Brief van Districts Apostel Th.J.De Bruijn van 04-12-2004

 

DE Districts Apostel de Bruijn heeft op 4 December een brief geschreven aan alle Districtsdienaren, voorgangers en districtsjeugdleiders.

De Apostel schrijft dat de brief van de St.Apostel, die in de Ambt Godsdienst in Hilversum is voorgelezen, tot “misverstanden” heeft geleid, dit met betrekking tot de “exclusiviteit van onze kerk".

Ap.Sepers schrijft mij onder anderen, op 18 december: <Het zal in één of meerdere publicaties zichtbaar worden hoe ik over bepaalde theologische onderwerpen denk>

 

De redactie van deze website wil zijn Brief nog eens vergelijken met de brief van de St.Apostel. Maar ook met de brief van onze “INTERNET APOSTEL VOLLMER” en natuurlijk ook met de brief van onze Apostel Sepers.

Ten eerste wil de Redactie even kwijt, dat het beslist niet de bedoeling is, en ontoelaatbaar, dat een ondergeschikte van de St.Apostel, kritiek levert op diens schrijven. De redactie is dan ook zeer geschokt. Immers, zij heeft zelf nergens kritiek geleverd op de bewuste brief…….

We zijn nu echter gedwóngen de brieven met elkaar te vergelijken op de inhoud, én op de juistheid van die inhoud. De redactie wil benadrukken dat zij Apostolische denkt, maar, middels kritiek, als doelstelling heeft: de hervorming van het Apostolische geloof<Boete doen, en terug naar de Goddelijke ordeningen!> Er is al een Apostel des Heren geweest die zijn ambt heeft terug gegeven aan de ST.Apostel. (ook hier kom ik binnen kort op terug) In het kort: Een Apostel heeft zijn ambt ontvangen van God! Zoals alle ambtsbroeders dat hebben.

 

We drukken hier achter elkaar de volgende brieven af:   1. De brief van de Stamapostel

                                                                                                          2. De brief van Ap.Sepers

                                                                                                          3. De brief van Distr.Apostel De Bruijn.

                                                                                                          4. De open brief van Vollmer over de EXCLUSIVITEIT.

 

Er is maar één weg: Namelijk, JEZUS CHRISTUS!

Het lijden en sterven van Christus, is voor alle mensen geweest!

De exclusiviteit van de Nieuw Apostolische Kerk komt heel duidelijk naar voren, dat zij van mening is dat alléén verzegelde zielen ( verzegelen is de afdracht van de Heilige Geest, door een levende Apostel volgens de NAK) deel zullen hebben aan de dag der éérste opstanding. En dan ca. duizend jaar later heeft de rest van de mensen, de ontslapenen en de levenden nog een kans…om deel te hebben aan de Tweede opstanding. De tweede opstanding is de dag des oordeels! (hier zijn dus zij die hebben deel gehad aan de éérste opstanding van gevrijwaard!) Zij die moeten deelnemen aan de dag des oordeels, daar betreft het vele miljarden zielen. De mensen die géén deel uitmaken van hen die wel deel hebben aan de éérste opstanding zullen ongeacht hun levenswandel de grote verdrukking moeten mee maken! DENK HIER OOK EENS AAN AL DIE ZIELEN DIE LEEFDEN IN HET APOSTEL LOZE  TIJDPERK CA. 1800 JAREN NA Christus!!

 

Bovenstaande is een “stukje” van de Exclusiviteit waar de NAK het alléén recht op zegt te hebben. En heeft!!!

 

De redactie zal de brief van Ap.de Bruijn nu langs lopen en haar mening en die van de BIJBEL, steeds in het blauw aangeven.

 

 

Onderstaand de Brief van Ap. Sepers, deze is gedeeltelijk voorgelezen op de Ambtsgodsdienst in Hilversum. Hier dus in zijn geheel,

De reden van de teruggave van het Apostelambt:

De reden van de teruggave van het Apostelambt is gelegen in de exclusieve visie van de Kerk tegenover mijn persoonlijke pluralistische visie. Wij kunnen en  mogen onze God, Jezus Christus en de Heilige Geest niet in Zijn mogelijkheden, ruimte en ontwikkeling inperken. Deze gaat ver boven onze menselijke gedachten uit.

Het Apostelambt in de Kerk is naar mijn mening niet uitsluitend noodzakelijkerwijs de enige mogelijkheid tot heil. Maar bevorderlijk of gewenst. Men mag onze waarheid vertegenwoordigen, maar men mag niet zeggen dat de Heilige Geest alleen in optima forma in de Nieuw-Apostolische Kerk openbaar kan worden. In praktische zin betekent dat, dat de Heilige Geest in andere Christelijke kerken alleen rudimentair aanwezig zou zijn. Vanuit dit standpunt gezien kan men als Nieuw-Apostolische alleen maar zeggen dat deze Kerk zich zelf hoogstens als een voortzetting van de oorspronkelijke Apostolische beweging beschouwen mag en niet als de voortzetting.

 

Kernwaarden blijven voor mij in de toekomst:

Kernwaarden blijven voor mij in de toekomst: het geloof in de Apostolische boodschap zoals de Katholiek Apostolische Kerk in aanvang van 1835 in het Testimonium openbaar gemaakt heeft:

o         Wederkomst van Jezus Christus.

o         Leven met het Evangelie van Christus en met de Heilige Geest temidden van onze samenleving en algemene Christenheid.

o         Navolging van Jezus met open ogen en oren. Met een zuiver geweten. En zichzelf altijd de vraag stellend: “wat is de wil van God?”

o         Naastenliefde, in het bijzonder voor mensen in grote nood – in onze eigen omgeving en in premoderne landen, bijvoorbeeld charitatieve doelen.

 

Deze diepe innerlijke waarden vragen om meer verdieping en om een diepe verbinding met God.

Men verwacht ook dat zulke gedachten met elkaar gedeeld en verklaard kunnen worden.

 

De houding van de Kerk:

Centraal staat voor mij altijd de mens, als schepping van God, en niet de hoogte van het ambt. Ook staat de gemeente centraal waar dit in de gemeenschap beleefd kan worden.

Persoonlijk heb ik grote geloofservaringen beleefd in de ontmoeting met broeders en zusters, met mensen. Ik heb de nabijheid van God ervaren aan het ziekbed, aan het sterfbed, in de zending en bij vele andere gelegenheden. En altijd gedreven door het zoeken naar het hoogste Goed  in geloof, Christendom en de daartoe behorende symboliek en kernwaarden, is een frictie ontstaan in hetgeen ik geloof en wat binnen de Nieuw-Apostolische Kerk als gedachtegoed verkondigd dient te  worden.

Omdat ik altijd probeer in overeenstemming met mijn geweten te leven ( dat betekent geloofwaardig en betrouwbaar te zijn en blijven ) is het duidelijk geworden dat een dusdanig gedachtegoed niet verenigbaar is met dit ambt in deze kerk. Want ik mag alleen een zuiver exclusieve visie vertegenwoordigen en geen pluralistische.

 

Als mens moet men een keuze maken:

Als mens moet men een keuze maken zoals Maarten Luther heeft bewezen:

o         “Hier sta ik, ik kan niet anders!”

 

Graag onderstreep ik:

o         Ik ga geen nieuwe geloofsgemeenschap stichten.

o         Ik ben ook niet beschikbaar voor andere apostolische richtingen.

Met groot respect en dankbaarheid denk ik terug aan mijn apostolische leraren. Zij hebben aan mijn ziel gearbeid. Speciaal denk ik aan mijn ouders die mij met een brede visie hebben gevormd. Ook mijn lieve vrouw heeft mij oneindig veel ondersteund en zij heeft voor de goede zaak zeer veel geofferd! Alleen onze God weet precies hoeveel!

Als er in de toekomst ooit een dag komt waarin dit bovengenoemde gedachtegoed in deze kerk duidelijk zichtbaar en tastbaar wordt, dan ben ik gaarne bereid mij te heroriënteren.

Ik wens u allen in dit korte leven graag het allerbeste toe. Ik dank u voor het in mij gestelde vertrouwen.

 

Betekent de teruggave van mijn ambt het einde?

Ik geef u nog een ‘keymessage’ mee van Winston Churchill:

o         “Nu is niet het einde. Ook is het geenszins het begin van het einde. Maar het is misschien wel het einde van het begin!”

 

Met vriendelijk groet, is getekend

Gerrit J Sepers

 

 

 


Studer en Sepers tijdens de dienst van 1 december

Hilversum, 1 december 2004 Op woensdag 1 december heeft Districtsapostel A. Studer in Nederland een ambtsbroederdienst gehouden voor alle dienaren en dienaren in ruste in Nederland. De dienst stond onder het woord Jeremia 3:15. Tijdens de dienst heeft de Districtsapostel de nu volgende brief voorgelezen, waarvan de inhoud voor zichzelf spreekt:

Betreft: ambtsteruggave Apostel Sepers.

In mijn opdracht hebben sinds enige jaren de Districtsapostelen Studer en Wend bij u in Nederland een aantal gesprekken gevoerd met de Districtsapostel, Apostel Sepers en de beide Opzieners. Deze gesprekken werden gekenmerkt door broederlijke openheid, wederzijds respect en persoonlijke hoogachting.

In deze gesprekken is duidelijk geworden dat Apostel Sepers m.b.t. een aantal belangrijke punten, zoals bijvoorbeeld de exclusiviteit van onze kerk en de noodzaak van het Apostelambt, zienswijzen heeft die niet in overeenstemming zijn met de leer en identiteit van de Nieuw-Apostolische Kerk. Vanwege die achtergrond heeft Apostel Sepers besloten om op grond van zijn geweten zijn Apostelambt terug te geven. Hierover heeft op 30 november j.l. in broederlijke sfeer een gesprek tussen de Apostel en mij plaatsgevonden.

Ik heb de teruggave van het ambt van de Apostel aanvaard en hem gedankt voor alle arbeid die hij voor de Heer en Zijn werk verricht heeft gedurende de vele jaren dat hij als ambtsbroeder diende, waarvan 17 jaar als Apostel.

De Districtsapostelen Studer en Wend hebben benadrukt dat zij ook in de toekomst met de voormalige Apostel Sepers vriendschappelijk verbonden zullen blijven. Districtsapostel de Bruijn en uw beide Opzieners hebben hun respect voor de beslissing van de voormalige Apostel laten blijken. Zij wensen hem en zijn gezin in de toekomst Gods rijke zegen. Bij deze wens ik sluit mij graag ook persoonlijk aan.

Met hartelijke groeten,
uw,

R. Fehr

Zürich, 30 november 2004

Aan het eind van de dienst werd Apostel Sepers bedankt voor alle arbeid die hij in de achterliggende jaren voor het werk Gods heeft verricht. In die dank werden ook zijn vrouw en kinderen ingesloten.

 

Brief aan districtsdienaren, voorgangers en districtjeugdleiders

 Onderstaande blauwe tekst is van de redactie website.

Dap.de Bruijn spreekt in onderstaande brief diverse malen over de ''leer der Apostelen'' Hoewel dat een ''ingeburgerde" Apostolische, uitspraak is, is het toch onjuist. De Apostelen werken in opdracht van hun zender, Jezus Christus, zij verkondigen dus zijn leer! Helaas moeten we constateren, dat de Apostelen meer en meer hun eigen leer verkondigen...En dan...klopt het        " Leer der Apostelen" wel. Hier moet u maar eens over nadenken....

Bauke (redactie)

 Heiloo, 4. December 2004.

Hartelijk geliefde broeders!

Ik heb de indruk dat de brief van de stamapostel, die in relatie tot de ambtsteruggave van apostel Sepers is voorgelezen, mogelijk tot misverstanden heeft geleid met betrekking tot de “exclusiviteit van onze kerk”. Daarover zou ik het volgende willen zeggen.

 Een aantal jaren geleden heb ik al een brief geschreven over onze identiteit geschreven. Een kerk met zijn eigen identiteit heeft een of meerdere elementen die hen onderscheidt van andere geloofsrichtingen. Bijna alle kerken hebben die, ook de onze.[ Bijna alle geloofsrichtingen hebben een eigen identiteit, bijna alle geloofsrichtingen zijn ontstaan door zogenaamde andere geloofs opvattingen, soms erg kleine verschillen, in wezen gezochte verschillen. Zodat men een scheuring kon veroorzaken, en daarmee de kerkmacht over het afgescheiden deel kon oppakken!]

Onze identiteit wordt op de eerste plaats bevestigd door onze geloofsovertuiging, zoals wij die al vele jaren in onze kerk kennen. Deze geloofsovertuiging is voor een deel in overeenstemming met de geloofsovertuiging van andere christelijke kerken, maar op een aantal punten hebben wij echter een bijzondere overtuiging. Dat komt omdat de Nieuw Apostolische Kerk zichzelf ziet als de voortzetting van de oorspronkelijke apostolische kerk en als het verlossingswerk van Christus (zie huisregels). Dit heeft onder anderen tot gevolg dat in onze kerk het ambt van een apostel en belangrijke plaats inneemt.[ Red: Indien de NAK de rechtstreekse voortzetting zou zijn, dan betekend dat er in de Ca. 1800 jaar tussen de eerste apostolische tijd en de Laatste Apostolische tijd, geen heilsmiddelen zouden zijn geweest. De geschiedenis leert ons echter dat de Katholieke kerk de rechtstreekse voortzetting is van de eerste Apostolische kerk. Dat komt ook terug in de Lijst van Pausen, daar zien wij dat de Katholieke kerk de Apostel Petrus opvoert als zijnde de eerste Paus. Daarnaast waren er nog talrijke andere Godsdiensten werkzaam. Al deze Godsdiensten hebben hun leden gedoopt met de doop van Jezus. Ik wil duidelijk stellen, dat de doop van Johannes een andere doop was dan de Doop van Jezus. Immers, Johannes heeft dat zelf al gezegd, Hij die na mij komt Doopt met water en vuur!

Dat water is de afwassing der erf zonden en het vuur de afdracht van de heilige geest. Zie ook: Hebr.6:2a (let op het meervoud dopen) en ook Hand. 10: 44-48;  2 Kor.1:21,22; Ef. 1:13,14 en 4:30. De NAK, stelt dat (zie ook de Richtlijnen voor de Dienaren) dat de waterdoop niet rechtsgeldig is, als deze is afgedragen door een niet NAK geestelijke. Bij opname van een ziel die al eens is gedoopt in een andere geloofsrichting, neemt de NAK deze Doop weliswaar over, maar, bekrachtigt deze ook in de Naam van God De Zoon en de Heilige Geest! Hier geeft zij dus duidelijk aan dat zij de Geestelijken van andere gezindten, niet aanvaarden! Hier is dus op een buiten gewone, en niet te aanvaarden, wijze sprake van Exclusiviteit!

In het 4de geloofsartikel staat: “Ik geloof dat de Heer Jezus Zijn kerk door levende Apostelen regeert tot aan Zijn wederkomst, dat Hij Zijn Apostelen gezonden heeft en nog zendt, met de opdracht te onderwijzen, in Zijn naam zonden te vergeven en met water en de Heilige Geest te dopen.” [Tja, Het betreft een geloofs artikel. Wel is er duidelijk sprake van dat de Apostel=ook gezondene, Doopt met Water en Vuur (heilige Geest) maar ook hier is sprake van de discriminatie van allen die in het Apostel loze tijdperk hebben geleefd!

Dus wederom: Exclusiviteit!


In het 8ste geloofsartikel staat: “
Ik geloof dat de met water gedoopte zielen door een Apostel de Heilige Geest moeten ontvangen ter verkrijging van het kindschap Gods, waardoor zij als leden aan het lichaam van Christus worden opgenomen.
De Nieuw Apostolische Kerk dus het ambt van apostel, en hierdoor wordt ons een zekere vorm van exclusiviteit verleend. Ik wil sterk benadrukken dat wij “exclusiviteit” in de betekenis van “bijzonderheid” moeten begrijpen en niet in de negatieve zin van “andere uitsluiten”. [ het betreft wederom een geloofs artikel. De bijbel spreekt echter; dopen met water en vuur! Het betreft gelijktijdigheid! Zie ook:Hand. 8: 13-20. Hier gaat het duidelijk over de Doop van Johannes! Hij was aléén nog maar gedoopt met de doop van Johannes. De NAK matigt zich hier dus een wel erge grote Exclusiviteit aan. De Apostel schrijft dat wij ‘’exclusiviteit’’ moeten lezen in de betekenis van ‘’bijzonderheid’’. Dat komt echter op het zelfde neer(afwijkend van het gewone). De geloofs artikelen van de NAK wijken dusdanig af van de geloofsartikelen van de andere Christelijke kerken, dat er beslist sprake is van het ‘’uitsluiten’’ van die anderen.]


God wil, dat alle mensen geholpen worden. Daarvoor heeft hij zijn verlossingswerk ingericht. In dit verlossingsplan dichten wij ons [en dus niet de andere Christelijke kerken] de volgende[dus ‘’exclusive’’] rol toe:


a. Het verkondigen van het evangelie van Jezus Christus op aarde en aan generzijde

b. Dienen in het rijk van vrede van Christus dat hij zal oprichten na zijn wederkomst op aarde tot heil van alle zielen. [ Tja hier is sprake van het toedichten van een rol, let wel, na 1800 jaar! En ook nog eens op aarde én aan gene zijde! Dat is zeer ‘’exclusief’’]

 Ons geloof is er niet opgericht dat alleen wij (Nieuw Apostolische christen) de aankomende bewoners van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde zullen zijn.
In tegendeel: wij willen dat dit geluk alle mensen ten deel kan (zal) vallen.

Misschien kunnen wij het daarom zo formuleren: “wij kennen als kerk een zekere exclusiviteit (bijzonderheid), die tot inclusiviteit  (iedereen erbij horen) zal leiden.” [ dit is volledig in tegenspraak met de Geloofsartikelen van de NAK. De Bruijn tracht hier ‘’exclusiviteit om te draaien naar “inclusiviteit’’. Bovendien twijfelt hij aan zijn eigen woorden, immers hij gebruikt het woord ‘’misschien’’ maar volgens de Nieuw Apostolische geloofs regels is zijn opvatting niet juist. Ook niet.. misschien…. Blijft ‘’exclusiviteit’’ ]

 Hoe staan wij ten opzichte van andere geloofsrichtingen? Zeer positief! Zij hebben uiteindelijke hetzelfde doel als wij: eeuwig bij de Heer te zijn! Onze opvattingen onderscheiden zich slechts ten aanzien van de weg die daarna  toe voert.[ De apostel slaat hier wel een heel stuk over, namelijk het eersteling schap der Nieuw Apostolischen, dat is alleen voor hen die door een levende Apostel zijn verzegeld weggelegd. Alle andere Christenen moeten de grote verdrukking  meemaken. En als de 1000 jarig vredesrijk is afgesloten, komt de dag des oordeels, dat is de tweede opstanding! Er is dus geen sprake van beetje verschil, maar er is sprake van een levensgroot verschil, Zeer ‘’exclusief’’.]

Enige tijd geleden heb ik al geschreven over hoe een studieproject met betrekking tot geestelijke stromingen in Nederland, hoe deze zich verhouden tot elkaar tot de volgende conclusie gekomen waren. Men kwam uit op de volgende globale driedeling:

 a. Intolerante stromingen, vaak gekenmerkt door fanatisme en neigingen naar fundamentalisme

[aangezien de NAK nog steeds vasthoud en volhoud dat de ‘’boodschap van Bischoff’’ een Goddelijke inhoud had en heeft, terwijl deze niet is uitgekomen. Maar juist heel veel ellende heeft gebracht, moet ik de NAK indelen bij a. Zeer ‘’exclusief’’]

b. Stromingen een diep doorleefde overtuiging en een duidelijke identiteit die gepaard gaat en een grote mate van tolerantie ten opzichte van andere geestelijke stromingen.

c. Stromingen met een oppervlakkige identiteit.

 De Nieuw Apostolische Kerk is een geloofsrichting met een duidelijke identiteit (leer van de apostelen) en een overtuiging, die intensief doorleeft wordt. Juist door onze eigen diepe geloofsovertuiging hebben wij een groot respect voor ander gelovigen en treden hen tegemoet met grote tolerantie. Dit betekent niet dat anderen van ons verlangen dat wij “water in wijn veranderen” zoals wij dat ook niet van anderen verlangen. Wij kunnen veel van elkaar leren, en wij zijn, zeker in deze tijd, op elkaar aangewezen en hebben elkaar nodig over en weer.[ De identiteit, en de leer der Apostelen, ook de ‘’Boodschap van Bischoff’’ is nog steeds onderdeel van de ‘’leer der Apostelen’’. Tevens is het zo dat de leer der Apostelen, moet zijn: de leer van Jezus! De NAK laat juist zien, de andere Christenen niet te achten, en komt deze zeker niet met grote tolerantie tegemoet. Immers met groot fanatisme predikt zij dat alléén de Nieuw Apostolische gelovigen, deel zullen hebben aan de dag der eerste opstanding! Zeer ‘’exclusief’’]

 

Refererend aan de hierboven geciteerde geloofsartikelen heeft het ambt van apostel in onze kerk een fundamentele betekenis: het is voor ons het ambt, dat de Heilige Geest afdraagt. Daarmee zeggen wij niet, dat de Heilige Geest ook niet bij andere kerken werkzaam zou zijn. En als anderen menen dat zij de Heilige Geest op een andere manier ontvangen hebben, zullen wij dat niet negatief beoordelen. Zoals onze Stamapostel zo vaak zegt: “ om dit te beoordelen is aan onze grote God”. [Het is juist het fundamentele in de

NAK, het Apostelambt, het ambt dat de heilige geest geeft. We zeggen niet tegen andere Christenen dat de heilige geest alleen bij de NAK werkzaam is, maar denken dat wel. [Zeer Exclusief’’]


Eerlijke Nieuw apostolische christenen hebben de wens hun geloof nog meer te verdiepen en door deze verrijking zich meer en meer aan hun geloof binden. Daardoor zullen zij ervaren dat zij ten opzichten van anderen meer en meer toleranter worden. [ De Apostel begint zijn zin met ‘’eerlijke’’ Nieuw Apostolische Christenen. Dat moeten zij zijn die afsteken bij de rest, de oneerlijken… Hoeveel te meer men zich verdiept(ingraaft) in de leer der Apostelen, hoe groter intolerantie  zal worden tegen over de overige Christenen. Immers de Andere Christenen geloven niet in de leer der Apostelen! Zij hebben de leer van Jezus Christus! Zeer’’ exclusief’’]

 

Tot besluit nog het volgende. Een zeer positief voorbeeld voor het (de)  “exclusiviteit denken ”  vinden wij een goed huwelijk. Door wederzijdse liefde gedragen man en vrouw zich ten opzichte van elkaar als “bijzonder”.

 

Naast de geloofsleer, die wij als leden van de Nieuw Apostolische Kerk met elkaar onderschrijven gaat het toch in wezen om “de liefde voor onze kerk”. En dit laatste maakt de Nieuw Apostolische Kerk voor ons zo exclusief (bijzonder). [ Tja, de Apostel schrijft: dat het in wezen gaat om de liefde voor onze kerk! Daar gaat het helemaal niet om, het gaat om de liefde voor Christus. En de gemeenschap met God. Zeer ‘’exclusief’’]
 

Ik hoop, dat ik u door deze informatie een beter inzicht in een paar belangrijke zaken gegeven heb

[ De redactie hoopt dat u allen door onze aanvullingen, een beter inzicht heeft gekregen in de exclusieve Apostel leer. Wat moet zijn: de leer van Jezus Christus!! ]

 

Met hartelijke groeten

Uw  Th.J. de Bruijn

 

Naschrift Redactie:

 

Natuurlijk heb ik (Red, Bauke) de brief van de Stamapostel ook gelezen, volgens mij laat hij aan duidelijkheid niets te wensen over. Ap. De Bruijn is van mening dat de Ap.Sepers het niet goed heeft begrepen. Volgens de Bruijn is de Nieuw Apostolische Kerk helemaal niet Exclusief, in tegendeel zelfs. Het tegendeel is waar. De brief van Dap. De Bruijn moeten we dan ook zien als een brief die in onmacht is geschreven. Conclusie: Dap. De Bruin weet weinig van de leer van Jezus, maar alles van de leer der Apostelen. En die leer is helaas niet de leer van Jezus. Ik, Bauke, kom binnen kort met een artikel: DE LEER DER APOSTELEN, IS NIET DE LEER VAN JEZUS CHRISTUS. ‘’1800 JAAR ZONDER DE HEILIGE GEEST? ‘”

 

 

Vertaald vanuit het Duits. Er kunnen dus verschillen optreden als er een vergelijk gemaakt wordt met de oorspronkelijke Nederlandse tekst

 

 

 

 

 

Immer wieder die Exklusivität

 

Steeds maar weer de Exclusiviteit  !

 

Stammapostel beklagt sich über fortwährende Vorwürfe

De stamapostel beklaagt zich over de voortdurende Kritiek

 

Begin september heeft de NAK bevestigd, dat alleen die mensen als gerechtigd Godskind aangemerkt kunnen worden, als hij/zij het nieuw apostolische verzegelings sacrament hebben ontvangen.

De stamapostel troost nu echter de overige christenen: God wil dat alle mensen geholpen worden.

[Redactie website apostlischekritiek.nl heeft het volgende daar over te zeggen. De exclusiviteit van de Nieuw Apostolische Kerk houdt juist in dat alleen de Nieuw Apostolische Kerkleden, ware GODSKINDEREN zijn, en de rest niet. Lieve Richard, heb ik u goed begrepen dat als alle mensen op aarde Nieuw Apostolisch zijn geworden en de verzegeling hebben ondergaan, God tevreden zal zijn?

Dat zullen dan ca. 7 miljard Nieuw Apostolischen zijn. Mijn beste Richard is dat niet iets te hoog geschat?

 

Beste Richard, kunt u ons vertellen waar en hoe, Jezus werd verzegeld?  Richard, Jezus werd niet verzegeld! Jezus ontving de Heilige Geest gelijktijdig met de doop! Door middel van Johannes de Doper. Deze heeft gezegd: die na mij komt zal dopen met WATER en VUUR. Vuur staat dan voor: De Heilige Geest! Maar er is wel degelijk sprake van gelijktijdigheid. Hij die na mij komt zal u dopen met de Heilige geest! Marcus 1.  vers 8

 

Dat heft toch al een groot stuk van de exclusiviteit op.

 

 

Anfang September hat die NAK bestätigt, dass sich jemand nur dann rechtmäßig als Gotteskind bezeichnet darf, wenn er sich dem neuapostolischen Versiegelungs-Sakrament unterzogen hat. Nun tröstet Stammapostel Fehr die Restchristen: Gott wolle ja, dass allen Menschen geholfen würde.

Begin september heeft de NAK bevestigt, Dat iemand alleen als rechtmatig Godskind kan worden bestempeld, wanneer hij of zij het Nieuw Apostolische Verzegelings - Sacrament ontvangen heeft. De Stamapostel troost de rest van het christendom: God wil dat alle mensen geholpen worden.

 

 

Paderborn (gk). Laut Teilnehmerberichten hat sich Stammapostel Richard Fehr am 7. November im Rahmen eines Entschlafenengottesdienstes in Paderborn darüber beklagt, dass der Neuapostolischen Kirche "immer wieder" ihre Exklusivität vorgeworfen würde.


Deelnemers van de ontslapendienst die Stamapostel Richard Fehr in Paderborn heeft gehouden, heeft hij zich in deze dienst beklaagt, dat de Nieuw Apostolische Kerk steeds maar weer voor de voeten krijgt gegooid, dat zij exclusiviteit steeds weer gebruikt.


Das Kirchenoberhaupt soll den Kritikern entgegnet haben: "Was ist denn mit den anderen (den nicht-neuapostolischen, Anm. gk)? Landen die alle in der Hölle? - Wer sagt denn das? Das sagt doch keiner!" Gott wolle ja, dass allen geholfen werde.



Der Stammapostel unterstrich später seine Haltung zur neuapostolischen Exklusivität durch die Behauptung, so wie die NAK lehre sei das "nicht exklusiv" sondern "göttlich exklusiv".

Im weiteren Verlauf seiner Predigt, führte Richard Fehr aus, "dass es in allen Religionen Kulte zum Gedächtnis der Verstorbenen" gäbe. Man spreche "Fürbitten für Entschlafene" und "hier und da" gehöre "es zur Tradition, sogar Speise und Trank zum Friedhof zu bringen oder auch Lichter auf den Gräbern anzuzünden." All dies seien jedoch "fromme Regungen", die den Seelen "keine Erlösung" bringen würden. Erlösung sei nur da möglich, "wo die Quelle allen Lebens in Christus wirkt und die sakramentalen Handlungen der Kirche auch den Toten gespendet werden." Fehr und mit ihm viele klassisch-neuapostolische Gläubige gehen davon aus, dass dies nur in der NAK der Fall ist.

 

Was wirklich exklusiv is.

 

Wat werkelijk exclusief is

Onderstaand artikel is geschreven door de Duitse  student, Michael Vollmer. De redactie van de website sluit zich helemaal aan bij zijn schrijven. Het onderstaande artikel is ons uit het hart gegrepen.

 

Offener Brief an Stammapostel Richard Fehr - Teil 2

 

Ich fürchte, die Kritiker und die Kirche reden da gern aneinander vorbei, lieber Stammapostel. Die Kritiker meinen etwas Anderes, etwas Spezifischeres, wenn ich das richtig verstanden habe. Exklusiv ist die Kirche im Hinblick auf die Erste Auferstehung. Seit der Lehrerweiterung von Pfingsten 2003 muss man das ja etwas präzisieren: sie ist exklusiv im Hinblick auf das "heimholende Wiederkommen Christi" und der "Hochzeit im Himmel". Denn nur, wer durch einen neuapostolischen Apostel versiegelt wurde, erhält eine Einladung zu diesem Event.

Gut, zumindest gilt das für alle Seelen seit dem urkirchlichen Pfingstfest. Denn wenn ich den jüngsten UF-Artikel in "Lehre & Erkenntnis" recht gelesen habe, sind Sie sich ja nicht mehr so sicher, ob die Menschen, die zur Zeit des "Alten Bundes" lebten, nicht vielleicht auch ohne Versiegelung "dabei sein" können. Ist

Kritiker wissen, dass Gott
auch nach NAK-Verständnis
allen Menschen hilft

das tatsächlich möglich, lieber Stammapostel? Ist das nicht ein bisschen ungerecht? Ich meine, da es in der "Ewigkeit" keine Zeit gibt, schweben da doch parallel Seelen, die der Versiegelung bedürfen und welche, die ihrer vielleicht nicht bedürfen — nur weil sie, als es noch so etwas wie Zeit gab, vor Christus lebten? Überhaupt, wenn es in der Ewigkeit keine Zeit gibt, wie können wir dann sagen, sie sei ewig?

Damit das alles nicht zu verwirrend wird, beschränken wir uns vielleicht vorläufig auf die Zeit zwischen Christi Himmelfahrt und Christi heimholenden Wiederkommen, zumindest, bis die jüngsten Ergebnisse der relevanten Projektgruppe auf dem Dienstweg auch bei uns angekommen sind.

Ich glaube, die Kritiker der NAK stellen gar nicht in Abrede, dass auch nach neuapostolischem Verständnis letztendlich allen Menschen geholfen werden soll. Es ist ein Teil dieses Weges zu diesem Ziel, der als exklusiv erlebt und verstanden wird.

Wenn Gottes Geist zwar wirken kann, wo er will, aber er durch Versiegelung "verfügbar" nur in der NAK ist, dann ist das exklusiv.

Wenn Gottes bevollmächtigte Geistlichkeit auf Erden ausschließlich aus den neuapostolischen Aposteln und ihren beauftrag-ten Amtsträgern besteht, dann ist das exklusiv.

Wenn man ein Gotteskind nur werden kann durch die Wiedergeburt aus Wasser und Geist, vollzogen durch die Apostel der NAK, dann ist das exklusiv. [→]

Wenn Gottes Heilswerkzeug zur Errettung aller Menschen aus einer erwählten Schar besteht, die durch ihre Versiegelung eine geschlossene Gesellschaft bildet, auch wenn man ihr ja jederzeit gerne beitreten kann, dann ist das exklusiv.

und endlich: wenn allein neuapostolische Christen an der Hochzeit des Lammes teilnehmen können und (zusammen mit den unabschüttelbaren Trübsalsmärtyrern) das königliche Priestertum bilden und schon tausend Jahre vor dem Rest den ewigen Auferstehungsleib empfangen, dann ist das exklusiv!

Es ist dieses Grundkonstrukt, das neuapostolische Geist-, Amts- und Kirchenverständnis, das immanent den exklusiven Charakter in sich trägt. Daran ändert auch nichts die etwas bemühte Komponente von "Gottes Souveränität", die eine scheinbare Systemoffenheit suggerieren soll.

Einerseits, und das ist ja die Crux, versäumen Sie, lieber Stammapostel, mit den Aposteln es nicht, uns neuapostolischen Christen detailliert zu erklären, wie Gott in seiner Souveränität bereits entschieden hat (!), wie sein göttlicher Heilsfahrplan ablaufen soll. Andererseits möchten Sie als Kirchenführer aber auch nicht auf den von Ihnen geschilderten Ablauf festgelegt werden — aus genau demselben Grund, weil Gott ja souverän ist! Mir erscheint das, mit Verlaub, etwas widersprüchlich.

Entweder hat Gott sich tatsächlich offenbart in der Lehre der Neuapostolischen Kirche — dann muss diese unveränderlich als Gottes Wort gelten, ohne vage Zusätze und theologische "Notausgänge". Oder aber wir erkennen, dass Gott der Souverän in allen Dingen ist, dann ist es vielleicht an der Zeit, sich als christliche Kirche zu bescheiden und darauf zu verzichten, Gottes Heilsplan in detaillierter Form darzustellen und sich als auserwählte Gemeinschaft unter den Menschen zu begreifen. Ich glaube, lieber Stammapostel, das muss keinen Verlust bedeuten. Unsere neuapostolische Identität ist zwar deutlich geprägt von dem Erwählungskonzept — aber das braucht in Zukunft nicht so zu bleiben. Ich glaube, dass geistige Potenzial der neuapostolischen Christen ist groß genug, um eine Reformation des Glaubens zu tragen, eine "Wiederbelebung der Glaubenskünste", wie Sie das so schön auf der Apostelversammlung in Leipzig 2001 ausgedrückt haben.

Dass eine apostolische Gemeinschaft eine Hilfe für die Christenheit sein soll im göttlichen Plan, das war bereits die Grundüberzeugung der katholisch-apostolischen Christen. Vielleicht können wir uns auf diese Wurzeln besinnen, lieber Stammapostel, und erkennen, dass aus diesem allgemein-christlichen Konzept durch Schisma eine exklusive und hierarchische Kirche entstanden ist, die nicht mehr nur

Die NAK leistet keine Hilfe
auf dem Weg — Sie ist der Weg

Hilfestellung auf dem Weg leisten möchte, sondern sich selbst als den Weg begreift? Ist es nicht auch ein etwas widersprüchliches Konzept, nicht weniger als die gesamte Menschheit dadurch zu Gott kommen lassen zu wollen, dass man eine verschwindend kleine Minderheit erwählt und privilegiert? Ist das das Konzept eines souveränen und gerechten Gottes? Und wenn wir tatsächlich zu einer als Werkzeug auserwählten Schar gehören — wie kommt es, dass die Neuapostolische Kirche in Lehre und Gemeindeleben hauptsächlich um sich selbst kreist, statt sich engagierter um die Mitmenschen zu kümmern, sowohl in karitativer als auch seelsorgerischer Hinsicht?

Solange wir uns in unserer Kirche nicht selbstkritisch mit unserem Geistes- und Kirchenverständnis auseinandersetzen, solange, fürchte ich, werden Kritiker und Kirche weiterhin oft aneinander vorbei reden. Während die Kritiker mit der Exklusivität den Mikrokosmos des Konzepts der Auserwähltheit und des Geistesbesitzes hinterfragen, kontert die Kirche gern mit dem Makrokosmos des göttlichen Willens zur Errettung aller Menschen. Beide haben recht — und reden dabei über verschiedene Dinge.

Apostel Drave mahnte am Sonntag in Paderborn in seiner Co-Predigt, das Bewusstsein der Auserwähltheit dürfe nicht zu Hochmut, sondern müsse zu Demut führen. Das ist nicht einfach, lieber Stammapostel, betonen Sie doch in vielen Gottesdiensten immer wieder, dass die Gotteskindschaft das Größte ist, was wir in unserem Leben je erreichen können, wir sie "hoch halten" sollen und im Grunde nur eines letztlich wichtig sei: dass wir "dabei" seien. Ich fürchte, wer sich so auffällig fokussiert aufs (diffuse) "Dabeisein", verliert zu leicht den Blick für seine Mitmenschen. Und die Mitmenschen, die waren doch ursprünglich mal der eigentliche Grund für die eigene Erwählung ... ?

Das bestehende Verständnis der eigenen Exklusivität haben Sie uns am Sonntag während des Entschlafenen-Gottesdienstes ergänzt, lieber Stammapostel.


Exklusiv, das sei, wenn alle anderen Menschen außerhalb der eigenen Glaubensgemeinschaft buchstäblich zum Teufel gingen, die neuapostolische Erwähltheit dagegen sei eine besondere Form der Exklusivität, sei nämlich "göttlich exklusiv"!

Ich kann mir nicht helfen, in meinen Ohren klingt das doch sehr antagonistisch, diese beiden Worte in einem Satz: "göttlich exklusiv". Eine Formel, die sich durch die beiden gegensätzlichen Attribute in den Gehörgängen sperrt. Ich fürchte, lieber Stammapostel, dass auch dieser neue Ansatz nicht den Vorwurf der Exklusivität wird entkräften können. Vielmehr darf diese Neudefinition als schwächelnder Versuch verstanden werden, die Exklusivität durch den Zusatz des Attributs "göttlich" unerreichbar für irdische Kritik zu machen. Durch diese "Weihung" rückt das unveränderte Modell der Exklusivität in höhere, göttliche Sphären auf und entzieht sich so jeder menschlichen Kritik. — Welcher Ignorant wollte schon etwas hinterfragen, das nicht menschlichen, sondern göttlichen Ursprungs ist?

Mir scheint, hier verschiebt sich nur die Kausalität auf den Schöpfer hin, ein Ansatz, der ja in der Tat gar nicht so neu ist. Verschiedent-lich äußerten Sie und andere Apostel sich dergestalt, die neuapostolische Exklusivität fuße auf dem Ausschließlichkeitsprinzip der Jesu-Worte "Ich bin der Weg und die Wahrheit und das Leben; niemand kommt zum Vater denn durch mich." (Joh 14, 6). Diese Argumentation funktioniert natürlich so nur dann, wenn man sich an diese "Kette" Vater-Sohn anklinkt und die Apostel als Repräsentanten Christi und die eigene Gemeinschaft als Offenbarungsstätte des göttlichen Willens begreift.

Vielleicht, lieber Stammapostel, können wir uns wieder unserer Wurzeln besinnen, der katholisch-apostolischen als auch der christlichen im Allgemeinen und jenes exklusive "Ich bin der Weg", dass so lange unser Kirchenverständnis geprägt hat, zurück in die Hände von Jesus Christus legen und gemeinsam mit unseren MitchristInnen in der Welt bekennen, dass es nur einen liebenden Gott gibt und das es für uns als Christen nur einen Weg gibt: Jesus Christus!

Wir neuapostolische Christen würden uns vielleicht von dem einen oder anderen "Eckwert des Evangeliums" in der Form trennen müssen, aber ich bin der festen Überzeugung, dass dieser Verlust kein "Gesichtsverlust" wäre, sondern auf lange Sicht eine

Neue Nuancen für die
weltweite Kirche Christi

Stärkung des neuapostolischen Profils darstellte. Neuapostolische Christen haben viel einzubringen in die weltweite Kirche Christi, viel Engagement, ein lebendiges Gemeindeleben, viele für Andere neue Nuancen christlichen Lebens, wie etwa die Fürbitte im Entschlafenenwesen. Eine Reformation unseres Glaubens bedeutet eine Stärkung der neuapostolischen Identität und würde die Glaubwürdigkeit der Kirche enorm steigern.

Diese Reformation des Glaubens zu wagen, zu der auch Sie die Gläubigen ermutigen, würde ich unserer Kirche wünschen! Und das Problem der Exklusivität, das würde sich dann so nebenbei von selbst erledigen, lieber Stammapostel ...

Ihr Michael Vollmer

 TERUG NAAR NAVIGATIE PAGINA  TERUG NAAR NAV.PAG.SEPERS.