[Bijgewerkt: 20:30 uur]
TjerkB schreef: ↑za 22 nov 2025, 12:37(…)
Altijd heb ik het verschrikkelijk gevonden om te spreken van "apostolische kritiek" of, zoals nu, het nog weer te hebben over een "Gouden Kooi".
(…)
@all
Het bericht op de Facebookpagina 'Apostolische Heiligdommen’ over een voor het 'Apostolisch Werk' mogelijk
uiterste houdbaarheidsdatum deed mij, wat het Evangelie betreft, terugdenken aan de specifieke forumbijdragen die ik sindsdien in de bewuste thread al heb gememoreerd. Hetgeen ik daarmee inhoudelijk oprecht graag wilde antwoorden, sloot ik echter af met:
TjerkB schreef: ↑ma 16 mar 2026, 12:13(…)
Zowat ongemerkt kon in het leven van velen een kerkelijke autoriteit binnendringen die van eenieder vergde het eigen roer uit handen te geven.
(…)
- [5] Johannes doopte met water, maar binnenkort worden jullie gedoopt met de heilige Geest.’ [6] Zij die daar bijeen waren, vroegen Hem: ‘Heer, gaat U dan binnen afzienbare tijd het koningschap over Israël herstellen?’ [7] Hij antwoordde: ‘Het is niet aan jullie om te weten wat de Vader in zijn macht heeft vastgesteld over de tijd en het ogenblik waarop deze gebeurtenissen zullen plaatsvinden. [8] Maar wanneer de heilige Geest over jullie komt, zullen jullie kracht ontvangen om mijn getuigen te zijn in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, tot aan de uiteinden van de aarde.’
Uit: Handelingen 1 (NBV21)
Uit: Bericht op “
ma 16 mar 2026, 12:13”, in de thread “Is de uiterste 'houdbaarheidsdatum' van het Apostolische Werk verstreken?"
Zoals de natuur in het voorjaar adembenemend kan ontwaken, is het volgens mij ook echt in het werk van God:
- Al het leven stroomt uit U,
al het leven stroomt uit U en bruist voort in duizend beken
en bruist voort in duizend beken door de landen.
Allen spreken: "Uwer handen werk zijn wij,
Uwer handen werk zijn wij, Uwer handen werk zijn wij,
Uwer handen werk zijn wij."
Bron: Eerste couplet van lied 230, NAK-liederenbundel
- Wat kost’lijk levend water,
en zuiver als kristal,
vloeit uit de troon des Heren,
heil brengend overal.
Hemelleven wil het geven steeds in overvloed,
zaligheid en vreugde werkend, diep in ons gemoed.
Bron: Eerste couplet en refrein van lied 152, gezangboek GvAC (voorheen lied 139, gezangboek H.A.G.E.A., ed. 1953)
Niet spaarzaam en slechts naar goeddunken van een "kerkelijke autoriteit", doch werkelijk vanuit de hemel, in overvloed uit ontelbare bronnen:
- [13] Jezus antwoordde: ‘Iedereen die dit water drinkt zal weer dorst krijgen, [14] maar wie het water drinkt dat Ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat Ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft.’
Uit: Johannes 4 (NBV21)
Wanneer zulke liederen werden gezongen, gloedvol en met overtuiging, spatte voor mij als kind al de blijheid ervanaf! Van geen kant besefte ik nog hoe “van hogerhand” qua geloofsgehoorzaamheidsvereisten e.d. bij ons stilaan álle duimschroeven zouden worden aangedraaid. Resultaat:
- Het gerecht werd rondgediend, en zodra ze ervan proefden schreeuwden ze uit: ‘Godsman, de dood zit in de pot!’ Ze konden geen hap door hun keel krijgen.
Uit: 2 Kon. 4: 40 (NBV21)
Niks mee te maken!!, vonden de zaakgelastigden namens de "ranghöchste Geistliche, geistliches Oberhaupt aller neuapostolischen Christen, Präsident en Stammapostel”. Later kwam het ze vermoedelijk goed uit dat in concurrente denominaties al werd gesproken van:
secularisering. Het volk had gewoon niet tegen God moeten murmureren want voor
ondankbaren die niet eten wat de pot schaft, wacht een
“Te laat voor u!"
Nu kwam elders dus de vraag op of het misschien ophoudt met het apostolische werk. Neen:
- Maar Hij antwoordde: ‘Ik zeg u: als zij zouden zwijgen, dan zouden de stenen het uitschreeuwen.’
Uit: Lucas 19: 40 (NBV21)
Iets anders nog, namelijk in analogie met wat er naar voren komt in de documentaireserie die de EO momenteel uitzendt over mogelijke sekten. Steevast in de afleveringen ervan gaan verantwoordelijken of hun woordvoerders gesprekken over wat anderen als grensoverschrijdend hebben ervaren, uit de weg. Sterker nog, men houdt de deur dicht. En aangesloten leden binnen de bedoelde groeperingen worden geacht te zwijgen. In een forumbijdrage over dit onderwerp citeerde ik:
TjerkB schreef: ↑za 14 mar 2026, 18:43(…)
Empathie: je verbinden met de ander door je diens werkelijkheid voor te stellen. De ander ontmoeten in de verbeelding van zijn of haar wereld.
Uit: Bericht op “
za 14 mar 2026, 18:43”, in de thread “Wohin soll ich mich wenden (Franz Schubert) - opnieuw 'kalibreren' of...? Opmerkelijke vragen?"
Mijn gedachten dwaalden af naar de nieuw-apostolische geloofspraktijk want wie wat te vragen heeft, kan onverhoopt het volgende meemaken:
TjerkB schreef: ↑di 02 feb 2016, 19:46(…)
Op het voormalige Forum van Bauke Moesker stond ik bij wijze van spreken
op een gegeven moment ontsteld te kijken - want:
"Wat ík érg vind is, dat het in de Nieuw-Apostolische Kerk té veel gevraagd kán zijn als je kenbaar maakt dat je je -als christen- graag wilt beperken tot de volle waarheid. Aan die wens willen (!) velen (!) níet voldoen."
Vrij vertaald: als je je bij deze kerk zou kunnen melden bij het loket van een ruimte waar alle verantwoordelijken in opklimmende volgorde van hun belangrijkheid in een schier onafzienbaar lange rij met steeds chiquere bureaus achter elkaar te vinden zouden zijn, en je zou dan vragen naar degene die je als verantwoordelijke echt moet hebben om een gevoelige kwestie definitief tot een oplossing te brengen, zouden achter de dienstdoende loketbeambte werkelijk álle bazige bazen en bovenbazen inclusief de allerlaatste naar achteren doorverwijzen zodat uiteindelijk helemaal niemand zich daadwerkelijk verantwoordelijk toont. De loketbeambte zou je als vragensteller zonder rang of stand eerst hebben verwezen naar de laagste "hogere verantwoordelijke leidinggevende" in de rij. Die zou je in behoedzame bewoordingen kenbaar gemaakte zielsbegeerte, ogenschijnlijk al begrijpend luisterend, aandachtig aanhoren, het hoofd daarbij ook een beetje knikkend bewegen en dan antwoorden dat hij het, welbeschouwd, verstandig vindt, naar achteren wijzend, als je je zorgen ook nog deelt met diens "directe zegenaar". Hierna kom je bij de eerstvolgende "hogere verantwoordelijke leidinggevende", die graag uit de eerste hand, dus van jouzelf, in alle rust verneemt wat je bezwaart of zorgen baart en waardoor niet God de eerstaangeweze zou zijn om jouw smeekbede te verhoren. Aansluitend zou hij antwoorden dat hij het, welbeschouwd, verstandig vindt, naar achteren wijzend, als je je zorgen ook nog deelt met diens "directe zegenaar". Die zou je in behoedzame bewoordingen kenbaar gemaakte zielsbegeerte, ogenschijnlijk al begrijpend luisterend, aandachtig aanhoren, het hoofd daarbij ook een beetje knikkend bewegen en dan antwoorden dat hij het, welbeschouwd, verstandig vindt, naar achteren wijzend, als je je zorgen ook nog deelt met diens "directe zegenaar". Enzovoort tot de macht zeven. Wat je echter te melden had, was eenvoudig:
"Wat ík érg vind is, dat het in de Nieuw-Apostolische Kerk té veel gevraagd kán zijn als je kenbaar maakt dat je je -als christen- graag wilt beperken tot de volle waarheid. Aan die wens willen (!) velen (!) níet voldoen." Belast en beladen beland je bij
de dienstdoende stamapostel en die verwijst door naar "the Gospel".
Ziedaar het zinloos geestelijke geweld waarmee in de Nieuw-Apostolische Kerk ontluikend goddelijk leven in de knop wordt gebroken; ten dode is opgeschreven.
(…)
Uit: Bericht op “
di 02 feb 2016, 19:46”, in de thread “Elfje"
Niets van empathie, maar wél iets van
Liefde, of dat laatste zelfs allerminst?
Nog i.h.a. over het ‘Apostolisch Werk’ gesproken; het viel mij op, ook in reacties van ex-leden bij het Apostolisch Genootschap, dat toen zij de gemeenschap verlieten, broeders en zusters met wie men in de regel jarenlang bij tal van activiteiten saamhorig was opgetrokken, inhoudelijke gesprekken vrijwel áltijd uit de weg gingen.
Op beslissende momenten bleek de veronderstelde zielsverwantschap pijnlijk op niets te berusten! Oftewel, in nieuw-apostolisch idioom:
dat is een zaak voor de dienaren. Maar ja, ik heb het zélf meegemaakt; dan word je het riet in gestuurd.
Als dat bij mij en bij niet te tellen zó veel anderen niet al meteen de eerste keer óók was gebeurd; lopen dan nog steeds overal de kerken leeg?
- [25] Jezus riep hen bij zich en zei: ‘Jullie weten dat heersers hun volken onderdrukken en dat leiders hun macht misbruiken. [26] Zo mag het bij jullie niet gaan. Wie van jullie de belangrijkste wil zijn, moet dienaar van de anderen zijn, [27] en wie van jullie de eerste wil zijn, moet slaaf van de anderen zijn – [28] zoals de Mensenzoon niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losgeld voor velen.’
Uit: Matteüs 20 (NBV21)
Er zijn stellingen betrokken, posities ingenomen, hindernissen opgeworpen, sancties uitgevaardigd, enzovoort. Zó gaat een antichrist te werk! Tegen wie zoiets onvoorbereid te verduren krijgt, kan achteraf wel worden ingefluisterd
“Wát je overkomt heb je niet in de hand, maar hoe je daarmee omgaat wél”, maar dan zou ik willen stellen: Objection!! Wat een naaste (!) op enig moment te (ver)dragen heeft en met welk vermogen, kunnen derden eenvoudig niet bezien. Je zult door een akelig trauma maar worstelen en wakker liggen met (soms onzichtbaar) (blijvend) letsel. Denk je dan nú eens in dat zo’n trauma op de kerkvloer werd veroorzaakt én: dat de nood daarna niet vanaf diezelfde kerkvloer werd gelenigd.
De enige reactie die ik in de Nieuw-Apostolische Kerk in mij bekende gevallen bij bestuurders heb gezien komt neer op
de vermoorde onschuld. Ik vind het ook faliekant verkeerd gelovigen voor te houden “ ...in het licht van de eeuwigheid" elk tranendal maar alvast voor gezien te houden. Zo duw je slachtoffers in een dissociatieve identiteitsstoornis! Dat is kwalijk en verwijtbaar het volstrekte tegenovergestelde van
helpende hulp. In de geloofspraktijk lijkt het er voornamelijk om te gaan zónder te klagen en zónder vragen te stellen maar te wachten; tot de dood erop volgt. Wie zich ondertussen niet op gezette tijden vervoegt in één der kerkbanken, kan te horen krijgen
dat door ontrouw alles voor niks is geweest!
In de genoemde EO-documentaireserie vertellen meerdere getroffenen hoe een belangrijk deel van hun leven ondermijnd werd door misleiding. Dan mag het tot overmaat van ramp toch niet gebeuren dat er wordt gebazeld: “Geef het een plekje!” Kom maar op met
de exacte GPS-locatie.
In 2007 noemde ik déze aandachtspunten:
- alleen personen die via een aantal opvolgende geestelijke bedieningen in de organisatie zijn opgeklommen, krijgen tevens zeggenschap over geldzaken
- door de aandacht die nodig is voor de behartiging van organisatorische en bedrijfseconomische aangelegenheden houden leidinggevenden te weinig tijd over voor de geestelijke verzorging van naasten
- deze “ondergeschikten” hebben op dat punt niets in te brengen
- er is geen enkele uitwerking voorhanden over wat aangesloten leden onder zielzorg mogen verstaan
- de kerkleiding duldt geen machtskritiek en een degelijke klachtenregeling ontbreekt
- t.a.v. de macht die men uitoefent op grond van bestuursfuncties zijn er bijna geen procedures en regels
- leden kunnen nergens enig recht aan laten toetsen
- er bestaat geen enkele waarborg voor (de kwaliteit en de continuïteit van) zielzorg
- niemand vanuit de organisatie neemt het gegarandeerd voor je op wanneer je met zinloos geestelijk geweld onheus wordt bejegend
- bij de leden vindt men geen krachtig correctief vermogen om zaken te verbeteren
Is er al iets veranderd?
Groet,
TjerkB
