Kerst en Oud en Nieuw

[TjerkB]

(...)
Waar blijft de tijd? (...) Als ik denk aan kerst, denk ik graag ook terug aan de traditionele prachtig versierde grote kerstboom en de bijbehorende kerststal in mijn oude kerkgemeente, Leeuwarden. Honderden lampjes erin, sneeuw en engelenhaar. Het kerstfeest voor oud en jong. Mandjes met mandarijnen. Mooie mannenkoorliederen. Wat een werk moet het ieder jaar zijn geweest om dat allemaal tóch weer voor elkaar te krijgen! Dierbare herinneringen waar ik dankbaar aan terugdenk. En we zongen: "Daar is uit 's werelds duis'tre wolken een licht der lichten opgegaan."

Terugblikkend nu op het al bijna voorbije jaar, dringt zich uit een ander lied de versregel op: "Nooit was er een tijd, zo vol ernst en vol nood." Dit brengt mij op wat ik eenieder toewens, namelijk dat wij allen zélf mogen ondervinden: "Nooit was ook Gods hulp toch zo grenzeloos groot."

(...)

@all

Twee jaar geleden schreef ik het bovenstaande. Het wereldnieuws zoals dat toen al sinds enkele maanden tot ons kwam, vond ik ademstokkend:

(...)
Destijds op het forum bij NAK-Observer stond er onder mijn berichten altijd het volgende citaat: "Das Schweigen zu einer Untat, die man weiß, ist die allgemeinste Art unserer Mitschuld" (Max Fritsch). Dat stond er bepaald niet zonder reden... Bijna weergaloos onthullend en openhartig is het in mijn beleving hoe ooit Bonhoeffer zich uitdrukte:

• Zijn wij nog bruikbaar?
  
  We zijn de stomme getuigen geweest van boze daden. We zijn door de wol geverfd. Geroutineerd hebben we de kunst van het veinzen en het spreken met dubbele tong geleerd. We zijn door ervaring wantrouwend tegenover mensen geworden. Daarbij moesten we hun de waarheid en ons vrije oordeel dikwijls schuldig blijven. We zijn door ondraaglijke conflicten murw, ja misschien zelfs cynisch geworden – zijn wij nog bruikbaar? Wat we nodig zullen hebben zijn geen genieën, cynici, haatdragende personen of geslepen tactici, maar ongekunstelde, eenvoudige en oprechte mensen. Zal onze innerlijke weerstand tegen wat ons opgelegd is sterk genoeg en de oprechtheid tegen onszelf radicaal genoeg zijn gebleven om de weg tot eenvoud en oprechtheid terug te vinden?
  
  …
  Bron: Dietrich Bonhoeffer Werke (DBW) 8 (WE), 19-39

Ongelofelijk indrukwekkend is in ditzelfde verband ook de toespraak gehouden door Elie Wiesel in Oslo, op 10 december 1986 bij het in ontvangst nemen van de Nobelprijs voor de Vrede. (Elie Wiesel is geboren in een Hongaars getto en werd als kind naar de nazi-vernietigingskampen Auschwitz en Buchenwald gezonden. "Nacht" is het openhartige en diep ontroerende verslag van de verschrikkingen die zich daar hebben afgespeeld. Een joodse jongen vertelt hoe hij er ongewild getuige van was hoe zijn moeder en zusje direct na aankomst in het kamp naar de gaskamer werden gestuurd, en hoe zijn vader van uitputting stierf na de gedwongen mars naar Buchenwald.) Uit de toespraak:

• (…)
  Maar ik heb vertrouwen. Vertrouwen in de God van Abraham, Isaac en Jacob en zelfs in Zijn schepping. Zonder dat zou handelen niet mogelijk zijn. En handelen is het enige antwoord op onverschilligheid, het sluipendste van alle gevaren. Is dat niet de betekenis van Alfred Nobels nalatenschap? Was zijn angst voor oorlog geen bescherming tegen oorlog?
  
  (…)
  En vervolgens leg ik hem [in gedachten, ter verantwoording, aan een overleden jongen; BEE] uit hoe naïef we waren, dat de wereld op de hoogte was en zich in zwijgen hulde. En dat ik daarom gezworen heb nooit meer te zwijgen wanneer en waar er ook menselijke wezens zijn die lijden en vernederingen moeten ondergaan. We moeten partij kiezen. Neutraliteit is in het voordeel van de onderdrukker, nooit in het voordeel van het slachtoffer. Stilte moedigt de beul aan, nooit de gefolterde. Soms moeten we ingrijpen. Als menselijke levens in gevaar komen, als de menselijke waardigheid op het spel staat en nationale grenzen en gevoelens irrelevant worden. Overal waar mannen en vrouwen vanwege hun ras, religieuze of politieke overtuiging vervolgd worden, moet die plaats –op dat moment– het centrum van het universum worden.
  
  (…)
  Er is zoveel te doen, er is zoveel dat gedaan kan worden. Eén persoon –een Raoul Wallenberg, een Albert Schweitzer, een Martin Luther King jr.–, één integer persoon kan het verschil uitmaken, het verschil tussen leven en dood. Zolang één dissident wordt vastgehouden, is onze vrijheid een leugen. Zolang één kind honger heeft, zullen onze levens vervuld zijn van angst en schaamte. Wat al deze slachtoffers boven alles moeten weten is dat ze niet alleen staan, dat wij hen niet vergeten, dat wanneer hun stemmen gesmoord worden wij hun de onze zullen lenen, dat terwijl hun vrijheid afhangt van die van ons, de kwaliteit van onze vrijheid afhangt van die van hen.
  
  (…)

(...)
Drie dimensies van macht kunnen worden onderscheiden:

1) de macht van beslissingsbevoegeheid
2) de macht van agendavorming
3) de macht van "thought control"

Bij dimensie 2 kan men bijvoorbeeld denken aan de macht van de media. De media kunnen onderwerpen aandragen, waarbij er bij het publiek een mechanisme ontstaat van acceptatie in de zin van (gedachteloze) acceptatie van een informatiestroom uit een bepaalde hoek. De overtreffende trap hiervan is dan feitelijk dimensie 3, waarbij er sprake is van een geruisloze impliciete opiniebeïnvloeding. Naast de media hebben natuurlijk ook regeringsstelsels soms zo veel macht, maar óók religieuze stromingen.

(...)


Bron: Bericht -op het voormalige Forum van wijlen Bauke Moesker- op "Za 29 Jan 2011, 18:38", in de thread "Elders gelezen... "

Waar bleef de tijd? Mogelijk viel in de turbulentie van alle tergende noodlottigheden andermaal het hoofd te bieden aan handelingsverlegenheid!


Een huisarts in mijn woonplaats die met pensioen ging, deelde met velen nog enkele gedachten, waaronder deze:

• Ubuntu is een filosofie afkomstig uit het zuidelijke deel van Afrika, die vaak wordt samengevat met de uitdrukking: 'Ik ben omdat wij zijn'. Centraal staan waarden als menselijkheid, verbondenheid en wederzijdse afhankelijkheid. De filosofie gaat ervan uit dat onze menselijkheid onlosmakelijk verbonden is met die van anderen. Alleen in relatie tot anderen kunnen we werkelijk mens zijn, door zorg en goedheid naar elkaar te tonen. Ubuntu heeft invloed op verschillende niveaus - van het persoonlijke en sociale tot het politieke domein.

• Onlangs belde het nichtje van H.: wat was hij blij geweest dat ik even aan zijn bed had gezeten. Geen leven gered, geen heroïek, wel behorend tot wat al eeuwen als kern van de geneeskunde wordt gezien: soms genezen, vaak verlichten, altijd troosten *. Geen mooier vak dan dat van huisarts.

* De Groof AP. 'La médecine c'est guérir parfois, soulager souvent, consoler toujours': Zoektocht naar de oorsprong van een aforisme.
Ned Tijdschrift Geneeskd 2002;I46:2494-8.

Onwillekeurig dwaalden mijn gedachten af naar het onderstaande:

(...)
Samen... trokken wij met elkaar op, toen de hoofdzaak nog centraal stond. Wij kwamen in de gemeenschap om "het goddelijke" met elkaar te delen; om te ervaren hoe Hij kan zegenen waar twee of drie in Zijn naam samen zijn gekomen. Het ging niet om het imposante van menselijk kunnen, om onszelf, om vormen en namen. God zag het hart aan. Het ontbrak ons aan niets. Als broeders en zusters vulden wij elkaar aan. "Krachtig bouwt de Heer, als vrucht van 't kruis, door Zijn trouwe knechten Zijn geheiligd Huis". Dat zongen wij met overtuiging, vooral ook het refrein van dit bekende oude lied: "O, dat is zalig en heerlijk, Jezus maakt ons Zich gelijk; heilstaat voor ieder begeerlijk, Hij maakt ons gelukkig en rijk." Wij kwamen samen, met velen of met weinigen, in kerk of zaal, bij een ziekbed of rond een graf; maar het ging ons om het eeuwige; om "de liefde des Vaders". Ieder was een radertje in Zijn werk; géén "mensenwerk". Wij wisten: " 't Is, Heer, Uw werk, van U alleen, het werk waarin wij staan; daar Heer, Gij zelf de Bouwer zijt, kan't nimmermeer vergaan". Het was dus zeer zeker niet óns werk, waarin Hij "geacht werd" te staan! Veeleer ging het om fijne verhoudingen waarin goddelijk leven kan gedijen. Wij zongen ook: "O, zalig 't huis, waar allen die daar dienen, doordrongen zijn van hun zo grootse taak; en al hun werk met liefd' en trouw verrichten, dit steeds beschouwend als een heil'ge zaak. Waar oud en jong elkaar als huisgenoten, als kind'ren Gods erkennend, achting biên; in wederzijdse liefde en waardering het wezen van de Vader wordt gezien." Zo was de gemeenschap opgebouwd; het Vaderhuis: "uit onbehouwen stenen". "De liefde als fundering, die alles samenhoudt."

(...)


Uit: Bericht -op het voormalige Forum van wijlen Bauke Moesker- op "Za 01 Jan 2011, 14:56", in de thread "Samen... "

Vrede op aarde!

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

@all

Bij de jaarwisseling:

1. [23] Jezus antwoordde: ‘Wanneer iemand Mij liefheeft zal hij zich houden aan wat Ik zeg, mijn Vader zal hem liefhebben en mijn Vader en Ik zullen bij hem komen en bij hem wonen. [24] Maar wie Mij niet liefheeft, houdt zich niet aan wat Ik zeg, en wat jullie Mij horen zeggen, zijn niet mijn woorden, maar de woorden van de Vader, door wie Ik gezonden ben. [25] Dit alles zeg Ik tegen jullie nu Ik nog bij jullie ben. [26] Later zal de pleitbezorger, de heilige Geest, die de Vader jullie in mijn naam zal zenden, jullie alles duidelijk maken en alles in herinnering brengen wat Ik tegen jullie gezegd heb.
   [27] Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.
   
   Uit: Johannes 14 (NBV21)
   .
2. [24] De God die de wereld heeft gemaakt en alles wat er leeft, Hij die Heer is van hemel en aarde, woont niet in door mensenhanden gemaakte tempels. [25] Hij laat zich ook niet bedienen door mensenhanden alsof er nog iets is dat Hij nodig heeft, Hij die zelf aan iedereen leven en adem en al het andere schenkt. [26] Uit één mens heeft Hij de hele mensheid gemaakt, die Hij over de hele aarde heeft verspreid; voor elk volk heeft Hij een tijdperk vastgesteld en Hij heeft de grenzen van hun woongebied bepaald. [27] Het was Gods bedoeling dat ze Hem zouden zoeken en Hem al tastend zouden kunnen vinden, aangezien Hij van niemand van ons ver weg is. [28] Want in Hem leven wij, bewegen wij en zijn wij. Of, zoals ook enkele van uw eigen dichters hebben gezegd: “Uit hem komen ook wij voort.”
   
   Uit: Handelingen 17 (NBV21)
   .
3. [21] Maar nu is Gods gerechtigheid, waarvan de Wet en de Profeten al getuigen, zichtbaar geworden buiten de wet om: [22] God schenkt vrijspraak op grond van geloof in Jezus Christus, aan allen die geloven. En er is geen onderscheid. [23] Want iedereen heeft gezondigd en ontbeert de nabijheid van God, [24] en iedereen wordt uit genade rechtvaardig verklaard, om niet, dankzij de verlossing door Christus Jezus. [25-26] Hij is door God aangewezen om door zijn dood het middel tot verzoening te zijn voor wie gelooft. Hiermee toont God zijn gerechtigheid, want in zijn verdraagzaamheid gaat Hij voorbij aan de zonden die in het verleden zijn begaan, om nu, in deze tijd, zijn gerechtigheid te bewijzen: Hij laat zien dat Hij rechtvaardig is door iedereen vrij te spreken die in Jezus gelooft.
   
   Uit: Romeinen 3 (NBV21)

Opm.

1. Velen zoeken de gunst van een heerser,
   maar alleen bij de HEER vindt een mens zijn recht.
   
   Uit: Spreuken 29: 26 (NBV21)
   .
2. Om niet hebben jullie ontvangen, om niet moeten jullie geven!
   
   Uit: Matteüs 10: 8 (NBV21)

Groet,
TjerkB