Forum voor beweging in het apostolische werk

@all

Het interview met Roxanne van Iperen, gisteravond in Zomergasten, confronteerde ons met de rauwe zelfkant van de geloofscultuur die op dit Forum uitdrukkelijk ter discussie staat. "Roxane van Iperen stelt zich in veel van haar werken de vraag: wat doe jij als het erop aankomt?", las ik ergens. In Zomergasten toonde zij zich buitengewoon ingewijd op het gebied van machtsmisbruik en onderdrukking, exact wat er aan de orde was (en óók m.i. nog altijd ís) in de apostolische kringen waarbinnen men bewust (!) omstreden idolen vereert.

"Wat doe jij als het erop aankomt?" Of i.c. concreet: hoe gaan bestuurders om met slachtoffers van machtsmisbruik en onderdrukking? Bij het Apostolisch Genootschap werd dit intussen duidelijk: onverhoopt met sektarische methoden - onder regie van dr. Bert Wiegman.

In diens boek "Op het tapijt gebracht" vindt Jeroen Griekspoor dat het ApGen inmiddels kan worden beschouwd als voorheen een sekte. Dat lijkt mij een vergissing. Méér oneens ben ik het met zijn opvatting dat de Nieuw-Apostolische Kerk een nette denominatie zou zijn! Zie pagina 22 in het boek. Wat dit laatste betreft verwijs ik kortheidshalve naar déze drie forumbijdragen uit 2010:

1. bericht -op het voormalige Forum van Bauke Moesker- op "di 26 okt 2010, 18:00", in de thread "Geloofwaardigheid van de nieuw-apostolische kerkleiding"
2. bericht -op het voormalige Forum van Bauke Moesker- op "di 26 okt 2010, 19:51", in de thread "Geloofwaardigheid van de nieuw-apostolische kerkleiding"
3. bericht -op het voormalige Forum van Bauke Moesker- op "vr 29 okt 2010, 12:49", in de thread "Geloofwaardigheid van de nieuw-apostolische kerkleiding"

Nadat het boek "Apostelkind" verscheen, wees niets erop dat men zich bij het ApGen oprecht afvroeg: wat is noodzakelijk zodat er voor de ander hulp is? Integendeel, men stortte zich op windowdressing (het mooi­er voor­stel­len dan de wer­ke­lijk­heid is) en damagecontrol (het be­per­ken van de scha­de, m.n. imago- of re­pu­ta­tie­scha­de). Niet de gemaakte slachtoffers stonden centraal, doch het eigen aanzien.

Het roer moet alsnog om:

TjerkB schreef: ↑wo 16 jun 2021, 15:01

TjerkB schreef: ↑zo 30 mei 2021, 22:18(...)
"Goed bedoeld" wil niet altijd zeggen dat elke inspanning daarmee ook "goed genoeg" is. Wie een ander behandelt zoals hij of zij zelf behandeld zou willen worden, gaat er in de gauwigheid vanuit dat je zoiets voor de zekerheid niet eerst bij de ander hoeft na te vragen! In de regel doen wij wat wijzelf gewend zijn, maar op welke manier hebben wij dan ondertussen ook rekening gehouden met anderen?

(...)

@all

Dít is waar volgens mij met het volle bewustzijn bij moet worden stilgestaan. Vraag toch aan de ander: "Wat vind jíj dat je nodig hebt?"

Groet,
TjerkB

Bij het ApGen stelde de voormalige bestuurder Lambertus Slok zich brutaal op het standpunt: het leven draait in ieders belang om mij! Zelfs jonge kinderen moesten hieraan geloven. Vanaf de werkvloer in de "gebouwen" werd het ze met vereende krachten opgedrongen. Wanneer durft men onder ogen te zien dat Slok sr. gewoon niet goed wijs was en in de geloofspraktijk dé Liefde van één kant kwam?

Groet,
TjerkB

TjerkB schreef: ↑do 22 jul 2021, 21:49(...)
Voordat het boek uitkwam, meldde een belangstellende zich met de onderstaande vraag:

• Het belangrijkste is de vraag waarom de een getraumatiseerd is en de ander zielsgelukkig. Waarin verschillen die mensen. Daar valt wel iets uit te leren.

Bron: Reactie op 16 mei, 2021 om 12:05 n.a.v. de aankondiging van het boek "Op het tapijt gebracht" van Jeroen Griekspoor

Griekspoor laat de betrokkene hieromtrent niet in het ongewisse:

• De apostelkinderen die in verzet kwamen of weggingen - iets dat zeer moeilijk was en veel moed vereiste - werd het extra moeilijk gemaakt. Ze werden met de nek aangekeken (‘Want je laat de Man Gods in de steek’) en hen werd te verstaan gegeven dat het aan henzelf lag, aan hun emotionele instabiliteit en gebrek aan erkenning. Waarbij de slachtoffers dus de schuld in de schoenen werd geschoven (‘blame the victim’). Een vorm van spiritueel misbruik dat ervoor zorgde dat je op zijn minst aan jezelf ging twijfelen. (p206)

Volgens het apostolische gedachtegoed ben je dus een mislukkeling als je de gepropageerde heilzame uitwerking ervan niet verdraagt.

(...)

@all

Over het bovenstaande wil ik nog iets zeggen: zolang aan betrokkenen geen recht wordt gedaan, blijft de geloofspraktijk sektarisch.

Door de commotie vanwege de boeken "Apostelkind" en "Op het tapijt gebracht" over misstanden bij het Apostolisch Genootschap, waarbij de ernst van machtsmisbruik en onderdrukking niet onderdoen voor wat zielen in de Nieuw-Apostolische Kerk is aangedaan, werd het eens te meer duidelijk dat dienen níet hetzelfde is als heersen en dat er aan Liefde beslist géén bijbedoelingen mogen kleven. Als geestelijk leiders zich echter aan gelovigen vergrijpen door dezen aan zich te onderwerpen, behoort er alarm te worden geslagen. Toch werden er zowel in de Nieuw-Apostolische Kerk als bij het Apostolisch Genootschap op die manier talloze slachtoffers gemaakt, waarna ze meedogenloos aan hun lot werden overgelaten. Ze moesten "voor hun eigen bestwil" loyaal blijven aan hun onderdrukkers, die door vele snode rechterhanden uit alle macht werden afgeschermd en daarmee telkens wegkwamen met hun wangedrag. Wie het had mogen bezuren, kon wegkwijnen. Na alle mooie woorden van de "Godsgezanten" bleven de bijbehorende mooie daden achterwege.

Als je zoiets meemaakt terwijl je er nooit aan twijfelde of je op beslissende momenten wel veilig zou zijn in "het Vaderhuis" (!), kan een deceptie bijna niet groter zijn. Toen ikzelf in deze situatie mijn knopen telde, kon ik er niet omheen: dit zijn "witteboordencriminelen". Enkele jaren later zou bovendien blijken dat het met deze doffe ellende nog kwalijker was gesteld dan ik het eerder voor mogelijk hield. Wel was ik tot het inzicht gekomen dat het klopt wat er in Arnhem op de gevel staat bij het Openbaar Ministerie: no lie can live forever. Zo kwamen immers list en bedrog aan het licht ten aanzien van de (heimelijk geënsceneerde) stamapostelboodschap; het kwam uit dat districtsapostel Brinkmann een (evident dubieuze) zakelijke deal was aangegaan welke 20 keer diens tekeningsbevoegdheid te boven ging, en bazige bestuurders kwamen bij rechtbanken en overheidsinstanties lelijk in hun hemd te staan door incompetent handelen. Toch wordt binnen de kerk betrokkenen tot op de dag van vandaag de hand boven het hoofd gehouden - zoals het een sekte betaamt:

TjerkB schreef: ↑vr 24 jan 2014, 19:15(...)
Terwijl de aangesloten leden in alle toonaarden te verstaan wordt gegeven dat er op weg naar "het heerlijke einddoel" geen tijd te verliezen valt, snappen de goedgelovigen wel dat hun "zegenaars" wel wat beters te doen hebben dan zich te laten ophouden door criticasters of, zoals die in het Duits worden genoemd: Querdenker. Dat etiket word je stiekem opgeplakt als je op de kerkvloer niet "doet wat er gezegd wordt". De karavaan wil dóór, en jij, jij met je vermeende brandende vragen, smijt zand in de raderen. Wie in het "werk Gods" echter zo vrij is om van inzicht te verschillen met "de dienaren", is in hun beleving "rijk aan beter weten" en dat is "nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" faliekant verkeerd. Je gooit er je eigen glazen mee in, wat in de praktijk betekent dat je als "ongeleid projectiel" en als "aangeschoten wild" er niet meer komt met een "fijne aanbieding". Het kan een poosje duren, maar als je je niet "gewonnen" geeft, zal er vanachter de schermen tegen je worden samengespannen. Wil je nu in het "verlossingswerk" nog een taakje van enige betekenis krijgen, zul je moeten buigen. Diep door het stof moet je. Mocht je een "hoge vertegenwoordiger van het nieuw-apostolische hemelrijk" in de privésfeer of anderszins een goede dienst kunnen bewijzen, dan mag dat natuurlijk ook. Wie -om er maar weer helemaal bíj te horen- capituleert, verspeelt daarmee zijn of haar gevoel voor eigenwaarde want het is opgemerkt dat je knielde; dat je weer opkeek naar de "trone Gods".

Districtsvoorgangers die tezamen met hun "Gehilfinnen" door de districtsapostel worden uitgenodigd voor een geheel verzorgd weekendje in bijvoorbeeld een Hilton-hotel, zeggen daar natuurlijk niet "nee" op. Zo'n periodiek "voorproefje van de eeuwigheid" ligt eenvoudig besloten in het heilsplan van God. Als je je in "Zijn werk" zó inzet als jijzelf immers doet en die andere hoge(re) dienaren, begrijp je dat daar op zijn tijd ook wel eens iets tegenover mag staan. Dan doe je daarna ook maar niet moeilijk over een paar lastige knopen die moeten worden doorgehakt in de bestuursvergaderingen. Waarom zou je "de apostel" niet het voordeel van de twijfel gunnen? Je weet welke offers ook hij brengt! Veel van huis, in het buitenland; altijd onderweg. En daarbij al het gezeur soms en de pretenties van verongelijkte laagvliegers. Ga er maar aan staan. Consumentisme. Terecht citeerde de districtsapostel een staatsman van formaat die zijn "fellow Americans" ertoe aanzette: "Ask not what your country can do for you — ask what you can do for your country!" Dat is precies wat ons in het "verlossingswerk" voor ogen moet staan, vond hij. Dus: "Nothing can stop us!" Wij moeten over de dingen heen kunnen stappen. Dan moet je je mens-zijn overwinnen. Dan is niet speciaal het vele goed, maar het goede is veel. Maar willen wij dat zien? Dat is de vraag! Ieder zou zó bij zichzelf te rade moeten gaan. De redenen die wij hebben tot dankbaarheid; die ontdek je dan weer. Zo vergeet je vanzelf wat er te mekkeren valt.

Het bovenstaande schetst in grote lijnen de ambiance die "nieuw-apostolische kinderen van God" te eerbiedigen hebben.

(...)

Ten slotte; het valt mij van de ApGen-bestuurders enorm tegen dat men in het publiekelijk toegezegde "recht doen" nu blijft steken.

Groet,
TjerkB


N.B.

TjerkB schreef: ↑ma 14 jun 2021, 15:33(...)
Zielen die emotioneel onder de voet waren gelopen zijn door de jaren heen constant meedogenloos bejegend, zowel met beschamend intellectueel geschut als door ze te negeren. Hoogbegaafd is namelijk om de dooie dood níet per se hetzelfde als "hoogst beschaafd".

De mo­re­le su­pe­ri­o­ri­teit die Lambertus Slok zichzelf liet aanmeten door allen die hem o.a. de positie verschaften van de Levende Norm, vervreemdde mensen zowel van zichzelf als van dierbaren (door het psychopathologische karakter van die hinderlijk hoge eigendunk). De houdbaarheidsdatum voor de daarmee vergaarde en ijverig opgetekende ideologische wapenfeiten mag dus wel worden bijgesteld.

TjerkB schreef: ↑ma 31 mei 2021, 18:51(...)
Degenen die daardoor het kind van de rekening werden, kloppen nu aan! Is er in de oude herberg inmiddels plaats voor gerechtigheid? Of handelt men nog altijd alleen uit berekening? Dus: kunnen wij nog wat met die man of die vrouw in "ons Werk" en zo ja, wat hebben wij daar dan voor over? Of: wat brengt het onszelf als we het goed maken met deze of gene?

(...)

Het ApGen-bestuur sprak weliswaar een excuus uit, doch spijtig genoeg gebeurde dit pas ná verontrustende berichtgeving in de media. Tot dan toe overheerste volgens mij al te zeer zelfgenoegzaamheid: kijk hoe wij als mul­ti­me­di­a­listen onze dromen dromen en doe mee! Met spielerei wordt natuurlijk geen enkele smart gedeeld. Een heel andere gezindheid is daarvoor nodig, én: Liefde zónder effectbejag.

(...)

TjerkB schreef: ↑do 22 jul 2021, 21:49(...)
Voordat het boek uitkwam, meldde een belangstellende zich met de onderstaande vraag:

• Het belangrijkste is de vraag waarom de een getraumatiseerd is en de ander zielsgelukkig. Waarin verschillen die mensen. Daar valt wel iets uit te leren.

Bron: Reactie op 16 mei, 2021 om 12:05 n.a.v. de aankondiging van het boek "Op het tapijt gebracht" van Jeroen Griekspoor

(...)

@all

De geopperde vraag blíjft mij intrigeren. Als ik mijn eigen ervaringen en herinneringen, zij het vanuit de Nieuw-Apostolische Kerk, een beetje in een perspectief plaats, kan ik makkelijk 10 redenen opnoemen waarom de één getroffen wordt door het hier bedoelde onheil en iemand anders juist niet. In acht van de tien gevallen komt het er dan echter pertinent op neer dat onwetenden in de val zijn gelokt:

TjerkB schreef: ↑di 08 dec 2020, 15:51(...)
Toch waren het persoonlijkheidsstoornissen en waandenkbeelden, waar wij tegenop moesten boksen; narcisme, cognitieve dissonantie. Hoe destructieve krachten zich van nietsvermoedende mensen meester kunnen maken, had ik "bij maatschappijleer" niet meegekregen. Als marionetten, schaakstukken en rekwisieten worden de gelovigen gepositioneerd, gemanipuleerd, ge­des­avou­eerd en gedegradeerd.


(...)

Wat er aan deze wantoestand speciaal zo verraderlijk is, is, dat het misbruik plaatsgrijpt in een veilig gewaande religieuze entourage. Onder het toeziend oog van broeders en zusters, vaders en moeders, "ooms en tantes", mannen Gods, enzovoort, ben je toch veilig?!

Nee, integendeel; veilig in deze setting waren bij nader inzien velen allerminst. Middenin "de gemeenschap" werd je... afgemaakt. Doch onder de verloste uitverkorenen niemand die een helpende hand reikte, gezien jouw "emotionele instabiliteit en gebrek aan erkenning".

Eén ding moest duidelijk zijn: het lag aan jóu. Dat ondertussen de verdwaasden moreel absent waren, wist geen sterveling te verzinnen.

In de hoogtijdagen van Slok sr. trok hij bij het ApGen de kar natuurlijk niet alléén. Integendeel, allerwegen werd hem ondersteuning aangeboden - door "ooms en tantes" met de meest bijzondere ambachtelijke kwaliteiten, al verslond "het Werk" tijd, geld en energie. Dat men zich op die manier medeplichtig maakte aan de onderdrukking van naasten, aan de ondermijning van zorgvuldig bestuur, aan zelfbedrog; dat mag ook achteraf uiteraard niet wáár zijn. Immers, wie wil met terugwerkende kracht schuldig zijn aan de emotionele verwaarlozing van kinderen, jonge mensen; die zich nu het slachtoffer weten van sektarisch geweld? Voor wie er zo fijn een Meldpunt kwam, dankzij de tomeloze inzet van "de ooms en tantes die de fakkel overnamen van hen, voor wie het levensboek al werd gesloten". Ik kan net even scheel hebben gekeken toen het erop aankwam, maar volgens mij komen enkele bekende namen hierbij twee keer voor, namelijk eerst toen Slok sr. gretig werd gefaciliteerd en thans omdat betrokkenen hun eigen rol alsnog zo klein mogelijk willen maken.

Beter zou het zijn deze collectieve dwaling dapper onder ogen te zien en te beseffen dat het werkelijk nooit had mogen gebeuren dat ooit iemand zozeer van verwaandheid naast zijn schoenen ging lopen, dat dit naasten overweldigde en het ze hun autonomie kostte. "Apostelkinderen" raakten hierdoor hun eigen regie kwijt alsof ze als gegijzelden waren uitgeleverd aan een vreemde mogendheid. Maar dat is nu juist wat er aan de hand is in een sekte! Boosdoeners manipuleren en intimideren tót hun de­mas­qué dreigt want dan schieten ze angstvallig in de stress en moeten ieders private verdiensten de gealarmeerde buitenwacht van het tegendeel overtuigen:

TjerkB schreef: ↑do 10 dec 2020, 15:24(...)
Terwijl het bestuur misschien wel popelde om te gloriëren bij de dissertatie van Frederique Demeijer over "apostolisch-zijn door de jaren heen", kwamen er opeens alarmerende tegengeluiden op over vervlogen tijden ten aanzien waarvan het bestuur zich daarna op het standpunt stelde dat men daaromtrent alle lessen al had geleerd. Echter, mede gelet op de getuigenverklaringen van (ex-)apostelkinderen via de website https://apostelkinderen.nl kan die zienswijze inmiddels níet staande worden gehouden. Desondanks gaf nu het bestuur met de geïntroduceerde magere meldpuntregeling van 27 november jl. er uitdrukkelijk blijk van dat zij slechts ten dele (!) bereid is in te staan voor de gevolgen van misdragingen die hebben plaatsgehad onder de directe verantwoordelijkheid van meerdere oud-bestuursleden.

Door ten overstaan van naasten die "pijn uit dit verleden met zich meedragen" het beleid nu zo uit te stippelen dat dezen ook voortaan goeddeels in hun eigen sop mogen gaarkoken, zonder de bescherming, begeleiding en bijstand, die ze vanuit het Apostolisch Genootschap met terugwerkende kracht toekomen, komt bij het huidige bestuur onverhoopt de moraliteit alarmerend in het geding. Hoe sympathiek, maatschappelijk betrokken, professioneel op enig vakgebied, lief of sportief elk afzonderlijk bestuurslid ook mag zijn; daar gaat het nu even niet om. Het gaat erom of men voluit wil begrijpen wat de bestuurlijke verantwoordelijkheid hier exact inhoudt.

(...)


Uit: Bericht op "do 10 dec 2020, 15:24" in de thread "Renske Doorenspleet: Apostelkind (2020 Uitgeverij Balans)"

Ik verval in herhaling, maar wie ten prooi viel aan machtsmisbruik en onderdrukking, werd beroofd en werd het slachtoffer van diefstal:

Redactie schreef:

• Diefstal is de enige zonde:
  
  "Als je iemand vermoordt, steel je een leven," zei Baba. "Je steelt het recht van zijn vrouw op een echtgenoot, berooft zijn kinderen van een vader. Als je een leugen vertelt, steel je iemands recht op de waarheid. Als je iemand bedriegt, steel je zijn recht op een rechtvaardige behandeling. Kun je dat volgen?"
  
  Uit: "De vliegeraar van Kabul" (geschreven door Khaled Hosseini)

(...)


Uit: Bericht -op het voormalige Forum van Bauke Moesker- op "Do 12 Mei 2011, 14:50", in de thread "Luister naar mijn woorden maar die staan los van mijn daden!"

Ikzelf sluit niet uit dat menigeen daardoor, ook aan apostolisch-zijn, in de loop der jaren méér is kwijtgeraakt dan wat ons allen lief is. Laat ik dit indirect iets verduidelijken. Gustav Mahler tekende op: "Tradition ist Bewahrung des Feuers und nicht Anbetung der Asche!"

Groet,
TjerkB

@all

Over "Op het tapijt gebracht" werd Jeroen Griekspoor op 12 juli jl. geïnterviewd bij MeerRadio, de streekomroep van Haarlemmermeer. Het interview valt daar nog te beluisteren via de link http://stream.meerradio.nl/fm//20210712-1700.mp3, van 15:04 tot 26:27 min.

Groet,
TjerkB

TjerkB schreef: ↑vr 18 dec 2020, 13:27(...)
Aan "Bewogen woorden" (van Manfred Horstmanshoff) ontleen ik nog graag het onderstaande:

• Apostel L. Slok sprak vaak over de prestant of principaal, het hoofdregister, de belangrijkste stem van het orgel, waar alle overige registers op zijn afgestemd. Het Latijnse praestare betekent 'vooraanstaan'. De prestant is vooraan in het front van een pijporgel meestal duidelijk zichtbaar. Hij noemde de prestant 'de Heer' van het orgel. Zoals het orgel afgestemd moet zijn op de prestant, zo moet het bepalende in Gods Werk de Macht der Liefde zijn, waaraan ook de apostel gehoor moet geven.
  
  (...)

Bron: Pag. 62 | ISBN/EAN: 978-90-803358-8-2

(...)
Zó liep het op dit punt bij het Apostolisch Genootschap uit de hand:

• Sinds de roeping van apostel L. Slok werd 'Gods Werk' als 'bevrijdingswerk' verstaan, als een verlossing van oude denkbeelden. God was niet de God der wrake. De mens was niet zondig van hoofdhaar tot voetzolen, maar als hij zich bewust was van zijn roeping, kon hij uitgroeien tot een zegenaar die God als liefdemacht nabij bracht. In de apostolische taal uit de jaren '70 van de vorige eeuw lijkt 'Gods Werk' zich op het eerste gezicht te beperken tot de 'arbeid' in de gemeente. Het ging echter om de eenwording met de gedachtewereld van de apostel, waaruit het verlangen voortvloeide hem te ondersteunen.

Bron: Pag. 117 | ISBN/EAN: 978-90-803358-8-2

@all

Illustratief voor hoe de in theorie bij het ApGen heengezonden "God der wrake" a.h.w. werd geherïntroduceerd, lijkt mij het volgende:

• Je zou misschien verwachten dat men er binnen strikte gemeenschappen ook naar streeft om zoveel mogelijk leden binnen de ark te krijgen en te houden. Maar dat is niet zo. Een probleem vormen namelijk degenen die in de ogen van de groep de kantjes ervan aflopen, de zogenaamde ‘free-riders’. Het zijn degenen die geen betekenisvolle bijdrage leveren en het gemiddelde niveau qua energie, enthousiasme en inkomsten verlagen. Men moedigt hen zelfs openlijk aan weg te gaan, zoals ook Slok sr. regelmatig deed:
  
  • ‘Als zij zeggen dat zij naar de kapper gaan, of dat hun kleding in orde komt, nodigt U hen een paar dagen later uit om U te overtuigen van het nakomen van hun belofte (…) Als dat niet gebeurd is, wordt de betreffende mens wegens wangedrag, handelende tegen de ordonantieën van Het Apostolisch Genootschap, uit het Werk Gods gezet. (…) als U het niet zo doet, kost het u Uw eigen plaats.’
  
  De vraag is dan, waarom gelovigen van strikt religieuze bewegingen zich dit allemaal laten welgevallen.

Jeroen Griekspoor: Op het tapijt gebracht - misstanden in een gesloten geloofsgemeenschap; pag. 161. ISBN 9 789464 355635

Inderdaad, hoe kunnen mensen zulke hoogpathogene larie toch voor zoete koek slikken? - Het ver­stand op nul en de blik op on­ein­dig? Des te meer zouden de aangesloten leden hun bestuurders er nu toe moeten aansporen om eindelijk recht te doen aan de getroffenen!

Wát staat de verantwoordelijken in de weg om er daadwerkelijk blijk van te geven dat het ApGen inmiddels géén sekte meer zou zijn?

Bij de Nieuw-Apostolische Kerk had de huidige stamapostel echter al op voorhand geen boodschap aan soortgelijke aangelegenheden:

• Ich bin neuapostolisch! Ich glaube, was im Katechismus steht. Ich will selbstbewusst und ohne Hochmut meinen neuapostolischen Glauben leben. Ich will keine Komplexe haben wegen unserer kirchlichen Geschichte und Vergangenheit, denn wichtiger als unsere Geschichte ist das, was wir aus ihr gelernt haben! Auf die Entwicklungen in den letzten Jahren bin ich stolz, ohne Hochmut. Ich stehe für einen neuapostolischen Glauben ohne Komplexe und ohne Hochmut.
  
  Bron: Stammapostelhelfer Schneider Pfingsten 2012

Helaas kan ik niet anders dan constateren dat de gevolgen ernaar zijn want diens kerk glijdt af naar een soort van lifestylecommunity. Hetzelfde zie ik trouwens gebeuren bij het ApGen. Immers, een hoog Happinez-(amusements)gehalte is er nu kennelijk de graadmeter.

Aan de andere kant; het zijn de slecht­ste vruch­ten niet, waar­aan de wes­pen kna­gen:


Groet,
TjerkB

TjerkB schreef: ↑do 29 jul 2021, 14:45(...)
Aan de andere kant; het zijn de slecht­ste vruch­ten niet, waar­aan de wes­pen kna­gen:

"Hoffnung ist nicht die Überzeugung, dass etwas gut ausgeht,
sondern die Gewißheit, dass etwas einen Sinn hat, egal wie es ausgeht." (Václav Havel)

(...)

@all

Zo'n uitspraak als deze van Václav Havel, ter con­tem­pla­tie van de onder het regiem van Slok sr. opgeworpen verscheurende dilemma's, opent mogelijk alvast een nieuw perspectief voor wie tot op heden vanuit het ApGen slechts werden geacht de les te worden gelezen.

Ondanks dat het ApGen het initiatief tot rehabilitatie en compensatie zich onder de gegeven omstandigheden wel mag aantrekken, lijkt voor slachtoffers de kou nog niet uit de lucht want m.i. wordt er met betrokkenen -net als voorheen- nog steeds gesold en gespeeld.

Hoe overmachtig en tegelijk beschamend het ApGen ook blijft acteren; mede door de boeken "Apostelkind" en "Op het tapijt gebracht" mag het duidelijk zijn, wáárdoor menigeen het heeft afgelegd tegen het bulldozerende regiem van machtsfiguren en hun secondanten.

De impact van het nu uitvoerig beschreven sektarische geweld, waarmee weerloze gelovigen zich geconfronteerd zagen, is immens gebleken. Echter, wie verzeild raakte in een situatie van onmachtig tegenover overmachtig, wat sta je boosdoeners dan nog extra toe?

Misschien wordt het daarom tijd om het jezelf bij de traumaverwerking toe te staan in het brein vrijblijvend plaats te maken voor een nieuwe manier van kijken, zoals vanuit het stoïcisme (zie onder). Ik denk dat ook Václav Havel daardoor weer beter vooruit kon kijken!

Als kerngedachte geldt binnen de Stoa de opsplitsing van alle zaken en gebeurtenissen in het leven en de wereld in een scherpe tweedeling: namelijk enerzijds het individu en zijn bijhorende emoties, gevoelens en handelingen, die hij tevens volledig onder controle heeft, en anderzijds al de rest dat buiten de wil en het kunnen van het individu valt (zoals het weer, de mening van een ander, de oneerlijkheid van het leven). Volgens de Stoa dient men zich niet negatief te laten veranderen door het tweede: men moet en zelfs mag zich niet slecht voelen over zaken die men niet direct kan veranderen, maar men dient ze te accepteren en zelfs te waarderen.


Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Stoa

Overigens dacht ik bij de betekenisvolle woorden van Václav Havel aan het Arabische spreekwoord "Doe je mond pas open als wat je gaat zeggen, mooier is dan de stilte ervóór!" Laten wij met zo'n adembenemende uitspraak van hem voor onszelf bergen verzetten!

Groet,
TjerkB

P.S.

@all

Onderaan in mijn vorige bericht attendeerde ik op een recent interview met de rector van een scholengemeenschap in mijn woonplaats, die met pensioen ging. Hij spreekt daarin bezielde gedachten uit over leerlingen die op enig moment serieus extra aandacht behoeven. Ikzelf vond het oprecht de moeite waard om het gesprek te beluisteren. Toch kan zorgwekkende mi­sè­re onder de radar blijven, zoals:

TjerkB schreef: ↑za 18 apr 2020, 21:21 (...)

1. [09-04-2020, 00:06]
   (...)
2. [09-04-2020, 00:35]
   (...)
3. [13-04-2020, 18:02]
   (...) Ik had een Apostolische meester in klas zes..
   Moesten we een woord bedenken achter verbond.....
   Iedereen zei.. sluiten.
   Ik steek mijn vinger op en zeg vernieuwen.
   De meester zegt nee fout... ik als 11 jarige denk huh....
   Roept hij mij na school apart... dat is van de dienst en tussen ons en op school is het fout.....
   Ehm... klein jeugdtrauma......nooit vergeten ... en hoezo fout?
4. [13-04-2020, 19:27]
   Nou ik had diezelfde meester in dezelfde zesde klas een paar jaar later ( tis mijn zus hierboven) ik zei iets niet helemaal goed in de klas werd ik aan mijn oor (1980) keihard de bank uitgesleept. Ik zou toch beter moeten weten met mijn achtergrond. Nooit maar dan ook nooit vergeten, ik voel mijn oor nog zal ik maar zeggen. En ook de vernedering.
5. [16-04-2020, 18:25]
   (...)
6. [16-04-2020, 20:24]
   (...)
7. [18-04-2020, 09:36]
   (...) ik weet dat de kinderen het vreselijk vonden. In die tijd had ik de leiding van choreografie bij de kerstspelen en oefende na de kringen met hen. Het gemopper was niet van de lucht. Overigens is die generatie helemaal weggevallen. Dat geeft toch te denken. Ik heb dat gemopper wel gemeld bij de voorganger maar die veegde het van tafel. Oftewel nam mij niet serieus.

(...)

In diens boek "Op het tapijt gebracht" noemt Jeroen Griekspoor een ander voorbeeld:

• … over het beschermen van het genootschap, zei opziener Scheeper tijdens een zangerssamenkomst op 4 oktober 1981 in de Doelen te Rotterdam voor de districten Noord-Holland en Limburg, dit ervan:
  
  • ‘En daar wil ik ook tot het laatste leeftocht aan werken, dat ’t werk gods vrij blijft van vreemde smetten. Tot m’n laatste ademtocht. Het prachtige, prachtige werk wat onze apostel en ons allemaal ook zo lief is, geworden is. Waar of niet? Dat altijd bij alles wat wij doen, het welgevallen van onze apostel op ons rust. (…)
    
    [Met stemverheffing] Wie niet voor ons is, is tegen ons! Moet u goed weten. Geen gezemel, geen gezeur. Wie niet voor ons is, is tegen ons.’ (…)
    
    Wanneer de essentie aangeraakt wordt, dan moeten wij er zijn. Al is het je eigen kind. Altijd achter je apostel staan. Dat leeft in het apostelhart. Ja, maar dan krijg ik misschien m’n hele gezin tegen me. Dan krijg je ’t gezin maar tegen. En dan lopen ze misschien weg. Nou, dan lopen ze maar weg. Altijd achter je apostel staan.’
  
  Voetnoot 431
  De opname van deze bijeenkomst is te beluisteren vai de site www.promeuk.com Zie de map ‘zangersbijeenkomsten’. Te horen is dat Scheeper enorm te keer gaat en de bijna 2000 aanwezigen toespreekt op een manier die doet denken aan Goebbels of Hitler

Jeroen Griekspoor: Op het tapijt gebracht - misstanden in een gesloten geloofsgemeenschap; pag. 185/298. ISBN 9 789464 355635

Klik »HIER« om van de bewuste ApGen-bijeenkomst in 1981 zelf de sfeer te proeven. Dit geldt m.n. de Meldpunt-adviescommissie.

Groet,
TjerkB

TjerkB schreef: ↑wo 04 aug 2021, 01:00(...)
Toch kan zorgwekkende mi­sè­re onder de radar blijven

(...)

• (...)
  
  Voetnoot 431
  De opname van deze bijeenkomst is te beluisteren vai de site www.promeuk.com Zie de map ‘zangersbijeenkomsten’. Te horen is dat Scheeper enorm te keer gaat en de bijna 2000 aanwezigen toespreekt op een manier die doet denken aan Goebbels of Hitler

(...)
Klik »HIER« om van de bewuste ApGen-bijeenkomst in 1981 zelf de sfeer te proeven. Dit geldt m.n. de Meldpunt-adviescommissie.

(...)

@all

Wie de propagandafilm "Triumph des Willens" heeft gezien, zal daaraan door het bovenbedoelde geluidsfragment worden herinnerd.

Hoe kunnen, zo vraag ik mij nu ernstig af, dr. Hyme Stoffels (de promotor van Frederique Demeijer), dr. Hans Alma (zij "bemenst" voor rekening van het ApGen bij de VU in Amsterdam een leerstoel), dr. Karen Armstrong (zij leende zich voor het voorwoord in het ApGen-jubileumboek), of mr. Aleid Wolfsen (als voorzitter van de zgn. adviescommissie omarmde hij de dubieuze ApGen-meldpuntregeling); hoe kunnen al deze hoogontwikkelde personen toch de diagnose hebben gemist als het gaat om het foute apostolische gedachtegoed?

Groet,
TjerkB


N.B.
Zie https://www.apgen.nl/over-ons/leerstoel ... t-ons-mee/. Een afleidingsmanoeuvre?

Vorig jaar las ik het boek "Apostelkind" en was verbijsterd wat zich heeft afgespeeld over
vele jaren in het Apostolisch Genootschap.
Een tweede boek " Op het tapijt gebracht " kocht ik recent en las het met bijzondere aandacht.
In het tweede boek Is wetenschappelijk aangetoond dat het Genootschap een sektarische beweging was
gedurende vele tientallen jaren.
Dat vele leden en ex leden ernstig beschadigd zijn in deze jaren hoeft niemand te verwonderen.
Vandaag beluisterde ik de dienst gehouden door Opziener Scheeper in de Doelen in 1981.
Met een NAZI stemgeluid trakteerde Scheeper de 2000 aanwezigen met een wanstaltige prediking.
Met een bevestigend JA vanuit de zaal werd Scheeper gestimuleerd en raakte nog meer in bezieling.
Zelden heb ik zoiets schokkends beluisterd.
De leden van dit Genootschap zijn beroofd van een zelfstandige en persoonlijke ontwikkeling.
De huidige Leiding van het AG zal de gifbeker in zijn geheel moeten leegdrinken, mogelijk daarna
zal men bereid zijn om de slachtoffers op een royale wijze financieel tegemoet te komen.

ZwartSchaap schreef: ↑wo 04 aug 2021, 16:32(...)
Met een NAZI stemgeluid trakteerde Scheeper de 2000 aanwezigen met een wanstaltige prediking.
Met een bevestigend JA vanuit de zaal werd Scheeper gestimuleerd en raakte nog meer in bezieling.
Zelden heb ik zoiets schokkends beluisterd.

(...)

@ZwartSchaap

So do I. En dan te bedenken dat nu alles uit de kast wordt gehaald om recht te praten wat krom was, waardoor de verwarring toeneemt. Mijn oren tuiten nog van de waanzin die opziener Scheeper er -op 4 oktober 1981- uit kraamde. Het reli-fascisme (!!) spatte ervan af:

• … over het beschermen van het genootschap, zei opziener Scheeper tijdens een zangerssamenkomst op 4 oktober 1981 in de Doelen te Rotterdam voor de districten Noord-Holland en Limburg, dit ervan:
  
  • ‘En daar wil ik ook tot het laatste leeftocht aan werken, dat ’t werk gods vrij blijft van vreemde smetten. Tot m’n laatste ademtocht. Het prachtige, prachtige werk wat onze apostel en ons allemaal ook zo lief is, geworden is. Waar of niet? Dat altijd bij alles wat wij doen, het welgevallen van onze apostel op ons rust. (…)
    
    [Met stemverheffing] Wie niet voor ons is, is tegen ons! Moet u goed weten. Geen gezemel, geen gezeur. Wie niet voor ons is, is tegen ons.’ (…)
    
    Wanneer de essentie aangeraakt wordt, dan moeten wij er zijn. Al is het je eigen kind. Altijd achter je apostel staan. Dat leeft in het apostelhart. Ja, maar dan krijg ik misschien m’n hele gezin tegen me. Dan krijg je ’t gezin maar tegen. En dan lopen ze misschien weg. Nou, dan lopen ze maar weg. Altijd achter je apostel staan.’
  Voetnoot 431
  De opname van deze bijeenkomst is te beluisteren vai de site www.promeuk.com Zie de map ‘zangersbijeenkomsten’. Te horen is dat Scheeper enorm te keer gaat en de bijna 2000 aanwezigen toespreekt op een manier die doet denken aan Goebbels of Hitler

Jeroen Griekspoor: Op het tapijt gebracht - misstanden in een gesloten geloofsgemeenschap; pag. 185/298. ISBN 9 789464 355635

Dat had met "Religieus Humanisme" niets van doen, noch met "Compassie". Nog altijd tonen de fakkeldragers geen groot vermogen tot empathie want terwijl het de hoogste tijd is om de slachtoffers van de bovenbeschreven waanzin te rehabiliteren en te compenseren, is men nu naarstig op zoek naar de succesverhalen die alsnog het beroerdste deel van het 70-jarige ApGen-bestaan met een keurmerk van wetenschappelijk onderzoek moeten gladstrijken, zodat met een "rondreizende tentoonstelling" de kennelijk voorziene zegetocht eindelijk kan beginnen, al zoekt men nog naar het best passende doch per se sprookjesachtige theaterdecor:

WAT NEMEN WE MET ONS MEE?
Wie betrokken is bij een religieus – humanistische organisatie als het Apostolisch Genootschap, doet veel ervaringen op. Het is niet altijd vanzelfsprekend om die ervaringen (van welke aard ook) met elkaar te delen, terwijl het juist heel leerzaam kan zijn dit te doen. Het geeft zicht op wat ons gevormd heeft, wat we achterlaten en meenemen naar de toekomst toe. Ook wie jong is, heeft op dit punt iets te vertellen. Ieder heeft een eigen verhaal dat de moeite waard is.

Op die verhalen is het project 'Wat nemen we met ons mee?' gericht. Het project heeft een onderzoekskant, die uitgevoerd wordt aan de Faculteit Religie en Theologie van de VU (vanuit de leerstoel Geestelijke zorg en religieus-humanistische zingeving, bekleed door Hans Alma) en aan de het Leids Universitair Centrum voor de Studie van Religie (door dr. Elpine de Boer). Het onderzoek staat in het kader van de bredere vraag of en hoe levensbeschouwelijke organisaties bijdragen aan goed (samen)leven, zowel op persoonlijk niveau als in het publieke domein. Hans Alma en Elpine de Boer - en hun studenten die in het onderzoek participeren - zullen interviews afnemen die gericht zijn op het verzamelen van verhalen van (oud)leden van het Apostolisch Genootschap over wat zij met zich meenemen aan ervaringen. Op basis van thema's die in de interviews zichtbaar worden, zal een vragenlijst ontwikkeld worden die breder uitgezet kan worden, bijvoorbeeld ook in andere vrijzinnige organisaties. Zo draagt dit project bij aan wetenschappelijk onderzoek met betrekking tot gespreks- en verhalenculturen binnen kerkgenootschappen (religieuze organisaties).

Naast een wetenschappelijke doelstelling heeft dit onderzoek ook directe relevantie voor beter begrip van (de geschiedenis van) het Apostolisch Genootschap. In die context is het project mede gericht op:

• de invulling van een rondreizende tentoonstelling: er wordt een vorm gezocht om de verhalen op verschillende plekken in het land op een mooie en creatieve manier te presenteren. Ze kunnen dan beluisterd worden en de mogelijkheid bestaat erover in gesprek te gaan. Daarbij kunnen degenen die dat willen zich ook aanmelden zelf hun verhaal te doen;
• het gesprek op gang brengen binnen het Apostolisch Genootschap zelf: het is goed om over de eigen ervaringen te praten en daarmee te werken aan een open verhalencultuur en te leren voor de toekomst. Daarvoor worden verschillende werkvormen aangeboden.

De interviews zullen anderhalf à twee uur duren en kunnen afgenomen worden op een locatie die u zelf kiest. Als u mee wilt werken aan dit onderzoek door uw verhaal te doen, kunt u zich aanmelden bij Hans Alma: h.a.alma@vu.nl


Bron: https://www.apgen.nl/over-ons/leerstoel ... t-ons-mee/

Toch kunnen verwarring en waanzin ons vooruithelpen! In een artikelenreeks uit de jaren 1954/55 las ik vanochtend iets opmerkelijks:


Wie steeds bereid is een oude illusie te ruilen voor een nieuwe waarheid, verlaat elk vagevuur en verwerft innerlijke vrede en vrijheid...

Groet,
TjerkB