Apostel Jan Jochems

LEVENSBEELD

Apostel van Oosbree (1.) en Opziener Jochems op 30juli1937

Apostel Jan Jochems

In 1926 had een Zuster de volgende droom:
Twee ambtbroeders in haar gemeente, een Oudste en een Priester, gingen uit elkaar. De Priester koos de brede weg, die gemakkelijk was en waar het er vrolijk aan toe ging. De Oudste echter koos de smalle weg vol moeite en hindernissen.

De Priester verdween in het duister en het verderf. De weg die de Oudste ging leidde naar het licht en genade. De Oudste was de latere Apostel Jan Jochems, een Apostel van de liefde, de droom van de zuster heeft zich vervuld. Apostel Jochems heeft een weg vol moeite, ja zelfs vol smarten moeten gaan. Hij bleef echter tot aan het einde trouw aan de Heer en bleef in de eenheid van de Apostelen. De verbinding met de Stamapostel was niet vertroebeld.

Op 29 juli 1879 werd Jan Jochems in Vianen geboren, een plaatsje ten zuiden van Utrecht. Ondanks het feit dat zijn ouders zeer eenvoudig leefden, maakten ze het toch mogelijk dat hun zoon leraar kon worden. Naar dat hij leraar geworden was, vond hij een baan op een lagere school in Utrecht. Een van zijn leerlingen was Nieuw Apostolisch. Diens vader, de toenmalige Priester Reinhold  getuigde van deze leer.

Op 21 januari 1912 ontving Jan Jochems op 32 jarige leeftijd de Heilige Verzegeling. IJverig werkte hij mee in het werk van de Heer.

In 1917 ontving hij het ambt van Diaken en in 1922 het ambt van Priester. Toen in februari 1923 de Voorganger van de gemeente Utrecht-Zuilen ontsliep, kreeg Priester Jochems de opdracht deze gemeente verder te dienen als Voorganger. In hetzelfde jaar, op 20 mei 1923, ontving hij het ambt van Herder. Vol vreugde ging hij zijn broeders en zusters voor in het geloof.

Toen Apostel van Oosbree op 7 oktober 1931 in de gemeente Utrecht-Zuilen diende, vertelde hij, dat hij last had van duizeligheid en nachtblindheid : ondertussen was hij reeds 69 jaar. Hij wilde Herder Jochems andere taken geven. Daarom werd er voor de gemeente Utrecht-Zuilen een nieuwe Voorganger ingezet.[Invoeging redactie: Het volgende is belangrijk, de kerk was in die tijd, naar huidige begrippen zeer groot. ca. 30.000 leden. van een scheiding met het latere Apostolische genootschap was nog geen sprake. In die tijd werden ook alle District voorgangers betaald, zij waren volledig in dienst van de kerk. Gezien de omvang van de kerk is dat volkomen te begrijpen.]
De Apostel Jan Jochems met zijn gezin, waar onder een tweeling.

Een dag later, ontving Herder Jochems het ambt van Districtsoudste. Zijn werkgebied omvatte het district Utrecht, daarnaast was hij ook verantwoordelijk voor de administratie van dit district. Later kwam daar ook nog het district Rotterdam bij. De eerste dienst nadat hij zijn nieuwe opdracht ontvangen had, hield Districtsoudste Jochems in Utrecht-Zuilen. Hij opende op bijzonder wijze zijn hart en zei: ,,De liefde is de kern waarom het draait in het werk van God. En daarom is mijn dagelijkse bede:

,,Lieve God en Vader, help mij dat ik steeds meer kan liefhebben!”

Naast het vele werk, dat verbonden was aan de verzorging van beide districten, begon hij aan een tijdrovende op gave. Hij bewerkte een omvangrijk leerboek voor het confirmanten onderwijs, twee banden, samen 732 bladzijden. De uitgifte ervan vond pas plaats toen hij het ambt van Op ziener had. In 1930 was de eerste oplage van het geschiedenis boekje ,,Van Licht tot Licht”, dat een indruk geeft van de ontwikkeling van het werk van God in Nederland en Nederlands Indië (Indonesië). Een deel van de eerste hoofdstukken van dit boekje werd samengesteld door Jan Jochems. Eveneens schreef hij veel kopij voor het toenmalige weekblaadje van de kerk.

Op4 maart 1933 ontving hij, in aanwezigheid van nagenoeg alle Nederlandse dienaren, het ambt van Opziener.

Opziener Jochems kwam in vele gemeenten van het Aposteldistrict. De broeders en zusters leerden zo zijn we zen kennen; vriendelijk, schuchter, bescheiden, deemoedig en bereid tot dienen. ,,Hij is zeer geliefd bij veel van de broeders en zusters vanwege zijn liefde en bewogen ma nier waarmee hij diegene verzorgt die hem toevertrouwd

zijn”, schreef later een van zijn tegenstanders. Één van zijn dochters — het gezin bestond uit vijf kinderen, waaronder en tweeling — trouwde met een Priester uit Stuttgart.

Opziener Jochems bezocht regelmatig zijn dochter en schoonzoon. Daarom kende hij ook het apostolische werk in Duitsland en ook een aantal Duitse Apostelen. Hij ontdekte welke verschillen er waren ontstaan met het Apostolische werk in Nederland. Hier werd hij zich ook bewust van de betekenis van het Stamapostelambt.

Districtsapostel van Oosbree was intussen bijna 77 jaar en had ouderdomsverschijnselen. Daarom was hulp dringend geboden. Tijdens een dienst op 15 januari 1939 heeft Stamapostel Bischoff, in aanwezigheid van bijna alle Europese Apostelen, Opziener Jochems als Apostel geordineerd. Daarbij maakte de Stamapostel nogmaals de opmerking, dat het inzetten van Opzieners en — zoals dat toen nog gebruikelijk was — Districtsoudsten alleen kan geschieden met toestemming van de Stamapostel en na raadpleging van het Apostelcollege.

Een aantal keren diende Apostel Jochems ook in het buitenland, bijvoorbeeld op 4 juni 1939 in Luzern. Op deze wijze bleef hij geïnformeerd over het apostolische werk buiten Nederland. In zijn eigen land kon hij niet zo werken zoals hij dat eigenlijk gewild had.

Intussen was de oorlog uitgebroken en was het land bezet. Overal nood, het reizen was moeilijk. Ook briefwisselingen waren moeilijk, waaronder ook het kontact met de Stamapostel leed. Apostel Jochems die zelf geen auto bezat, diende daarom alleen nog in Utrecht en de omliggende gemeenten. Slechts in een aantal diensten waren de beiden Apostelen tezamen, zo ook op Paasmorgen 1943. De laatste twee jaar van de bezetting van het land en kort na de oorlog was contact met de Stamapostel niet mogelijk.
Apostel Jan Jochems op het strand, met Broeders en Zusters

Eindelijk, op 5 mei 1945, was het land bevrijd.

Diezelfde week nog reed Apostel van Oosbree naar Apostel Jochems in Utrecht. Vanuit de auto deelde hij mee dat hij de Stamapostel niet langer meer wilde volgen.

Een dag later schreef Apostel Jochems, na lang nadenken en enorme strijd in zijn ziel, aan Apostel van Oosbree: ,Vanaf het moment, dat u de Stam- apostel niet meer wilt navolgen, — weiger ik verder u nog te vol gen, want dan ontbreekt het

mijn inziens aan het fundament. Jezus Christus heeft voor de eenheid onder de Apostelen gebeden.

Verhoudingsgewijs zijn er slechts weinig broeders, zus ter en dienaren geweest die zich vasthielden aan Apostel Jochems en daardoor ook aan de Stamapostel. Om ze alle maal te kunnen verzorgen moesten de overgebleven dienaren soms enorme afstanden afleggen. Het kwam ook voor dat Apostel Jochems, in verband met het ontbreken van een auto, met paard en wagen naar de kerk gebracht werd. De gemeente Utrecht-Zuilen, de ,,thuisgemeente” van Apostel Jochems, konden niet langer meer samen- komen in hun eigen kerk. De diensten werd in een voormalige kolenschuur van een Priester gehouden of in huur- lokalen.
In betere tijden...

Stamapostel Bischoff en Apostel Jochems hebben verschillende keren geprobeerd, om de afgedwaalden weer op de juiste weg te brengen. Omdat de Stamapostel vanwege de toenmalige omstandigheden niet zelf naar Nederland kon komen, stuurde hij verschillende Apostelen om duidelijkheid te scheppen.

Op 30 juni 1946 belegde de Stam-apostel een apostelvergadering. Aanwezig waren 11 van de 13 in Europa werkzame Apostelen. De Stamapostel schreef: ,,Alle Apostelen hebben samen met mij in een vreugdevol gebed tot de Heer geroepen om behoud en bescherming van Zijn werk in Neder land. Wij zijn één in onze liefde en de zorg jegens allen.

Apostel Jochems leed zeer onder de scheiding van het werk. Het had enorme gevolgen voor zijn toch al zwakke gezondheid. Gerechtelijke procedures en het grote zielenleed, veroorzaakt door het leed van de scheiding, waren Eindelijk, op5 mei 1946 de oorzaak, dat hij in de rust ging. [ Invoeging Red: zoals zovaak zien we hier een duidelijke, bewuste verdraaiing van de werkelijkheid. De feiten zijn heel anders, de werkelijke reden dat Apostel Jochems geen diensten meer hield, was dat hij op: 21-07-46 uit zijn ambt is gezet. De reden daarvan was de 'briefkaart'' die hij aan Apostel van Oosbree had gezonden. Waarin stond dat hij de Apostel van Oosbree niet meer zou volgen, als deze de Stamapostel niet meer volgde. Dat alles had tot resultaat dat de Rechtbank alle gebouwen in Nederland, en het kerk kapitaal toewees aan "Apostel" Slok! Later (1951)is dat weer goed gekomen en heeft de toenmalige Hersteld Apostolische Gemeente toch wel alle gebouwen terug gekregen. Het is feitelijk dieptreurig dat de Apostel Jochems werd ontslagen. In die tijd kende men geen WW. Hij kwam zonder inkomen op straat te staan. De Redactie zal hier nog uitvoerig op terugkomen, als zij de de Apostel Slok, en daarmee het Apostolische genootschap gaat publiceren.] Zijn laatste dienst hield hij voor zover dat bekend is op 4 juli 1946. Zijn gezondheids toestand verslechterde zodanig, dat dienstbezoek niet langer meer mogelijk was. Op 21juli1946 werd Districtsoudste Paasman als Apostel ingezet, Apostel Jochems ging in de rust?. Op 10 februari 1947 ontsliep hij na maanden aan het bed gekluisterd te zijn geweest.

De begrafenis van Apostel Jochems vond plaats op 13 februari 1947 op het kerkhof van Bilthoven. Het was bijzonder koud en een laag sneeuw bedekte, het landschap. Veel broeders en zusters waren uit alle delen van het land gekomen, dit ondanks de slechte verkeersverbindingen, om hun Apostel uitgeleide te doen.

In een bericht naar aanleiding van zijn overlijden staat geschreven: ,,wie met tranen zaaien, zullen met vreugdemaaien” (Psalm 126:5)
Het graf van de Apostel en zijn vrouw Grietje.

Apostel Jochems zaaide onder vele tranen; deze schiepen ook de basis waardoor later weer geoogst kon worden. Sommigen, die zich in eerste instantie afgekeerd hadden van de Stamapostel, zijn weer teruggekomen, ondanks dat de scheiding er nog steeds is. Het werk van God bloeide op op de ruïnes. Apostel Jochems, die tijdens zijn leven door de broeders en zusters de ,,Apostel van de liefde” genoemd werd, is de Heer, de Stamapostel en de eenheid van de Apostelen trouw gebleven. Zijn tranen waren niet enkel tranen van pijn, maar ook hielden zij de hoop in voor de verdere ontwikkeling van het werk van God. De pijn aangaande degene die de weg van het leven verlaten hebben is gebleven.

Dagelijks wordt er nog steeds gebeden, dat ook degene die eens de Heer als hun verlosser erkend hebben, te rugkeren naar Jezus Christus. Om sa men met ons uit genade de kroon van het eeuwige leven te mogen ontvangen en bij God en Zijn zoon Jezus Christus te zijn.