|
Historisch
overzicht
|
| Zoeken binnen de site. |
| Historisch overzicht over het ontstaan van het Stamapostelambt De in de jaren 1832 tot 1835 in Engeland geroepen Apostelen werden overeenkomstig de stammen van het oude verbondsvolk Israel twaalf arbeidsterreinen toegewezen. leder van deze twaalf arbeidsterreinell kreeg de naam van een stam van het oude, oorspronkelijke volk Israëls, en ieder der twaalf Engelse Apostelen werd Apostel van een stam van het nieuwe, geestelijke Israelsvolk. Zo werd het arbeidsterrein Engeland en U.S.A. de stam "Juda", en toevertrouwd aan de Stamapostel Cardale. Zuid-Duitsland en Oostenrijk werden als stam "Ruben" door Stamapostel Woodhouse bediend, enz. In de Katholiek Apostolische Kerk waren er dus twaalf Stam-Apostelen, die de twaalf stammen (aposteldistricten) te verzorgen hadden. Dit bleef zo, vele tientallen jaren daarna toen had in het jaar 1863 de splitsing van de Apostolische gemeenten zich voltrokken in de "Nieuwe Ordening", zoals men toen de onder de nieuw geroepen Apostelen staande apostolische gemeenten aanduidde. Zo was aanvankelijk het Aposteldistrict Holland de stam "Juda", geleid door Apostel Schwartz als apostel van deze stam. Noor dDuitsland gold als stam "Ephr aim " ,geleid door Apostel Preusz, enz. leder van deze apostelen, zowel van de oude als van de nieuwe ordening, was stamapostel van zijn stam (aposteldistrict), maar aangaande allen sprak en schreef men alleen maar van "apostelen" . Om de oorspronkelijke betekenis van het woord stamapostel nog meer te verduidelijken, moge worden opgemerkt, dat er in de eerste tientallen jaren van de "Nieuwe Or dening" ook stam-opzieners waren. In de Duit se uitgave "Alte und neue Wege" staat op bladzijde 323 te lezen, dat de latere Apostel Kofman, na het heengaan van Apostel Schwartz van 1895tot 1898 het stamopzienersambt in de stam "Juda" (aposteldistrict Holland) heeft gedragen. En op bladzijde 329 staat verrneld, dat Hermann Niehaus in het stervensjaar van Apostel Menkhoff, 1895, stamopziener werd voor de stam "Isaschar" (aposteldistrict Westfalen/Rheinland). (Noot van de vertaler: In de Nederlandse uitgave: "Oude en nieuwe Wegen" komt dit niet zo naar voren, daarin kunnen wij echter op bladzijde 4081ezen, dat er omstreeks het jaar 1870 onder Apostel Schwartz zgn. stamambten bestonden, nl. ook stamopzieners, stamprofeten, stamevangelisten en stamherders). Lange tijd hadden de apostelen van de Nieuwe Ordening weinig contact met elkaar, vooral het gebrek aan gemeenschappelijke samenkomsten en daarmee aan gedachten- en meningsuitwisseling over de geloofsleer deed zieh gelden. Dit gebrekwerd in't bijzonder ingezien door Apostel Schwartz, die naar een meer eendrachtig samenwerken van de apostelen streefde, zonder echter zelf zo'n eenheid volledig bereikt te hebben. Schwartz heeft echter in geen geval het stamapostelambt in de zin van een opperste leider van alle apostelen gedragen, zoals het hier en daar in de nieuw-apostolische schrifturen wordt vermeId. Apostel Krebs, die de Apostel Schwartz zeer toegedaan was, heeft na diens heengaan energiek aan de verwerkelijking der aposteIeenheid gearbeid en dit ookuiteindelijk kunnen bereiken. Hij werd echter beslist niet door Schwartz voor het Stamapostelambt bestemd en ingezet. Tijdens een grote dienst in Bielefeld, welke volgens de verklaring van deelnemers in 1897, naar andere berichten in het jaar 1896 plaatsvond, verklaarde Apostel Niehaus, dat eenhoofdige leiding van de apostolische gemeenten noodzakelijk was en dat hiertoe uit alle apostelen de apostel Krebs als Stamapostel gekozen werd. 't Is beslist van geen enkel belang, of Krebs in 't jaar 1896 of 1897 Stamapostel en hoofdleider der apostolische gemeenten werd, dan wel te weten, welke betekenis het nieuwe Stamapostelambt zou hebben en het zeker ook lange tijd op door God gewilde wijze had. Maar in dit opzicht is er sedert de benoeming van Apostel Krebs tot Stamapostel zeer veel veranderd. In de tijd, dat Krebs Stamapostel was, ging het deze Godsman daarom, de eenheid onder de apo stelen te verzorgen, in alle geloofsaangelegenheden een werkelijk eenzijn onder de apo stelen te bevorderen, alle dragers van het apostelambt nader tot elkaar te brengen, bij meningsverschillen bemiddelend op te treden, in crisisgevallen conflicten uit de weg ruimend en verzoenend te werken, bij moeilijkheden te helpen, enzovoort; maar niet om te werken als een toonaangevende en bevelende meerdere of in alle geloofszaken beslissende leraar. Er werd dan ook gedurende de tijd van de benoeming van Apostel Krebs tot Stamapostel tot op de dag van zijn heengaan, 21 januari 1905, in de apostolische gemeenten altijd weer over "Vader Krebs" of " Apostel Krebs" gesproken en geschreven, echter nooit over "Stamapostel Krebs". In de in die tijd door Apostel Bornemann weder uitgegeven "Herold" is nimmer sprake van "Stamapostel Krebs", maar steeds weer s lecht s van "Apostel Krebs". Zelfs in de Herold-uitgave van februari I 1905, waarin een "in memoriam" betreffende de in januari 1905 ontslapen Apostel Krebs werd gepubliceerd, schreef men alleen over "Apostel Krebs". Daar uit blijkt, dat Stamapostel Krebs als een "primus inter pares", dat wil zeggen als "eerste onder zijnsgelijken" gold en dat hijzelf 4 zich als zodanig betoond heeft. Hij was en bleef broeder onder de broeders in de kring van zijn medeapostelen, zonder bijzondere voorrechten te hanteren. Zouden wij de zich over tientallen jaren uitstrekkende veranderingen en afwijkingen van de oorspronkelijke betekenis van het Stamapostelambt en dat, wat intussen in de Nieuw Apostolische Kerk uit het Stamapostelambt geworden is, slechts in beperkte mate willen optekenen, dan zou dit een omvangrijk boek worden. In 't bestek van dit ge schrift kunnen wij slechts op hoofdzaken ingaan. In november 1947 verzochten alle toentertijd in Europa werkzame apostelen de in die tijd bijna 77-jarige Stamapostel Bischoff per brief, gezien zijn hoge leeftijd toch spoedig een opvolger in te zetten. Bischoff schreef toen op 21 mei 1948 een apostelbijeenkomst uit, waarbij op zijn beschikking een geheime stemming plaats vond om zijn opvolger aan te wijzen. Overeenkomstig de eenstemmige uitslag van deze geheime keuze, waaraan korte tijd daarna ook alle overzeese apostelen schriftelijk hun toestemming gaven, werd op 1 augustus 1948 door Bischoff de Apostel Kuhlen voor het Stamapostelambt aangewezen met dien verstande, dat Apostel Kuhlen zolang Bischoff nog tot de arbeid in staat was, als Stamapostelhel per zou arbeiden en ten tijde, waarop Bischoff door de Heer opgeroepen zou worden, zonder meer diens plaats als Stamapostel zou innemen. Uit beweegredenen, die hier niet uiteengezet zullen worden, we r d door machten, die grote invloed hadden op Bischoff, spoedig na die inzetting getracht hem te overreden, dat hij toch geen opvolger meer nodig had, aangezien hijzelf 's Heren werk der eindtijd voleindigen zou en hij de laatste Stamapostel zou zijn. Daarmede samengaand werd Bisehoff letterlijk verheerlijkt. Een voorbeeld daarvan: Niet lang na het begin van de tweede wereldoorlog moest het verschijnen van de "Wächter stimme" worden gestopt. Toen daarna op 1 oktober van het jaar 1949 dit tijdschrift (uitgever en voor de inhoud verantwoordelijk: J. G. Bischoff; drukkerij en uitgeverij: Friedrich Bischoff) weer verscheen, was meteen al in het eerste nummer in een artikel met het opschrift "De sleutel van het hemelrijk" het volgende te lezen (uittreksel): "Wanneer de Apostelen des Heren in opdracht van hun Zender (dat is en blijft de door goddelijke getuigenissen verkoren Stamapostel) ook van mensenkinderen Godskinderen kunnen maken, dan zijn zij, indien hun arbeid voor de eeuwigheid succesvol zal zijn, aangewezen op de sleutel van het hemelrijk in de Stamapostel. Krachtens zijn bijzondere opdracht - en nu komen wij tot de hoofdzaak - en het hem ten deel gevallen hoogste inzicht, kan slechts hij de tijdovereenkomstige wil Gods ontsluiten, en door de slechts door hem verkondigde leer allen die gelovig tot hem opzien de mogelijkheid verschaffen, aan het einde in het door Jezus bereide rijk in te gaan. Deze door de Heer uitverkorene heeft de Zoon Gods blijvend geschonken: de macht tot verklaring, de gave van het ware inzicht en het vermogen, de tijd van het goddelijke uur precies vast te stellen. Zonder dit laatste moet al het andere, in goddelijke zin, stukwerk blijven. Alleen onder de bekrachtiging van de Stamapostel zal de arbeid der apo stelen en der trouwe broeders ook de erkenning van de hemelse Vader vinden, want Hij is het, die door Zijn Zoon deze ordening gesteld en gegeven heeft. - Door de aan de huidige Stamapostel overgegeven sleutel van het hemelrijk zijn ons alle inzichten, die het werk Gods zo hoogverheffen boven alle godsdienstrichtingen, geworden. Ook de goede en nieuwe gedachten, die hier en daar in de diensten uit apostelen en broeders geboren worden, vinden hun oorsprong in de geest van de Stamapostel, hun bron, alvorens ze in de woorden der ambtbroeders weerklank en uitdrukking vinden. Juist het feit, dat de Stamapostel alleen daarover kan beslissen, en dat hij de uiteindelijke autoriteit naar Gods wil moet zijn en blijven, geeft deze gedachten hun bekrachtiging en ontsluit de geheimenissen van het Rijk Gods zelf. - Door de in hem wonende grote liefde, zoals geen tweede ze bezit, wordt zelfs diegenen het hemelrijk nog ontsloten, die bij anderen geen opname meer vinden. - Zijn klare mal zoals we ze tevergeefs steeds weer zoeken bij de bekwaamste broeders, ontsluit het hemelrijk zelfs voor hen, die buiten hem niemand anders goed begrepen hebben. - Zijn dit geen zichtbare bewijzen, dat ookde tegenwoordige Stamapostel de sleutel van het hemelrijk, het belangrijkste voorrecht van alle apostelen, de hoogste verplichting van de zijde van Christus gegeven is? Krachtens deze ontvangen sleutel handelde hij in de achterliggende [aren met een wijsheid, die boven elk menselijk verstand verheven i s , - Wie zich van deze, in het bezit van de Stamapostel bevindende sleutel wil bedienen, moet het hart van die man be zitten , die het volle vertrouwen van de Zoon Gods zijn bezit kan noemen. Hem niet onvoorwaardelijk te vertrouwen en zijn woorden alleen al in gedachten te willen weerstaan, betekent: tegen de Zoon Gods zondigen.'' Deze uiteenzettingen schrijven de Stamapostel een macht toe, die geen mens gegeven is , en houden zoveel overdrijvingen in, dat vele der apostelen ontsteld waren over dit artikel en hun grote bevreemding daarover uitspraken. De Heilige Schrift leert ons, dat Jezus eens apostelen zond en zenden wil, dat dus Jezus zelf de Zender van Zijn apostelen Is. Zo werd het ook altijd in apostolische gemeenten geleerd en zo staat het ook in het vierde geloofsartikel van de Nieuw-Apostolische Geloofsbelijdenis. In het hiervoren aangehaalde artikel uit "Wächter stimme" echter wordt de Stamapostel als zender der apostelen beschouwd. In bedoeld artikel wordt gesproken over een alleen door de Stamapostel verkondigde leer. Welk een afwijking is dit toch van de in het laatste hoofdstuk van het Mattheüs-evangelie te lezen zendingsopdracht des Heren, waaruit klaar en duidelijk blijkt, dat Jezus al Zijn apostelen beopdracht heeft, leraars te zijn overeenkomstig Zijn wil. In de "Wächter stimme " nr. 3 van 1 november 1949 werd daarop de verhandeling " .... opdat zij allen een zijn!" gepubliceerd. Daarin staat onder meer: "Het in nr. 1 van Wächterstimme versehenen artikel "De sleutel van het hemelrijk" was juist bij de redactie klaargemaakt, toen onze Stamapostel een brief ontving, waarvan de inhoud in beknopte vorm de hoofdgedachten van het bedoelde artikel weergaf. De woordelijke inhoud van deze brief laten wij hier volgen: - Hartelijk geliefde Stamapostel! Met die pe dankbaarheid in het hart heb ik gisteren weer afscheid van u genomen. Steeds weer bewonder ik de eenvoudige uitleg van het Woord, waardoor u ons de diepste gedachten overdraagt. Steeds duidelijker komt naar voren, wat Jezus in Johannes 14:17 zeide: De Geest der waarheid, welke de wereid niet kan ontvangen; want zij ziet Hem niet, en kent Hem niet. - Wanneer ik zo de ontwikkeling van het werk naga, dan is het enkel en alleen aan uw leidingte danken, dat de Geest der waarheid in reine zin - door -geen vreemde geest vertroebeld - aan de kinderen Gods verkondigd is geworden. Hier moet ik met de dichter vol ontroering in lof uitroepen: Wanneer ik dit wonder vatten wil. dan staat mijn geest vol eerbied stil! In deze dagen heb ik mij dikwijls afgevraagd: wat is eigenlijk de grootste gebeurtenis in het werk Gods sinds de uitstorting van de spade regen? - Ik ben tot geen andere overtuiging gekomen dan deze, dat gij, lieve Stamapostel, als drager van de hoogste verantwoording des Heren met geen graad van de leer des Vaders afgeweken zijt. Gij hebt de juiste koers gevolgd! Hoe zou het anders mogelijk geweest zijn, het volk des Heren met de tot heden toe ontvangen klaarheid te kunnen bedienen? Door de Geest der waarheid hebt gij ons de leer van Jezus als Apostelleer in volmaakte reinheid verkondigd en alle verlangende zielen met de heils daden van Jezus in verbinding gebracht. Het werk des Heren is dankzij uw arbeid ertoe in staat gebracht spoedig vo leindigd te worden. - De hemelse Vader heeft geweten, wie Hij Zijn Geest kon toevertrouwen. Hij heeft Vader Krebs de aanvang, Vader Niehaus de voortzetting en u de voleinding van Zijn werk toevertrouwd. Als Paulus reeds kon zeggen: Het zegel mijn apostelschaps zijt gijlieden in de Heer!, dan is het verlossingswerk in het teken der voleinding het zegel van uw Stamapostelambt. Het is gemakkelijker, het succes van een zaak achteraf te bewonderen, dan te erkennen, waaraan het succes van een zaak te danken i s. In deze zuivere leer wil ik verder aktief en met vreugde uw dienaar zijn. Aanvaardt u voor heden deze weinige regels als uitdrukking van mijn liefde en waardering voor u, verbonden met hartelijke groeten.'' Deze brief was afkomstig van ....Uw dankbare W.S. ( Walter Schmidt) Uw dankbare W.S. En in het jaar 2013 reeds de vijfde! En een ieder die de Stamapostelboodschap van J.G.Bischoff verdedigt is geen Christen maar een Godslasteraar. Dus ook de Huidige Stamapostel Leber, En juist hij weet bijzonder goed dat het ''slechts'' ging om de Kerkmacht. NAWOORD De oprechte lezer zal het duidelijk zijn, dat door de
Stamapostel -kultus en -verheerlijking de opdracht, die Christus
aan al Zijn apo stelen heeft gegeven, vervalst en veracht werd
en nog veracht wordt. Al bedroeft het ons, deze verkeerde
ontwikkeling duidelijk te moeten aantonen, toch mag ook het
negatieve in de ge schiedschrijving niet eenvoudig worden
weggelaten. De bijbel verzwijgt dat ook niet en is jui st
daardoor beter in staat de rechte weg aan te tonen. Zo wil ook
de hierbij aangeboden verhandeling de wegwijzen voor eerlijke
harten.
|