't Begin van alle dingh is swaer

Essays, Columns & Interviews

Speakerscorner voor wie het apostolische werk een warm hart (zou willen) toedragen. Kopij via redactie@apostolischekritiek.nl
Gesloten
Redactie
Berichten: 1196
Lid geworden op: za 11 dec 2010, 18:11

't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door Redactie » vr 03 feb 2012, 16:03

't Begin van alle dingh is swaer

" 't Begin van alle dingh is swaer", schreef iemand in de 17e eeuw. Voor een "langzame leerling", zoals ikzelf nogal eens ben, zal dit extra herkenbaar zijn. Ik herinner mij trouwens ons eerste schrijfboekje op -toen nog- de lagere school. Het heette
"Eerst duidelijk, dan snel". Pas later kom je erachter dat overschrijven iets anders is dan schrijven, zoals lezen nog niet hetzelfde behoeft te zijn als begrijpen. ‘Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: heb uw naaste lief als uzelf. Deze twee geboden zijn de grondslag van alles wat er in de Wet en de Profeten staat.’ Knap, kan men denken, hoe Jezus de Farizeeën met zo'n reactie versteld liet staan. Tegelijkertijd hield het antwoord van Jezus natuurlijk goed nieuws in voor wie er moeite mee heeft om in alle rust telkens maar weer tot 10 te moeten tellen. Toen dit nieuws -overigens met dank aan de schrijvende pers in die dagen- later ook tot míj doordrong, ben ik dus snel geswitcht van 10 naar 2 geboden. Waar krijg je tegenwoordig zo maar 80% korting, nietwaar? Zeker als het leven je soms al niet gemakkelijk afgaat, scheelde het vast aanzienlijk om inmiddels nog maar twee geboden in de praktijk te brengen. Bij het eerste gebod ging het mij direct goed af; dus ik stoomde meteen door naar het tweede en laatste. Laat ik er maar eerlijk voor uitkomen: ik zal wel altijd moeilijk blijven leren. (...) "Maer 't wert veel lichter achter naer."

TjerkB

Gebruikersavatar
BakEenEi
Berichten: 1134
Lid geworden op: wo 22 sep 2010, 17:23

Re: 't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door BakEenEi » di 27 nov 2012, 11:14

(...)
Verder lezen in Vragen en Antwoorden, of in welke andere publicatie dan ook, heeft voor mij op deze manier geen enkele zin. Als de grondslag al niet klopt, is al het andere onhoudbaar.

Hoe komt het dan dat wij in de Nieuw-Apostolische Kerk tóch veel blijmakende en zegenrijke momenten hebben meegemaakt? Dat komt door de integriteit van liefhebbende verzorgende dienaren die bij de oprichtingsakte geen stem hadden!! Bovendien: "Want waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn, ben ik in hun midden." (Mat. 18: 20, NBV) Samenvattend, ik heb vorige week gedacht aan het volgende...

In 1934 keerde een aantal Duitse theologen zich af van de christenen die meetrokken in het kielzog van Hitlers nationaal-socialisme. Dat uiteindelijk dood en verderf zaaiende regiem had bij mijn weten destijds al meer dan 85% van alle Duitse christenen geassimileerd. Zo kwamen de "Barmer Thesen" tot stand in de zogenaamde Bekenntnis-synode. Een van de betreffende theologen was Karl Barth. Het signaal dat men (in Barmen) afgaf met deze zeer kernachtige Thesen klinkt trouwens tot op heden door in wat christenen in het protestantse geloof fundamenteel belijden. Een tweetal van de bedoelde Thesen:
  • 1.
    Jezus Christus, gelijk van Hem in de Heilige Schrift getuigd wordt, is het ene Woord Gods, dat wij moeten horen, in leven en sterven vertrouwen en gehoorzamen (joh. 14: 6; 10:1 en 9). Wij verwerpen de valse leer dat de kerk als bron van haar verkondiging behalve en naast dit ene Woord van God ook nog andere feiten en machten, gestalten en waarheden als Gods openbaring kan en moet aanvaarden.
    2.
    Zoals Jezus Christus Gods toespraak is van de vergeving van al onze zonden, zo en met gelijke ernst is Hij eveneens Gods krachtige aanspraak op ons ganse leven; door Hem gewordt onze blijde verlossing uit de goddeloze bindingen van deze wereld tot een vrije en dankbare dienst aan Zijn schepselen (I Cor. 1:30). Wij verwerpen de valse leer dat er terreinen van ons leven zijn waarin niet Jezus Christus maar andere heren te gebieden zouden hebben, terreinen waarin we niet de rechtvaardiging en de heiliging door Hem nodig hebben.
(...)


Uit: Bericht door TjerkB bij NAK-Observer op "mei 16, 2007, 09:14:17 pm"
@all

De nieuw-apostolische geloofsweg werd voor mij onbegaanbaar doordat ik daarop werd overstelpt met ongerijmdheden. Die lagen er aanvankelijk niet, maar ze werden er voor ons allen neergelegd door "beleidmakers" die steeds minder van het evangelie van Jezus Christus schenen te begrijpen. Dat had ik eerst niet door maar ik kwam er wél achter, en toen gebeurde het volgende:
BakEenEi schreef:(...)
  • Aan: De gekostumeerden

    Ik ben achtergelaten
    als een onwillig werking in hun handen

    Ik deed er niet meer toe
    vonden zij

    Nu riep hun plicht ze
    want er waren nog landen
    en volken
    en daar wisten de mensen nog niet

    van het bestaan van hun kerk


    Afz.: Iemand, maar dat doet er verder niet toe
(...)


Uit: Bericht door BakEenEi op "Za 18 Dec 2010, 19:36" in de thread "Achtergelaten".
Op 4 december aanstaande tijdens de aangekondigde satellietuitzending zult u kunnen meemaken hoe deze beleidmakers te werk gaan en zij zelfs God de les lezen. Door middel van hun catechismus worden wij dan oproepen om overal reclame te maken voor de goede werken die zij hebben bedacht teneinde voor de bedrijfsvoering in hun kerkgenootschap de continuïteit te waarborgen en daarmee hun eigen bestaanszekerheid:
BakEenEi schreef:(...)
Afgelopen zaterdag moest de samenleving blijkbaar weer onder de indruk geraken van een manifestatie in het kader van de menslievendheid vanuit de kerk in Nordrhein-Westfalen. Glaubenskultur-Magazine berichtte erover. Ik heb er een stukje uit geknipt want, ja hoor, ik las het goed: de goede werken moesten vooral een "Aushängeschild" opleveren voor de kerk. Pure propaganda, dus. Het label NAK - daar ging het om; pas in tweede instantie "Kirchenmitglieder in Not":
Nevenactiviteiten derhalve met als oogmerk "propaganda" en "ledenbinding". Ondertussen heeft meester-manager Brinkmann gemeend dat hij met diens doelbewust spraakmakende "goede werken" eigenmachtig de winstverdubbelaar mocht instellen op dertien maanden. Maar ook dat is op dit Forum al een hoofdstuk apart. Zie de thread "NAK Nordrhein-Westfalen voor minstens € 10 mln OPGELICHT ". (...) Godsdienstwaanzin!!

(...)


Uit: Bericht door BakEenEi op "Zo 24 Jun 2012, 19:0" in de thread "Moat ik soms op myn broer passe?"
Doorzie het alsjeblieft! Wij hebben hier van doen met ongenaakbare ijdeltuiten die, gelet op de geschiedenis van hun geloofsbeweging, geen enkele verantwoordelijkheid aanvaarden voor het onheil dat ze aanrichten op hun marsroute naar "het einddoel".

Harteloos treden ze op tegen zielen die het niet meer kunnen behappen, wat zíj er allemaal bij halen; bij het ware evangelie van Jezus Christus:
BakEenEi schreef:(...)
Fouten van hooggeplaatsten zullen tot bijna elke prijs met alle beschikbare middelen, waaronder de mantel der liefde, worden toegedekt. Een "gewone broeder of zuster" daarentegen zal men nog een zetje meegeven, zodat alle Levieten die vervolgens de greppel passeren waarin betrokkene moest verdwijnen, er geen aanstoot aan nemen.

Ik weet wat ik zeg want in alle bescheidenheid: ik ken de organisatie toevallig vrij goed.


(...)


Uit: Bericht door BakEenEi op "vr 28 jan 2011, 19:40" in de thread "Elders gelezen... "
Gelooft u het niet? Kijk dan op 4 december aanstaande (volgende week dinsdag) naar de uitzending. Dan ziet u het met eigen ogen!

Groet,
BakEenEi
Less Is More

Gebruikersavatar
BakEenEi
Berichten: 1134
Lid geworden op: wo 22 sep 2010, 17:23

Re: 't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door BakEenEi » di 27 nov 2012, 13:35

  • [24] Een leerling staat niet boven zijn leermeester en een slaaf niet boven zijn heer. [25] Een leerling moet er genoegen mee nemen te worden als zijn leermeester, en de slaaf als zijn heer. Als ze de heer des huizes al Beëlzebul genoemd hebben, waarvoor zullen ze dan zijn huisgenoten wel niet uitmaken? [26] Wees dus niet bang voor hen. Want niets is verborgen dat niet onthuld zal worden en niets is geheim dat niet bekend zal worden. [27] Wat ik jullie in het duister zeg, spreek dat uit in het volle licht, en wat jullie in het oor gefluisterd wordt, schreeuw dat van de daken. [28] Wees niet bang voor hen die wel het lichaam maar niet de ziel kunnen doden. Wees liever bang voor hem die in staat is én ziel én lichaam om te laten komen in de Gehenna. [29] Wat kosten twee mussen? Zo goed als niets. Maar er valt er niet één dood neer als jullie Vader het niet wil. [30] Bij jullie zijn zelfs alle haren op je hoofd geteld. [31] Wees dus niet bang, jullie zijn meer waard dan een hele zwerm mussen. [32] Iedereen die mij zal erkennen bij de mensen, zal ook ik erkennen bij mijn Vader in de hemel. [33] Maar wie mij verloochent bij de mensen, zal ook ik verloochenen bij mijn Vader in de hemel.

    Uit: Matteüs 10 (NBV)
  • Wees immer waakzaam en bereid.
    Verlies niet uw gelove
    en laat dit in de grootste nood
    door niemand u ontroven.

    Hij stilt de storm, ook in uw hart;
    geeft troost in alle leed en smart.
    Heb slechts geloof, Hij is met u.
    In Hem zijt gij geborgen.
    Als Jezus in uw scheepje is,
    waarom dan bange zorgen?
    Dan is en vaart en doel gewis,
    daagt telkens weer de morgen.


    Uit: derde couplet van lied 400, NAK-gezangboek, "Neem Jezus in uw vaartuig op"
@all

In dit bericht nog iets méér over de kern van het evangelie van Jezus Christus. De situatie waarin wij ons bevinden, kan namelijk wel eens onoverzichtelijk lijken. Ik herinner mij dat de voor menigeen onvergetelijke districtsevangelist De Vries (oom Yske) in een jeugddienst in Ljouwert opmerkte: "De lieve God overhoort ons niet in zaken waarin Hij ons niet eerst heeft onderwezen, maar laten wij dan van tevoren wél bij de les blijven!" Dat sprak mij toen aan en zojuist schoot het mij weer te binnen. En wie kent het gedicht niet over de voetstappen, die Zijn voetstappen waren toen Hij "ons" droeg! Want zó is onze God, en het is zéker niet zo dat wie een paar openbare erediensten overslaat, daarvoor vroeg of laat de rekening gepresenteerd krijgt. Het is geen kerkbestuur dat ons namens Hem de les leest. Het is Zijn Heilige Geest die een ieder in alle waarheid wil leiden! Een dichter zei het zó: "Gottes Wege können ins Dunkel führen - sie enden aber im Licht!" In dat besef wordt het geloofsleven een stuk draaglijker. Kinderen van God krijgen van hun liefhebbende Vader privé-onderwijs en daarbij is niemand afhankelijk van de persoonlijke goedheid van de leden van een kerkbestuur. Laat die leden zich dat dan ook maar niet inbeelden! Dienaren in Zijn werk zijn helpers aan Christus' plaats. Wie dat in die positie vergeet, is het allerbelangrijkste kwijtgeraakt! Dan ben je lelijk naast het schoeisel gaan lopen dat Hij je gaf: "de inzet voor het evangelie van de vrede als sandalen aan uw voeten" (vgl. Efeziërs 6: 15).

Het tekstwoord bovenaan in dit bericht wordt nogal eens verkeerd begrepen want wie zouden wij willen vrezen, in de meest opbouwende betekenis van het woord "vrezen"?! Laten wij verwachtingsvol uitkijken naar Zijn hulp, Zijn liefde, Zijn onderricht! Dát is ons geloof. Dát is het ware evangelie. Wat verder een groepje wijsneuzen ons wil voorhouden als dekmantel voor hun uit de hand gelopen hobby's, moeten zijzelf maar weten. Met hun catechismus plaatsen zij zich boven hun Meester. Zij leggen de Zijnen er een last mee op die zijzelf niet eens kunnen dragen. In hun ivoren torens wanen zij zich onaantastbaar; hoogmoedig verheven.

Groet,
BakEenEi


P.S. De meest invloedrijke leden binnen het internationale NAK-kerkbestuur zijn (naar de -toekomstige- situatie op 1 januari 2013): stamapostel Leber en de districtsapostelen Koberstein, Brinkmann, Ehrich en Kolb.
Zie verder de thread "Kerkleiding dicteert vernieuwd totaalconcept".
Less Is More

Gebruikersavatar
BakEenEi
Berichten: 1134
Lid geworden op: wo 22 sep 2010, 17:23

Re: 't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door BakEenEi » di 27 nov 2012, 15:07

  • De christengemeenten in Judea hadden mij nog nooit ontmoet, [23] maar iedereen had over mij horen vertellen: ‘De man die ons vroeger vervolgde, verkondigt nu het geloof dat hij toen probeerde uit te roeien.’ [24] En zij prezen God om mij.

    Uit: Galaten 1: 22 (NBV)
@all

Wat hier stáát, is niet niks: "De man die ons vroeger vervolgde"! Hoe het dan verder gaat, is helemáál bijzonder: "En zij prezen God om mij." "Heftig!" en tegelijkertijd: "Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn?" (Romeinen 8: 31). Alleen; er staat wat er feitelijk staat. Ik bedoel, er staat níet: "... als wij voor God zijn, wie kan dan tegen ons zijn". Het is niet onbelangrijk die nuance hier wél te zien! Evenmin staat er: "God is voor ons, wie kan dan tegen ons zijn". Het gaat er wél om dat wij Zijn woord willen begrijpen zoals Zijn Geest het heeft bedoeld, zelfs (!) indien er door al het "hertaalwerk" door de eeuwen heen nog iets mocht zijn dat aan duidelijkheid te wensen overlaat. Hoe kun je dat dan in godsnaam allemaal weten?! (...) Lieve broeders en zusters, God is niet dood. Jezus lééft - en wij zullen leven! (vgl. Johannes 14: 19). Het zit hem in De rotsgrond "Geloof" en "Vertrouwen" die d'invloed der tijden weerstaat, zoals wij het vroeger bezongen in lied 60 (gezangboek H.A.G.E.A., 1953); bezielde gedachten van een begenadigde lieddichter, die het haarfijn aanvoelde.

Het evangelie houdt niet in dat wij weten wat de mensen vroeger geloofden. Het houdt in dat wij begrijpen waardoor het geloof ze op de been hield. Wie dat wil, schenkt God dit prachtige geloof. Denk ook eens aan wat een andere lieddichter ons naliet:
  • Om aardse rijkdom bid ik niet,
    wel om mijn daag'lijks brood.
    Om harte-eenvoud vraag ik, Heer,
    om hulp in bange nood.
    Zodat ik, mijn belofte trouw
    volbrengend, op Uw hulp steeds bouw'.
    Zal dan mijn hart niet zingen,
    wijl 's Vaders hulp mij schraagt?
    Mijn Heiland leeft,
    die kracht mij geeft
    door moeiten heen te dringen,
    door moeiten heen te dringen.


    Bron: eerste couplet van lied 242, NAK-gezangboek
Wie uit Zijn hand harte-eenvoud heeft mogen ontvangen, deelt werkelijk heel wat anders uit dan een catechismus. Dat besef hebben wij nodig! Daar schieten wij pas wat mee op! Dan kan het geloof bergen verzetten en kunnen wij met Zijn hulp desnoods vastberaden omkeren wanneer, door de lessen die het (geloofs)leven ons kan leren, wij eens ver van Zijn huis zouden zijn afgedwaald (vgl. lied 642, NAK-koorliederenbundel).

Nogmaals, wie er nog altijd graag vierkant achter staat wat wij vaak met elkaar hebben gezongen in het lied "Hoe zalig, hoe heerlijk, o Jezus" ...
  • Wij willen met daden U danken
    voor 't heil, dat G' ons nu reeds bereidt.
    Sterk verder ons in het geloven.
    U zij thans ons loflied gewijd.
    Ja, bij U, trouwe Heer,
    daar vinden wij ruste steeds weer.
    Ja, bij U, trouwe Heer,
    daar vinden wij ruste steeds weer.


    Bron: vijfde couplet van lied 445, NAK-gezangboek
... voelt hopelijk intussen aan dat zoals het er op het ogenblik aan toegaat bij de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland, het géén zuivere koffie is. (...) Kunnen wij niet gewoon eens met elkaar om de tafel gaan zitten?

Over mijn bezwaren tegen de nieuw-apostolische catechismus mag het duidelijk zijn dat die zuiver verband houden met de daarin -blijkens de officiële bekendmakingen vooraf- verdedigde onchristelijke geloofsleer.

Groet,
BakEenEi
Less Is More

Gebruikersavatar
BakEenEi
Berichten: 1134
Lid geworden op: wo 22 sep 2010, 17:23

Re: 't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door BakEenEi » di 27 nov 2012, 17:59

[Bijgewerkt: 19.30 uur]
@all

[cynisme AAN]
De foto hierboven kwam onlangs op dit Forum al even voorbij in de thread "Hooguit weten wij wat wij kunnen weten!" Zo te zien hebben apostel Volker Kühnle en districtsapostel Koberstein, ambassadeurs pur sang van de herziene nieuw-apostolische geloofsleer zoals deze inmiddels werd vervat in de nieuw-apostolische catechismus, aan de Romeinse kardinaal Giovanni Lajolo hier net iets verteld over de stamapostel. Immers, wat zou de geestelijke bediening van de kardinaal opeens een hemelse glans krijgen, zoals het op de gezichten van de beide ambassadeurs al valt af te lezen, als ook híj verbonden was met deze eerste knecht van God op aarde. Dan zouden diens ambtshandelingen geldig zijn en zou hij in een nieuw-apostolisch kerkgebouw, bijvoorbeeld bij de inzegening van een huwelijk, ook iets mogen zeggen vanaf het altaar. Zal dat niet vreugd'vol zijn? (vgl. lied 666, NAK-koorliederenbundel) Zelden in de geschiedenis van het rijk (...) werd er met slechts één momentopname méér gelukzaligheid op de gevoelige plaat vastgelegd dan iemand het nu voor elkaar kreeg. Het is een unicum, terwijl op de ambtsladder de tegenstellingen haast niet groter kunnen zijn met Koberstein bijna bovenaan en Lajolo nog niet eens op de eerste trede, dat de beide ambassadeurs nog zó naar zo iemand op kunnen kijken. Ikzelf heb zoiets onwezenlijks nog nooit meegemaakt. Wel vanzelf het tegenovergestelde, dus dat iemand die "níets" is in het "werk Gods" opkeek naar iemand die "íets" is.
[cynisme UIT]

Zie verder het bericht door BakEenEi op "Ma 09 Jul 2012, 16:07" in de thread "Uit onze doorlevingen".

De reden waarom ik deze gebeurtenissen aanhaal is, dat niet moet worden onderschat wat in de Nieuw-Apostolische Kerk zielen voor hun kiezen kunnen hebben gekregen. Door een overlijdensbericht werd ikzelf er vorige week aan herinnerd hoe een hogere dienaar, die de overledene persoonlijk amper had gekend, wegbleef bij een uitvaartplechtigheid omdat een lagere dienaar -overeenkomstig de wens van de nabestaanden- die zou leiden. Een familielid moest eerst "door het lint" gaan, alvorens in het "werk Gods" die wens mocht worden geëerbiedigd. Ook een minder hoge dienaar maar wel altijd nog hoger dan de dienstleider, meende hierdoor niet de laatste eer te moeten bewijzen aan een mede-voorganger met wie hij jarenlang, destijds als priester/verzorger, in het district was opgetrokken. (...) Dit is maar één enkel voorval uit vele tientallen.

In de Nieuw-Apostolische Kerk worden er wel lessen geleerd uit het verleden, maar dan zit er in de regel minstens 40 tot 60 jaar tussen. Dan zijn degenen overleden tegenover wie het op zijn plaats was geweest bij leven nog een welgemeend excuus uit te spreken. Ik heb het telkens opnieuw een ongelofelijk trieste zaak gevonden als "hoge(re) dienaren" zelfs niet ter wille van de vrede of uit naastenliefde "de minste" konden zijn in hun eigen actieve ambtsperiode. Ondertussen werd het anderen door ze kwalijk genomen indien men zich niet bij een schuldige of dader in die zin ter verzoening "aanbood". Wie (binnen de betreffende doelgroep) zichzelf daarentegen "overwon", kwalificeerde zich daarmee niet zelden opeens voor een (hoger) ambt. Zo werd er geschaafd en geploegd aan ieders "geloofsgehoorzaamheid". De "eigen wil" diende ondergeschikt te zijn aan de wil van "God", wat er "nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" in de praktijk op neerkomt dat je handelt naar woord van "Zijn" gezanten. Aan hun zegen blijkt in de kerk (!) alles te zijn gelegen.

Een dergelijk klimaat van psychische onderdrukking is uiteraard het mooiste koren op de molen van "zegenaars" met een psychopathische persoonlijkheid. Die genieten ervan als "dienaren" voor ze willen kruipen om hogerop te komen. Die spelen (!) gewoon met het "goddelijke gezag" dat ze kunnen aanwenden. Kijk er niet van op als ook partners van "dienaren" hierbij worden betrokken - tijdens een weekendje Hilton, of zo. (...)
Redactie schreef:(...)
Omdat destijds het woord "kritiek" niet voorkwam in het woordenboek van stamapostel Richard Fehr, misstond het in "de gemeenschap" ten enenmale om "stevig mee te denken". "Het einddoel" zal ons voor ogen staan, en "de navolging", en "de geloofsgehoorzaamheid", en een "heilig opblikken" naar onze "zegenaars". Wie in dat opzicht opviel door een (schijnbaar) "onbaatzuchtige aanbieding", wie daarbij aan een half woord genoeg leek te hebben, wie (alvast) een "onbegrensd vertrouwen" in "de dienaren die ons op de geloofsweg voorgaan" aan de dag legde en wie daarbij zowat geen zee te hoog gaat; dat waren de "mannen, vastberaden helden", zoals ze worden bezongen in lied 397 (gezangboek NAK). "Eén van geest en één van harte" waren zij; het NAK-prototype van Gods "oogappel" belichamend.

Hoe meer door hun toedoen "alles in beweging" kwam, des te gelukzaliger werd zienderogen hun districtsapostel. Ondertussen telden vooral de meetbare resultaten, zoals het aantal gasten onder de aanwezigen. Het is op dit punt dat ikzelf ben afgeknapt. Ik werd er namelijk ál te nadrukkelijk mee geconfronteerd, ook door mijn werk op de C.A. Wat er aan de buitenkant te zien was, daar ging het om. Constant. Bij de Neuapostolische Kirche in Nordrhein-Westfalen zijn ze er op het ogenblik al tot in het absurde in doorgeschoten; in de "veramerikanisering" van het geloof, zal ik maar zeggen, als "reli-industrie".

Oog voor eenzaam geestelijk lijden aan de zelfkant (!) van "de gemeenschap" is er niet. De "Godsgezanten" hebben namelijk haast, een ongelofelijke haast om precies te zijn. Vandaar de korte metten die ze maken. En zielzorg? Wat wordt dáármee in 's hemelsnaam toch bedoeld?! Kortom: het verstand op nul en de blik op oneindig. De ramkoers werd ingezet.

(...) En toen las ik dat verreweg de hoogste dienaren die je je in "het Godswerk" op Normaal Amsterdams Peil maar kunt indenken, met hun partners, zich onlangs op bijpassende stemmige muziek in Oosterbeek, voorafgaande aan de voor hen in een vast smaakvolle ambiance georganiseerde Feierstunde, hebben voortbewogen over een begraafplaats aldaar, waar slachtoffers begraven liggen van een regiem waar de nieuw-apostolische kerkleiding in die dagen bepaald géén moeite mee had. Geen excuus, welnéé, maar -voor de buitenwacht- wél weer een aandoenlijke (scherts)vertoning. Nee, wij kijken niet om; nooit in feite.

Keek men maar wél eens wat beter terug op hoe het feitelijk komt, dat de zaken geregeld uit de hand lopen. Vragenstellers schudt men van zich af, en verder een ieder die de hemelbestormers niet kan bijbenen...


(...)


Uit: Bericht door Redactie op "Di 24 Jan 2012, 13:50" in de thread "Hooguit weten wij wat wij kunnen weten!"
Overigens bedoel ik hiermee exact wat er wordt gesuggereerd, namelijk dat ik zo mijn vraagtekens plaats bij het functioneren van sommige "hogere verantwoordelijke leidinggevenden" bij de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland.

Groet,
BakEenEi
Less Is More

Gebruikersavatar
BakEenEi
Berichten: 1134
Lid geworden op: wo 22 sep 2010, 17:23

Re: 't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door BakEenEi » di 27 nov 2012, 21:23

@all

Je kunt als "zegenaars" wel eensgezind met elkaar zijn opgetrokken, richting het notariaat, om aldaar de blauwdrukken vast te leggen voor een "werk Gods" naar eigen keuze, maar op wie wilde je dan indruk maken?

Als een rode draad door de Bijbelse geschiedenissen loopt echter één aanbeveling in het bijzonder: "Don't try to impress!" Dat heeft namelijk God niet nodig, noch Zijn werk. Ooit werd ik hierop attent gemaakt, toen ik in het buitenland iemand, om wie ik geef, om een advies had gevraagd. Ik geef die raad ook nu maar door want wij komen er niet, wat het evangelie van Jezus Christus betreft, met machtsvertoon, hoe subtiel en in welke vorm dan ook. Dáárom wist ik bij districtsapostel Armin Brinkmann direct één ding heel zeker: deze man speelt toneel. Hij denkt indruk te maken met zijn wereldkaarten, videofilms over goede werken, met zijn "Aushängeschilder" en wat dies meer zij, maar in het geloof is hij een gevaar op de weg. Tijdig -vóórdat betrokkene aantrad op 15 mei 2011- waarschuwde "Het WebTeam" al voor dit godgeklaagde (!) machtsvertoon:
Redactie schreef:(...)
Het is intussen nog een kwestie van enkele dagen... Op zondag 15 mei aanstaande zal stamapostel Wilhelm Leber in Hilversum districtsapostel Armin Brinkmann tevens benoemen tot districtsapostel voor de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland. Met het nieuws en deels ook de ontstane ophef over de gewijzigde geloofsleer is hun twijfelachtige "roem" ze echter al vooruitgegaan. Al zullen de beide "hoogwaardigheidsbekleders" naar alle waarschijnlijkheid vriendelijk glimlachen, behoedzaam spreken en zal districtsapostel Brinkmann zich zelfs in het Nederlands tot de gemeenteleden wenden, wat bij Duitsers tegenover Nederlanders op miraculeuze wijze acuut alle sneeuw voor de zon doet smelten, zullen de gevolgen van en-passant hun bestuurlijke handelen onomkeerbaar zijn. Vanaf 15 mei 2011 vallen de bij de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland aangesloten leden, onder wie uiteraard ook alle kerkelijke ambtsdragers, voluit onder het in Duitsland al manifeste strenge regiem, dat menigeen inmiddels herinnert aan de jaren '50 van de vorige eeuw:
  • "Ein offen bekannter oder sogar am Altar verkündeter Lehrwiderspruch kann nicht hingenommen werden"!!
Er is namelijk van hogerhand ingegrepen want het bestuur van de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland heeft haar hand lelijk overspeeld. Terwijl alle districtsdienaren erbij stonden en alleen maar stilzwijgend toekeken (zoals het ieder gehoorzaam nieuw-apostolisch godskind immers betaamt), verdwenen in de achterliggende jaren enkele miljoenen euro's aan offerontvangsten eveneens "als sneeuw voor de zon". Hierna is men gaan dweilen doch met de kraan open. "Aan deze stommiteiten moet zo min mogelijk ruchtbaarheid worden gegeven", zal stamapostel Leber hebben gedacht, "want anders zal er voor de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland in het geheel geen toekomst meer zijn; maar wij lossen dit wel even keurig, zij het 'endgültig', cosmetisch op!"

Zó zal het wel ongeveer zijn gegaan.

"Blij en dankbaar" zullen degenen die zijn uitgenodigd voor de feestdienst op zondag 15 mei in Hilversum hun plaatsen innemen. In het zangkoor, bij de apparatuur welke een ongestoorde ontvangst van de satellietuitzending elders in het land moet waarborgen, of anderszins. Met geen woord zal er worden gerept over malversaties, over een gebrek aan solide controlemechanismen waardoor de zaken zo ongelofelijk uit de hand konden lopen. Nee, men zal spreken over "zegen". Niets dan "zegen" heeft de Nederlandse kerkprovincie deelachtig mogen zijn onder de bezielende leiding van de drie leden van het huidige kerkbestuur, bestaande uit Th.J. de Bruijn (voorzitter), P. Klene (secretaris) en J.Th. Kamstra (penningmeester). Om redenen van het voorgaande zal het de voorzitter van het internationale kerkbestuur, dr. W. Leber, dan ook behagen om drs. P. Klene te belonen voor diens "tomeloze inzet": hij mag in de toekomst garant staan voor het behoud van de Nederlandse identiteit van de voortaan aan het Duitse leergezag onderworpen zielen.


(...)

Uit: Bericht door Redactie op "Zo 08 Mei 2011, 16:56" in de thread "Außerhalb der von uns erkannten Ordnungen... "
Zulke machtswellustelingen geloven meer in zichzelf dan in God. Ze denken dat "wij" in het geloof bij hún gratie nog een kans zouden maken om "het einddoel" te bereiken. Ze zeggen God voor wie Hij moet zenden!

Op 15 mei 2011 trad districtsapostel Brinkmann als bestuursvoorzitter bij de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland aan en op 20 juli 2011 (!) had hij bij de rechtbank Utrecht al zijn eerste veroordeling aan de broek.

Bij gelovigen die vermurwd zijn door continu succesvol op ze toegepaste intimidatie- en manipulatietechnieken van zegenaars, gesneden uit hetzelfde lakenen pak, gaat er dan vanzelf geen enkel lampje branden. :shock:

Groet,
BakEenEi
Less Is More

Gebruikersavatar
BakEenEi
Berichten: 1134
Lid geworden op: wo 22 sep 2010, 17:23

Re: 't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door BakEenEi » di 27 nov 2012, 22:31

@all

Koelbloedig jongleert districtsapostel Brinkmann met statuten, ambten en jaarrekeningen. Hij weet van wanten in de NAK-Koordinationsgruppe (KG). Dáárom houdt stamapostel Leber hem de hand boven het hoofd.

Zie verder de redactionele berichten op "Di 18 Okt 2011, 14:06" (God maakt geen fouten, deel 1) en "Wo 19 Okt 2011, 08:55" (idem, deel 2) in de thread "Luister naar mijn woorden maar die staan los van mijn daden!"

Ik herinner mij het onderstaande bericht:
Redactie schreef:(...)
Wie aangekomen is in de Nieuw-Apostolische Kerk doet er verstandig aan níet te menen daarmee tegelijkertijd een arrivist te zijn, die in het werk des Heren zijn doel bereikt heeft. Wij zijn namelijk nog met elkaar onderweg. Onze pelgrimsreis duurt nog voort.

Kunnen wij met David spreken wanneer hij bidt...

  • [2] Doorgrond mij, HEER, en ken mij,
    peil mijn hart en mijn nieren,
    [3] want uw liefde staat mij voor ogen
    en ik bewandel de weg van uw waarheid.

    [4] Met bedriegers zit ik niet aan,
    met huichelaars ga ik niet om,

    [5] ik haat de kring van slechte mensen,
    met wettelozen wil ik niet aan tafel.


    Uit: Psalm 26 (NBV)


... zónder daarbij te veinzen?

BakEenEi schreef:(...)
  • Zijn wij nog bruikbaar?

    We zijn de stomme getuigen geweest van boze daden. We zijn door de wol geverfd. Geroutineerd hebben we de kunst van het veinzen en het spreken met dubbele tong geleerd. We zijn door ervaring wantrouwend tegenover mensen geworden. Daarbij moesten we hun de waarheid en ons vrije oordeel dikwijls schuldig blijven. We zijn door ondraaglijke conflicten murw, ja misschien zelfs cynisch geworden – zijn wij nog bruikbaar? Wat we nodig zullen hebben zijn geen genieën, cynici, haatdragende personen of geslepen tactici, maar ongekunstelde, eenvoudige en oprechte mensen. Zal onze innerlijke weerstand tegen wat ons opgelegd is sterk genoeg en de oprechtheid tegen onszelf radicaal genoeg zijn gebleven om de weg tot eenvoud en oprechtheid terug te vinden?



    Bron: Dietrich Bonhoeffer Werke (DBW) 8 (WE), 19-39
(...)


Bron: Bericht door BakEenEi op "ma 01 nov 2010, 11:31' in de thread "Geloofwaardigheid van de nieuw-apostolische kerkleiding".
(...)


Uit: Bericht door Redactie op "Di 29 Nov 2011, 15:59" in de thread "De koopman wint het van de dominee - houd de dief!"
Wat willen wij nu meenemen op díe reis?

Groet,
BakEenEi
Less Is More

Gebruikersavatar
BakEenEi
Berichten: 1134
Lid geworden op: wo 22 sep 2010, 17:23

Re: 't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door BakEenEi » wo 28 nov 2012, 10:06

@all

Tijdens het laatste studieweekend van het Netzwerk Apostolische Geschichte sprak ik een priester uit de Nieuw-Apostolische Kerk die ik ook vorig jaar al had ontmoet. Hij vertelde iets bijzonders. Vanuit hun kerkgemeente kwam er op een gegeven moment een verwarmend contact tot stand met een rooms-katholieke geestelijke, een beminnelijke persoon op gevorderde leeftijd die in de betreffende regio alom gerespecteerd wordt. Bij deze geestelijke werd eens de zorg neergelegd van een ouderpaar over hun kinderen die niet meer in de kerk kwamen. De ouders gaven aan hoe het deze kinderen bij hun opvoeding eigenlijk nergens aan had ontbroken en hoe men voor de kinderen in het geloof altijd tot een voorbeeld had willen zijn. De kinderen waren ook zeker niet gedwongen geweest om aan het kerkelijke leven deel te nemen, doch alle goed bedoelde en vrijblijvende inspanningen van deze ouders en anderen in de geloofsgemeenschap ten spijt leek het wel alsof de kinderen niet tot geloof waren gekomen en zij de liefde van God hadden afgewezen. Voordat hij antwoordde had de geestelijke enkele ogenblikken gezwegen. "Een godsbewijs!", was daarna zijn reactie: "Immers, het geloof is een geschenk!" (...) Anders gezegd: je kunt elkaar het geloof niet aanpraten, noch is het mogelijk om de liefde van God af te dwingen. Het is iets tussen Hem en een ieder persoonlijk. (...) Juist om zulke gesprekken is het voor mij waardevol om dan geloofsgenoten (!) te mogen treffen.
  • Eén in Christus
    [1] U was dood door de misstappen en zonden [2] waarmee u de weg ging van de god van deze wereld, de heerser over de machten in de lucht, de geest die nu werkzaam is in hen die God ongehoorzaam zijn. [3] Net als zij lieten ook wij allen ons eens beheersen door onze wereldse begeerten, wij volgden alle zelfzuchtige verlangens en gedachten die in ons opkwamen en stonden van nature bloot aan Gods toorn, net als ieder ander. [4] Maar omdat God zo barmhartig is, omdat de liefde die hij voor ons heeft opgevat zo groot is, [5] heeft hij ons, die dood waren door onze zonden, samen met Christus levend gemaakt. Ook u bent nu door zijn genade gered. [6] Hij heeft ons samen met hem uit de dood opgewekt en ons een plaats gegeven in de hemelsferen, in Christus Jezus. [7] Zo zal hij, in de eeuwen die komen, laten zien hoe overweldigend rijk zijn genade is, hoe goed hij voor ons is door Christus Jezus. [8] Door zijn genade bent u nu immers gered, dankzij uw geloof. Maar dat dankt u niet aan uzelf; het is een geschenk van God [9] en geen gevolg van uw daden, dus niemand kan zich erop laten voorstaan. [10] Want hij heeft ons gemaakt tot wat wij nu zijn: in Christus Jezus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God mogelijk heeft gemaakt.

    Uit: Efeziërs 2 (NBV)

    Leven in vrede met God
    [1] Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in vrede met God, door onze Heer Jezus Christus. [2] Dankzij hem hebben we door het geloof toegang gekregen tot Gods genade, die ons fundament is, en in de hoop te mogen delen in zijn luister prijzen we ons gelukkig. [3] En dat niet alleen, we prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende, omdat we weten dat ellende tot volharding leidt, [4] volharding tot betrouwbaarheid, en betrouwbaarheid tot hoop. [5] Deze hoop zal niet worden beschaamd, omdat Gods liefde in ons hart is uitgegoten door de heilige Geest, die ons gegeven is.

    Uit: Romeinen 5 (NBV)
Dáárom moeten kerkvorsten de intieme relatie tussen de Schepper en Zijn schepping niet willen mechaniseren aan de hand van een verplichtend denksysteem waarmee zwaar psychisch letsel kan worden toegebracht.

Groet,
BakEenEi
Less Is More

Gebruikersavatar
BakEenEi
Berichten: 1134
Lid geworden op: wo 22 sep 2010, 17:23

Re: 't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door BakEenEi » wo 28 nov 2012, 13:42

@all

Op onevenredige wijze kan in een geloofsgemeenschap de aandacht zijn gevestigd op personen die een leidinggevende positie innemen. In het werk Gods (!) echter gaat het in de eerste plaats om het lichaam van Christus (zie Romeinen 12 en 1 Korintiërs 12), waarvan Hijzelf het hoofd is; niet derhalve om wie er een bestuurszetel bekleedt bij een religieuze organisatie. Ieders inbreng doet ertoe! Bestuursleden die bij wijze van spreken zouden claimen bij dit Lichaam de nek te zijn waarom alles draait, kletsen eenvoudig... uit hun eigen nek. Spijtig genoeg heeft de geloofspraktijk binnen de Nieuw-Apostolische Kerk hier veel te veel van weg. Alles moet gaan zoals de stamapostel en diens naaste medewerkers binnen de Koordinationsgruppe (KG) het voor de algehele mensheid uitdenken en voorschrijven. Maar waar moeten wij dan aan denken? Valt er überhaupt iets voor te schrijven - náást het evangelie van Jezus Christus en uit naam van God?! Néé, niet!! Telkens weer valt het mij op hoezeer menige lieddichter gezegend was met een beter begrip van "het heilige" dan "degenen in deze kerk die voor zichzelf op eigen gezag (!) het hoogste gezag claimen", daarvan blijk geven. Lees bijvoorbeeld eens aandachtig de volgende twee liederen door:
  • God gaf een trouwe Helper mij,
    wat zal, wat kan mij deren?
    Een herder, die noch slaapt, noch dwaalt,
    die mij Zijn weg wil leren.
    Hij leidt m’ als schaap met zachte hand
    naar ‘t heerlijkst groenend weideland,
    waar frisse waat’ren stromen.

    Ook houdt Hij, als mijn weg soms gaat
    door diepe, donk’re dalen,
    Zijn staf voor mij hoog opgericht,
    zodat ik niet kan dwalen.
    En is soms doornenvol het pad,
    houd ik in trouw Zijn hand gevat,
    dan voel ik mij zo veilig.

    Die Herder, die mij steeds omstelt
    en kroont met Zijn genade,
    dat is mijn Heiland, ‘s Vaders Zoon,
    Hij voert m’ op eeuw’ge paden.
    Hem volgend in gehoorzaamheid,
    waarheen Hij mij vol liefde leidt,
    geniet ik steeds Zijn vrede
    .


    Bron: Lied 59, gezangboek GvAC (vroeger lied 70, gezangboek H.A.G.E.A., 1953)
  • 't Is een gouden wandelstaf,
    die God mij in handen gaf
    .
    Komend uit der heem'len sfeer,
    wijst hij daarheen mij steeds weer.
    Deze staf heet: "Mijn gelove";
    houdt mij staande, richt naar boven.
    Al ontvalt mij aardse steun,
    op die staf ik rotsvast leun.


    Aan de hemel prijkt een ster,
    die haar licht spreidt hemd' en ver.
    Ook mijn ziel zij lichten doet
    door haar gouden levensgloed.
    Ja, die ster is mij verrezen
    en vervult geheel mijn wezen.
    Deze ster die mij verblijdt,
    is: "De hoop der heerlijkheid".


    Ook Gods liefde mij verscheen,
    niet geloof en hoop alleen.
    Als de meeste van deez' drie
    ik de "reine liefde" zie.
    Blijft die liefde in mij levend,
    trek ik, mij aan God slechts gevend,
    één met Hem van geest en zin
    Zijn gemeenschapshemel in.


    Bron: Lied 298, NAK-gezangboek
Is hiermee niet al bijna álles gezegd? Het is mij als kind al niet ontgaan hoe óók deze beide liederen in de gemeenschap vanuit het hart werden gezongen. "Nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" evenwel zijn wij er op die manier nog niet. Nog láng niet, zelfs. Ons geloof, zoals het hierboven aansprekend tot uitdrukking werd gebracht, moet namelijk worden vermengd met allerhande denkbeelden die aan het evangelie van Jezus Christus een wel hoogst eigenzinnige draai geven. Naar de zin dus van "degenen in deze kerk die voor zichzelf op eigen gezag (!) het hoogste gezag claimen". Om te beginnen de hele christenheid, dead or alive, moet straks op cursus want alles geldt met terugwerkende kracht tot het jaar nul. (...) Werkelijk, een groter contrast met de goudeerlijke inhoud van de twee aangehaalde liederen kan ik mij nauwelijks indenken!

Maar waag het in de Nieuw-Apostolische Kerk als "dienaar" niet om dan uit bezorgdheid een beetje hardop te denken want let op: "Ein offen bekannter oder sogar am Altar verkündeter Lehrwiderspruch kann nicht hingenommen werden"!! Heus, je wordt gegarandeerd op gezag van "degenen in deze kerk die voor zichzelf op eigen gezag (!) het hoogste gezag claimen" met vereende krachten weggepest. Wij allen hebben dat zien gebeuren bij de voormalige districtsoudste Thomas Feil. Hij werd er zelfs ernstig ziek van! Zie de thread Deining in Duitsland over "Kirchenverständnis". Weliswaar kreeg betrokkene via Glaubenskultur-Magazine bijval van velen, zoals van twee voorgangers uit Nederland, doch hun solidariteit kende grenzen. Ze noodzaakten districtsapostel Brinkmann níet om diens fascistisch getinte dreigement in te trekken! Men zei wel "A", doch niet tevens "B". Daarmee bleef alles in dit religieuze machtsbestel bij wat het was. In het echte werk Gods worden mensen níet (!) ziekgemaakt. In Zíjn werk kunnen juist zulke dreigementen "nicht hingenommen werden".

Natúúrlijk kan soms de worsteling zwaar zijn om de hoofdzaak de hoofdzaak te laten zijn, maar wie in het werk Gods daarvan het nut niet inziet, of niet voldoende, komt -gegarandeerd- bedrogen uit. Er zijn keuzes te maken! Natúúrlijk duiken er overal in het leven raadgevers op die hun keuzes wel even zullen opdringen, maar het zou hoogst onverstandig zijn om in de Nieuw-Apostolische Kerk je ziel en zaligheid in handen te leggen van "degenen in deze kerk die voor zichzelf op eigen gezag (!) het hoogste gezag claimen". Het was in feite ronduit alarmerend toen stamapostel Leber het destijds liet voorkomen dat (in hem en diens naaste medewerkers) er een onbegrensd vertrouwen op zijn plaats zou zijn. Het enige wat wij deze machtsfiguren zien doen is dat zij op alle gaven en goed als het ware beslag leggen, waarna niemand onder de aangesloten leden in dit kerkgenootschap meer wat in te brengen heeft. Brandende vragen blijven stelselmatig (!) onbeantwoord en wie in de weg loopt, zoals broeder Bauke Moesker het overkwam, krijgt een advocaat op zijn dak.

Laten wij ons "eerstgeboorterecht" niet verkwanselen door ónze keuzes aan derden over te laten!

Groet,
BakEenEi
Less Is More

Gebruikersavatar
BakEenEi
Berichten: 1134
Lid geworden op: wo 22 sep 2010, 17:23

Re: 't Begin van alle dingh is swaer

Bericht door BakEenEi » wo 28 nov 2012, 15:01

@all

Een prachtig lied van vroeger is ook...
  • ‘k Wil U volgen, Heiland Jezus,
    waar ook ‘t levenspad mij leidt;
    waar Gij voorgaat wil ik volgen,
    tot Uw dienst altoos bereid.

    Refrein

    Ruw en doornig zij mijn reispad,
    ongebaand als d’ oceaan;
    daar ook zal Uw woord mij wijzen
    ‘t voetspoor om U na te gaan.

    Refrein

    Wacht mij ‘t bitter wederstreven
    van de haters van Uw naam,
    Gij die alles hebt verdragen,
    maakt ook mij daartoe bekwaam.

    Refrein

    Refrein:
    Ja, wij volgen U, o Heiland,
    maakt uw machtwoord ons niet vrij?

    Buiten U voor ons geen leven;
    blijf, o Heiland, ons nabij.


    Bron: Lied 228, gezangboek GvAC (vroeger lied 215, gezangboek H.A.G.E.A., 1953)
Indien de vrede van de Opgestane (!) ons deel is, houdt dat dan niet een uitzonderlijk vermogen in om Zijn weg te gaan? Om te ontdekken en in te zien wat er naar het evangelie van Jezus Christus van blijvende waarde is?
  • [19] Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. [20] Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. [21] Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.
    [22] Het oog is de lamp van het lichaam. Dus als je oog helder is, zal heel je lichaam verlicht zijn. [23] Maar als je oog troebel is, zal er in heel je lichaam duisternis zijn. Als het licht in jezelf verduisterd is, hoe groot is dan die duisternis!
    [24] Niemand kan twee heren dienen: hij zal de eerste haten en de tweede liefhebben, of hij zal juist toegewijd zijn aan de ene en de andere verachten. Jullie kunnen niet God dienen én de mammon.


    Uit: Matteüs 6 (NBV)

Met Zijn vrede zal het lukken om van het bovenstaande werk te maken...
  • Vergis u niet: alleen horen is niet genoeg, u moet wat u gehoord hebt ook doen.

    Uit: Jakobus 1: 22 (NBV)
... want:
  • [14] Broeders en zusters, wat heeft het voor zin als iemand zegt te geloven, maar hij handelt er niet naar? Zou dat geloof hem soms kunnen redden? [15] Als een broeder of zuster nauwelijks kleren heeft en elke dag eten tekortkomt, [16] en een van u zegt dan: ‘Het ga je goed! Kleed je warm en eet smakelijk!’ zonder de ander te voorzien van de eerste levensbehoeften – wat heeft dat voor zin? [17] Zo is het ook met geloof: als het zich niet daadwerkelijk bewijst, is het dood.

    Uit: Jakobus 2 (NBV)
(...) Wat ik nu heb aangehaald, de liederen en de teksten in de Bijbel, is mij voornamelijk aangereikt in de Nieuw-Apostolische Kerk. Ik ben daar nog altijd oprecht dankbaar voor, wat ik op dit Forum trouwens ook nog nooit onder stoelen of banken stak. Maar ja, in hoeverre bieden thans de "resultaten uit het verleden" garantie voor de toekomst?! Ik heb er helemaal geen moeite mee om in iemand vertrouwen te hebben, maar als je op een gegeven moment mensen treft die zich uitgeven voor zegenaar doch aan de haal gaan met je gezondheid (zoals ook Thomas Feil het moest meemaken), klopt er vanzelf iets niet. Een storende systeemfout is in dat opzicht, dat je met een klacht nergens terecht kunt want in het nieuw-apostolische "werk Gods" keurt de slager zijn eigen vlees. Volgens de statuten hebben de districtsvoorgangers een onafhankelijke bestuurlijke controlefunctie, maar in de praktijk zien wij alleen maar plichtsverzuim bij ze. Foute boel, dus. Al dat gesodemieter zonder enige positieve voorbeeldeffecten komen wij in de Bijbel ook al tegen in Sodom en Gomorra. Kortom, laat iedereen nu eindelijk eens uit de verfoeilijke apathische sluimerstand ontwaken, waarin het nieuw-apostolische kerkbestuur ons allen het liefst blindelings ziet "navolgen", richting het ravijn (!!) intussen.

En stamapostel Leber kan volgende week dinsdag (na acht uur 's avonds) zijn tijd beter besteden.

Groet,
BakEenEi
Less Is More

Gesloten