Familiewapen Drummonds

Henry Drummond (geboren 5 December 1786- gestorven.20 Februari 1860).

Apostel Henry Drummond, vernoemd naar vader en grootvader, stamde van vaders kant uit een adellijk Schots geslacht

Zijn vader Henry, bankier van beroep en ook lid van het Parlement, was gehuwd met Anne Dundas de dochter van burggraaf Melville. Vader werd geboren op 13-01-1762 en stierf op jonge leeftijd op 04-07-1794, slechts 32 jaar oud. Zijn moeder hertrouwde later. De grootvader Apostel Drummond, ook Henry genaamd, was gehuwd Margaret Nairne Murray (dochter van Lord Nairne). Grootvader was een zoon van William de 4^e burggraaf Strathallan, een roemruchte Schotse vechtersbaas die stierf op het slagveld van Culloden. Omdat hij aan de verkeerde, dus verloren, kant gevochten had, werden de familie de adellijke titels enige tijd ontnomen, maar later weer teruggegeven. Een van de kastelen van een van de vele takken uit de Drummond familie staat in Muthill bij Crieff in Schotland. Van dit kasteel zijn alleen de tuinen te bezichtigen en draagt hetzelfde familiewapen dat ook te zien is in de rouwkapel op Albury

Drummond Castle bij Crieff

De baronie Drummond ontstond in 1488. Het kasteel werd gebouwd in 1491 door Sir John Drummond. Latere generaties van de Drummond’s kregen de titels; graaf van Perth, Lord Madderty en burggraaf Strathallan. Het kasteel wordt nu bewoond door de graven van Ancaster. Zij stammen uit de vrouwelijke lijn van de Drummonds

The Grange geboortehuis van Henry Drummond na de verbouwing

In 1787 kocht de rijke bankier Henry, de vader van Apostel Drummond, het landgoed The Grange (Northington in de buurt van Alresford in Hampshire) van de zusters van de overleden Robert graaf van Nortington. Op dit landgoed werd op 5 December 1786 de latere Apostel geboren. Zowel aan de tuinen als aan het landhuis vonden ingrijpende wijzigingen plaats. Door het overlijden van zijn vader was hij op zeer jonge leeftijd erfgenaam van het familiefortuin en bezit geworden. Omdat de wijzigingen aan het landhuis bij de jonge Henry niet in de smaak vielen, besloot hij het landgoed en huis (nog niet eens geheel verbouwd) in 1817 te verkopen aan zijn buurman Alexander Baring. Alexander behoorde tot de familie die eigenaar was van de Baring’s Bank en die tegen het eind van de 20^e eeuw in het nieuws kwam, doordat één van de medewerkers nogal wat onduidelijke financiële transacties had verricht, waardoor deze bankroet dreigde te gaan. De bank werd toen overgenomen door de ING.

Albury Estate

Henry kocht het landgoed Albury in 1819. Hij liet het landhuis ingrijpend verbouwen door Augustus Pugin. Hij was een van de architecten die het Engelse Parlement ontwierp. Opvallend zijn oa de 63 individueel ontworpen schoorstenen, die elk in een verschillende vorm gebouwd zijn.

Op 23 Juni 1807 trouwde Henry met Lady Henrietta Hay Drummond een dochter van de graaf van Kinnoull.

Het echtpaar kreeg 3 zonen en 2 dochters te weten;

Henry;            Overleden op 16 jarige leeftijd.

Malcolm;        Overleden op 20 jarige leeftijd.

Arthur H;        Overleden op 20 jarige leeftijd.

Adelaide:        Overleden  1883 65jaar leeftijd, gehuwd met Sir Thomas Rokewood Gage

Louise;           Overleden 18 December 1890, gehuwd met Algeron George                                            Percy, 6^e hertog van Northumberland

Na de dood van dochter Louise ging het landgoed over aan de hertogen van Northumberland.  Het landgoed is nog steeds voor een groot deel in bezit van deze familie. Het landhuis en een klein deel van het land werden verkocht. Het landhuis wordt nu gebruikt als partycentrum

        Albury St Peter and St Paul kerk met rouwkapel op het landgoed in 1839 gerestaureerd en verbouwd

Zowel Henry, zijn vrouw als al hun kinderen, met uitzondering van Louise, zijn bijgezet in de 1000 jaar oude kerk St Peter and St Paul op het landgoed, waarin een speciale kapel werd ingericht (eveneens ontworpen door Pugin) als begraafplaats voor de Drummond familie. Deze parochiekerk was in slechte staat geraakt en werd  op kosten van Henry gerestaureerd . Voor de Anglicaanse gemeente liet hij ter vervanging, een nieuwe parochiekerk (1841) bouwen. Over de rouwkapel is correspondentie tussen de architect en Henry, oa met kostenoverzichten, bewaard gebleven. De graftombe van Henry staat op de site van de Apostolische Observer bij Katholiek Apostolische Kerk punt 7. De Katholiek Apostolische Kerk, ook gebouwd door Henry, is gelegen op de  grens van het landgoed (Sherbourne). Zie Apostolische Observer punt 6.

Over het geestelijk- en privéleven van Henry Drummond bestaat genoeg literatuur. Schrijver dezes wil slechts volstaan met een enkel punt betrekking hebbend op Albury.

Henry Drummond was tijdens één van zijn reizen een aanhanger geworden van Robert Haldane een aanhanger van het unitarisme (een stroming die de leer van de goddelijke drie-eenheid verwerpt)

Nadat Henry Drummond het landgoed in 1819 had gekocht vonden er binnen vijf jaar bijeenkomsten plaats tussen hem en een groep gelijkgezinden om de leerstellingen van Edward Irving te onderzoeken en te bespreken. Het ging met name om Irving’s uitleg van de Openbaringen van Johannes, die in die tijd zeer in de belangstelling stond. Ook de andere uitingen van Irving’s leer werden tijdens deze bijeenkomsten op het landgoed besproken. Vanaf 1826 vonden deze bijeenkomsten jaarlijks plaats. Er namen circa 30 geestelijken en leken aan deel uit diverse kerkelijke groeperingen. Deze bijeenkomsten ontstonden als vervolg op de bijeenkomsten van de “Society for Investigation of Prophecy”die op initiatief van Lewis Way eerder in Londen werden gehouden.

Drummond’s  plaatselijke Anglicaanse priester rector Hugh McNeile was oorspronkelijk de voorzitter van deze bijeenkomsten. Hij was door Drummond tot priester voorgedragen bij de Anglicaanse bisschop. (Als landheer was hij daartoe gerechtigd). Toen er in Albury echter profetische gaven werden geopenbaard, distantieerde McNeile zich van de Albury beweging, hoewel hij in eerste instantie hiervan niet afkerig geweest was, en trok fel van leer tegen deze beweging tijdens zijn preken. Drummond en McNeile bleven buren. Als gevolg van de profetische openbaringen werd de groep uit de Anglicaanse Kerk gestoten. Hierop trad Henry Dummond toe tot de gemeente van Edward Irving en werd wat later tot Apostel geroepen.

Zoals bovenstaand verscheidene keren is vermeld, was Henry Drummond, evenals zijn vader van beroep, bankier. Hij was oudste vennoot bij de Messrs. Drummond Bankers. De uit Edinburgh afkomstige goudsmid Andrew Drummond begon in 1712 met een goudsmederij te Londen. Omstreeks 1717 startte hij ook in bankzaken, deze overvleugelden al snel de goudsmederij. Zijn belangrijkste klanten waren in het begin Schotten en toeleveranciers van het leger. In 1744 bestond zijn klantenbestand uit leden van de Schotse en Engelse aristocratie, ziekenhuizen en religieuze en liefdadige instellingen. In 1745 moest Andrew ingevolge overheidsmaatregelen met zijn bankactiviteiten stoppen wat hem meer dan de helft  van zijn klanten kostte. Daarna werden de bankactiviteiten echter weer voortgezet; nu onder de naam Andrew Drummond & Co.. De zaken gingen dusdanig voorspoedig, dat hij een speciaal gebouw in de buurt van Charring Cross (Londen) betrok. Andrew stierf in 1769 en de bank werd onder drie takken in de familie Drummond verdeeld. In 1795 had de bank 3200 rekeninghouders en bedroeg de winst ongeveer 30.000,-- Engelse Ponden. Koning George III en andere leden van de koninklijke familie, inclusief de Queen Mother, hadden er een rekening. Beroemdheden zoals premier Disraeli, Alexander Pope, Isambard Brunel (bouwer van oa vele bruggen en schepen) alsmede Wedgwood waren ook klant van deze bank. In 1924 werd de bank overgenomen door de Royal Bank of Scotland. Messrs. Dummond Bank bleef echter tot in de 60er jaren van de twintigste eeuw als een onafhankelijk kantoor bestaan onder leiding van een eigen directie en is, sinds 1879, gevestigd op 49 Charring Cross te Londen. Andere leden van de Drummond familie die met de bank verbonden waren; waren Andrew Berkeley Drummond of Cadlands en Charles Drummond. Charles tweede zoon Edward was op dat moment de privé secretaris van Sir Robert Peel, de Britse Premier (Eerder was hij ook al privé-secretaris van andere Britse Premiers zoals Lord Wellington). Deze Drummond stierf aan de gevolgen van een aanslag gepleegd door een zekere M’Naghton. De dader zag hem  voor de Britse Premier aan. Sir Robert had net een bezoek aan de Drummond’s Bank gebracht toen de aanslag, op straat, plaats vond. Apostel Henry Drummond heeft talrijke publicaties op zijn naam staan. Hij was,zoals bekend, een lid van het Engelse Parlement. Ook was hij lid van de Academie voor Fijne Kunsten in Florence, hij financierde een hoogleraarschap in de politieke economie in Oxford, was rechter in Surrey en voorzitter van de London Western Literary Institution.