nostalgie of...? kerk versus gemeenschap

[zefyr]

@TjerkB,

In het Apostolicum (Apostolische Geloofsbelijdenis) wordt o.a. vermeld:

Ik geloof één, heilige, katholieke en apostolische kerk, de gemeenschap der heiligen.

Hieruit kan worden geconcludeerd, dat de kerk wordt gevormd door de gemeenschap der heiligen. Sterker: de begrippen kerk en de gemeenschap der heiligen vallen samen (idealiter). De gemeenschap der heiligen, krachtens de doop, bestaat uit de levenden én de ontslapenen. Geen enkel kerkgenootschap kan claimen alleen dé kerk te vertegenwoordigen. Doet men dit wel, dan overspeelt men z'n hand. In dat geval maakt men zich schuldig aan sektarisme en heilsegoïsme.

In de kern ontstaat er dus een valse tegenstelling als de begrippen kerk en gemeenschap tegen elkaar worden uitgespeeld. De tragiek is, dat er in de NAK, evenals in enkele andere kerkgenootschappen, sprake is (geweest) van 'kolonisatie' van de menselijke geest, dat gepaard gaat men een rigide organisatievormen, regelzucht, beklemmend formalisme en klerikalisering. Dit laatste zet de gemeenteleden nagenoeg buiten spel (amper of geen inspraak). In de kerk, waarvan ik sinds enkele jaren lid ben, geldt het uitgangspunt: wat iedereen aangaat, daarvan mag iedereen (tijdig!) kennis nemen en elke dopeling (ongeacht of men gemeentelid, diaken, priester of bisschop is) heeft een rol en verantwoordelijkheid te vervullen in de kerk. In principe is er onderling geen (hiërarchisch) onderscheid. Nogmaals: er zijn uiteenlopende taken, rollen en verantwoordelijkheden, maar tezamen vormen alle dopelingen (of men een gewijd ambt draagt of niet) de kerk. Samen is men - ieder met z'n gaven, talenten en charisma - op weg. De eerste christenen werden niet voor niets genoemd: de mensen van de Weg. Dat er in de NAK gemeenteleden zijn, die een tegenstelling ervaren tussen de (empirische) kerk en de gemeenschap is dan ook een verontrustend signaal...

[TjerkB]

@zefyr

Wat een ontwapenende duidelijkheid:

• Ik geloof één, heilige, katholieke en apostolische kerk, de gemeenschap der heiligen.
  
  Hieruit kan worden geconcludeerd, dat de kerk wordt gevormd door de gemeenschap der heiligen. Sterker: de begrippen kerk en de gemeenschap der heiligen vallen samen (idealiter). De gemeenschap der heiligen, krachtens de doop, bestaat uit de levenden én de ontslapenen.
  
  (...)
  
  In de kern ontstaat er dus een valse tegenstelling als de begrippen kerk en gemeenschap tegen elkaar worden uitgespeeld. De tragiek is, dat er in de NAK, evenals in enkele andere kerkgenootschappen, sprake is (geweest) van 'kolonisatie' van de menselijke geest, dat gepaard gaat men een rigide organisatievormen, regelzucht, beklemmend formalisme en klerikalisering. Dit laatste zet de gemeenteleden nagenoeg buiten spel (amper of geen inspraak).

Tallozen zijn zo buitenspel gezet, getraumatiseerd zelfs, ook doordat hierbij in blinde onnadenkendheid hun treuren werd opgevat als zeuren. Bazen en bovenbazen in "de gemeenschap" stuurden het erop aan dat wie dit overkwam, te beklagen viel wegens: "een gebrek aan erkenning". Ondertussen waren de rechterhanden van het oppergezag, in ruil voor wat extra aanzien, wel bereid naar links te kijken als dit rechts gebeurde.

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

@all

Ook psychische wonden, al dan niet toegebracht door religieus geweld, dienen van binnenuit te kunnen helen. Hoe je daarvan werk maakt en elkaar dan een helpende hand kunt reiken; waarom werd dat toch alleen maar gezien als "een zaak voor de dienaren" en aan hen overgelaten? Tot overmaat van ramp doch feitelijk door spirituele involutie kon het spijtig genoeg zomaar gebeuren dat "het ambtslichaam" ermee volstond ervoor te bidden en schaamteloos zelfs de hoop uit te spreken dat wie ondertussen met een mistroostig gemoed wel wat naastenliefde kon gebruiken, snel tot het inzicht geraakte dat de moed ontbrak om ergens met Gods hulp overheen te stappen, of simpel de knop om te zetten. Als je dat nog altijd niet begreep, namelijk dat wij juist op deze wijze onszelf moeten overwinnen, leefde je "aan de rand van de gemeenschap". Ziektegevolgen hoefden in de kerk dus geen oorzaken te hebben, laat staan oorzaken die zich ervoor lenen liefdevol te worden weggenomen.

Het zou wel eens verstandig kunnen zijn, als je als één van de eersten de besten bij de hemelpoort wilt arriveren, er alvast een beetje rekening mee te houden dat bij aankomst wellicht belangstellend wordt geïnformeerd hoe het volgens jou dan gesteld is met achtergebleven naasten...

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

(...)
In het Apostolicum (Apostolische Geloofsbelijdenis) wordt o.a. vermeld:

Ik geloof één, heilige, katholieke en apostolische kerk, de gemeenschap der heiligen.

Hieruit kan worden geconcludeerd, dat de kerk wordt gevormd door de gemeenschap der heiligen. Sterker: de begrippen kerk en de gemeenschap der heiligen vallen samen (idealiter). De gemeenschap der heiligen, krachtens de doop, bestaat uit de levenden én de ontslapenen. Geen enkel kerkgenootschap kan claimen alleen dé kerk te vertegenwoordigen. Doet men dit wel, dan overspeelt men z'n hand. In dat geval maakt men zich schuldig aan sektarisme en heilsegoïsme.

In de kern ontstaat er dus een valse tegenstelling als de begrippen kerk en gemeenschap tegen elkaar worden uitgespeeld. De tragiek is, dat er in de NAK, evenals in enkele andere kerkgenootschappen, sprake is (geweest) van 'kolonisatie' van de menselijke geest, dat gepaard gaat men een rigide organisatievormen, regelzucht, beklemmend formalisme en klerikalisering.

(...)
Samen is men - ieder met z'n gaven, talenten en charisma - op weg. De eerste christenen werden niet voor niets genoemd: de mensen van de Weg. Dat er in de NAK gemeenteleden zijn, die een tegenstelling ervaren tussen de (empirische) kerk en de gemeenschap is dan ook een verontrustend signaal...

@all

Elders op dit Forum kwam deze week ter sprake hoe juist híerover, binnen de kerk van Rome bij de FSSPX, fundamenteel ánders wordt gedacht:

• Die realiteit is dat het vandaag meer dan ooit noodzakelijk is om de rechten van Christuskoning over
  de zielen en de naties te bevestigen, te verkondigen en te belijden: we moeten de moed hebben te
  prediken dat de katholieke Kerk de enige ark van redding is voor ieder mens, zonder onderscheid; we
  moeten geloven in de Verlossing, in de sacramenten, in de vernietiging van de zonde; we moeten de
  mensheid eraan herinneren dat de Kerk is opgericht om de zielen te redden van de dwaling, de
  wereld, Satan en de hel.
  
  Men moet ophouden degenen die gewoonlijk in zonde leven, en zelfs degenen die opscheppen over hun
  onnatuurlijke ondeugd, te laten geloven dat God alles vergeeft, altijd en onder alle omstandigheden,
  zonder echte bekering, zonder berouw, zonder boetedoening, zonder de eis van een radicale
  verandering; we moeten de eenvoud hebben om te erkennen dat de deelname van een paus aan een
  ritueel ter ere van de Pachamama, in de tuinen van het Vaticaan, waanzin en een onbeschrijfelijk
  schandaal is; ten slotte, en bovenal, moeten we ophouden de zielen en de mensheid te misleiden door
  hen te laten geloven dat alle religies dezelfde God aanbidden onder verschillende namen. Kortom: we
  moeten ophouden de wereld om vergeving te vragen voor het feit dat we hebben geprobeerd haar te
  bekeren, te kerstenen, en voor het feit dat we eeuwenlang de dwaling hebben veroordeeld.

Bron: "Vraaggesprek met de Algemeen-Overste van de Priesterbroederschap Sint-Pius X | Wie verscheurt het gewaad van Christus?"

Onder de katholieke Kerk de enige ark van redding derhalve uitsluitend te verstaan: de kerk van Rome. Bij het 2e Vaticaans Concilie werd op dit punt echter alsnog een zeker voorbehoud gemaakt, zodat vanuit Rome de geloofsleer "andersgezinde christenen" niet langer zou discrimineren. Dat voorbehoud bleef trouwens miniem want het Vaticaan houdt eraan vast dat het roomse pausschap het ultieme goddelijke gezag belichaamt.

Opnieuw een voltrokken bisschopswijding zonder dat de paus ermee instemde bracht in Rome de 'gedoogstatus' van de FSSPX aan het wankelen want onverwijld en per decreet werd gisteren aangezegd welke sancties er nu gelden:

In dit verband geldt voortaan het volgende:

1. De gewijde dienaren die behoren tot de Priesterbroederschap van Sint Pius X bevinden zich in schisma en moeten derhalve als schismatici worden beschouwd (cf. Ecclesia Dei, 5 c; Pauselijke Raad voor Wetgevende Teksten, Toelichting op de excommunicatie wegens schisma opgelegd aan de aanhangers van de beweging van bisschop Marcel Lefebvre, 24 augustus 1996, 5-6), en zijn onderworpen aan de bij wet voorgeschreven excommunicatie (can. 1364 § 1 CIC).
2. Wat de leken betreft, moeten degenen die zich formeel aansluiten bij de Priesterbroederschap van Sint Pius X worden beschouwd als schismatici en geëxcommuniceerd onder de voorwaarden die zijn vastgelegd in de Toelichting van 1996 van de Pauselijke Raad voor Wetgevende Teksten (zie ibidem, 7), die van kracht blijft en die dit Dicasterie als de zijne overneemt. Nota esplicativa.
3. Ten slotte wordt het heilige Volk van God gewaarschuwd dat de gewijde bedienaren van de Priesterbroederschap van Sint Pius X de sacramenten onrechtmatig toedienen, en dat het door hen toegediende sacrament van boete en verzoening, en de huwelijken die worden gesloten ten overstaan van deze bedienaren ongeldig zijn.

(...)
Ten slotte worden alle gelovigen opgeroepen standvastig te blijven in gemeenschap met de paus van Rome, met de bisschoppen die met hem in gemeenschap staan, en met de hele Kerk (zie Lumen Gentium, 22; can. 751 CIC), en af te zien van deelname aan vieringen en activiteiten die worden georganiseerd door de eerdergenoemde Priesterbroederschap van Sint-Pius X.


Bron: https://www.aartsbisdom.nl/vaticaan-pub ... ederschap/

Bij het Katholiek Nieuwsblad wordt een en ander als volgt verduidelijkt:

• Als FSSPX-geestelijken vanaf nu een sacrament toedienen, zoals een doopsel of de Eucharistie uitreiken, is dat sacrament volgens het Vaticaan “ongeoorloofd”, maar wel geldig. Dat betekent dat een doopsel door een FSSPX-priester illegaal is, maar wel door de Kerk als een echt doopsel wordt erkend.
  
  Dat geldt niet voor huwelijken en de biecht, legt kardinaal Fernández uit. Deze sacramenten zijn voortaan ongeoorloofd én ongeldig als ze door een priester van de Piusbroederschap worden toegediend.
  
  (...)
  “Lekengelovigen die formeel aangesloten blijven bij de Sint-Pius X-broederschap worden beschouwd als schismatici en geëxcommuniceerd”

Bron: https://www.kn.nl/nieuws/vaticaan-beves ... roorzaakt/

Al op voorhand haalde men bij de FSSPX, de "Fraternité sacerdotale Saint-Pie X.", in dat licht tegenargumenten aan, zoals:

In het “Lexicon für Theologie und Kirche”, 3e editie, dus de nu geldige versie van de katholieke encyclopedie, staat het artikel van Dr. Elmar Güthoff: “Schisma, sectie 4: kerkrecht: “Schisma. Protestantse en orthodoxe kerken kunnen volgens canon 11 van het kerkelijk wetboek van 1983 [het nu gangbare] niet als schismatiek worden genoemd. Zoiets zou tegen de ecclesiologie [= de eigen uitleg van de Kerk over wat ze is] van het 2e Vaticaans Concilie ingaan.”

Dit wil zeggen: groepen die zich echt hebben losgescheurd en de katholieke paus, bisschoppen en concilies niet erkennen, gelden voortaan niet langer als schismatiek.


Bron: https://fsspx.be/nl/news/schisma-echt-59895

Ik dacht: al probeer je dan samen op Weg te zijn; ben je niet tóch op deze manier ver van Huis geraakt? Verzonken in een kerkjuridisch moeras.

Je zult maar worden meegesleurd in zo'n verwarrende toestand en onthecht raken van naasten die zich wanhopig nog ergens aan vastklampen.


Zie hierbij tevens de forumbijdrage op "wo 01 jul 2026, 11:49", in de thread " 'Apostelen' balanceren tussen bijbels gezag en machtsmisbruik".

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

(...)
Ik dacht: al probeer je dan samen op Weg te zijn; ben je niet tóch op deze manier ver van Huis geraakt? Verzonken in een kerkjuridisch moeras.

(...)

@all

Aan het voorgaande zou ik nog dít willen toevoegen:

• Juich de HEER toe, heel de aarde,
  [2] dien de HEER met vreugde,
  kom tot Hem met jubelzang.
  [3] Erken het: de HEER is God,
  Hij heeft ons gemaakt, Hem behoren wij toe,
  zijn volk zijn wij, de kudde die Hij weidt.
  
  Uit: Psalm 100 (NBV21)

• [9] Ik ben de deur: wanneer iemand door Mij binnenkomt zal hij gered worden; hij zal in en uit lopen, en hij zal weidegrond vinden. [10] Een dief komt alleen om te roven, te slachten en te vernietigen, maar Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.
  
  [11] Ik ben de goede herder. Een goede herder is bereid zijn leven te geven voor de schapen. [12] Een ingehuurde knecht, iemand die geen herder is en niet de eigenaar van de schapen, laat de schapen in de steek en slaat op de vlucht zodra hij een wolf ziet aankomen. De wolf valt de kudde aan en jaagt de schapen uiteen; [13] de man is maar ingehuurd en de schapen kunnen hem niets schelen. [14] Ik ben de goede herder. Ik ken mijn schapen en mijn schapen kennen Mij, [15] zoals de Vader Mij kent en Ik de Vader ken. Ik geef mijn leven voor de schapen. [16] Maar Ik heb ook nog andere schapen, die niet uit deze schaapskooi komen. Ook die moet Ik hoeden, ook zij zullen naar mijn stem luisteren: dan zal er één kudde zijn, met één herder. [17] De Vader heeft Mij lief omdat Ik mijn leven geef, om het ook weer terug te nemen. [18] Niemand neemt mijn leven, Ik geef het zelf. Ik heb de macht om het te geven en om het weer terug te nemen – dat is de opdracht die Ik van mijn Vader heb gekregen.’
  
  [19] Opnieuw ontstond er verdeeldheid onder de Joden om wat Hij zei. [20] Veel mensen zeiden: ‘Hij is bezeten, Hij is gek. Waarom luisteren jullie nog naar Hem?’ [21] Maar anderen zeiden: ‘Dit zijn niet de woorden van iemand die bezeten is. Een demon kan de ogen van blinden toch niet openen?’
  
  Geloof en ongeloof
  [22] In Jeruzalem werd het feest van de Tempelwijding gevierd; het was winter. [23] Jezus liep in de tempel, in de zuilengang van Salomo. [24] Daar kwamen de Joden om Hem heen staan, en ze vroegen Hem: ‘Hoe lang houdt U ons nog in het onzekere? Als U de messias bent, zeg het ons dan ronduit.’ [25] Jezus antwoordde: ‘Dat heb Ik u al gezegd, maar u gelooft het niet. Wat Ik in naam van mijn Vader doe getuigt over Mij, [26] maar u wilt Me niet geloven, omdat u niet bij mijn schapen hoort. [27] Mijn schapen luisteren naar mijn stem, Ik ken ze en zij volgen Mij. [28] Ik geef ze eeuwig leven: ze zullen nooit verloren gaan en niemand zal ze uit mijn hand roven. [29] Wat mijn Vader Mij gegeven heeft gaat alles te boven, niemand kan het uit de hand van mijn Vader roven, [30] en de Vader en Ik zijn één.’
  
  Uit: Johannes 10 (NBV21)

• Jezus antwoordde: ‘Mijn koningschap hoort niet bij deze wereld. Als mijn koningschap bij deze wereld hoorde, zouden mijn dienaren wel gevochten hebben
  
  Uit: Johannes 18: 36 (NBV21)

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

(...)

• [9] De komst van de wetteloze mens is het werk van Satan en gaat gepaard met groot machtsvertoon en valse tekenen en wonderen, [10] en allen die verloren zullen gaan, zal hij met zijn kwaadaardigheid verleiden. Want ze hebben de liefde voor de waarheid, die hen had kunnen redden, niet aanvaard. [11] Daarom treft God hen met verblinding, zodat ze dwalen en de leugen geloven.
  
  Uit: 2 Tessalonicenzen 2 (NBV21)

(...)


Uit: Bericht op "ma 29 jun 2026, 21:26", in de thread " 'Apostelen' balanceren tussen bijbels gezag en machtsmisbruik"

@all

Het lijkt wel of ik dit op het ogenblik van nabij meemaak, zo liet een goede vriend in het buitenland mij onlangs weten. Ik besefte dat ook voor mijzelf, vanuit de geloofsgemeenschap waarin ik mij thuis voelde, zich ooit het tegenovergestelde aandiende van:

• [12] Ik heb jullie nog veel meer te zeggen, maar jullie kunnen het nog niet verdragen. [13] De Geest van de waarheid zal jullie, wanneer Hij komt, de weg wijzen naar de volle waarheid. Hij zal niet namens zichzelf spreken, maar Hij zal zeggen wat Hij hoort en jullie bekendmaken wat komen gaat.
  
  Uit: Johannes 16 (NBV21)

Als zoiets gebeurt, is het alsof je in een woestijn belandt. Alles wordt schaars, monotoon. Wat eerder vanzelfsprekend leek, was dat bij nader inzien allerminst. Hoe ben ik hier in 's hemelsnaam verzeild geraakt?

• [4] Tranen zijn mijn brood,
  bij dag en bij nacht,
  want heel de dag hoor ik zeggen:
  ‘Waar is dan je God?’
  
  [5] Weemoed vervult mijn ziel
  nu ik mij herinner hoe
  ik meeliep in een dichte stoet
  en optrok naar het huis van God –
  een feestende menigte,
  juichend en lovend.
  
  Uit: Psalm 42 (NBV21)

En nu, door de berichtgeving in de afgelopen week over excommunicaties en dergelijke, en ook eerder al door een op handen zijnde scheuring over wie God kan zenden om Zijn gemeente te dienen, zie ik hoe zulke bedroevende ontwikkelingen zich kennelijk alsmaar blijven voordoen. Geen zegen, maar zorgen. Tijdens mijn eigen woestijntocht zag ik in dat we beter niet overmoedig kunnen menen dat het werk van God door derden wordt bestuurd - want wat ik zag!, is, hoe er met naasten wordt gesold, door bazen en bovenbazen; vanachter veelal gesloten deuren.

• De HEER zal mij altijd beschermen.
  HEER, uw trouw duurt eeuwig,
  laat het werk van uw handen niet los.
  
  Uit: Psalm 138: 8 (NBV21)

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

@all

Door het nieuws van vorige week over gelovigen die en masse alvast in de ban waren gedaan wegens openlijk gepleegde ongehoorzaamheid, benauwde het mij opnieuw hoe bij het Evangelie a.h.w. een retailfunctie wordt geclaimd om ook straffende marketingmethoden te legitimeren. Al stond het eenieder vooraf volkomen vrij om aan die van twee kanten georkestreerde choreografie níet mee te doen; men zette laconiek door.

Wat er van zo'n ideologische/politieke clash te leren valt, is hopelijk dat "Gods goede woorden werden gemixt met volslagen krankzinnigheid". Zo drukte in het boek dat ik gisteren las een "ervaringsdeskundige" zich uit over de verdwazing (!) die in haar kerk om zich heen had gegrepen. Ook in haar situatie was het zover gekomen dat ieder zich min of meer in passiviteit had laten vermurwen door een aanlokkelijk exclusivisme.

Als mensen met het Evangelie aan de haal gaan, valt er al gauw helemaal nergens íets nog te bekennen van de gezindheid van Christus Jezus. In plaats van in alle bescheidenheid het aangereikte brood te breken wat, Handelingen 2 vers 42 eerbiedigend, toch een heilige opdracht mag zijn, worden gelovigen geketend aan kerkelijke dogma's en geknecht. Dit maakt naasten ziek, terwijl kopstukken zich op een voetstuk laten hijsen.

• Laat u niet misleiden door allerlei vreemdsoortige leerstellingen; we doen er goed aan ons te laten sterken door genade, niet door spijzen waar de aanhangers van die stellingen in het geheel geen baat bij hadden.
  
  Uit: Hebreeën 13: 9 (NBV21)

• [3] Ik dank mijn God altijd wanneer ik aan u denk, [4] telkens wanneer ik voor u allen bid. Dat doe ik vol vreugde, [5] omdat u vanaf de eerste dag tot nu toe hebt bijgedragen aan de verspreiding van het evangelie. [6] Ik ben ervan overtuigd dat Hij die dit goede werk bij u begonnen is, het ook zal voortzetten tot het voltooid is op de dag van Christus Jezus.
  
  Uit: Filippenzen 1 (NBV21)

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

• Toespraak over de schriftgeleerden en farizeeën
  [1] Toen zei Jezus tegen de menigte en zijn leerlingen: [2] ‘Op de stoel van Mozes hebben de schriftgeleerden en de farizeeën plaatsgenomen. [3] Doe en onderhoud daarom alles wat ze u zeggen, maar handel niet naar hun daden. Zelf doen ze niet wat ze zeggen. [4] Ze bundelen zware en ondraaglijke lasten en leggen die de mensen op de schouders, maar willen er zelf geen vinger naar uitsteken. [5] Alles wat ze doen, doen ze om door de mensen gezien te worden. Want ze maken hun gebedsriemen breed en hun kwasten groot, [6] ze zijn uit op de ereplaats bij de maaltijden en de voornaamste zetels in de synagogen, [7] en willen op de markt graag gegroet en door de mensen rabbi genoemd worden. [8] Maar laat u zich geen rabbi noemen, want één is uw meester en u bent allemaal broeders. [9] Noem ook niemand van u op aarde vader, want één is uw Vader, die in de hemel. [10] Laat u ook geen leraar noemen, want één is uw leraar, de Messias. [11] De grootste van u zal uw dienaar zijn. [12] Wie zich verheft, zal vernederd worden, en wie zich vernedert, zal verheven worden.
  
  Uit: Matteüs 23 (Willibrordvertaling, editie 2012)

@all

Nu er vanuit de kerk van Rome met één pen­nen­streek zo'n 1.500 gelovigen werden bestempeld als afvalligen, valt in de berichtgeving inmiddels te beluisteren hoe direct-betrokkenen zich (toch nog) uitlaten over de huidige paus. Zo tekende de Nederlands Dagblad-journalist Slendebroek bij de Piusbroederschap in Leiden jl. zondag op:

“We vroegen de paus om bisschoppen, maar wij kregen een muilkorf”

Verder las ik in diens artikel o.a.:

• (...)
  Pater H. zegt dat volgende week een huwelijksinzegening op een andere plek moet plaatsvinden. Huwelijken die worden ingezegend door ‘Piuspriesters’, zijn volgens het Vaticaan namelijk niet geldig. Pater H. krijgt alleen een rol tijdens de viering als de lokale bisschop daar toestemming voor geeft.
  
  (...)
  Met enige reserve noemt H. de sancties van de paus ‘helse’ en ‘demonische aanvallen’.
  
  (...)
  Gelovigen roept hij op om gewoon de sacramenten via de Piusbroeders te ontvangen. ‘Je hebt toch een rechte rug?’
  
  (...)
  Ondanks zijn verbale aantijgingen erkent H. nog steeds het gezag van de paus, zegt hij achteraf.
  ‘Als je vader je in een wurggreep houdt, probeer je je te verdedigen, maar het blijft altijd je vader.’

Bron: ‘Het Vaticaan is veranderd, wij niet’, zeggen gelovigen in Leiden die de Katholieke Kerk zijn uitgezet | ND dd 06-07-2026

Verwarrend hieraan vond ik trouwens wel dat t.a.v. de inzegening van een huwelijk het rechten van de rug kennelijk als riskant wordt ervaren. Terwijl de geschiedenis niet verhult hoe er door de eeuwen heen niet zelden met ijzeren vuist werd geregeerd, zullen voor de bediening van sacramenten in de kerk van Rome thans enkel nog gelovigen in aanmerking komen die de meest recente versie van de geloofsleer omarmen.

Hoe de paus óók "Vader" wilde worden, komt naar voren in het artikel "Paus Gregorius VII" bij WikipediA en bij KRO NCRV in het artikel "Paus".

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

@all

Als er íets is wat door de vele forumbijdragen heen een rode draad zou zijn, is dat voor mij dat wij op de geloofsweg liefst VOORUIT komen - en dan niet bij wijze van spreken zó gehaast en/of onbezonnen dat je in blinde gehoorzaamheid op een dag onbeschermd door een voorruit vliegt.

Zojuist zag ik enkele uitdrukkingen staan:

• jij hebt mak­ke­lijk pra­ten
• iem. naar de mond pra­ten
• er­om­heen pra­ten
• langs el­kaar heen pra­ten

En:

• wat wil je me aan­pra­ten?

Het deed mij terugdenken aan de tijd dat ik werkzaam was in de schuldhulpverlening. Soms lag een oplossing werkelijk binnen handbereik, maar wilde het degene die met de handen in het haar zat en hulp had ingeroepen, niet aan dat "het budgebeheer" wél aanpassing behoefde. Later zag ik zo iemand dan wel eens op een spreekuur terug, serieus in nood. Maar het is ook wel eens voorgekomen dat een betrokkene niet afwist van een mogelijke belastingteruggaaf. Nooit echter vond ik het ondertussen per se logisch "aan mijn kant van het bureau" te zitten. Dat hielp om op ooghoogte met elkaar te kunnen overleggen. Na de zelfkant van de samenleving, diende helaas de zelfkant van de kerk zich aan.

Als je in de kerk (!) voor het blok komt te zitten, dus voor alle duidelijkheid níet "in de wereld om ons heen", maar "middenin de gemeenschap"; waar kun je dán terecht? Wat kun je dán doen?

Soms antwoordde God snel en op Zíjn wijze. Maar net niet hoe ikzelf mij daar al iets van voorstelde. Wilde ik míjn weg gaan, of tóch Zíjn weg? Meer dan eens zag ik hoe elders ook anderen, beklemd geraakt tussen de theorie en de praktijk van het geloof, hulpvragen kenbaar maakten.

Nu de verlammende werking van leerstelligheid velen aangrijpt, zou ik uit ervaring willen zeggen: keer eenvoudig terug naar de eerste liefde.

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

[Bijgewerkt: 10-07-2026, 13:00 uur]

(...)
Maar het is ook wel eens voorgekomen dat een betrokkene niet afwist van een mogelijke belastingteruggaaf.

(...)

@all

Het gaat mij hier specifiek om de koppeling met het onderstaande:

(...)
Zefyr attendeerde op het kerkrecht dat haar betekenis -geruststellend- ontleent aan het Concilie van Jeruzalem, beschreven in Handelingen 15, met destijds als uitkomst:

• In overeenstemming met de heilige Geest hebben wij namelijk besloten u geen andere verplichtingen op te leggen dan wat strikt noodzakelijk is (Handelingen 15: 28)

Ik denk wij hier voorlopig wel mee vooruit kunnen! Immers, wat willen wij de hemel in meenemen? Toch niet de aangeprate ballast van derden?

(...)


Uit: Bericht op "za 06 sep 2025, 13:18", in de thread "Wacht de Christelijke Gereformeerde Kerken een salomonsoordeel?"

Laten wij vasthouden aan dát Concilie en de belasting die van opgelegde leerstelligheid uitgaat, buiten "wat strikt noodzakelijk is", teruggeven!!

Groet,
TjerkB


P.S.
Graag verwijs ik ook naar het bericht op "za 07 apr 2018, 10:20", in de thread "Teken van leven... "

Verder dacht ik terug aan het interview in 1994 bij Trouw, met Mgr. Möller. Later kwam dat namelijk nog eens ter sprake in een forumbijdrage.