Katholiek Apostolische Kerk Eyns

De Catholic Apostolic Church werd in Eynsham opgericht na een scheuring in de Baptisten Gemeente. In 1829 onstond er oppositie tegen James Hinton junior, die in Eynsham preekte, te weten zijn verwerping van de Calvinistische leer betreffende de predestinatie. Hij scheidde zich daarom met 70 volgelingen af en vestigde een aparte gemeente. Waarschijnlijk werd de gemeente gevestigd en ingeschreven in 1830 in het huis van Robert Ford. Tegen 1837 verhuisde Ford naar plaats van de latere Catholic Apostolic Church in Mill Street. H.B. Bulteel uit Oxford was nauw betrokken bij Hinton in die tijd maar trok zich terug in 1833 toen de gemeente zich steeds verder in de richting van het Irvingianisme bewoog. De eerste "uitingen" werden in Eynsham gehoord in 1832 en 1894. Hinton werd aangesteld als Engel van de kerk in Eynsham en Oxford. In 1835 werden de twee gemeenten officieel gescheiden. Hintham bleef in Eynsham, waar de gemeente bezocht werd door vooraanstaande apostelen van de Nieuwe Kerk. In 1836 werd Jonathan Smith uit Eynsham geroepen tot een van de zeven profeten van de universele kerk. Hinton werd overgeplaatst naar Londen Paddington maar kwam weldra terug naar Eynsham, waar hij woonde in 1841. In 1843 hileden de diensten in Eynsham op en keerde de gemeenschap terug naar de plaatselijke gemeente, de kapel in Mill Street werd opgegeven.. In ongeveer 1860 werd de kapel weer in gebruik genomen door een kleine groep, die zich afgescheiden had van de plaatselijke gemeente. In 1863 was er een plaatselijke voorganger en het ledental bedroeg ca 20 zielen, die soms ook de plaatselijke kerk bezochten. Er was ook een Engel in Eynsham genaamd James Clough, die kwam te wonen in Newland Street. De diensten van de Catholic Apostolic Church in Eynsham werden in toenemende mate steeds lithurgischer en de gemeente bloeide op in de latere jaren van de 19e eeuw. Er waren met grote regelmaat 2 voorgangers en in 1876 werd er een stenen Gotisch kapel op de oorspronkelijke plaats gebouwd met bijdragen van Sir Algemon-George Percy, hertog van Northumberland, schoonzoon van Henry Drummond.. In 1901 werd er zes keer in de week een dienst gehouden en er waren vier diensten op een Zondag. Bij de diensten gedurende de week minder dan 20 mensen aanwezig, maar tijdens Pasen dat jaar bedroeg het aantal gelovigen meer dan 105; meer dan 150 gelovigen waren tijdens een Adventszondag aanwezig toen ook 2 Aartsengelen aanwezig waren. Naderhand nam het ledenaantal af, en tijdens Pasen 1928 waren er nog maar 46 gelovigen. De gelovigen kwamen uit de wijde omgeving en de voorgangers bezochten zieken in de regio's van Buckingham en Fairford (Glos). Met het dopen werd gestopt in de jaren omstreeks 1950 en de overige gemeente leden traden toe tot andere kerken. Er werden nauwe banden aangehaald met de Anglicaane Kerk. De diensten gingen tot ca 1970 door. Zij werden een maal per maand gehouden.Na de dood in 1982 van de laatste diaken de heer Bevan Pimm hielden de diensten op en het gebouw werd verkocht aan de gemeente en later werd het een woonhuis