit misbruik van
geldelijke betalingen kweekte slechts corrupte ambtsbroeders. Ik wendde mij
daarom hulpzoekend tot de toenmalige stamapostel
Walter Schmidt, opdat
deze een eind zou maken aan dit misbruik. Ik vreesde echter al bij voorbaat
dat ook de stamapostel niets zou kunnen uitrichten tegen de macht van het
geld van Kraus. Bovendien was hij in die tijd reeds oud en zwak, en hoewel hij
het aanvankelijk helemaal met mij eens was, deed hij uiteindelijk toch datgene
wat Kraus, met behulp van enige bevriende hoge ambtsdragers, van hem
verlangde. Op 12 april 1974 schreef hij mij een brief, waarin hij mij meedeelde,
dat ik van mijn apostelbediening ontheven was. Hij gaf geen enkele grond voor
deze handelwijze aan; wel werden er enkele dreigementen aan toegevoegd.

Mijn innerlijke, geestelijke houding ten opzichte van het Werk des Heren bleef
door deze dwaze handelwijze onveranderd; gelet op de in die tijd reeds
beginnende seniliteit van de stamapostel, heb ik hem dit optreden vergeven.
Diegenen echter, die hem ertoe verleid hebben deze noodlottige stap te doen,
zullen zich ongetwijfeld voor hun uit jaloezie voortkomende slechte daden
hebben te verantwoorden.

(...)
W.E. Erry


Stamapostel Schmidt (* 1891; † 1981) was 82 jaar oud, toen hij apostel Erry uit diens ambt zette.

(...)
Zie over eveneens verzwegen misstanden in de Nieuw-Apostolische Kerk bijvoorbeeld ook het bericht op het Forum van Bauke Moesker op "Do 10 Nov 2011, 23:15" in de thread "Elders gelezen... ", waaruit de onderstaande quote:

Redactie schreef:(...)
Deze week publiceerde Christ-im-Dialog een artikel waarin het handelt over het pas uitgekomen boek "Missionsarbeit in Sibirien für die Neuapostolische Kirche" door Helmut Winner, een gewezen NAK-gemeentevoorganger die zijn ervaringen in de missiearbeid vanuit Nordrhein-Westfalen (!) kritisch belicht. Zo schrijft hij in diens voorwoord: "Die Anerkennung in der Öffentlichkeit stand im Vordergrund, und dazu brauchte man Wachstum." Met de meest oprechte bedoelingen had hij zich opgegeven om in Siberië onder temperaturen van soms 45 graden Celsius onder nul mee te helpen bij het zendingswerk. Maar het loopt uit op een ware deceptie. De redactie van Christ-im-Dialog: "Und je weiter der Autor in die Ferne zieht, umso klarer wird ihm, dass er Täter und Opfer eines Systems war, dem es weniger um die Menschen, sondern mehr um die Mitgliederzahlen und die Bedeutung ihrer "Apostel" geht." De vraagstelling die zich voor de auteur gaandeweg opwierp werd namelijk: heeft dit alles nu feitelijk plaats "im Namen Gottes", is het een "Berufung" of alleen maar een "Abenteuer"?

(...)

(...)


Uit: Bericht op "Zo 21 Sep 2014, 13:43" in de thread "Wat is de Nieuw-Apostolische Kerk?"


Immers, wat is er (ook in India) intussen nog over van het eertijds -op zijn zachtst uitgedrukt- imposante "Bezirksapostelbereich" van de voormalige districtsapostel Michael Kraus? Ik denk dat velen zich nog wel de Canadese brochures herinneren met alle kleurenfoto's van hoe uitbundig er onder zijn supervisie overal ter wereld bijvoorbeeld Thanksgiving Day werd gevierd. Maar hoe "vrijwillig verplicht" dat allemaal (tegen betaling) feitelijk in zijn werk was gegaan; dat wisten wíj toch niet?!

Van het hele Canadees/Amerikaanse NAK-machtsimperium is weinig meer over - maar dat heeft, gelet op het bovenstaande, wél degelijk een heel serieuze oorzaak.

Daar moet de aandacht effectief van worden afgeleid, zo zal men bij de kerkleiding wijselijk (lees: in het geniep) hebben geoordeeld. Wat niet weet, wat niet deert.

(...)

Als je -zoals ik- door allerhande puzzelstukjes die door de jaren heen voorhanden kwamen er langzaamaan achter komt dat deze kerk vanuit ivoren torens wordt bestuurd door als het ware slangen in zwarte kostuums die daarvandaan op meerdere schaakborden tegelijk spelen, vallen pertinent ieders schellen van de ogen.

Groet,
TjerkB :shock:


N.B.
Redactie schreef:(...)
Wie het van jongs af aan werd bijgebracht en ingeprent, dat we "naar de dienst" gaan in het "Vaderhuis", waar de "Godsgezanten" onze "zegenaars" zijn, aangezien "wíj" voor het "werk des Heren" Zijn "uitverkorenen" waren, enzovoort; die heeft nogal wat los te laten indien ernstige psychische klachten dit wenselijk maken. Maar ja, waar zit feitelijk de "loslaat-knop" waarmee we ons gemanipuleerde brein dan kunnen "resetten"?

Traumatiserend is met name dat slachtoffers, die hier ten prooi vallen aan machtsmisbruik en manipulatie, juist in een geloofsgemeenschap welke pretendeert het "werk Gods" (!) te belichamen, het gevoel van veiligheid wordt ontnomen. Daar raak je niet alleen maar een beetje van ontdaan. Om de dooie dood niet: je raakt erdoor ontredderd en het zet je leven op de kop! Je voelt je misbruikt, verraden, geminacht en noem het maar op. Je bent belazerd door minkukels die zich uitgaven voor Godsgezanten!! Tien, twintig, dertig jaar, of zelfs nóg langer! Kan het nóg erger?! En als je ze er op aanspreekt, willen ze ook nog van niets weten! Net als je "liefhebbende" broeders en zusters die zich bij wijze van spreken half in coma bevinden omdat ze door diezelfde minkukels succesvol werden gebrainwasht. Men staat hoogst verbaasd te kijken, nu er van jouw nieuw-apostolische (bij)geloof opeens niets meer over schijnt te zijn. Je bent zielig in hun ogen. (...) Hierna wordt het stil. Héél stil. Misschien heb je je laten uitschrijven. In de "familie" van nieuw-apostolische kinderen Gods ben je in elk geval afgeschreven. Een "hopeloos geval". Men toont geen empathie, geen schuldgevoel en geen spijt. "Dienaren" gedragen zich rationeel en onverantwoordelijk. Slangen in pakken! Alleen het eigenbelang telt. Immuun voor de echt pijnlijke kanten van het leven. Gewetenloos! Op "een ander spoor" zitten ze. Men begrijpt niet wat er in je omgaat. Hier ben je he-le-maal kláár mee. Dit wil je nóóit meer meemaken!! Hoe hebben ze je zo gek gekregen?! Waarom had je niet véél eerder in de gaten dat het geen zuivere koffie was? Wat híer heeft kunnen gebeuren, is straalbezopen! Nazorg?! Welnéé; ze kunnen je missen als kiespijn. Als je maar altijd overal aan meedeed, "de tienden" offerde, gedurig allerhande kosten voor eigen rekening nam, nog een "dankoffer" bracht, en je maar "met je vlaggetje zwaaide" wanneer de apostel kwam. Je was enkel een decorstuk, en nu, nu je er doorheen zit, nu mag je barsten van "ze". Ze mogen zelf barsten! Het was allemaal niet écht. Gebakken lucht! Een piramide-spel. (...) De goeden niet te na gesproken.

(...)

Herkenbaar?!

(...)


Uit: Bericht op het voormalige Forum van Bauke Moesker op "Do 21 Jun 2012, 12:00", in de thread "Moat ik soms op myn broer passe?"
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)
Gebruikers-avatar
TjerkB
 
Berichten: 1883
Geregistreerd: Di 03 Dec 2013, 16:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor TjerkB » Zo 29 Mrt 2015, 15:22

[Bijgewerkt: 23.00 uur]

TjerkB schreef:(...)
Het venijn bij deze kerk zit hem in de ingebakken hiërarchische gezagsstructuur onder de ambtsdragers. Pas als die doffe ellende van de baan is, wordt alles beter...

(...)


Uit: Bericht op "Za 29 Nov 2014, 09:26"


@all

Het is vandaag Palmzondag, de dag waarop door christenen de blijde intocht van Jezus Christus in Jeruzalem wordt gevierd. Hij kwam destijds niet voorbij, hoog te paard gezeten, in een gouden koets, of in een Rolls-Royce Phantom VI (die deel uitmaakt van de vloot van Hare Majesteit Elizabeth II). Nee, integendeel; hij kwam, zoals het in de Nieuw-Apostolische Kerk wordt bezongen, "zachtmoedig en van harte ootmoedig" (lied 4, liederenbundel voor de NAK-zangkoren), naar Mattheüs 11: 28-30...

    [28] Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. [29] Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, [30] want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Dat is heel iets anders dan wat wij tegenwoordig in de nieuw-apostolische geloofspraktijk meemaken bij zogeheten hogere verantwoordelijke leidinggevenden. Die weten echt niet wat zielzorg is, en voor het overige zijn het vooral holle frasen wat men predikt of anderszins verkondigt. Men waant zich zowel boven de Wet en de Bijbel als boven anderen hoog verheven. Een "offen bekannter Lehrwiderspruch" kunnen zij niet dulden want dan word je, zoals in Hannover-Nord de districtsoudste Thomas Feil, weggepest. Hun instructies zijn verplichtend en wie daarna niet goed oplet wanneer ze van gedachten zijn veranderd, gaat alsnog de bietenbrug op.

    [28] Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. [29] Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, [30] want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Als dát nu eens ieders richtsnoer was, in de Nieuw-Apostolische Kerk; als je daarvan nu eens verzekerd zou mogen zijn, als geminachte broeder-of-zuster-in-de-bank; ja, dan zou ik de uitnodiging hebben aangenomen om op zondag 3 mei aanstaande in de Nieuw-Apostolische Kerk in Hilversum erbij te zijn, wanneer daar wordt uitgepakt met een lunch, koorzang en workshops, zoals het vanochtend in de Gemeenschap van Apostolische Christenen (GvAC) na de dienst bekend werd gemaakt.

Laat niemand zich ergens mee willen bemoeien - dat is, als het aan de "zegenaars" ligt, wat bij de Nieuw-Apostolische Kerk de aangesloten leden op hun klompen dienen aan te voelen. Men moet het "in stilheid en vertrouwen" aan de ambtelijke top in deze kerk wensen over te laten hoe de kortste route wordt uitgestippeld naar "het heerlijke einddoel", terwijl over tussentijdse koerswijzingen niet wordt gecorrespondeerd want immers: de kerkleiding handelt eigenmachtig naar bevind van zaken, afhankelijk van de klimatologische omstandigheden op 's werelds levenszeeën, wat betekent dat de bestuursleden zichzelf zien als schippers naast God.

Vandaar bij dit kerkgenootschap het eenrichtingverkeer in de communicatie. Vandaar de repressie (!!) waarmee vragenstellers zich steevast geconfronteerd zien. Vandaar de dood in de pot. Daarom ook blíjf ik het herhalen: "Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch).

Groet,
TjerkB :shock:


N.B.
BakEenEi schreef:(...)
De nieuw-apostolische kerkleiding past een verdeel- en heerspolitiek toe, wat neerkomt op: haatzaaien. Bovendien discrimineert zij, namelijk door het kindschap Gods te verbinden aan het lidmaatschap van de Nieuw-Apostolische Kerk! Wie het evangelie van Jezus Christus aanneemt is "nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" in het gunstigste geval weliswaar een christen, doch zeer zeker nog geen kind van God. Om dat eventueel óók te worden, zal men zich moeten bekeren tot het nieuw-apostolische geloof. Bovendien wordt er gesteld dat uitsluitend apostelen van de Nieuw-Apostolische Kerk de Bijbel goed kunnen uitleggen.

    Kinderen Gods worden geacht 10% van hun inkomen aan de Nieuw-Apostolische Kerk te schenken, en voorts gul te geven ter gelegenheid van de Dankdag voor Gewas en Arbeid, bij het kerstfeest, bij het zondagschoolreisje, bij een regiodienst voor senioren waar de lunch wordt gebruikt, bij deelname aan een workshop voor dirigenten, voor een jeugddag, bij een zang- of orkestuitvoering en voor het zendingswerk. Verder wordt er van alles ingezameld wat nog méér geld opbrengt. Daarnaast is het fijn als men zo veel mogelijk onkosten voor eigen rekening neemt.
De "verantwoordelijke dienaren" redden zich wel met al het geld. Bij hen is het in de best mogelijke handen, zo wordt het de gelovigen voorgehouden. Vandaar ook dat ieder gerust mag aannemen dat het helemaal goed terechtkomt, zodat de nieuw-apostolische kerkleiding er strikt vertrouwelijk (lees: heimelijk) mee om kan gaan. Dit is dus vragen om moeilijkheden. Welnu, die zijn er dan nu ook voluit! Leden van het kerkbestuur voelen zich in hun grootheidswaan aangetast doordat sommigen er vragen over durven te stellen.

(...)


Uit: Bericht op het voormalige Forum van Bauke Moesker op "Zo 04 Dec 2011, 23:51" in de thread "Recente intimidatiepraktijken bij de Nieuw-Apostolische Kerk"
Zie ook het bericht op "Wo 17 Dec 2014, 15:40" in de thread "Wat is de Nieuw-Apostolische Kerk?"
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)
Gebruikers-avatar
TjerkB
 
Berichten: 1883
Geregistreerd: Di 03 Dec 2013, 16:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor TjerkB » Za 04 Apr 2015, 19:38

[Bijgewerkt: 05-04-2015, 15.00 uur]


@all

Ruim acht jaar geleden; 2 maart 2007...

    Afbeelding
    Afbeelding
    Afbeelding
    Afbeelding

Twee maanden later, op 2 mei 2007, verliet ik de kerk.

Kerkelijke ambtsdragers in hun nieuw-apostolische hoedanigheid van gedoodverfde hulpverleners tegenover gedoodverfde hulpbehoevenden, vragen zich volgens mij in de praktijk amper af wat hun "plaats in 't heilsplan Gods" feitelijk is:

    O eerst'lingskind, waardeer
    het voorrecht, u bereid:
    uw plaats in 't heilsplan Gods
    voor tijd en eeuwigheid.


    Bron: Eerste couplet van lied 198, NAK-gezangboek


Zielzorg in het licht van Jezus' opdracht "Weid Mijn lammeren (...), hoed Mijn schapen" is in mijn ogen beslist niet hetzelfde als, zeg maar, maatschappelijk werk. Zielzorg zou veeleer de zorg mogen zijn die er op is gericht dat de samenstellende delen van het lichaam van Christus niet van elkaar vervreemden doch elkaar juist opbouwen; versterken.

Menigeen heeft geen oog heeft voor allerhande "voorafgaande vragen". "Op de automatische piloot" hobbelt men achter het beloop van de gebeurtenissen aan. Pas indien noodgedwongen een comfortzone dient te worden verlaten, beginnen sommigen ook zelf na te denken. Exemplarisch is de situatie waarin men -in het voorbijgaan- aan een naaste vraagt: "Alles goed?!" Zelfs wanneer de ander, compleet bedolven onder de doffe ellende, aarzelend antwoordt "dat het niet echt meezit", loopt men nog gewoon door. "Zet 'm op, hè!", zo word je dan nog nageroepen want de 24-uurseconomie en het individualisme zitten ons op de hielen.

In de Nieuw-Apostolische Kerk is er op de werkvloer door de jaren heen een bedrijfscultuur ontstaan, waarbij naastenliefde in werkelijkheid heel weinig meer om het lijf heeft. "Op het einddoel komt het aan", en dat is het wel zo'n beetje. Voor mij stelt deze geloofsgemeenschap dan ook weinig anders meer voor dan een soort van gezelligheidsvereniging.

In de kerk die ik verliet heb ik vooral geleerd hoe het in veel opzichten beter ánders kan. Onvermijdelijk komt er dan een moment waarop je denkt: en nu weet ik voor mijzelf genoeg. Vastberaden heb ik mijn soevereiniteit gaandeweg hernomen en daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad.

Terugkomend op de uitspraak van St.Ap. Leber, "Ich habe allerdings an dem Uster-Abend deutlich gemacht, dass ich erwarte, dass sich die Amtsträger ganz hinter die Lehraussagen der Kirche stellen", zou ik willen verwijzen naar de Bergrede:

    [33] Jullie hebben ook gehoord dat destijds tegen het volk werd gezegd (zie Leviticus 19: 12 en Numeri 30: 3):

    “Leg geen valse eed af, voor de Heer gedane geloften moeten worden ingelost.” [34] En ik zeg jullie dat je helemaal niet moet zweren, noch bij de hemel, want dat is de troon van God, [35] noch bij de aarde, want dat is zijn voetenbank, noch bij Jeruzalem, want dat is de stad van de grote koning; [36] zweer evenmin bij je eigen hoofd, want je kunt nog niet één van je haren wit of zwart maken. [37] Laat jullie ja ja zijn, en jullie nee nee; wat je daaraan toevoegt komt voort uit het kwaad.


    Uit: Matteüs 5 (NBV)

Ik denk dat het onverstandig is als het internationale kerkbestuur van ambtsdragers verlangt dat dezen als het ware een eed zweren op "Lehrausssagen" die op onderdelen mijlen veraf staan van de leer van Jezus. Men kan zich het best tot Zijn leer beperken. Zijn (!) werk is géén mensenwerk en is níet gebaseerd op consensuspolitiek:

    Heb alleen ontzag voor de HEER, uw God, dien hem en zweer alleen bij zijn naam.

    Uit: Deuteronomium 6: 13 (NBV)

Bartje bad niet voor bruine bonen; ik buig niet voor broddelwerk van een kerkbestuur...

    [8] Houd Jezus Christus in gedachten, uit het nageslacht van David, die uit de dood is opgewekt. Dit heb ik verkondigd, [9] daarom heb ik veel te verduren en ben ik zelfs als een misdadiger gevangengezet. Maar het woord van God laat zich niet gevangenzetten; [10] daarom verdraag ik alles omwille van de uitverkorenen, opdat ook zij in Christus Jezus gered worden en eeuwige luister ontvangen. [11] Deze boodschap is betrouwbaar: Als wij met hem gestorven zijn, zullen we ook met hem leven; [12] als wij volharden, zullen we ook met hem heersen; als wij hem verloochenen, zal hij ons ook verloochenen; [13] als wij hem ontrouw zijn, blijft hij ons trouw, want zichzelf verloochenen kan hij niet.

    Uit: 2 Timoteüs 2 (NBV)

Ten slotte:

    [1] Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen. [2] Luister naar wat ik, Paulus, tegen u zeg: als u zich laat besnijden, zal Christus u niets baten. [3] Ik verzeker u dat iedereen die zich laat besnijden verplicht is om de wet volledig na te leven. [4] Als u probeert door God als een rechtvaardige te worden aangenomen door de wet na te leven, bent u van Christus losgemaakt en hebt u Gods genade verspeeld. [5] Want door de Geest hopen en verwachten wij dat we op grond van geloof als rechtvaardigen worden aangenomen. [6] In Christus Jezus is het volkomen onbelangrijk of men wel of niet besneden is. Belangrijk is dat men gelooft en de liefde kent, die het geloof zijn kracht verleent.
    [7] U was zo goed op weg, wie heeft u verhinderd de waarheid te blijven volgen? [8] Niet hij die u geroepen heeft. [9] Bedenk goed: Al een beetje desem maakt het hele deeg zuur. [10] De Heer geeft mij de overtuiging dat u en ik het daar volledig over eens zijn. Maar degenen die u in verwarring brengen zullen worden gestraft, wie ze ook zijn.


    Uit: Galaten 5 (NBV)

Groet,
TjerkB
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)
Gebruikers-avatar
TjerkB
 
Berichten: 1883
Geregistreerd: Di 03 Dec 2013, 16:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor TjerkB » Zo 05 Apr 2015, 15:32

[Bijgewerkt: 06-04-2015, 12.30 uur]

    De opstanding van de doden
    (...)
    [3] Het belangrijkste dat ik u heb doorgegeven, heb ik op mijn beurt ook weer ontvangen: dat Christus voor onze zonden is gestorven, zoals in de Schriften staat, [4] dat hij is begraven en op de derde dag is opgewekt, zoals in de Schriften staat, [5] en dat hij is verschenen aan Kefas en vervolgens aan de twaalf leerlingen. [6] Daarna is hij verschenen aan meer dan vijfhonderd broeders en zusters tegelijk, van wie er enkelen gestorven zijn, maar de meesten nu nog leven. [7] Vervolgens is hij aan Jakobus verschenen en daarna aan alle apostelen. [8] Pas op het laatst is hij ook aan mij verschenen, aan het misbaksel dat ik was. [9] Want ik ben de minste van de apostelen, ik ben de naam apostel niet waard omdat ik Gods gemeente heb vervolgd. [10] Alleen dankzij zijn genade ben ik wat ik ben. En zijn genade is bij mij niet zonder uitwerking gebleven. Integendeel, ik heb harder gezwoegd dan alle andere apostelen, niet op eigen kracht maar dankzij Gods genade. [11] Hoe dan ook, of zij het nu zijn of ik, wij verkondigen allemaal dezelfde boodschap, en door die boodschap bent u tot geloof gekomen.

    Uit: 1 Korintiërs 15 (NBV)

@all

Had het toch wijselijk bij ene boodschap gelaten, zo heb ik vaak gedacht, wat de nieuw-apostolische kerkleiding betreft. De mensheid werd opgedeeld in gelovigen en ongelovigen, daarna de gelovigen in dienaren en overigen; de dienaren in hoge(re) en lage(re) dienaren, en ten slotte de overigen in navolgers en hardhoofden.

Als Jezus Christus vandaag in ons midden zou verschijnen en iemand in de Nieuw-Apostolische Kerk zou Hem herkennen; dan zou Hij zonder mankeren worden gemaand zich eerst te vervoegen bij de "ranghöchste Geistliche", bij het "geistliches Oberhaupt aller neuapostolischen Christen": de "Präsident und Stammapostel".

    Wie denkt dat hij iets is terwijl hij niets is, bedriegt zichzelf.

    Uit: Galaten 6: 3 (NBV)

    [26] Denk eens aan uw roeping, broeders en zusters. Onder u waren er niet veel die naar menselijke maatstaf wijs waren, niet veel die machtig waren, niet veel die van voorname afkomst waren. [27] Maar wat in de ogen van de wereld dwaas is, heeft God uitgekozen om de wijzen te beschamen; wat in de ogen van de wereld zwak is, heeft God uitgekozen om de sterken te beschamen; [28] wat in de ogen van de wereld onbeduidend is en wordt veracht, wat niets is, heeft God uitgekozen om wat wél iets is teniet te doen. [29] Zo kan geen mens zich tegenover God op iets beroemen. [30] Door hem bent u één met Christus Jezus, die dankzij God onze wijsheid is geworden. Door Christus worden wij rechtvaardig en heilig en door hem worden wij verlost, [31] opdat het zal zijn zoals geschreven staat: ‘Wil iemand zich op iets beroemen, laat hij zich op de Heer beroemen.’

    Uit: 1 Korintiërs 1 (NBV)

Zie over de manier van doen van zo'n "Präsident und Stammapostel" bijvoorbeeld het bericht (op het voormalige Forum van Bauke Moesker) op Zo 26 Feb 2012, 17:24", in de thread "NAK Nordrhein-Westfalen voor minstens € 10 mln OPGELICHT".

Groet,
TjerkB :shock:


P.S.
TjerkB schreef:(...)
Voor mij is een kerkgenootschap echter hooguit een dienstverlenend -rechtspersoonlijkheid bezittend- orgaan dat gelovigen een dak boven het hoofd biedt. Want immers: zou God zelf niet zenden die Hij zenden wil - en zegenen die Hij zegenen wil? Kerkbestuurders zijn toch niet per definitie Godsgezanten? Dat zouden sommigen misschien wel heel graag willen, maar mij persoonlijk is er in elk geval nog helemaal nooit iets van gebleken dat God van huis uit nieuw-apostolisch is en/of dat Hij van Duitse afkomst zou zijn! Het heeft mij dus altijd dwars gezeten dat er in de Nieuw-Apostolische Kerk met het grootste gemak werd gepretendeerd dat haar bazen en bovenbazen de goddelijke wijsheid in pacht hebben.

Altijd heb ik mij erover verbaasd dat men in de Nieuw-Apostolische Kerk niet in de allereerste plaats een geloofspraktijk nastreefde die recht doet aan het hoogste gebod over de Liefde. Men sprak wel over de liefde van God, maar in feite draaide alles om de vermeende uitzonderlijke voornaamheid van de stamapostel en de apostelen. Hun wens diende ieders gebod te zijn. Ik vond dat raar. Dan krijg je -nota bene onder gelijkwaardige kinderen van één Vader- hoge en lage "dienaren". Dat kon God nooit of te nimmer zo hebben gewild. Bovendien: welke rechtgeaarde vader laat in het gezin de opvoeding compleet over aan enkele van zijn kinderen?

    [12] Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat; ondanks hun veelheid vormen al die delen samen één lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus. [13] Wij zijn allen gedoopt in één Geest en zijn daardoor één lichaam geworden, wij zijn allen van één Geest doordrenkt, of we nu uit het Joodse volk of uit een ander volk afkomstig zijn, of we nu slaven of vrije mensen zijn. [14] Immers, een lichaam bestaat niet uit één deel, maar uit vele. [15] Als de voet zou zeggen: ‘Ik ben geen hand, dus ik hoor niet bij het lichaam,’ hoort hij er dan werkelijk niet bij? [16] En als het oor zou zeggen: ‘Ik ben geen oog, dus ik hoor niet bij het lichaam,’ hoort het er dan werkelijk niet bij? [17] Als het hele lichaam oog zou zijn, waarmee zou het dan kunnen horen? Als het hele lichaam oor zou zijn, waarmee zou het dan kunnen ruiken? [18] God heeft nu eenmaal alle lichaamsdelen hun eigen plaats gegeven, precies zoals hij dat wilde. [19] Als ze met elkaar slechts één lichaamsdeel zouden vormen, zou dat dan een lichaam zijn? [20] Het is juist zo dat er een groot aantal delen is en dat die met elkaar één lichaam vormen. [21] Het oog kan niet tegen de hand zeggen: ‘Ik heb je niet nodig,’ en het hoofd kan dat evenmin tegen de voeten zeggen. [22] Integendeel, juist die delen van het lichaam die het zwakst lijken zijn het meest noodzakelijk. [23] De delen van ons lichaam waarvoor we ons schamen en die we liever bedekken, behandelen we zorgvuldiger en met meer respect [24] dan die waarvoor we ons niet schamen. Die hebben dat niet nodig. God heeft ons lichaam zo samengesteld dat de delen die het nodig hebben ook zorgvuldiger behandeld worden, [25] zodat het lichaam niet zijn samenhang verliest, maar alle delen elkaar met dezelfde zorg omringen. [26] Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle andere mee; wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle andere in die vreugde. [27] Welnu, u bent het lichaam van Christus en ieder van u maakt daar deel van uit.

    Uit: 1 Korintiërs 12 (NBV)

Wie nu nog altijd niet ziet hoe het op deze manier in de hoogste kringen binnen deze religieuze organisatie zorgelijk uit de hand is gelopen, heeft niet goed opgelet.

(...)


Uit: Bericht op "Wo 25 Jun 2014, 18:43" in de thread "Redevoering van het brein achter de NAK-catechismus..."
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)
Gebruikers-avatar
TjerkB
 
Berichten: 1883
Geregistreerd: Di 03 Dec 2013, 16:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor TjerkB » Ma 06 Apr 2015, 17:31

[Bijgewerkt: 07-04-2015, 10.00 uur]

TjerkB schreef:(...)

BakEenEi schreef:(...)
Het eerste wat wij allen in feite hier nu onder ogen moeten willen zien is dat er bij tal van gelegenheden door leidinggevende "dienaren" machtsposities zijn ingenomen én uitgespeeld, ZONDER enig "mandaat" van de Allerhoogste.

In de geschiedenis van het "apostolische werk" zijn daarvan gedurende een lange reeks van jaren onnoemelijk veel zielen op enigerlei wijze het slachtoffer geworden: dezen vielen kansloos ten prooi aan onhebbelijkheden van "hoge(re) dienaren"...

    - St.Ap. Bischoff predikte jarenlang een Boodschap welke op enig moment door alle leden van de internationale kerkleiding tot dogma werd verheven
    - je werd destijds níet verzegeld en "dus" geen "kind van God" zonder die Boodschap uitdrukkelijk te hebben omarmd als zijnde een goddelijke profetie
    - ambtsdragers waren op straffe van excommunicatie verplicht in elke dienst te wijzen op de onherroepelijk goddelijke betekenis van deze Boodschap
    - St.Ap. Bischoff heeft al die tijd dag-in dag-uit (!) goedgevonden dat er op grond van diens Boodschap werd gediscrimineerd - met alle gevolgen van dien
    - onder deze gevolgen dient niet alleen gezondheidsschade te worden verstaan, waaronder blijvend geestelijk letsel, doch ook allerhande materiële schade
    - de internationale kerkleiding claimde niet alleen de zeggenschap over de kerk als instituut, doch vooral het alomvattende geestelijke gezag namens God
    - daarbij moesten gelovigen begrijpen dat buiten de Nieuw-Apostolische Kerk om wereldwijd niet tevens anderen met zulk goddelijk gezag waren bekleed
    - het kwam er dus op neer dat wie zich niet overgaf aan wat de nieuw-apostolische kerkleiding verordonneerde, diens eeuwig heil bij God op het spel zette
    - vast geloof te hechten aan een spirituele ervaring van één enkele persoon, St.Ap. Bischoff, werd verheven tot een harde toelatingseis voor het hemelrijk
    - de aldus uitgeoefende geloofsdwang werd op 4 december 2007 opnieuw gelegitimeerd door Peter Kuhlen te veroordelen tot veroorzaker van al het leed

Steeds meer (subtiel) machtsvertoon was er nodig om indruk te maken op gelovigen aan de basis van de organisatie; zodanig, dat men nog met gepaste eerbied en gedienstig zou opkijken naar de "Godsgezanten" die er geen moeite mee hadden zichzelf "hoge dienaren" te laten noemen.

(...)
Door de hiërarchische organisatiestructuur in de Nieuw-Apostolische Kerk onttrok de besluitvorming onder hogere dienaren zich aan de waarneming van individuele gemeenteleden. Als "zegenaars" eenheid demonstreerden, nam men eenvoudig aan dat dezen in de "broederkring" ook daadwerkelijk op koninklijke wijze met elkaar omgingen.

Weinigen vroegen zich af hoe de kerkleiding op verantwoorde wijze omgaat met de ingezamelde offerontvangsten want men wil geloven dat de aan God toevertrouwde financiële middelen bij Hem in de best mogelijke goede handen zijn.

Ondertussen beraadslaagden de hoge(re) dienaren over de meest uiteenlopende zaken. Over onroerend goed-beheer, over de inhoud van bladen en tijdschriften, over grote evenementen, verre reizen, personeelszaken, enzovoort.

Toen is er níet (!) op enig moment het duidelijke onderscheid aangebracht tussen verantwoordelijkheden over zaken op het geestelijke vlak en verantwoordelijkheden over de overige zaken.

(...)
Financieel management drong zich op, planmatig onderhoud van kerkgebouwen, vergadertechnieken, media, níeuwe media, maatschappijvraagstukken, aansprakelijkheidskwesties en ontelbare geloofsvragen vanuit de periferie.

De hoogste "dienaren" wilden niets prijsgeven van het gerezen aanzien van hun "ambtelijke status" binnen de organisatie en men koesterde de bepleite aanname dat het "werk Gods" wordt belichaamd door de Nieuw-Apostolische Kerk.

Er moest een catechismus komen waarmee de kerk haar unieke bestaansrecht in de Bijbel zou verankeren; die indruk zou maken op de jeugd en waarmee de kapitaalkrachtige conservatieve vleugel in de kerk op haar wenken bediend zou zijn.

(...)

Zo ongeveer kom ik met een hink-stap-sprong aan in het "hier en nu".

(...)


Bron: Bericht op het voormalige Forum van Bauke Moesker op "Wo 16 Feb 2011, 20:36" in de thread "Levend geloof".
Zie thans in deze samenhang verder het bericht op "Di 11 Nov 2014, 21:14".


Slechts weinigen waren zich bewust van de hierboven beschreven ontwikkelingen (in 2011, dus voordat in 2012 de catechismus uitkwam). Per se wilde ikzelf echter te weten komen hoe de hoogmogende heren hun machtsspel feitelijk spelen want mede doordat ik in loondienst werkzaam was bij de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland had ik er al genoeg aanwijzingen voor gekregen dat de aangesloten leden geregeld en beslist ook opzettelijk halve waarheden wordt voorgeschoteld. Onterecht verschuilen (incompetente) bestuurders zich op nagenoeg alle terreinen achter een vermeend vertrouwelijk karakter van de besluitvormingsprocessen. Wie er wat van zegt, mengt zich "nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" in zaken die God al in goede handen gaf bij Zijn gezanten. Vragenstellers, ongelovige Thomassen als ze zijn, zondigen al bijna onvergeeflijk tegen de Heilige Geest. Ik besloot om de verschoppelingen van mijn kant zo volledig mogelijk te informeren.

(...)


Uit: Bericht op "Wo 21 Jan 2015, 14:10" in de thread "Re: Wat is de Nieuw-Apostolische Kerk?"



@all

"Tussenbalans en hoe nu verder... " Terwijl de nieuw-apostolische kerkleiding jaar in jaar uit werkelijk alles in het werk stelde om haar eigen aanzien en macht veiliggesteld te krijgen, verloor zij in de organisatie het contact met de basis. Eén van de "districtsdienaren" vertelde mij zelfs dat het hem weinig uitmaakt wat de stamapostel allemaal te berde brengt. Het gaat erom dat men zich thuisvoelt in de plaatselijke kerkgemeenten, vindt hij. Ik reageerde door te zeggen dat de gemiddelde levensverwachting in Nederland nog steeds stijgt en dat hijzelf te zijner tijd als "ambtsbroeder in ruste" misschien nog wel 25 jaar spijt kan krijgen van het aldus verkozen gedoogbeleid: het venijn bij deze kerk zit hem in de ingebakken hiërarchische gezagsstructuur onder de ambtsdragers. Dus, doe er wat aan!

Doe óók wat aan het boerenbedrog met de magische "ponden" die zozeer verbonden zouden zijn aan de posities van "hoge(re)" dienaren. Wie de meeste ervan in de wacht sleept, krijgt "nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" daarmee de beschikking over de platina-versie van de Heilige Geest. Dan weet je alles het best en dan mag je in deze kerk straf uitdelen aan mensen die jou tegenspreken. "Donder op!", zou ik willen zeggen tegen wie zulke onzin gedoogt en ondersteunt.

Om het leed wat te verzachten mogen de gemeenteleden tegenwoordig tot op zekere hoogte zelf het geloof opnieuw proberen uit te vinden. Vandaar -voor eigen rekening- allerhande gezelligheid en workshops. Niemand die ondertussen nog wil weten wat er achter de schermen wordt uitgespookt door de pondenbeheerders.

"Lam pridem, ex quo suffragia nulli uendimus, effudit curas; nam qui dabat olim imperium, fasces, legiones, omnia, nunc se continet atque duas tantum res anxius optat, panem et circenses", oftewel: "Vroeger verkochten we onze stem aan niemand. Al een hele tijd heeft het volk de macht afgestaan. Het volk benoemde vroeger militaire bevelhebbers, hoge ambtenaren, legioenen, alles. Nu beperkt het volk zichzelf en hoopt alleen nog op twee zaken: brood en spelen." (...) Waarvan akte.

Zie verder het bericht op "Wo 10 Sep 2014, 20:22" in de thread "Wat is de Nieuw-Apostolische Kerk?". In deze kerk moet iedereen zich alles maar laten welgevallen.

Groet,
TjerkB :shock:
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)
Gebruikers-avatar
TjerkB
 
Berichten: 1883
Geregistreerd: Di 03 Dec 2013, 16:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor TjerkB » Di 07 Apr 2015, 19:05

@all

Hoe nu verder?

Het vorige bericht eindigde ermee dat in de Nieuw-Apostolische Kerk iedereen alles maar heeft te accepteren. De onderdanige houding die aangesloten leden veelal aannemen ten opzichte van hun vermeende zegenaars werkt dit uiteraard nog verder in de hand. "De geborgenheid der ziel ligt in de navolging!", zo werd het ons allen decennia lang voorgehouden. Dan is het vanzelf hoogst ongepast om "in de oppositie" te gaan. Tijdens de prediking werd het beklemtoond dat het werk Gods beslist géén democratie is. Op- en aanmerkingen werden daardoor al snel uitgelegd als uitingen van een opstandige geest die je vanzelf nooit in je ziel had mogen laten huishouden. Geen wonder dus dat je nu niet de juiste gezindheid bezit om ten volle te worden gezegend... Wij behoorden "de onderste weg" te bewandelen.

Op bovenbeschreven wijze werd menigeen emotioneel als het ware in gijzeling genomen. Slechts een enkeling voelde zich uiteindelijk nog vrij om een tegengeluid af te geven, maar dan ben je in de ogen van de "dienaren" binnen de kortste keren een rebel. Vragenstellers worden zelfs en plein public als zodanig te kijk gezet, zoals ik het wel heb meegemaakt. Ook met gezonde tegenspraak, met constructieve kritiek, lopen gelovigen in deze kerk tegen een muur. Hierdoor werd in steeds meer opzichten de realiteit uit het oog verloren. Men slaat alleen acht op veranderingen in de samenleving voor zover de kerkleiding daar baat bij heeft. Nogmaals, vragenstellers worden gezien als een blok aan het been. Wie zich door toedoen van de "Godsgezanten" beschadigd voelt of miskend; helpende hulp (!) zal uitblijven.

Hoe nu verder?

NIET verder, zou ik menen! De Nieuw-Apostolische Kerk kan onderhand het best alsnog worden getypeerd als een klassieke sekte. De facelift welke de organisatie zichzelf de laatste jaren heeft laten aanmeten in haar berichtgeving via het Internet kan niet verhullen dat men oude wijn verkoopt in nieuwe zakken. Onevenredig veel publiciteit wordt er gegeven aan wat slechts marginale aanpassingen in de geloofsleer blijken te zijn. Wat het kerkgenootschap de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland betreft; het is en blijft bij deze religieuze organisatie een zorgwekkende toestand dat slechts enkelen nagenoeg alles voor het zeggen hebben. Ondanks het feit dat de kerk de aanwijzing heeft van een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI), krijgen belanghebbenden geenszins inzage in de financiële administratie.

Echter, bestuurders bij een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI) hebben rekening te houden met het maatschappelijke belang (!) dat op volkomen transparante wijze het algemeen nut wordt gediend! Financieel wanbeheer bij zo'n instelling, om maar iets te noemen, is dus uit den boze. Toch is het een publiek geheim dat bij de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland er tussen 2009 en 2015 zo ongeveer tweemaal de totale jaaromzet is verspeeld door mismanagement bij het kerkbestuur. Wie zich dan niet wenst te verantwoorden tegenover miljoenen belanghebbende belastingplichtigen in dit land, van wie degenen die hun brandende vragen alvast bij de kerkleiding neerlegden nul op het rekest kregen, dient consequent te zijn: dan moet je afzien van de ANBI-status en ruiterlijk erkennen een besloten club te zijn.

Groet,
TjerkB :shock:
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)
Gebruikers-avatar
TjerkB
 
Berichten: 1883
Geregistreerd: Di 03 Dec 2013, 16:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichtdoor TjerkB » Zo 12 Apr 2015, 15:56

TjerkB schreef:(...)
Hoe nu verder?

NIET verder, zou ik menen!

(...)


Uit: Bericht op "Di 07 Apr 2015, 19:05"


@all

Ook elders wordt in dit opzicht geappelleerd aan ieders weldenkendheid:

tergram schreef:Es tut beinahe weh, die Beiträge derer zu lesen, die in der NAK unglücklich sind und doch nicht bereit und in der Lage, ihre Situation zu verändern, zu verbessern.

Worauf hofft ihr?
Wieviel kostbare Lebenszeit wollt ihr noch damit verschwenden, auf Besserung zu hoffen, wo euch diese Hoffnung doch schon immer getrogen hat?
Was würde sich grundsätzlich ändern, wenn Person X durch Person Y ersetzt würde, wo doch das dahinterstehende System das gleiche bliebe?


Jeder hat dieses Beispiel wohl schon einmal gehört, aber weil es so treffend ist, stelle ich es hier nochmals ein:
Wenn du entdeckst, dass du ein totes Pferd reitest, steig ab.
Doch wir versuchen oft andere Strategien, nach denen wir in dieser Situation handeln:

    Wir besorgen eine stärkere Peitsche.
    Wir wechseln die Reiter.
    Wir hoffen, dass das Pferd wieder lebendig wird.
    Wir sagen: "So haben wir das Pferd doch immer geritten."
    Wir gründen einen Arbeitskreis, um das Pferd zu analysieren.
    Wir besuchen andere Orte, um zu sehen, wie man dort tote Pferde reitet.
    Wir erhöhen die Qualitätsstandards für den Beritt toter Pferde.
    Wir bilden eine Task Force, um das tote Pferd wiederzubeleben.
    Wir schieben eine Trainingseinheit ein, um besser reiten zu lernen.
    Wir stellen Vergleiche unterschiedlich toter Pferde an.
    Wir ändern die Kriterien, die besagen, ob ein Pferd tot ist.
    Wir kaufen Leute von außerhalb ein, um das tote Pferd zu reiten.
    Wir schirren mehrere tote Pferde zusammen an, damit sie schneller werden.
    Wir erklären: "Kein Pferd kann so tot sein, dass man es nicht noch schlagen könnte."
    Wir machen zusätzliche Mittel locker, um die Leistung des Pferdes zu erhöhen.
    Wir machen eine Studie, um zu sehen, ob es billigere Berater gibt.
    Wir kaufen etwas zu, das tote Pferde schneller laufen lässt.
    Wir erklären, dass unser Pferd "besser, schneller und billiger" tot ist.
    Wir bilden einen Qualitätszirkel, um eine Verwendung für tote Pferde zu finden.
    Wir überarbeiten die Leistungsbedingungen für Pferde.
    Wir richten eine unabhängige Kostenstelle für tote Pferde ein.

Einen schönen und erfüllenden Sonntag,
t.


Bron: Bericht bij Glaubensforum24 op "11.04.2015, 11:54" in de thread "Stammapostel JLS im Saur-Dom am kommenden Sonntag"


Groet,
TjerkB
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)
Gebruikers-avatar
TjerkB
 
Berichten: 1883
Geregistreerd: Di 03 Dec 2013, 16:28

VorigeVolgende

Terug naar Praktisch apostolisch-zijn

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron