TjerkB schreef: ↑do 10 dec 2020, 15:24
Hoe sympathiek, maatschappelijk betrokken, professioneel op enig vakgebied, lief of sportief elk afzonderlijk bestuurslid ook mag zijn; daar gaat het nu even niet om. Het gaat erom of men voluit wil begrijpen wat de bestuurlijke verantwoordelijkheid hier exact inhoudt.
Bij de Nieuw-Apostolische Kerk werd onder tot op zekere hoogte analoge omstandigheden de
moraliteit willens en wetens begraven.
(...)
@all
Liefst wil ik stoppen met deze berichtgeving. Ik heb het onderwerp dit voorjaar opgepakt omdat het voor mij direct duidelijk was dat gezonde mensen ziek waren gemaakt door:
sektarisch geweld. Dat is iets waarvan ik vanuit de Nieuw-Apostolische Kerk spijtig genoeg zelf heb ontdekt hoe ongelofelijk lastig het kan zijn er vat op te krijgen. Daarom heb ik in deze thread -zonder te overdrijven- allerlei gezichtspunten aangevoerd om te laten zien wat er bij het Apostolisch Genootschap feitelijk is gebeurd en wat er zelfs nog gaande is.
Doordat de huidige bestuurders op het ogenblik alleen maar hun best doen om zichzelf te profileren als prijzenswaardige boegbeelden, handelt het telkens NIET over de zaken waar het, gezien de omstandigheden, vanuit hun bestuurlijke verantwoordelijkheid juist wel om moet gaan. Uitgerekend nú, nu het Genootschap nota bene in haar existentie wordt bedreigd, toont men NIET het onontbeerlijke gevoel voor urgentie. Natúúrlijk miste ik onlangs niet
de aflevering van "De verwondering" met Monique van Strien te gast want ik kijk immers geregeld naar
dat TV-programma, maar presentator Annemiek Schrijver had zich ditmaal opvallend slecht voorbereid. Dat Monique van Strien niet zomaar een voorganger is, maar bij Het Apostolisch Genootschap landelijk zo ongeveer de plaatsvervanger van apostel Bert Wiegman, kwam helemaal niet uit de verf. Van iemand met de bestuurlijke verantwoordelijkheid als Monique van Strien valt het mij enorm tegen, gezien nu ook de aan belanghebbenden opgelegde restricties bij het ingestelde
Meldpunt, dat zij van de impact van de psychische nood bij (ex-)apostelkinderen kennelijk geen notie heeft, ofwel... zij leeft in twee zorgelijk van elkaar gescheiden werelden. Dit laatste is echter exact wat er gebeurt, wanneer mensen nietsvermoedend succesvol zijn gebrainwasht - zoals het de aangesloten leden bij het Apostolisch Genootschap, gezien de recente getuigenverklaringen van (ex-)apostelkinderen, heeft kunnen overkomen!
Volgens de Van Dale wil hersenspoeling zeggen:
"systematische poging tot verandering van iemands ideeën en opvattingen (vaak onder psychische druk)". Dit is precies waardoor mensen uiteindelijk niet meer adequaat handelen. Ze zijn geconditioneerd; emotioneel gemanipuleerd en in die bubbel geïsoleerd. Zoals mensen in een vreemd land ontworteld kunnen raken, hebben Lambertus Slok en de zijnen kans gezien de gelovigen niet alleen te vervreemden van hun christelijke roots, maar ook van hun maatschappelijk bewustzijn. Zowat niemand vond nog de tijd om buiten een studie, een baan of het huishouden om evenwichtig in de samenleving te functioneren. Ondertussen voelde men als goddelijke hormonen of rode bloedlichaampjes zichzelf superieur. Dan ben je dus succesvol gebrainwasht.
Vriendelijk uitgedrukt: de aanpak bij
het Meldpunt is voor verbetering vatbaar. Degenen die daar het werk verzetten, moeten niet in de eerste plaats ervaring hebben met probleemgezinnen doch met
bestuurlijk onvermogen onder invloed van sektarisch geweld en de effecten dáárvan. Gelet op diens medische achtergrond valt het apostel Bert Wiegman aan te rekenen dat hij in deze samenhang NIET eerst en vooral psychiatrische pathologie in aanmerking nam. Hij vervalt in
ontwijkend gedrag. Dat is tekenend voor wie gebrainwasht is. Men had een
steunfonds moeten instellen en zowel het onderzoek als de hulpverlening aan externe deskundigen moeten overlaten.
Groet,
TjerkB
