Kerk en marketing? Kerkgenootschap als merk (in vaktermen 'branding')? Kerk en slogans? Jazeker! In het dagblad 'Trouw' van zaterdag 3 juni 2017 neemt Willem Pekelder de Remonstranten (binnenkort vieren ze hun 400-jarig jubileum!) en het Apostolisch Genootschap op de hak vanwege hun 'gladde' marketingaanpak, oppervlakkige uitingen in de media en hyper-individualistische benadering. Op een schaamteloze wijze gaan zij voorbij aan elke vorm van gemeenschapszin en traditie. Kerkleden als 'losse' atomen. Slogans 'verkopen' als illusies, die bij nadere beschouwing zeepbellen zijn. Het liegt er niet om. Enkele 'prikkelende' citaten:
"Zelfs een eeuwenoud instituut als de kerk is aan het marketen geslagen. (...) 'Vind het antwoord in jezelf', roept het Apostolisch Genootschap. Dus niet in een traditie of geschrift, nee in jezelf. 'Mijn God gelooft in mij', adverteren de Remonstranten. Je denkt: kerk-zijn, dat had toch te maken met diepgang en gemeenschap, maar dit lijkt meer op André Hazes: 'Hij gelooft in mij, Hij ziet toekomst in ons allebei!' Gaat het ook in de kerk alleen nog maar om het eigen geweldige ik? De kerk liket je. En nu moet jij terug liken. Door lid te worden. (...) Vraagt nu niemand zich af: zouden we niet liever écht contact hebben dan te zweven van Remonstrantse naar Apostolische zeepbellen?"
Het onderhavige artikel in Trouw is via onderstaande link integraal te lezen.
https://www.trouw.nl/samenleving/tegen- ... ~a90c6eee/
Ton Anbeek (ex-lid van het Apostolisch Genootschap, schrijver en literatuurwetenschapper) merkte in z'n boekje 'Gemeenschap' (1987) op, dat de apostel, in casu Lambertus Slok senior (alias Slok I), z'n volgelingen een droom gaf.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Ton_Anbeek
Deze apostolische droom mondde voor sommigen uit in een nachtmerrie. Het Apostolisch Genootschap heeft zich blijkbaar geëvolueerd van 'dromen-machine' tot zeepbel... Zeepbellen kunnen beter beperkt blijven tot het domein van kinderen. Dan is het een leuk kinderspel. Volwassenen die jong van geest zijn mogen meespelen om bellen te blazen. Dat is helemaal niet kinderachtig, mits volwassenen het spel eerlijk spelen. Ook de apostel moet zich aan de spelregels houden. Zo niet, dan volgt een genadeloze ontmaskering