Forum voor beweging in het apostolische werk

@All,
Op 23-01-2014 vind er een rechtszaak plaats in Bochum waar Armin Brinkmaan vals wordt beschuldigd (althans volgens de nak) voor het verspelen van €10.000.000.
Dat bericht is te lezen op Naki-News-Ticker http://nakinews.blogspot.nl/
Mvg, Certina.

@all

Ter info:

tergram schreef:Ich beschreibe hier meine subjektiven(!) Eindrücke vom heutigen Prozess NAK-NRW vs. canities, Herr Schlangen und Frau Tamm, vor dem Landgericht Bochum. Meine Beschreibung ist frei von jedem juristischen Fachwissen!

Hintergründe und Vorgeschichte sind über den Internet-Auftritt von Canities (dortige Rubrik: Im Kreuzfeuer) nachlesbar. Nach irritierend ausgiebiger Sicherheitskontrolle (parallel fand ein Prozess zwischen verfeindeten libanesischen Familienclans statt) im Eingangsbereich ging es mit ein paar Minuten Verspätung in den Sitzungssaal.

Anwesend waren für die NAK-NRW Herr Schuldt (Pressesprecher) und der Anwalt der NAK sowie Herr Schlangen, Frau Tamm und deren Anwalt, dazu etwa 20 Prozessbeobachter.

Die Kammer, nach meinem Verständnis bestehend aus dem Richter, einer Beisitzerin und einer Protokollantin, begann die Verhandlung erkennbar lustlos und vom Thema gelangweilt. Der Richter verlas leise und murmelnd einzelne Punkte aus der Klageschrift, die er zwischendurch bereits mit seiner fachlichen Einschätzung wie folgt versah:

Die von canities gemachten Äusserungen müsse eine Kirche sich in der öffentlichen Diskussion gefallen lassen, obwohl die spezielle Wortwahl auch immer auf den Verfasser zurückfiele. Die Beurteilung der Kirchenlehre sei nicht Gegenstand des Verfahrens. Er (der Richter) sei verwundert, mit welchem Aufwand und welcher Energie man beiderseits argumentiere, zumal es keine an der Sache interessierte Öffentlichkeit gäbe, das habe er aber nicht zu bewerten. Die Vorwürfe seien Kleinkram. Was die Urheberrechtsverstöße durch Veröffentlichung von Bildern und Predigttexten betreffe, zeigte sich die Kammer sehr unangenehm davon berührt, dass die NAK ihr "200 Seiten bedrucktes Papier vor die Füße geworfen habe und offenbar davon ausging, das Gericht werde sich schon heraussuchen, welche Urheberrechtsverstöße konkret gemeint seien". (Dazu die Beisitzerin, erkennbar genervt, in Richtung NAK: Auf diese Weise bekommen sie von uns kein Ergebnis.) Den Begriff "faschistoid" sah der Richter als zulässig an. Auch die Begriffe "Gehirnwäsche" und "geistlicher Missbrauch von Kindern" müsse die Kirche in der öffentlichen Diskussion hinnehmen. Einzig in der Behauptung von canities, die Kirche sei von Insolvenz bedroht, sah er eine nicht zulässige Äusserung, weil diese auch Relevanz für beispielsweise Kreditgeber habe. (An diese Aussage in den canities-Texten kann ich mich nicht erinnern. Ein kurzes Gespräch im Nachgang mit Herrn Schlangen zeigte, dass der Richter wohl den Zusammenhang falsch verstanden hatte.) Die Parteien wurden aufgefordert, über die gegenseitigen Bedingungen für eine gütliche Einigung Vorschläge zu machen.

Der Anwalt der NAK bat um Verhandlungsunterbrechung und verliess mit Herrn Schuldt den Saal. (Das hat mich sehr gewundert, war ich doch davon ausgegangen, dass man sich im Vorfeld über worst-case- und best-case-Szenarien ebenso Gedanken macht, wie über die ja zu erwartende Vergleichsaufforderung.) Nach wenigen Minuten wurde die Verhandlung wieder aufgenommen. Die Klägerseite beharrte auf konkreten Vereinbarungen zu den vorgetragenen Urheberrechtsverstößen und wurde von der Kammer, diesmal nachdrücklicher, darauf hingewiesen, dass dafür die konkrete Benennung jedes einzelnen angeblichen Verstoßes nötig sein. Eine Pauschalaussage, keine Predigttexte des sog. 'Stammapostels' zu veröffentlichen, könne nicht Gegenstand einer Einigung sein. (An dieser Stelle überkam mich die Erinnerung an längst vergangene Zeiten, als die NAK ihre Predigten gar nicht genug verbreiten konnte und dankbar war, für jedes bißchen öffentlicher Aufmerksamkeit, das zu erhaschen war. Galt es doch, das Wort Gottes unter den Menschenkindern zu verbreiten - gehet hin in alle Welt...) Damit war ein Vergleich gescheitert.

Die Kammer stellte ein Urteil in Aussicht, das schriftlich verkündet und den Parteien zugestellt wird. Der Anwalt der NAK entledigte sich in großer Hast seines Talars (nennt man das so?), knüllte diesen auf dem Tisch zusammen, schloss geräuschvoll seine Aktentaschen und verliess mit Herrn Schuldt geradezu fluchtartig den Saal. Ein Verhalten, das auf mich sehr befremdlich wirkte. Sicherheit, Selbstbewusstsein und innere Größe sehen anders aus.

Die Zuschauer sahen sich etwas ratlos an - war es das jetzt schon? Das war alles? Können wir jetzt gehen? Ach...

Mein Fazit: Ausserordentlich schlechte Vorbereitung durch die NAK bzw. deren Anwalt. Die verbalen Ohrfeigen der Kammer in diese Richtung haben sicher wehgetan und waren peinlich, aber verdient. Das Gericht zeigte wenig Neigung, sich mit irgendeiner, völlig unbedeutenden, seltsamen Glaubensgemeinschaft und deren Befindlichkeiten zu befassen. Der gesamte Inhalt der Verhandlung schien beim Gericht inneres Kopfschütteln ausgelöst zu haben. Diesem Kopfschütteln schliesse ich mich an.

Ich hoffe sehr, dass weitere Teilnehmer ihre Sicht der Dinge schildern und mich insofern korrigieren und ergänzen.


Bron: Bericht bij "Glaubensforum24 - Das Forum für christlichen Dialog und Austausch" op '"23.01.2014, 17:01" in de thread "Der Prozess"
Zie ook de reacties n.a.v. dit bericht op Facebook: https://www.facebook.com/groups/muendig ... 352472075/

Zie ook mijn bericht op "wo 08 jan 2014, 12:55" in de thread "Geen woorden maar daden", alsmede het bericht op "ma 16 dec 2013, 21:54" in de thread "De Bazuin Sions - Extra nummer - 5 april 1970".


(...) En dan te bedenken dat deze "districtsapostel" vorige week zondag nog op de kansel stond te oreren in de trant van:

TjerkB schreef:(...)

„Mit Liebe ans Werk“ sei mehr als mit Liebe zu arbeiten, so die Gedanken von Bezirksapostel Brinkmann zum Jahresmotto, welches Stammapostel Jean-Luc Schneider für 2014 herausgegeben hat (wir berichteten). Der Bezirksapostel rief die Bezirks- und Gemeindeleiter auf, die „Wirkungsverluste“ zu reduzieren. Ursachen könnten fehlende Kommunikation, Unterschiede zwischen Charakteren oder Missverständnisse sein. Mit Hilfe der Liebe gelinge es sicher hier und da, Wirkungsverluste zu reduzieren.

Bron: Jahresauftakt für Vorsteher - 13. Januar 2014, 15.31 Uhr

(...)


Uit: Mijn bericht op "di 21 jan 2014, 13:44" in de thread "Transparantie of zelfbevlekking?".

Eerder vandaag kwam hier -wat deze zelfde zogenaamde districtsapostel betreft- al het volgende ter sprake:

TjerkB schreef:(...)
Armin Brinkmann daarentegen, hoofdman over minstens 500.000 aangesloten leden (die in hun kerk allemaal niks te zeggen hebben), wordt bij APWiki! in slechts summiere bewoordingen, mede door ditzelfde bestuurlid, veel te netjes "aangepakt". Wat een gedoe door die gast, ook in ons land. Nog maar een blauwe maandag in 2011 had hij districtsapostel De Bruijn opgevolgd, of hij verloor in Utrecht al een kort geding.

(...)


Uit: Mijn bericht op "do 23 jan 2014, 12:16" in de thread "APWiki"

Misschien heb ik het al honderd keer gezegd, maar districtsvoorgangers: "U bent in dit geheel de zwakste schakel!". Topfunctionarissen die het nota bene bij een kerkgenootschap zó bont maken, zijn niet goed wijs.

Groet,
TjerkB

@ all
Ziet er niet goed uit voor de Brinker , zal wel op een detail gelijk krijgen maar zo ik het lees niet veel , en mag er veel kritiek geschreven worden over hem en zijn kerkje .

Ik zag net dat de site uit Groningen weg is , helaas .Toeval ??
De beheerder van deze site schreef er ook wel eens wat op .

Alle webmasters en forum beheerders zullen door deze rechtsuitspraak (die er nog aankomt) zeer gerustgesteld zijn want dat is geldig in geheel Europa.
Zo is het o.a. toegestaan om nak preken te citeren en is fotograferen in nak kerken toegestaan, allemaal rechten die de nak heeft verboden (destijds ook aan Bauke Moesker) .
Nu is het zelfs toegestaan om de man van tien miljoen Armin Brinkmann als missmanager te betitelen van het verspelen van offergelden aan onderwereld figuren met dien verstande dat het waarschijnlijk niet met opzet was gedaan.
En daar komt nog bij dat de proceskosten van dit proces,zo'n 20.000€, weer betaald worden uit de opbrengst van offergelden en niet uit de zakcentjes van Armin Brinkmann de man van 10 miljoen.
Oh Happy Day!!!!!.

[Bijgewerkt: 23.00 uur]


@all

Ook Glaubenskultur-Magazine bracht inmiddels het nieuws over de rechtszitting, gisteren in Bochum. De titel "Ohrfeige für die Kirchenklage - Bisher kein Urteil in der Auseinandersetzung NAK NRW vs. Weblog" van het daarover gepubliceerde Premium-Artikel spreekt al boekdelen. De rechtbank gaf te kennen niet goed te begrijpen waarom het kerkbestuur haar zonder noemenswaardige tekst en uitleg een dik pak papier in de maag splitste met de impliciete boodschap: rechtbank, zoek het maar uit. Hoewel het -naar ik begreep- nu een regiezitting betrof en er op de strijdende partijen een beroep werd gedaan om de zaak in der minne te schikken, zag de advocaat van de Nieuw-Apostolische Kerk -na ampel beraad met de door het kerkbestuur afgevaardigde "Pressesprecher" van de gebiedskerk in kwestie- daar geen licht in zodat er in dit conflict al meteen een vonnis wordt gewezen. Dit is vrijwel dezelfde gang van zaken als in de zomer van 2011 in Utrecht bij het kort geding dat districtsapostel Brinkmann destijds al verloor. Ook toen schitterde het kerkbestuur wegens afwezigheid en besliste "een loopjongen" dat er werd afgezien van minnelijk overleg, waarna de op 's Heren wegen verdwaalde "Godsgezanten" bij vonnis de waarheid werd aangezegd. De offerontvangsten waren er vanzelf wel weer goed voor om met een gul gebaar het honorarium te bekostigen van het hier ingezette driemanschap aan advocaten! Op het forum van Bauke Moesker heb ik er uitgebreid verslag van gedaan.

Los van de bovenbeschreven gebeurtenissen valt er best nog wel wat te zeggen over wat er feitelijk speelt. Op de een of andere manier ontstaat er ergens ongenoegen, wat kritiek oplevert. Het kerkbestuur heeft daar geen oren naar. De kritiek verhardt zich en het wordt bij wijze van spreken een uitslaande brand. Nog steeds is er bij het kerkbestuur niemand die zich geroepen voelt om eerst eens op ooghoogte contact te zoeken. Integendeel, "afdalen" of "opstijgen" (!) is er tegenwoordig niet meer bij. Liever bindt men de strijd aan. Geld speelt voor de machtsfiguren die tot € 500.000 per casus vrij in de Kas kunnen grijpen immers geen enkele rol. Ooit hebben ze dat onderling zelf zo geregeld, en dat bevalt uitstekend. Doordat het nu opeens een kwestie wordt van Goliath tegen David, breiden de schermutselingen zich verder uit naar het publieke domein. Dat maakt de kerkvorsten inwendig nóg furieuzer dan men al was. Doldriest gaat men op ramkoers liggen. "Radiografisch" op afstand bestuurbare pionnen op hun schaakbord mogen het zaakje opknappen. De een tegen betaling, de ander wordt met een promotie in het vooruitzicht een worst voorgehouden en een derde krijgt een "hoger" ambt. En de "schaakgrootmeesters" trekken met zegenende gebaren langs veld en beemd. Doordat het hier niet bleef bij een enkel incident, zag ik in de handelwijze van de dolende "Godsgezanten" een patroon ontstaan. Ik sprak erover met een bestuurslid (!) en een voorganger, maar het scheelde ze niks.

Terwijl de aangesloten leden in alle toonaarden te verstaan wordt gegeven dat er op weg naar "het heerlijke einddoel" geen tijd te verliezen valt, snappen de goedgelovigen wel dat hun "zegenaars" wel wat beters te doen hebben dan zich te laten ophouden door criticasters of, zoals die in het Duits worden genoemd: Querdenker. Dat etiket word je stiekem opgeplakt als je op de kerkvloer niet "doet wat er gezegd wordt". De karavaan wil dóór, en jij, jij met je vermeende brandende vragen, smijt zand in de raderen. Wie in het "werk Gods" echter zo vrij is om van inzicht te verschillen met "de dienaren", is in hun beleving "rijk aan beter weten" en dat is "nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" faliekant verkeerd. Je gooit er je eigen glazen mee in, wat in de praktijk betekent dat je als "ongeleid projectiel" en als "aangeschoten wild" er niet meer komt met een "fijne aanbieding". Het kan een poosje duren, maar als je je niet "gewonnen" geeft, zal er vanachter de schermen tegen je worden samengespannen. Wil je nu in het "verlossingswerk" nog een taakje van enige betekenis krijgen, zul je moeten buigen. Diep door het stof moet je. Mocht je een "hoge vertegenwoordiger van het nieuw-apostolische hemelrijk" in de privésfeer of anderszins een goede dienst kunnen bewijzen, dan mag dat natuurlijk ook. Wie -om er maar weer helemaal bíj te horen- capituleert, verspeelt daarmee zijn of haar gevoel voor eigenwaarde want het is opgemerkt dat je knielde; dat je weer opkeek naar de "trone Gods".

Districtsvoorgangers die tezamen met hun "Gehilfinnen" door de districtsapostel worden uitgenodigd voor een geheel verzorgd weekendje in bijvoorbeeld een Hilton-hotel, zeggen daar natuurlijk niet "nee" op. Zo'n periodiek "voorproefje van de eeuwigheid" ligt eenvoudig besloten in het heilsplan van God. Als je je in "Zijn werk" zó inzet als jijzelf immers doet en die andere hoge(re) dienaren, begrijp je dat daar op zijn tijd ook wel eens iets tegenover mag staan. Dan doe je daarna ook maar niet moeilijk over een paar lastige knopen die moeten worden doorgehakt in de bestuursvergaderingen. Waarom zou je "de apostel" niet het voordeel van de twijfel gunnen? Je weet welke offers ook hij brengt! Veel van huis, in het buitenland; altijd onderweg. En daarbij al het gezeur soms en de pretenties van verongelijkte laagvliegers. Ga er maar aan staan. Consumentisme. Terecht citeerde de districtsapostel een staatsman van formaat die zijn "fellow Americans" ertoe aanzette: "Ask not what your country can do for you — ask what you can do for your country!" Dat is precies wat ons in het "verlossingswerk" voor ogen moet staan, vond hij. Dus: "Nothing can stop us!" Wij moeten over de dingen heen kunnen stappen. Dan moet je je mens-zijn overwinnen. Dan is niet speciaal het vele goed, maar het goede is veel. Maar willen wij dat zien? Dat is de vraag! Ieder zou zó bij zichzelf te rade moeten gaan. De redenen die wij hebben tot dankbaarheid; die ontdek je dan weer. Zo vergeet je vanzelf wat er te mekkeren valt.

Het bovenstaande schetst in grote lijnen de ambiance die "nieuw-apostolische kinderen van God" te eerbiedigen hebben. Terug nu naar het slagveld. Een fundamenteel probleem is dus, dat alle problemen "dienen te verdwijnen waar de kopstukken verschijnen". Als dezen namelijk hun opwachting maken, is het feest! Dresscode: feestkleding (zwart-wit). Wat hoogwaardigheidsbekleders misschien "in de voorbereiding" nog hebben uitgespookt in de marge - daar zal niemand ze naar vragen. Na de dienst klampt "iedereen" ze aan, ook "zielen die het moeilijk hebben"; tijd voor een oprechte vraag en een eerlijk antwoord is er bij zo'n bijzonder evenement dus niet. Wanneer het protocol is afgewerkt, zijn weer alle kansen verkeken. Schrijf je een brief, dan krijg je een vlugschrift retour. En de kern van de zaak - daar gaan ze niet op in. Alle andere "dienaren" die "in stille trouw" en in liefde met hun "zegenaars" verbonden zijn, doen er verder het zwijgen toe. Exact: die doen wat ze gezegd wordt. Als "de zwijgzaamheid" moet worden betracht, wórdt "de zwijgzaamheid" betracht. Vrijwel niemand zal zich realiseren dat er ondertussen op een kerkelijk bureau wel eens medewerkers kunnen zijn, voor wie het níet alle dagen feest is, al was het maar om de simpele reden dat met het verstand op nul er geen droog brood te verdienen valt. Die maken de kopstukken dus ook wel eens mee zonder dat dezulken in de feeststemming zijn. Komen ze daarna weer in de kerk, dan moeten ze doen alsof er niks gebeurd is.

Wie in de Nieuw-Apostolische Kerk een "ambtsopdracht" aanneemt, wordt geacht grotendeels al te beseffen wat een kerkelijke ambtsdrager te doen staat. In de eerste plaats dien je te begrijpen dat "de gemeenschap" jou -en "de goddelijke ponden" die jou door het ambt zijn toevertrouwd- gekregen heeft om een hogere "dienaar", jouw "directe zegenaar", te ondersteunen. Anders kan God jou als dienaar niet "ten volle" zegenen. O nee? Nee. Nee?! Nee, en nóg eens néé. "Nach dem neuapostolischen Glaubensverständnis" is God een God van orde en regel. Hij zegent langs "de geordende weg". Wees dus maar niet weerbarstig. Wees juist dankbaar en blij dat God jou als "zegenvat" kan gebruiken. Een fijne aanbieding naar de dienaren toe die jou voorgaan, zal in de gemeenschap zijn vruchten afwerpen. Tracht de aan jouw liefdevolle zorgen toevertrouwde zielen als wegbereider naar het hemelse vaderland tot een voorbeeld te zijn. Sta ze "in de navolging" niet in de weg. Wees een ijveraar voor het "werk Gods". Door te doen wat onze hand in de gemeenschap zal vinden om te doen, worden wij toegerust om het gaan en staan op de weg des levens te behouden. Laten wij de getuigen zijn waar het mensdom hunkerend naar uitkijkt. (...) Op deze manier is er, vanaf de kerkvloer gezien, tussen hemel en aarde doch binnen de muren van deze kerk -in de organisatie- dus zó ongelofelijk veel gaande, dat, als je dat als gewone broeder-of- zuster-in-de-bank gedurig meemaakt, je je wel eens afvraagt: en ik?

Om het "eigen ik" kan het niet gaan, in het "verlossingswerk": "de nieuwe mens" in ons - die moet ons voor ogen staan. Pas als wij nú alvast willen zijn die wij aanstonds moeten worden, gaat het de goede kant op want onze God wil dat wij veranderen. Door Zijn dienaren, wijst Hij ons de weg. Wie in de kerk oppositie voert, is bij Hem aan het verkeerde adres. Daarom kan onze stamapostel in zijn "arbeid" niet stilstaan bij futiliteiten of andere kleinmenselijke zaken. Onze "genaderijke uitverkiezing" staat immers op het spel. Er wordt natuurlijk wel gebeden voor werk en voor wat wij verder nodig hebben om overal onze plaats in te nemen, en voor de zieken, maar wijzelf hebben maar één zorg en die is, dat wij bij het komen van de Heer "waardig" zullen zijn. (...) Wie het voorgaande op zich laat inwerken, voelt wel aan dat als dit jarenlang in de periferie van de organisatie iemands werkelijkheid is, er maar bij heel weinig gelovigen een haar op het hoofd zal zijn die er geregeld aan denkt dat wel degelijk ook nog een hoop andere zaken de aandacht verdienen, doch niet alleen van de stamapostel en diens vertrouwelingen in de zogeheten Koordinationsgruppe. Hier komen de districtsvoorgangers in beeld want volgens de statuten vormen zij de "Landelijke vergadering", welk bestuursorgaan te vergelijken is met een Raad van Toezicht. Nu echter nóg een fundamenteel probleem: problemen die zij zich moeten aantrekken verdwijnen als sneeuw voor de zon zodra hun districtsapostel een wenkbrauw fronst.

Groet,
TjerkB

@ tjerk

Mijn Duits is niet zo goed , maar als ik het goed lees dat zijn de diensten nu in de rechtbank met een andere voorganger op de verhoging die niet in de navolging staat en niet blindelings het woord van Brinkerman spreekt .
Dat geeft ellende en nog meer kosten .
Wil iedereen die nog gaat zondag een extra offer brengen .
Zag vandaag broertje Klene nog op tv en zag dat we er dit jaar op vooruit gaan en er meer geofferd kan worden .

@all

Waar het bij de Nieuw-Apostolische Kerk telkens opnieuw misgaat is dat er verplichtende gedragsregels gelden die zelfs de makkelijkste oplossing voor het simpelste probleem kunnen blokkeren. Om hiervan een voorbeeld te noemen: tegen "de lieve God" zeg je geen "nee". Dit wordt echter zo uitgelegd, dat het onbetamelijk zou zijn om het in enig opzicht beter te weten dan een "directe zegenaar" of beter dan welke hoge(re) "dienaar" dan ook. In voorkomende gevallen is men dus -als het maar even tegenzit- heel snel uitgesproken want wat een ondergeschikte naar voren brengt kan de zienswijze en de opvattingen van de leidslieden die God boven hem of haar heeft gesteld bijna per definitie niet overtreffen. Er wordt van de gelovigen verwacht dat men bij kerkelijke ambtsdragers vol verwachting op zoek gaat en opkijkt naar de specifieke gaven van God die Hij in de -exclusief door deze kerk belichaamde- "gemeenschap der heiligen" zou verbinden aan elke afzonderlijke geestelijke bediening. Als een ambtsopdracht meebrengt dat er van hogerhand vastgesteld beleid wordt geïmplementeerd, hebben allen te geloven dat God het zo heeft bedoeld en tegen Hem zeg je dus echt geen "nee". Wie God liefheeft, moet Hem willen aannemen in de gezanten die Zijn Zoon ons zendt. Daarom wordt er in de Nieuw-Apostolische Kerk gesproken van boden van Jezus Christus. Toen Jezus zelf niet meer op aarde in ieders midden was, liet Hij dat over aan Petrus, en thans aan "onze dierbare stamapostel".

In de catechismus van de Nieuw-Apostolische Kerk wordt er met geen woord over gerept hoe het ambt van stamapostel aan alle volmachten komt die opvolgende bestuurders eraan hebben vastgeknoopt. Volgens mij kwam het ze wel goed uit om altijd en overal alles voor het zeggen te hebben. Als het Godsgezanten waren, zou echter de hoofdzaak de hoofdzaak zijn gebleven. Dan was er geen machtspolitiek ontstaan waardoor nu vragenstellers (!) voor de rechter worden gesleept. Zo was er in Duitsland iemand die kanttekeningen plaatste bij de nieuw-apostolische geloofsleer en daarvoor bij de "Godsgezanten" geen gehoor had gekregen. Hij gaf een boek uit met op de omslag een tekening die veel weg had van het embleem van de Nieuw-Apostolische Kerk. Prompt kreeg hij een advocaat op zijn dak en inderdaad, het kerkbestuur had voor dat embleem een bepaald beeldrecht verworven en dus gold er een juridische sanctie. Men liet de rechter er aan te pas komen en die legde de ongehoorzame man een boete op van ongeveer 500 Euro. Uiteraard was het honorarium van de ingeschakelde advocaat daarvan een veelvoud, maar voor het o zo prikkelbare kerkbestuur telt veeleer het principe, namelijk dat zij zich door onbevoegden niets behoeft te laten voorzeggen of uittekenen. Waarvan akte. Men zal geredeneerd hebben dat zo'n vonnis anderen er wel van zal weerhouden om eveneens tegen het "werk Gods" oppositie te voeren. Misbruik wordt gestraft, niet door God, maar door "Jezus in d'Apost'len".

Nu zitten er aan een zaak vanzelf altijd meerdere kanten. Mag bijvoorbeeld iemand die kritiek heeft zo ver gaan dat hij of zij via het Internet namen en toenamen noemt van medewerkers bij een religieuze organisatie en dezen -met alle imagoschade en reputatieschade van dien- in een verschrikkelijk kwaad daglicht stelt? Zijn er dan géén grenzen? Natúúrlijk zijn die grenzen er! Ook in ons land zijn er voor slachtoffers voldoende wettelijke waarborgen die rechtsbescherming bieden. Hetzelfde geldt uiteraard voor eventuele slachtoffers van onrechtmatig handelen door medewerkers van in dit geval de internationale Nieuw-Apostolische Kerk. Conflicten kunnen zodanig uit de hand lopen dat werkelijk een rechtbank een Salomonsoordeel moet vellen. Mijn kritiek (!) in deze hele samenhang is echter, dat er systeemfouten zitten in de organisatie van deze geloofsbeweging. Er is een soort van kastestelsel ontstaan waardoor tegenspraak niet of nauwelijks wordt geduld bij "hogere verantwoordelijke leldinggevenden" die zichzelf brutaal hebben ingebeeld zowat van alle markten thuis te zijn. Vanaf sommige treden op de "ambtsladder" krijgen "zegenaars" volautomatisch ook een bestuursfunctie. Opeens moet men dan tevens competent zijn om verantwoordelijkheden waar te maken die het bestuurlijke vlak raken van het kerkgenootschap, mede in het licht van de verworven aanwijzing van een Algemeen Nut Beogende Instelling. Mijn stelling is: schoenmaker, blijf bij je leest. Overschat jezelf níet!

Groet,
TjerkB

[Bijgewerkt: 25-01-2014, 18.00 uur]


@all

Hieronder twee berichten uit Duitsland, welke volgens mij goed illustreren hoezeer er in de Nieuw-Apostolische Kerk kamerbreed een geloofscultuur wordt gekoesterd die beslist verbetering behoeft:

• Het bericht bij "Glaubensforum24" door "centaurea" op "25.01.2014, 13:30" in de thread "Offener Brief an Michael Koch"
• Het bericht "Eine Antwort in eigener Sache: Über den Umgang mit undifferenzierter Kritik" d.d. heden van Beatrix Tamm bij "CANITIES-News"

Deze geloofscultuur echter staat elke verbetering in de weg. De kerk radicaliseert! Gelovigen slaan erdoor overboord. Een ingezet massief en kostbaar charme-offensief zal zich onvermijdelijk wreken.

Misschien in dit verband een toepasselijk citaat:
"Zuerst ignorieren sie dich, dann lachen sie über dich, dann bekämpfen sie dich… ; und irgendwann – wenn sich die Wahrheit nicht mehr leugnen lässt – imitieren sie dich." (Bron: R/S naar M. Gandhi)

Groet,
TjerkB


N.B.

R/S schreef:Ergänzend zu Centaureas richtiger Analyse der Canitiesgeschichte möchte ich anmerken:

Im Grunde liegt das Übel an der patriarchalischen Denk-, Sehens- und Wahrnehmungsweise der NAK-Verantwortlichen. Sie sind mit diesem Denken groß geworden und aufgrund dieses Denkens in ihre Führungspositionen hinein gewählt worden (nichts anderes sind diese Ordinationen). Es liegt in dieser Natur der Sache, dass sie den absolut blinden Gehorsams- und Nachfolge-Glauben verinnerlicht haben. Er basiert auf der Wahrnehmung: Der Ober sticht den Unter, unabhängig aller Inhalte und unabhängig der Rechtmäßigkeit und Plausibilität von Denk- und Handlungsweisen.

Hierdurch wurde über die Jahrzehnte eine Aussaat getätigt, deren Ernte nun ansteht. Wie unangemessen die äußere Form der Canitiesberichterstattung und nicht zuletzt ihr religiöser Grundtenor auch sein mögen, sie sind im Grunde genommen der Aufschrei einer durch das allgemein kirchliche und in besonderer Weise durch das NAK-Verhalten gequälten Schöpfung, der keine anderen Mittel der Gegenwehr, geschweige denn einer sinnvollen Partizipation oder ehrlichen Kritik gewährt werden. Die Konsequenzen unterliegen dann notgedrungen der einfachen Formel: Wer das sinnvolle Gespräch und die Eindeutigkeit der Argumente ablehnt, muss wachsam sein, dass er damit nicht ein Klima schafft, in dem Waffen die verbleibende Art der Diskussion darstellen. Die erste Hälfte des 20. Jhs hat dies nachhaltig unter Beweis gestellt.


Bron: Bericht bij "Glaubensforum24 - Das Forum für christlichen Dialog und Austausch" op '"25.01.2014, 14:26" in de thread "Offener Brief an Michael Koch"

@ tjerk

Heb je de indruk dat de man van 10 miljoen bij de pakken gaat neerzitten , mijn idee is hij gaat nu nog harder tekeer .
Het is een slecht verliezer , en zal om zich heen gaan slaan .

Hij gaat over lijken , dus pas op voor die man , zijn pensioen is goed geregeld , want ook hij zal van de 10 miljoen zijn bijdrage hebben gehad , net zo als Frankie met zijn titel .
Zal nu nog wel tijdelijk een graai kunnen doen in de offerpot voor leuke reisjes en dan genieten van al het gestolen geld .

Even een oproep aan alle navolgers , morgen wel offeren ..

willempower schreef:@ tjerk

Heb je de indruk dat de man van 10 miljoen bij de pakken gaat neerzitten , mijn idee is hij gaat nu nog harder tekeer .
Het is een slecht verliezer , en zal om zich heen gaan slaan .

(...)

@willempower

Daar heb je gelijk in. Er is al geen houden meer aan. Ik blijf erbij: de districtsvoorgangers hadden vanuit "De landelijke vergadering" het financiële wanbeheer moeten stoppen! Maar men heeft het er lelijk bij laten zitten.

Groet,
TjerkB