Tussenbalans en hoe nu verder...

Berichten over wat in het dagelijkse leven ons geloof raakt
Levi
Berichten: 499
Lid geworden op: vr 28 mar 2014, 07:05

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door Levi » zo 13 dec 2015, 17:45

Tjerk, @ll

Geen woord op de NAK site over Advent!
De vervlakking neemt ernstige vormen aan.

Groet,
Levi

Gebruikersavatar
TjerkB
Berichten: 2058
Lid geworden op: di 03 dec 2013, 15:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door TjerkB » zo 13 dec 2015, 20:53

[Bijgewerkt: 23.00 uur]
Levi schreef:(...)
Geen woord op de NAK site over Advent!
De vervlakking neemt ernstige vormen aan.

(...)
@all

Wat zich voor onze ogen afspeelt is inderdaad dat het nieuw-apostolische geloof schipbreuk lijdt. De manier waarop de betrokkenen ermee omgaan doet mij denken aan de bergbeklimmer in nood die de Zwitserse reddingshelikopter (!) wegstuurde door te roepen: "lk geef niet aan het Rode Kruis". Een dubbele ontkenning in feite.

Elke raad wordt in de wind geslagen. Hulp en handreikingen worden straal genegeerd. Slachtoffers die de hemelbestormers maken worden aan hun lot overgelaten.

Twee teksten uit de Bijbel, doch wat een enorm verschil in betekenis:
  • Ogen was ik voor de blinde,
    voeten was ik voor de lamme.


    Uit: Job 29: 15 (NBV)


    Blinde leiders zijn jullie, die uit hun drank de muggen ziften, maar een kameel wegslikken.

    Uit: Matteüs 23: 24 (NBV)
Hieronder met een "hink-stap-sprong" drie andere teksten, maar het loopt uit op een ware ontgoocheling:
  • [17] Wees niet haatdragend. Als je iemand iets te verwijten hebt, roep hem dan ter verantwoording en laad niet omwille van een ander schuld op je [18] door je te wreken of wrok te blijven koesteren. Heb je naaste lief als jezelf. Ik ben de HEER.

    Uit: Leviticus 19 (NBV)


    [35] Om hem op de proef te stellen vroeg een van hen, een wetgeleerde: [36] ‘Meester, wat is het grootste gebod in de wet?’ [37] Hij antwoordde: ‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. [38] Dat is het grootste en eerste gebod. [39] Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. [40] Deze twee geboden zijn de grondslag van alles wat er in de Wet en de Profeten staat.’

    Uit: Matteüs 22 (NBV)


    [3] U bent standvastig en hebt veel verdragen omwille van mijn naam, zonder te verslappen. [4] Maar dit heb ik tegen u: u hebt de liefde van weleer opgegeven.

    Uit: Openbaring 2 (NBV)
Diverse malen heb ik mij gewend tot leidinggevenden en bestuurders, maar wat ik ook kenbaar maak, zorgvuldig gaat bij de "Godsgezanten" alles door de shredder.

Afgelopen donderdag stond er in de krant: "de (...)kopstukken waren zo begaan met het bewaken van hun imago dat de waarheidsvinding op een laag pitje stond."

Dat heb ik eerder gezien, dacht ik:
  1. :shock:
    TjerkB schreef:(...)
    Ik herken dat. Wat er hier spijtig genoeg aan de hand is, is in feite dat de bron is opgedroogd. Een voorspelbare kwestie overigens van oorzaak en gevolg.

    (...)


    Uit: Bericht op "Ma 19 Okt 2015, 11:48" in de thread "Kan ik daar wat aan doen?"
  2. :shock:
    TjerkB schreef:(...)
    Op zaterdag 23 april 2005 werd ik aangenaam verrast door een oude kerkvader...

    Tussen al het nieuws rond de benoeming van paus Benedictus XVI stond er die dag in NRC Handelsblad een artikel dat inging op de oorsprong van het denken van de nieuwe paus. Een hoogleraar theologie aan de Theologische Universiteit Utrecht kwam daarbij uit bij... Augustinus.

    (...)
    "Mag ik een wens doen?", zo schreef ik 's avonds nog aan een districtsvoorganger, "Ik wens... dat ik niet meer telkens eerst snel een diepe zucht wegdruk, wanneer ik aan de Nieuw-Apostolische Kerk denk. Het lijkt bij ons soms wel 'de vereniging van vrinden van de gestolde bezieling'. Wat een treurigheid, zeg." (...) "Jarenlang al heb ik onder hun gehoor voor spek en bonen in diverse kerkbanken gezeten, en werd mijn geloofsleven vergald. Ik zal de profetennamen van betrokkenen maar niet opnoemen. 'Altijd leer je wat', zeg ik wel eens tegen onze kinderen, wanneer het soms op doorzetten aankomt; 'je leert hoe het moet, ofwel hoe het beter anders kan'. Dat klinkt dan misschien wel optimistisch, maar ik kan het u verzekeren: er wordt in stilte veel geleden en het hier verworven inzicht komt enkel daaruit voort."

    Enkele bijzondere zinsneden uit het bedoelde krantenartikel:
    (...)
    Het was precies deze gedachtengang die de huidige paus onder woorden bracht in een meditatie op Goede Vrijdag. Hij vergeleek de kerk daarin met een zinkend schip waarin zich meer kaf dan koren bevindt. Mensen zélf bevuilen de kerk - en het is in deze context uitgesloten dat Ratzinger hier doelde op dissidente theologen.
    In de geest van zijn voorganger Johannes Paulus II liet hij blijken dat mensen in de kerk niet zomaar heilig zijn omdat ze kerks zijn: er zijn er die door hun handelwijze ervoor zorgen dat het schip water gaat maken. Hier is het hem dus te doen om overeenstemming van denken en handelen.


    Uit: Waarom paus Benedictus XVI wel eens heel anders kan optreden dan prefect Ratzinger; door Paul van Geest, hoogleraar theologie; NRC Handelsblad d.d. 23 april 2005.
    Zoals zo vaak: ik ontving geen enkele reactie...

    (...)


    Uit: Bericht op "Zo 15 Nov 2015, 19:25" in de thread "Overeenstemming van denken en handelen"
  3. :shock:
    TjerkB schreef:(...)
    Hoe gaat dat dan precies in zijn werk, die kapitaalvernietiging?

    Gestaag en subtiel, uitermate subtiel. Volhardend ook want in het afdwingen van de "geloofsgehoorzaamheid" onder de schaapjes zijn hun herders onverbiddelijk. In enkele van de vorige berichten viel de naam van de voormalige diaken Wolfgang Welsch. Over hem vernam ik in oktober 2009 bijvoorbeeld het volgende:
    • "Bei einem Gemeindeabend hat Br. Welsch angesprochen, es sei wenig fruchtbringend darüber zu reden, ob der Blumenstrauß rechts oder links auf dem Alter stehen soll. Er schlug vor, einmal ernsthaft über die Folgen des 04.12.2007 zu reden und erntete einen Sturm der Entrüstung. Ihm wurde vorgeworfen, ob er die Kirche nur schädigen wolle."
    Wie veelvuldig op zo'n manier "in de gemeenschap" wordt bejegend, houdt na verloop van tijd wel zijn mond.

    (...)


    Uit: Bericht op "Vr 20 Nov 2015, 15:28" in de thread "Tussenbalans en hoe nu verder..."
    Zie ook het bericht op "Za 21 Nov 2015, 15:12" in de thread "Bilaterale contacten NAK/VAG (Gesprächskreis Bottrop)"
  4. :shock:
    TjerkB schreef:(...)
    Vraag: "Wie glaubwürdig ist nun einen Kirche – welche natürlich vom Glauben ihrer Mitglieder lebt – wenn sie sich strikt weigert, Licht in ihre eigene Entwicklungs- und Handlungsgeschichte leuchten zu lassen?"

    (...)
    Klik »HIER« om het heldere betoog "Unsere Brüder waren dafür nicht unempfänglich" d.d. 10-12-2015 van Olaf Wieland te downloaden. Een opvallend citaat eruit:
    Dem Bezirksältesten i. R. Günter Törner wurde nach seiner Aussage der Einblick in kircheninterne Unterlagen der NAK durch den Vorsitzenden der AG „Geschichte der NAK“ Apostel Dirk Schulz verwehrt. Seine schriftliche Anfrage in diesem Zusammenhang an den Apostel Dirk Schulz blieb unbeantwortet.
    Nach einem Telefonat mit dem Mediensprecher der Neuapostolischen Kirche International Bischof Peter Johanning am 19.11.2015 wurde mir mitgeteilt, dass sich auch Bruder Michael Koch danach erkundigte, warum Bruder Törner von der eigenen Kirche nicht unterstützt wird. Eine Klärung der Ursache dieser Verweigerungshaltung soll erfolgen.
    (...)


    Uit: Bericht op "Zo 13 Dec 2015, 14:40" in de thread "Die NAK in der DDR - Seit 25 Jahren das große Schweigen"
De ambtelijke top van de organisatie waar wij hier het hoofd over breken kent helemaal geen Godsgezanten. Wat wij hier zien komt immers neer op hun de­mas­qué.

Groet,
TjerkB :shock:
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)

Gebruikersavatar
TjerkB
Berichten: 2058
Lid geworden op: di 03 dec 2013, 15:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door TjerkB » ma 04 jan 2016, 17:34

@all

"In het voorjaar van 2007 voegde Wilhelm Leber de daad bij het woord door een soort van razzia toe te staan in Hamburg-Blankenese. Hiermee was voor mij toen "the bloody limit" bereikt.", zo liet ik mij al eens uit over de manier waarop er in deze NAK-gemeente met vereende krachten door de kerkleiding ongenadig werd afgerekend met de koppen die daar boven het maaiveld uitstaken. Zo kon trouwens ook districtsapostel Gijsbert Pos te werk gaan. Ik sluit bepaald niet uit dat juist hij als "hochrängige" oudgediende destijds vooraf door stamapostel Wilhelm Leber en/of door districtsapostel Karlheinz Schumacher c.s. nog werd geraadpleegd.

In de NAK-gemeente Hamburg-Blankenese nam aan aantal actieve (!) gemeenteleden het initiatief om te zoeken naar nieuwe werkvormen. Maar dat is "nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" fout en verkeerd! Daar moet je namelijk mee wachten totdat het God heeft behaagd zoiets van hogerhand te verordonneren. Spontaniteit wordt in de Nieuw-Apostolische Kerk niet op prijs gesteld en de saamhorigheid in Hamburg-Blankenese werd op achterbakse wijze de kop ingedrukt. Zoals dat eraan toe ging - het was erger dan erg. Omdat nota bene stamapostel Wilhelm Leber daar zelf de hand in had, viel ik toen op slag van mijn bijgeloof af.

Betrokkenen werden bejegend als onkruid dat verdelgd moet worden. Dit veroorzaakte een lawine van kritiek, maar ondertussen was het onheil al geschied. Echter, wie meedogenloos en zonder pardon door "hogere verantwoordelijke leidinggevenden" in de kerk wordt weggepest, heeft uiteraard van doen met valse apostelen. Een tenhemelschreiende toestand. Ontluisterend en bevrijdend tegelijk! Gedane zaken nemen dan geen keer... Einde (godsdienst)oefening en men staat op straat.

Omdat het geen incident betrof doch de gang van zaken eenvoudig illustreert hoe in dit religieuze machtsbestel de "geloofsgehoorzaamheid" wordt afgedwongen, was (ook) voor mij de bovenbedoelde "bloody limit" bereikt:
BakEenEi schreef:(...)
Het enige wat verantwoordelijken, terugblikkend op de ravage die ze met hun bulldozergedrag aanrichtten op Zijn akkerwerk, dienaangaande achteraf nog wel kwijt wilden, kwam onlangs tijdens het stofzuigen het tapijt vandaan:
BakEenEi schreef:(…)
Michael Koch brengt dit bij Glaubenskultur-Magazine aan het licht door te citeren uit correspondentie dienaangaande in de periode 1983-1985 tussen stamapostel Hans Urwyler en districtsapostel Friedrich Bischoff.

"Mein lieber Stammapostel," antwoordt desgevraagd Friedrich Bischoff, "weil wir immer getan haben, was uns gesagt wurde, haben wir nicht nach Argumenten gesucht, wie man das widerlegen könnte, was uns verkündigt wurde. So fällt es schwer, gegen das, was andere uns vorwerfen, zu argumentieren. Wir haben unseren Glauben gelebt, so gut wir dies konnten, und dabei mußten wir uns nicht mit Zweifel plagen. Die anderen haben Gründe gesucht, sich von Gottes Werk trennen zu können und eigene Wege zu gehen. En: "Am 1. Dezember 1983 habe ich an Gottfried geschrieben und ihm dabei schon mitgeteilt, daß ich den Brüdern Kühnle, Fehr und Saur das bisher Niedergeschriebene vorgelesen habe und ihn in diesem Brief, von dem Du eine Fotokopie erhalten haben mußt (neue liegt bei), gebeten, mir mitzuteilen, ob er mehr weiß als ich. Auf diese Zeilen an Gottfried habe ich nur telefonisch Antwort bekommen, er habe es genauso gemacht wie ich, er habe geglaubt und nicht gefragt." Friedrich Bischoff: de uitvinder van het hersenloze denken!

(…)


Uit: Mijn bericht op "Wo 20 Nov 2013, 17:21" in de thread "Lafhartige 'verklaring' van Betonkopf Wilhelm Leber"
Ravage?! Kadaverdiscipline -maar je zou hier voor de duidelijkheid misschien het best van neofascisme kunnen spreken- kostte de kerk destijds zo'n 40.000 leden, terwijl stamapostel Richard Fehr in verband met die hele doofpotaffaire later opmerkte dat een gezonde aanwas van enkele miljoenen nieuwe leden (!) erdoor was uitgebleven. En nogmaals, hoe kon dat dus volgens één van de hoofdpersonen in deze kwestie gebeuren?
"Wir haben unseren Glauben gelebt, so gut wir dies konnten, und dabei mußten wir uns nicht mit Zweifel plagen."
Door van ons allen via diens "Woord van de maand" in februari 2006 nota bene "een onbegrensd vertrouwen" te verlangen, toonde stamapostel Leber zich tot overmaat van ramp uit hetzelfde uitgeharde hout gesneden.

Schandelijk vond ik het, dat de hele goegemeente zoiets maar wéér liet gebeuren. In het voorjaar van 2007 voegde Wilhelm Leber de daad bij het woord door een soort van razzia toe te staan in Hamburg-Blankenese. Hiermee was voor mij toen "the bloody limit" bereikt.

De jaren '90 in de Nieuw-Apostolische Kerk hadden zich erdoor gekenmerkt dat vragenstellers zich niet langer lieten demoraliseren. De kerkleiding reageerde hierop door van alles en nog wat in regels vast te leggen (zodat zijzelf ingeval van verwijtbare ellende niet snel aansprakelijk zou kunnen worden gesteld). Die aanpak begon in 2001 met de "Leidraad dienen en leiding geven", waarin keurig was beschreven hoe voorbeeldig "de dienaren" zich zouden gedragen. Ik kreeg direct argwaan want door mijn vroegere baan op het bureau van de Centrale Administratie bij de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland wist ik hoe lastig het zou zijn om in de organisatie ooit iemand aan te treffen die een verantwoordelijkheid -óók als het tegenzat- wáár zou willen maken. In het nieuw-apostolische "werk Gods" strekt het een benadeelde, een slachtoffer, een ondergeschikte immers te allen tijde tot eer om "de onderste weg" te gaan. Wie in die hoedanigheid, terwijl ootmoed en deemoed een nieuw-apostolisch kind van God juist zouden sieren, een ander aansprakelijk stelt, deugt dus niet.

In 2010 maakte districtsapostel Brinkmann het op een gegeven moment door bulldozergedrag zó bont dat ik hem én stamapostel Leber verzocht om op dat punt de bewuste Leidraad toe te passen. Men weigerde!!

Overal waar ondertussen de kopstukken verschijnen, wordt de rode loper voor ze uitgerold want immers: dan is het feest; groot feest zelfs. Hoe hoger men is "gesteld" op de ambtsladder; des te meer de bevoorrechte kerkgemeente wordt geacht redenen te hebben tot grote dankbaarheid voor "hun komst naar de studio". Als er een "hoge(re) dienaar" voorgaat in een nieuw-apostolische eredienst, moet "nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" rekening worden gehouden met méér zegen dan bij een "lage(re) dienaar". Het hoogheilige ambt van stamapostel is bekleed met, zeg maar, de platina-versie van de Heilige Geest: godslastering!!

Niettemin, the show must go on…

Zie in deze samenhang ook het bericht door Het WebTeam op "Do 29 Nov 2012, 21:34" in de thread "noodsignalen jarenlang genegeerd": bij de Nieuw-Apostolische Kerk kom je als christen in de verkeerde film terecht.

(...)


Bron: Bericht op het voormalige Forum van Bauke Moesker op "Za 23 Nov 2013, 22:17", in de thread "There's No Business Like Showbusiness"
Als het aan mij had gelegen, was dit sektarische schrikbewind door het systematisch toegepaste Geest-dodende zinloze geweld alsnog per direct verboden als zijnde een criminele organisatie want dit was gewoon terreur: ge­or­ga­ni­seer­de ge­weld­ple­ging met een po­li­tiek doel, be­wind waar­bij de be­vol­king in voort­du­ren­de angst leeft voor moord en ge­weld. Hoe durfde men hier in 's hemelsnaam nog langer te spreken van een kerkgenootschap en in Nederland bovendien van een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI)?! Hoe dan ook, nu schijnt het dat er in oktober 2015 onder de ambtsdragers in de Nieuw-Apostolische Kerk een document is verspreid, waarin het o.a. handelt over de genade van de nieuw-apostolische god (op grond van het voorgaande uiteraard "god" zonder hoofdletter) voor... andersdenkenden.

Tot wel­ke nieuwe be­treu­rens­waar­di­ge uit­komst zal dit lei­den?!

Zie tevens in dit verband op het voormalige Forum van Bauke Moesker het bericht op "Do 05 Jan 2012, 20:30", in de thread "Recente intimidatiepraktijken bij de Nieuw-Apostolische Kerk":
Redactie schreef:Schoolmeesteren (3)


@all

Het was 23 december 2009. Meteen begon Armin Brinkmann al schoolmeesterend te dicteren: "Es gilt, das zu tun was unser Stammapostel geraten hat." (...)

Ik wist genoeg. Die zogenaamde "Stammapostel" namelijk; dat is een heel, heel bange man. Zo bang zelfs, dat hij in de (door zinloos geestelijk geweld van de internationale kerkleiding totaal verwoeste) gemeenschap Hamburg-Blankenese, voorheen een enthousiaste actieve gemeente, in 2007 "de confrontatie" uit de weg ging. Zelf woonachtig in Hamburg, had hij op een vrijdagavond tegen Barbara kunnen zeggen: "Schat, wij hadden toch een grote thermoskan? Die heb ik morgenochtend even nodig, voor koffie. In Blankenese. De anderen daar zorgen voor wat erbij." Aan sommige dienaren in die gemeente was gevraagd of ze eens op papier wilden zetten wat ze vonden van "de arbeid", die de stamapostel kort daarvoor had "gewerkt" -naar ik meen- in Osnabrück. Onbevangen hadden ze dat gedaan. Allengs werd hun eerlijkheid tégen ze gebruikt. Het was opeens kiezen of delen: of jullie ambt wordt ontbonden, of jullie "tun was unser Stammapostel geraten hat." Aldus geschiedde, en met welnemen van "Herr Dr."! Ik had het op slag gehad met deze robot die op zo'n akelig listige manier "vervelende rotkinderen" wegjoeg uit de kerk. Uit een kerk, inderdaad. Want goddank gaan zulke kortzichtige machtsfiguren niet tevens over Zijn werk!

Een bange, angstige man; "Herr Dr." Er moeten méér regels komen, moet hij gedacht hebben. Véél meer. Er moest van hem dan ook vaart achter worden gezet. Vaart achter de catechismus, waarmee indirect ook afgerekend zou worden met lastpakken! Wie, in de geloofsgehoorzaamheid staande, zich ermee vereenzelvigen zou, zou het keurslijf als gegoten zitten. En hij, "Herr Dr.", zou dat wel even stiekem... afdwingen; herstel "implementeren". Doodsbenauwd kreeg-ie het, toen de zaak begon te stagneren. En potverdorie nog-eens-aan-toe, zeg: in Hannover-Nord kent de districtsoudste aldaar, van beroep jurist, zeker zijn plaats niet. Ongenoegen en ontevredenheid komen op. Vervelend rotkind! "Laat die vent toch opzouten!" Zie de thread Deining in Duitsland over "Kirchenverständnis". Over intimidatiepraktijken gesproken... Districtsapostel Karheinz Schumacher, ook een jurist, had de ellende al voorzien. Hij verordonneerde in juni 2010: "Ein offen bekannter oder sogar am Altar verkündeter Lehrwiderspruch kann nicht hingenommen werden. Der Bezirksapostel wird entscheiden, wie verfahren wird." Wat een geweldige vondst, zal districtsapostel Armin Brinkmann hebben gedacht en hij publiceert dezelfde tekst in maart 2011.

(...) Criticus haalde het in deze thread al aan: een goed verstaander heeft maar een half woord nodig.
  • Filippenzen 2

    Vermaning tot eensgezindheid en nederigheid

    1 Indien er dan enige vertroosting is in Christus, indien er enige troost is der liefde, indien er enige gemeenschap is des Geestes, indien er enige innerlijke bewegingen en ontfermingen zijn;
    2 Zo vervult mijn blijdschap, dat gij moogt eensgezind zijn, dezelfde liefde hebbende, van één gemoed en van één gevoelen zijnde.
    3 Doet geen ding door twisting of ijdele eer, maar door ootmoedigheid achte de een den ander uitnemender dan zichzelven.
Zie verder het bericht door BakEenEi op "di 25 jan 2011, 15:33" in de thread "Een gezonde dosis respect voor wie God zendt..." Daar staat in wat de nieuw-apostolische kerkleiding helaas uit het oog heeft verloren.

Het WebTeam/TjerkB
Dáárom:
TjerkB schreef:(...)
Bonhoeffer schreef het al, bij de jaarwisseling 1942/1943:
  • Zijn wij nog bruikbaar?

    Wij waren de zwijgende getuigen van slechte daden, wij zijn door de wol geverfd, wij leerden de kunst te veinzen en te spreken met dubbele tong, ervaring maakte ons wantrouwig tegenover de mensen, we konden hun vaak niet vrijuit de waarheid zeggen, zware conflicten maakten ons murw, misschien zelfs cynisch - zijn wij nog bruikbaar? Geen geniale, cynische, hautaine of geraffineerde, maar ongekunstelde, eenvoudige en eerlijke mensen zullen we nodig hebben. Zal onze innerlijke weerstand tegen alles wat ons werd opgedrongen nog sterk genoeg zijn, zal de oprechtheid tegenover onszelf nog radicaal genoeg zijn, om weer de weg te vinden naar eenvoud en eerlijkheid?
Bron:
Dietrich Bonhoeffer - Verzet en overgave, brieven en aantekeningen uit de gevangenis. Herziene uitgave, derde druk 2014 (ISBN 978 90 435 2411 7), Uitgeverij Kok.
(...)


Uit: Bericht op "Za 13 Jun 2015, 16:38" in de thread "Der Fall Rohn"
Zie ook het bericht op "Wo 25 Nov 2015, 10:46" in de thread "Der Fall Rohn"
Groet,
TjerkB :shock:
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)

Gebruikersavatar
TjerkB
Berichten: 2058
Lid geworden op: di 03 dec 2013, 15:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door TjerkB » di 05 jan 2016, 21:35

@all

Toen ik bij Glaubenskultur-Magazine het Premium-Artikel las over het in oktober 2015 uitgebrachte "Sondernummer der Leitgedanken zum Gottesdienst", dus een extra uitgave van het blad Kerngedachten (dit maandblad wordt wereldwijd gebruikt als uitgangspunt voor de kerkdiensten, met als basis een Bijbeltekst en enkele gedachten die nader worden uitgewerkt voor de prediking), waarin stamapostel Jean-Luc Schneider opeens een "neue Haltung zur Sündenvergebung" zou hebben geïntroduceerd, bevreemdde het mij dat die nieuwe gedragslijn zich zou laten illustreren met de quote "Es ist nicht unmöglich, dass Gott heute einem Glaubenden seine Sünden vergibt, auch wenn der nicht an die in neuapostolischen Apostel glaubt. Denn Gott kann ganz unabhängig von Amt und Kirche Sünden vergeben!" Wat is hier nu toch speciaal zo nieuw of vernieuwend aan, zo vroeg ik mij af. Immers, er wordt alleen gesteld dat God soeverein is...

God is soeverein. Een betekenisvolle waarheid, in drie woorden. In het licht van het Evangelie van Jezus Christus is dit weliswaar geen non-issue, maar de relevantie in combinatie met zo'n extra uitgave van het blad Kerngedachten ontgaat mij vooralsnog, evenals de duiding die men eraan gaf bij de redactie van Glaubenskultur-Magazine. Echter, doordat ik het nieuw-apostolische "nieuws" al geruime tijd volg, weet ik bijvoorbeeld dat stamapostel Schneider min of meer de weg kwijt is. Net als eerder al stamapostel Leber. Net als... Stamapostel Leber zocht destijds een keer het nieuws met de volgende quote: "Wir können nicht ausschließen, dass Gott im Einzelfall auch außerhalb der von uns erkannten Ordnungen wirkt." Dat moest toen volgens mij, wat hemzelf betrof, in het kader van de oecumenische gedachte net zo serieus worden opgevat als de woorden van de astronaut Neil Armstrong, na diens maanlanding: "That's one small step for man, one giant leap for mankind."

Groet,
TjerkB :shock:
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)

Gebruikersavatar
TjerkB
Berichten: 2058
Lid geworden op: di 03 dec 2013, 15:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door TjerkB » do 07 jan 2016, 18:06

@all

Wat ik mij vaak heb afgevraagd, is: hoe kunnen wij elkaar de ogen openen voor "mechanismen" die ons als christenen in het apostolische werk nodeloos van elkaar vervreemden? Welke mechanismen zouden dat trouwens kunnen zijn, hoe word je je daarvan bewust en hoe ga je er in voorkomende gevallen verstandig mee om?

Vandaag kwam ik op dit punt een interessant bericht tegen bij Glaubensforum24, namelijk van "shalom" op "07.01.2016, 17:20" in de thread "künftige Entwicklung der NAK unter J.L. Schneider". De auteur verwijst in dit bericht o.a. naar de zogeheten "Doppelbindungstheorie" oftewel de "Dubbele binding (communicatie)". Daar zit absoluut wat in, was mijn indruk. Ter verduidelijking volgen hier enkele citaten van de betreffende pagina op WikipediA:
  • (...)
    Een dubbele binding of Engels double bind is een dilemma in de communicatie, waarbij een individu (of groep) twee of meer tegenstrijdige boodschappen ontvangt waarbij de ene boodschap de andere ontkent. Het is een situatie waarin adequaat reageren op de ene boodschap, het in gebreke blijven betekent van de andere boodschap, en omgekeerd. Zodat de ontvanger afgezien van het antwoord altijd fout zit. Met andere woorden, de ontvanger kan geen commentaar leveren op het conflict, kan het niet oplossen, en kan zich ook niet aan de situatie onttrekken.

    (...)
    Het klassieke voorbeeld van een negatieve dubbele binding is dat van een moeder die haar kind vertelt dat ze van hem houdt, terwijl ze zich tegelijkertijd met afkeer afwendt. Het kind weet dan niet hoe het moet reageren op de tegenstrijdigheid tussen woorden en lichaamstaal, omdat het voor zijn basale behoeften afhankelijk is van de moeder: het zit in een lastig parket. Voor het kleine kind is het moeilijk om tegenstrijdigheden verbaal te uiten en het kan de relatie met zijn moeder niet ontkennen of verbreken.

    Een ander voorbeeld is als iemand wordt opgedragen om “spontaan te zijn.” Alleen al de opdracht is strijdig met spontaniteit, maar het wordt een dubbele binding als iemand de opdracht niet kan negeren, maar ook geen commentaar kan geven op de tegenstrijdigheid. Vaak is de tegenstrijdigheid in de communicatie voor omstanders niet duidelijk, omdat ze niet op de hoogte zijn van de voorafgaande communicatie.

    (...)
    De dubbele binding wordt vaak onjuist opgevat als een eenvoudige tegenstrijdige situatie, waarbij het slachtoffer gevangen zit in twee tegenstrijdige opdrachten. Hoewel het klopt dat de kern van de dubbele binding bestaat uit twee tegenstrijdige opdrachten, ligt het verschil in de manier waarop zij aan het slachtoffer worden opgedrongen, in hoeverre het slachtoffer de situatie begrijpt en tot slot, wie (of wat) het slachtoffer deze opdrachten geeft. Anders dan bij de gebruikelijke verlies-verlies-situation, is het slachtoffer zich grotendeels niet bewust van de precieze aard van de paradoxale situatie, waarin hij of zij verkeert. De tegenstrijdigheid kan in haar rechtstreekse context volledig onzichtbaar zijn en daarom ook onzichtbaar voor waarnemers van buitenaf, en wordt alleen maar duidelijk als er een wat bredere context in ogenschouw wordt genomen. Typerend is dat degene, die een opdracht geeft aan het slachtoffer, iemand is die hij respecteert (een ouder, leraar of dokter), maar dat de opdracht zelf impliceert dat die onmogelijk vervuld kan worden, omdat een of andere uitgebreidere context dat verbiedt.

    (...)


    Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Dubbele_b ... municatie)
[wordt vervolgd]


Groet,
TjerkB
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)

Gebruikersavatar
TjerkB
Berichten: 2058
Lid geworden op: di 03 dec 2013, 15:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door TjerkB » ma 11 jan 2016, 15:20

TjerkB schreef:(...)
Wat ik mij vaak heb afgevraagd, is: hoe kunnen wij elkaar de ogen openen voor "mechanismen" die ons als christenen in het apostolische werk nodeloos van elkaar vervreemden? Welke mechanismen zouden dat trouwens kunnen zijn, hoe word je je daarvan bewust en hoe ga je er in voorkomende gevallen verstandig mee om?

(...)


Uit: Bericht op "Do 07 Jan 2016, 18:06"
@all

Wat ons als (bij)gelovigen eveneens ongemerkt in de na­rig­heid kan doen belanden, is het op voorhand stellen van een onevenredig groot ver­trou­wen in betrekkelijke onbekenden. Immers, wie is feitelijk de persoon Jean-Luc Schneider, de persoon Rainer Storck, de persoon Peter Klene of de persoon Ruud Vis?! Betrokkenen kunnen wel bekendheid genieten als kerkelijke ambtsdragers en bestuursleden bij de (internationale) Nieuw-Apostolische Kerk, doch op grond waarvan zouden zij werkelijk Godsgezanten (!) zijn, zegenaars (!), "dienaren van de gerechtigheid" (vgl. 2 Korintiërs 11: 15) of zelfs "herauten van de rechtvaardigheid" (vgl. 2 Petrus 2: 5)?

Welke daden verbinden zij aan hun woorden? Of, beter gezegd: handelt men in voor- en in tegenspoed in overeenstemming met het Evangelie van Jezus Christus?

Wat mij in deze samenhang aan het denken zette, was vorige week maandag het artikel "Nederlandse politicus mist overtuigingskracht" in De Volkskrant, waaruit de volgende passages:
(...)
Nederlandse politici laten niet in hun kaarten kijken, laat staan in hun ziel. Zo zegt [...] dat hij geen visie heeft en dat politiek slechts 'het oplossen van problemen' behelst. Als hij straks de politiek de rug toekeert, verdwijnt hij als een dief in de nacht: zonder zijn identiteit prijs te geven, zonder sporen achter te laten en zelfs zonder dat we te weten zijn gekomen waar het hem om te doen was, behalve dan problemen oplossen.

Zoiets is alleen mogelijk in een land waar mensen vooral graag gewoon doen, prat gaan op 'de inhoud' en een 'mooi verhaal' per definitie verdacht vinden. Je hoort ook wel eens: 'Laten we de retorica even achterwege laten.' Wie dat zegt, zegt eigenlijk: 'Laten we geen energie steken in het aanschouwelijk verwoorden van wat voor ons op het spel staat.'

(...)
Ons land heeft ook meer dan ooit politici nodig die de onzekerheden eerlijk durven benoemen, die verschillende scenario's onder ogen durven zien maar ook vertellen welke overwegingen en gevoelens voor hen persoonlijk doorslaggevend zijn.

Als kiezers voelen we ons dan met hen verbonden, zelfs als we uiteindelijk een andere afweging maken. En als we hen dan steeds beter leren kennen en zien hoe zij knokken voor de goede zaak, zullen zij ons niet gaan vervelen.

(...)
Het lijken wel gewoon politici, de "hogere verantwoordelijke leidinggevenden" in kwestie, was het eerste en tot op heden ook het laatste wat er bij mij opkwam...

  • [1] Wat er was vanaf het begin, wat wij gehoord hebben, wat wij met eigen ogen gezien en aanschouwd hebben, wat onze handen hebben aangeraakt, dat verkondigen wij: het Woord dat leven is. [2] Het leven is verschenen, wij hebben het gezien en getuigen ervan, we verkondigen u het eeuwige leven dat bij de Vader was en aan ons verschenen is.

    Uit: 1 Johannes 1 (NBV)
Groet,
TjerkB :shock:
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)

Gebruikersavatar
TjerkB
Berichten: 2058
Lid geworden op: di 03 dec 2013, 15:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door TjerkB » ma 08 feb 2016, 12:23

GRATIS ARTIKEL VOOR U

Classis verbiedt kanselruil GKV en NGK Kampen
Kampen De classis Kampen van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) verbiedt de twee kerken in Kampen gezamenlijke kerkdiensten en kanselruil met de plaatselijke Nederlands Gereformeerde Kerk. De toelating van homo’s met een relatie in liefde en trouw tot het avondmaal in die laatste gemeente is …

Lees verder: https://www.nd.nl
@all

Afgelopen vrijdag zat het bovenstaande bericht bij mijn e-mail. Wat toch een geduvel, dacht ik, met overal in de kerken het geschift tussen goodguys en badguys. Het herinnerde mij aan een oud forumbericht waarin de opmerking werd gemaakt: "Niet voor niets liet Friedrich Nietzsche (1844-1900) optekenen dat hij wel christen had willen zijn, als die er maar verloster uitzagen! Zonder onvoorwaardelijke naastenliefde verzandt men in futiliteiten, in uitspraken 'voor de Bühne', in haat en nijd." Als mijn vader nog zou hebben geleefd en hij met gretig oordelende scheidslieden was geconfronteerd, had hij ongetwijfeld verwezen naar het volgende:
  • [24] Hij hield hun een andere gelijkenis voor: ‘Het is met het koninkrijk van de hemel als met een mens die goed zaad op zijn akker uitzaaide. [25] Terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand onkruid tussen het graan zaaien en vertrok weer. [26] Toen het jonge gewas opschoot en vrucht begon te dragen, kwam ook het onkruid tevoorschijn. [27] De knechten kwamen de heer des huizes vragen: “Heer, hebt u soms geen goed zaad op uw akker gezaaid? Waar komt dat onkruid dan vandaan?” [28] Hij antwoordde: “Dat is het werk van een vijand.” De knechten zeiden tegen hem: “Wilt u dat wij er het onkruid tussenuit wieden?” [29] Hij antwoordde: “Nee, want dan zouden jullie met het onkruid ook het graan lostrekken. [30] Laat beide samen opgroeien tot aan de oogst, dan zal ik, wanneer het oogsttijd is, tegen de maaiers zeggen: ‘Wied eerst het onkruid, bind het in bundels bij elkaar en verbrand het. Breng dan het graan bijeen in mijn schuur.’”’

    Uit: Matteüs 13 (NBV)
Aan de andere kant: je zult er op een gegeven moment maar middenin zitten, tussen het gehakketak, het getouwtrek, tussen de schermutselingen, haat en nijd. Dit laatste is mijzelf nota bene overkomen! Nee, níet "in de wereld om ons heen", maar "in het midden der gemeenschap". Moet je dan verplicht wachten tot... "de Heer ons verlossing brengt"? Ik weet er nu, zeg maar, alles van. Ze zeiden, bij wijze van spreken: blijf zitten waar je zit, en verroer je niet. Ik moest wachten van ze, op hun instructies: heb een onbegrensd vertrouwen in ons, laat geen ongenoegen en ontevredenheid opkomen, en voor de rest "aufschauen, aufschauen, aufschauen".

Nog nooit heb ik zo ongerust een "tussenbalans" opgemaakt:
TjerkB schreef:(...)
Het "Zelfbeeld van de Nieuw-Apostolische Kerk" was naar het oordeel van degenen die erover gaan, verouderd. Hieronder eerst de achterhaalde kijk op de zaak:
  • De kroondragers

    Over de aarde wandelt
    thans een heilige schaar,
    onzichtbaar is haar krone daar.
    De voeten, zij treden
    door doornen en duister,
    in haar krone flonkert
    een eeuwige luister.
    Ze heft in dat licht
    't schild hier op aard',
    waar zij ondanks moeite
    geen mildheid spaart.
    Een feestdag dragen zij in hun hart,
    met tonen van vreugde.
    Zij treden door 't leven,
    zijn vol blijde moed,
    benaad'ren de mensen
    helpend en goed.
    Zij helpen verdwaalden
    liefhebbend voort.
    Zij schenken liefde naar Jezus' woord.

    Zij leiden de zielen
    naar 't rijk van hun Koning,
    Die weldra ontsluit
    hun Zijn eeuwige woning.
    Dat zijn de getrouwen
    van Koning Jezus
    .
    Dat is Zijn geliefde, geheiligde bruid,
    door Hem eens verkoren.
    O, dat zij gekroond
    Hem voor eeuwig behore!

Nu de -door zelfkritiek (?)- totstandgekomen hedendaagse visie:
  • De door Jezus Christus gelegde weg naar heil in onze tijd
    1. Jezus Christus leidt de Nieuw-Apostolische Kerk door levende Apostelen. Hun leer is gebaseerd op de Heilige Schrift.
    2. Het Apostelambt is het door Jezus Christus gemachtigde ambt voor heilsbemiddeling.
    3. Apostelen zijn noodzakelijk om Zijn kerk op de door Hem beloofde wederkomst voor te bereiden.
    4. De Nieuw-Apostolische Kerk kent de drie sacramenten Heilige Waterdoop, Heilige Verzegeling en Heilig Avondmaal.
    5. De afdracht van de sacramenten Heilige Verzegeling en Heilig Avondmaal, en de vergeving van zonden zijn gebonden aan het Apostelambt.
    6. Nieuw-apostolische christenen hebben door de Heilige Verzegeling de gave van de Heilige Geest ontvangen.
    7. Jezus Christus, waarvan de Heilige Schrift getuigt, staat in het middelpunt van het geloofsleven van de nieuw-apostolische christen. Hij werkt tegenwoordig in Zijn kerk en zal wederkomen. Het geloofsdoel van de nieuw-apostolische christen is, met Christus verenigd te worden bij Zijn wederkomst.

Tot zover de theorie.

(...)


Uit: Bericht op "Wo 29 Jan 2014, 18:46" in de thread "Kan het niet eens ophouden met die eeuwigdurende kritiek?"
Zie ook het bericht op "Do 07 Mei 2015, 16:23" in de thread "Der Fall Rohn"
Ik stuitte zowel bij de fiscale als de bedrijfseconomische tussenbalans (lees: zielzorg en zakendoen) op een soort van "technisch total loss". Dan kun je NIET verder.

Groet,
TjerkB
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)

Gebruikersavatar
TjerkB
Berichten: 2058
Lid geworden op: di 03 dec 2013, 15:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door TjerkB » ma 08 feb 2016, 13:00

GRATIS ARTIKEL VOOR U

Eerherstel voor predikant (92) na bijna vijftig jaar
De Nederlands-gereformeerde emeritus predikant Gert van den Brink (92) uit Nieuwegein heeft eerherstel gekregen van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt van Eindhoven. Dat meldt het kerkelijk magazine Onderweg .

Lees verder: https://www.nd.nl
@all

Zojuist ontving ik alwéér per e-mail bericht over een gratis artikel... Wat is er omwille van het geloof toch ontzettend veel geleden, dacht ik toen ik las waarover het handelt, en: in de Nieuw-Apostolische Kerk doen ze, als het om verzoening gaat, er met het grootste gemak nog 10 jaar langer over. "De tijd moet er rijp voor zijn."
  • [16] Besnijd daarom uw hart en wees niet langer halsstarrig. [17] Want de HEER, uw God, is de hoogste God en Heer. Hij is de grote, de machtige, de ontzagwekkende God. Hij handelt zonder aanzien des persoons en is onomkoopbaar; [18] hij verschaft weduwen en wezen recht, neemt vreemdelingen in bescherming en voorziet hen van voedsel en kleding. 19 Ook u moet vreemdelingen met liefde behandelen, want u bent zelf vreemdelingen geweest in Egypte.

    Uit: Deuteronomium 10 (NBV)
Zie ook: https://www.remonstranten.nl/blog/remon ... se-gidsen/...
Afbeelding
Nog steeds is het in de Nieuw-Apostolische Kerk de bedoeling, dat je je tegenover de "Godsgezanten" voordoet als iemand die zichzelf niet weet te redden en als je vervolgens wordt uitgekafferd door iemand die Jean-Luc Schneider blijkt te heten, dat je dat dan als een zoekende ziel de gewoonste zaak van de wereld zou vinden.

Groet,
TjerkB :shock:
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)

Gebruikersavatar
TjerkB
Berichten: 2058
Lid geworden op: di 03 dec 2013, 15:28

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door TjerkB » ma 08 feb 2016, 14:46

@all

Het bulldozergedrag waarvan "hogere verantwoordelijke leidinggevenden" in de Nieuw-Apostolische Kerk zich door de jaren heen schaamteloos hebben bediend, heeft in de gemeenten een enorme kaalslag aangericht. In plaats van de hand in eigen boezem te steken, grossiert stamapostel Jean-Luc Schneider tegenwoordig in uitspraken als:
  • Noch einmal lieben Geschwister, wir wollen uns natürlich Sorgen machen und alle Mühe geben, für unsere Zukunft, für die Zukunft unserer Kindern, für die Zukunft der Familie. Aber wir müssen darauf achten, dass diese Sorgen nicht überhand nehmen. Ich spreche jetzt nicht von Leute, die krank sind, die depressiv sind, das ist was anderes. Da ist ärztliche Behandlung von Nöten.
  • Es ist uns egal, wie viel da mitmachen, wir bleiben dabei! Wir sind für das Evangelium, für die Werte Jesu Christi, weil wir absolut überzeugt sind, das ist die richtige Lösung! Das ist der richtige Weg! Und auch wenn zehntausend einen anderen Weg gehen, das ändert für mich nichts.
"Ich spreche jetzt nicht von Leute, die krank sind" - zelfs niet indien betrokkenen geestelijk geweld in de Nieuw-Apostolische Kerk met hun gezondheid moesten bekopen. En: "Es ist uns egal, wie viel da mitmachen" - wat is dát toch een meedogenloze benadering! Voor mij staat zo'n godgeklaagd optreden gelijk aan psychologische oorlogsvoering. Maar wat gebeurt er nota bene in de zaal bij zo'n schertsvertoning: iedereen laat deze ex­cen­trie­ke­ling uitpraten en zegt "Amen"!!

Slaapkoppen, word wakker!

Groet,
TjerkB :shock:
"Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Frisch)

Levi
Berichten: 499
Lid geworden op: vr 28 mar 2014, 07:05

Re: Tussenbalans en hoe nu verder...

Bericht door Levi » ma 08 feb 2016, 16:18

@Tjerk
@ll
Da gibt's noch andere Ängste im täglichen Leben die wir mit Christus besiegen können. Ich stelle fest, so allgemein, dass in unserer Gesellschaft auch mehr und mehr, auch in unserem Kreis, die Menschen Angst haben sich irgendwo einzugeben, einzulassen, Angst zu haben eine Verantwortung zu übernehmen. Ich hab das mit der Jugend gestern besprochen, zum Beispiel wenn es um die Eheschließung geht. Aahhh da sind ja so viele Scheidungen, das das schaft man, das ist ja unmöglich heute eine Ehe zu führen. Das das ja denkt doch wie viel Ehen da auseinander gehen. Man hat dann wirklich Angst, sich auf eine Ehe einzulassen, weil man hat Angst das funktioniert nicht. Man hat sogar Angst in manchen Kreisen Kinder groß zu ziehen. Ach das schaffen wir nicht, das ist ja unmöglich in der heutigen Situation, das kann man gar nicht. Man hat Angst ein Amt anzunehmen. Was was alles damit verbunden, ne das schaff ich nicht. Und, ob's jetzt in der Ehe ist, oder in der Kindererziehung, oder im Amt, Amtsausübung, och da muss ich auf vieles verzichten. Und das möchte man nicht so. Da hat man einfach Angst dem Partner ja zu sagen, ja zu sagen zu der Kindererziehung, ja zu sagen zu einem Amt. Nur um diese drei Beispiele zu nehmen, weil das jedes mal so ein Commitment ist, man hat man engagiert sich.

Auch diese Angst können wir mit Jesus Christus überwinden. Wenn beide Partner Jesus Christus wirklich anziehen und sich bemühen in der Wahrheit Jesu Christi, in der Lehre Jesus Christi, mit den Werten Jesu Christi zu arbeiten, wird es auch in 2016 absolut möglich sein eine glückliche Ehe zu führen. Keine Angst. Mit Jesus Christus, mit seiner Hilfe, mit seinen Werten ist es möglich.
Je bent natuurlijk van de ratten besnuffeld als je het vorenstaande poneert!
Nog erger is als je je van alle kanten laat ringeloren door de hoge heren bestuurders die er hun k*nt mee afvegen!
Symbool politiek, symptoombestrijding en dogmatiek!
Vooral een schuldcomplex en ANGST aanpraten is het credo voor de nog volgende 'trouwe' broeders en zusters.
Het is hetzelfde verhaal als in de weekdiensten waar het altijd gaat over trouw blijven.
Dat maakt de brs en zrs al sinds lange sch**tziek.
Inhoudsrijke prediking heeft plaatsgemaakt voor een dominante dictator in de persoon van JLS.

De gemeente is in diepe, diepe slaap!

Groet,
Levi

Plaats reactie

Terug naar “Praktisch apostolisch-zijn”