Ex-diaken timmert verder aan de (geloofs)weg en start kerk

Uiteenlopende onderwerpen m.b.t. het apostolische geloofsleven

Ex-diaken timmert verder aan de (geloofs)weg en start kerk

Berichtdoor zefyr » Ma 07 Feb 2011, 13:41

Een paar jaar geleden hing Robert Postma (Hallum) zijn diakenmantel aan de nieuw-apostolische wilgen. In zijn kielzog vertrokken ook zijn echtgenote, zijn twee dochters en zijn broer Eelco uit de NAK Ljouwert. Robert Postma, van vaderszijde derde generatie nieuw-apostolisch, heeft zich met veel engagement bezig gehouden met o.a. koor, pastoraat, gemeenteopbouw, evangelisatie- en missiewerk. In de tachtiger jaren van de vorige eeuw heeft hij aan de wieg gestaan van de nieuw-apostolische missiegemeente te Stiens (ten noorden van Ljouwert). In de negentiger jaren heeft de toenmalige NAK-leiding, in de persoon van districtsapostel G. Pos (despotisch kerkpoliticus en machtspotentaat pur sang), deze florerende missiegemeente zonder scrupules de nek omgedraaid. Niet alleen de missiegemeente Stiens viel ten prooi aan kortzichtige en domme kerkpolitiek, maar ook de missiegemeente Franeker. Teneinde de teloorgang van de NAK Ljouwert (door G. Pos destijds te pas en te onpas gekwalificeerd als de grootste nieuw-apostolische gemeente in de Lage Landen!) te stuiten, heeft de toenmalige diaken Robert Postma allerlei pogingen in het werk gesteld tot het inblazen van nieuw elan. Niet alleen vele strekkende meters boeken en video's over gemeenteopbouw werden door hem aangeschaft en verslonden, maar ook seminars en conferenties over gemeenteopbouw werden door hem bijgewoond. Met veel enthousiasme en deskundigheid werden 'power-points' presentaties door hem samengesteld en getoond aan ambtsdragers (in de NAK Ljouwert en het district Ljouwert) en de NAK-leiding. Resultaat: amper of geen reactie. Apathie, laksheid, onverschilligheid en lethargie waren zijn deel. Het was ploegen op rotsen, terwijl de NAK in het moeras wegzonk.

Na zijn vertrek uit de NAK Ljouwert heeft Robert Postma de geloofsbijl niet neergelegd. Robert Postma (een gepassioneerd zeiler) heeft zijn geloofsbootje afgemeerd bij De Christengemeente Goede Haven te Ljouwert. Dit is een missionaire gemeente die zich gisteren heeft gepresenteerd aan de bewoners van de wijk Zuiderburen, zie verder:

http://www.lc.nl/friesland/regio/articl ... uiderburen

http://goedehaven.nl/


De bijeenkomst werd bijgewoond door enkele nieuw-apostolischen.
zefyr
 
Berichten: 509
Geregistreerd: Ma 06 Dec 2010, 20:00

Friesch Dagblad publiceert uitgebreid artikel

Berichtdoor zefyr » Ma 07 Feb 2011, 14:08

Het Friesch Dagblad publiceert een uitgebreid artikel over de kennismakingsdienst van De Christengemeente Goede Haven op zondagmorgen 6 februari 2011:

http://www.frieschdagblad.nl/index.asp?artID=53649

Alle voorgangers van kerkgemeenten in Ljouwert e.o. hebben onlangs een uitnodiging ontvangen bovengenoemde kennismakingsdienst bij te wonen, inclusief J. v.d. Pal, die herder/voorganger van de NAK Ljouwert is. Hij schitterde gisteren door afwezigheid...
zefyr
 
Berichten: 509
Geregistreerd: Ma 06 Dec 2010, 20:00

Re: Ex-diaken timmert verder aan de (geloofs)weg en start kerk

Berichtdoor BakEenEi » Ma 07 Feb 2011, 18:23

zefyr schreef:(...)
In de tachtiger jaren van de vorige eeuw heeft hij aan de wieg gestaan van de nieuw-apostolische missiegemeente te Stiens (ten noorden van Ljouwert). In de negentiger jaren heeft de toenmalige NAK-leiding, in de persoon van districtsapostel G. Pos (despotisch kerkpoliticus en machtspotentaat pur sang), deze florerende missiegemeente zonder scrupules de nek omgedraaid.

(...)


@zefyr

Inderdaad hebben de gebeurtenissen zich aldus voltrokken. Met de botte bijl werd er toen ingehakt op deze enthousiaste gemeente in wording. Degenen die er hun schouders onder hadden gezet moesten het pijnlijk ontgelden. Zó pijnlijk zelfs, dat bij meerdere geloofsgenoten die het aangaat de toegebrachte wonden nog altijd niet zijn genezen. De nieuw-apostolische kerkleiding heeft namelijk absoluut geen oog voor de impact van zulke traumatiserende ervaringen. Men duldt geen tegenspraak en "inspraak" houdt in de Nieuw-Apostolische Kerk hoogstens in dat er wordt gewacht totdat iemand is uitgesproken, zodat "bazen en bovenbazen" weer snel kunnen overgaan tot hun orde van elke nieuwe dag... met uiteraard bepaalde specifieke gevolgen van dien. Het is voor mij dan ook beslist niet verwonderlijk dat deze kerk leegloopt. De funeste machtsverhoudingen, onder "dienaren" nota bene (!), zijn hiervan de oorzaak. Inmiddels is dit verraderlijk sluipende en mensen slopende proces volledig onomkeerbaar geworden. Ondertussen probeert de kerkleiding angstvallig haar gezicht te redden door iedereen over wie zij nog enige macht kan uitoefenen aan te zetten tot "goede werken", onder de vlag van het kerkgenootschap wel te verstaan. Voor "creatieve talenten" was er in deze kerk géén plaats, tenzij men "de godenzonen" aanbad onder de ooit in een vlaag van totale verstandsverbijstering met vereende krachten vanaf de basis omhoog getakelde hoge, hogere en allerhoogste "dienaren". Dezen zouden voortaan wel eigenmachtig "de dienst uitmaken". Hun prutswerk was synoniem aan het "werk Gods". Alles wisselde op hun wenken maar God had aan hen... geen boodschap.

Zolang je in de Nieuw-Apostolische Kerk doet "wat er gezegd wordt", ben je een graag geziene gast. Zodra je begint met vragen stellen, word je een "vage gast". Wanneer je vervolgens God niet op je blote knieën kunt danken terwijl het Hem zou hebben behaagd dat de "Godsgezanten" ontwijkende antwoorden geven, ben je voor hen een ongenode gast. Hierdoor bestaat deze kerk onderhand alleen nog maar uit instructeurs en "wachtenden op instructies". Voor alle anderen was er gaandeweg geen plaats meer. Afscheid wordt er niet genomen, met uitzondering van "hoge dienaren", maar dat gebeurt -tegenover de buitenwacht- uitsluitend voor de vorm. Wie voornemens is te vertrekken, kan wel gaan. Meewarige blikken zullen de laatste herinneringen zijn: wie is er zo dom om de ark te verlaten! Du, unglückliches Nilpferd.

Hoffelijke omgangsvormen zonder aanzien des persoons moeten in de Nieuw-Apostolische Kerk nog worden uitgevonden. Alles in deze religieuze organisatie draait om de hoogste dienaren. Zelden zullen dezen zich ergens laten zien zonder gefotografeerd en achteraf geciteerd te willen worden. Met de instandhouding van de eigen propagandadienst zijn jaarlijks kapitalen gemoeid. In het officiële tijdschrift van de kerk worden geen -door lezers- ingezonden stukken geplaatst. Wie wat te vragen heeft aan het internationale kerkbestuur wordt afgescheept door een persvoorlichter. Lagere dienaren verwijzen naar hogere dienaren, en de stamapostel laat (!) terugverwijzen naar de districtsapostelen die zich op hun beurt "deemoedig" scharen achter de stamapostel (aan wie men -in ruil voor topsalarissen- contractueel trouw heeft gezworen).

Het is nu al gedurende een jaar of zeven dat er over al deze onfrisse praktijken via het Internet verslag wordt gedaan. Nooit echter zullen verantwoordelijken in deze kerk een verzuim herstellen. Dat zou hun eer te na zijn, al is ootmoed ontegenzeglijk "de ware proef der christelijke deugden". Verwacht van de machtige "hoge dienaren" geen zelfreflectie; ga er niet vanuit dat men wie of wat dan ook een dienst bewijst zonder er een eervolle vermelding aan te willen overhouden. Reken niet op hulp: helpers willen zelf geholpen worden! In de Nieuw-Apostolische Kerk zijn de zaken op hun kop gezet. Jarenlang is er geklaagd over krappe budgetten maar vrijwel niemand kreeg die ooit te zien. Ruim 14 jaar lang ben ik met de cijfers van de financiële administratie vertrouwd geweest. Wat er in die tijd te klagen viel, zou ík eerlijk gezegd niet weten...

Wat is dan de crux?! Het hele punt is altijd geweest: de politieke wil om grote uitgaven niet te duur te maken, zodat vele kleinere uitgaven ook nog te bekostigen zijn. Kiest men in dat opzicht onvoldoende "met beleid", dan roept dat onnodig weerstanden op. Verder is het naar mijn vaste overtuiging zeer verkeerd als personen met een geestelijke bediening per se ook alle zeggenschap moeten hebben over de begroting. Dat is gewoonweg vragen om moeilijkheden. Wij zijn er nu allen getuige van hoe dan de zaken uit de hand kunnen lopen. Laat ik er ook nu maar geen misverstand over laten bestaan: het bestuur van de Nieuw-Apostolische Kerk in Nederland dient met onmiddellijke ingang te worden geschorst want tezamen met de districtsvoorgangers is men zodanig verwijtbaar nalatig geweest dat geen van allen in functie mag blijven!

Groet,
BakEenEi (tegen wil en dank ervaringsdeskundige)
Less Is More
Gebruikers-avatar
BakEenEi
 
Berichten: 1134
Geregistreerd: Wo 22 Sep 2010, 17:23

Re: Ex-diaken timmert verder aan de (geloofs)weg en start kerk

Berichtdoor BakEenEi » Di 08 Feb 2011, 12:47

zefyr schreef:(...)
Teneinde de teloorgang van de NAK Ljouwert (door G. Pos destijds te pas en te onpas gekwalificeerd als de grootste nieuw-apostolische gemeente in de Lage Landen!) te stuiten, heeft de toenmalige diaken Robert Postma allerlei pogingen in het werk gesteld tot het inblazen van nieuw elan. Niet alleen vele strekkende meters boeken en video's over gemeenteopbouw werden door hem aangeschaft en verslonden, maar ook seminars en conferenties over gemeenteopbouw werden door hem bijgewoond. Met veel enthousiasme en deskundigheid werden 'power-points' presentaties door hem samengesteld en getoond aan ambtsdragers (in de NAK Ljouwert en het district Ljouwert) en de NAK-leiding. Resultaat: amper of geen reactie. Apathie, laksheid, onverschilligheid en lethargie waren zijn deel. Het was ploegen op rotsen, terwijl de NAK in het moeras wegzonk.

(...)


@zefyr

Doordat ikzelf nog zijdelings betrokken ben geweest bij de gemeenteopbouw in Stiens, kan ik het beschreven enthousiasme onderstrepen waarmee vele (gouden) handen het werk daar licht maakten. Volgens mij heeft niemand ooit kunnen begrijpen waardoor nadien van hogerhand verdere positieve ontwikkelingen werden geblokkeerd. Maar ik weet wél hoezeer ieder altijd werd voorgehouden dat de offervaardigheid in voorkomende gevallen een belangrijke indicator was. Wilde men ergens iets wat geld kostte, dan zou de kerkleiding zich daarover uiteraard welwillend beraden, zij het dat de locale betrokkenen vanzelf ook wel konden begrijpen dat het licht niet vanzelf op groen ging. De op voorhand vereiste aantoonbare dankbaarheid in een gemeente kan "de apostel" immers al aflezen aan de hoogte van de offerontvangsten. In Stiens kon men na verloop van tijd het huurgebouw in eigendom verwerven. Daar was een symbolisch bedrag mee gemoeid. Tienduizend gulden of zo. Bij de kerkleiding kreeg men echter nul op het rekest. Dan moest je bij wijze van spreken niet gaan zeuren, want lastige vragen worden in de Nieuw-Apostolische Kerk nu eenmaal niet op prijs gesteld. Je wilde "in de navolging" staan, of je wilde dat niet. Zoals "de apostel" het besliste om hem moverende redenen, die niemand verder wat aangingen, zo kregen de zaken hun beslag. Punt uit. Als nu de stenen mochten spreken, zouden talrijke voorbeelden hiervan zich snel opstapelen.

Toen het met Stiens definitief voorbij was, lieten sommigen zich desondanks niet ontmoedigen. Bij anderen was de rek eruit en zoals "te doen gebruikelijk": men verliet de kerk "door een achterdeur". Robert Postma evenwel heeft het karakter dat een eenzame zeiler ook op oceanen in stormachtig weer nog de verkozen zeemijlen doet maken. Geen zee te hoog! De volharding waarmee hij de kerkleiding nu wees op het nut van de nodige koerscorrecties werd hem echter niet in dank afgenomen. Integendeel; hij werd in tegenwoordigheid van andere "dienaren" die er verder maar het zwijgen toe deden, zoals het in de Nieuw-Apostolische Kerk een ieder "betaamt", openlijk geschoffeerd. De hier overduidelijk bedoelde en in deze kerk zeer beproefde verdeel- en heerspolitiek had nu succes. De man uit-één-stuk brak niet maar hij vertrok wél, vergezeld van de meewarige blikken die in deze kerk zo kenmerkend zijn voor de (laffe) achterblijvers die wél "het lef" hebben om "in de navolging" te blijven staan. Dit voorval en soortgelijke voorvallen hebben mij er stilaan van overtuigd dat er in de organisatorische opzet bij de Nieuw-Apostolische Kerk enkele verontrustende systeemfouten zitten die eruit moeten worden gehaald. Maar o wee; wie daarmee op de proppen komt, geeft dus eerbiedig te kennen dat er moet worden gezaagd aan de poten van het opperste gezag. In hun ivoren torens staat het besluit van de oppermachtigen al vast: negeren!!

Tot welk inzicht brengt ons dit nu? Ik mag hopen, na van mijn kant meer dan 200 berichten op dit forum, dat er hier en daar bij deze en gene een lampje is gaan knipperen! Dit kerkgenootschap is in vrijwel alle opzichten... verliesgevend! Wat doet echter de kerkleiding?! Die schiet in de meest voor de hand liggende psychologische reflex, namelijk: allerhande initiatieven worden er ontwikkeld om het aanzien van de organisatie naar buiten toe in een gunstig daglicht geplaatst te krijgen. Want let u allen, buitenstaanders, maar eens op wat voor een geweldige kerk dit is! Kijk eens naar onze flitsende internetsites; wij hebben zelfs internationaal een eigen community; de kerk geeft een eigen tijdschrift uit dat in diverse talen wordt vertaald; en bekijk vooral de film die wij hebben gemaakt van de Europese Jeugddag 2009; en zie waartoe wij in staat zijn met grote bouwprojecten zoals in Oberhausen; ook hebben wij een eigen charitatieve instelling die cheques uitschrijft voor goede doelen! (...) Wat hebben al deze reclame-uitingen echter gemeen?! Precies: alles is bewust opgezet en gemaakt voor propagandadoeleinden en gefinancierd uit offerontvangsten. Doch hoe gaat er het ondertussen aan toe op de werkvloer van deze religieuze multinational? Welnu, op de werkvloer bevinden zich degenen die deze geleide economie door de generaties heen hebben opgebouwd. Zonder hún tomeloze inzet (!) was het bij "de hoogmogende heeren" nooit zo uit de hand gelopen.

Onder "de hoogmogende heeren" zijn het de door henzelf benoemde prominenten, intern ook wel voorgesteld als "apostelen", die zichzelf geroepen voelen om namens de aangesloten leden alle ceremoniële taken te vervullen. Overal waar men binnen de kerkgemeenten diens opwachting maakt, krijgen de betrokkenen alsof zij hoge vertegenwoordigers zijn van het Koninkrijk der Hemelen een VIP-behandeling. Op grond van ongeschreven regels dienen de "Godsgezanten" níet te worden tegengesproken. Gebeurt dit naar het oordeel van de hooggeplaatsten (te dien aanzien wordt er achteraf níet gecorrespondeerd) onverhoopt wél, dan zullen de gevolgen te gelegener tijd níet uitblijven. Teneinde over de belangrijkheid van de zegenaars, en met name over de belangrijkheid van de hoogste dienaren onder hen geen misverstanden te laten bestaan, besloot het internationale kerkbestuur tot uitgifte van een catechismus. Hoewel Jezus Christus al voorzag dat de mensen in de toekomst wellicht niet meer tot 10 wilden tellen en hij de geboden van Mozes daarom samenvatte tot één groot gebod over de liefde van God, vonden de prominenten dat zij wel een stapje verder mochten gaan. Alvorens zijzelf eraan toekwamen om de liefde van God aan hun naasten metterdaad te bewijzen, legden zij hun wetten en regels vast in een omvangrijk manuscript in de orde van grootte van 600 pagina's. Dat men hiermee tegenover God als het ware 600 keer door rood reed, maakte ze helemaal niets uit.

Op grond van het bovenstaande kan de Nieuw-Apostolische Kerk worden gezien als een soort van piramidaal genootschap. Aan de basis ervan de onmondigen en aan de top de Eerste knecht van God op aarde: de stamapostel. Hoewel het naar buiten toe wordt gepresenteerd als het "werk Gods" en de geloofsleer niet zou verschillen van "de reine Jezusleer", loopt men in de praktijk al vast bij het voornaamste gebod dat Jezus Christus onder ieders aandacht bracht. In plaats van er serieus werk van te maken niemand van het werkelijke werk Gods te vervreemden, worden gelovigen geïntimideerd en gemanipuleerd teneinde "het piramidespel" van de kerkleiders niet te verstoren. Ter illustratie een tweetal voorbeelden:

[citaat 1]
De kerk zegt in haar standpunt over het thema seksueel gedrag, dat broeders en zusters die homoseksueel zijn geen onderwijs- resp. ambtsactiviteiten moeten uitoefenen. Hoe staat u tot dit aspect?

Bij de beantwoording van deze vraag mogen wij de maatschappelijke ontwikkeling niet buiten beschouwing laten. Het is nog helemaal niet zo lang geleden, dat homoseksualiteit over een breed front werd afgekeurd en in de samenleving niet geaccepteerd, ja bestraft werd. Heden ziet het er anders uit. In onze gemeenten willen wij de homoseksuele broeders en zusters in bescherming nemen en willen niet, dat er over hen discussies ontstaan. Daarom hebben wij als kerk aanbevolen, dat homoseksuele broeders en zusters geen ambts- resp. onderwijsactiviteiten moeten uitvoeren.

Uit: Interview met St.Ap. Leber in “Onze Familie” (december 2006)

Bron: http://www.nak.org/nl/nieuws/news-displ ... e/14592/3/


[citaat 2]
Im Anschluss an die Hauptpredigt Richard Fehrs sagte Latorcai wörtlich: "And we are committed to that, brothers and sisters, which we heard this morning from our Chief Apostle. He has given us the Godly direction. He's our Godly leader. And we cannot mix that up, my dear brothers and sisters. Our heavenly Father comes first, and then the Lord Jesus and then the Chief Apostle. If anybody says any different then we are on the wrong way. Then we have to think our thoughts and we have to get rid of it. And if it does we have come back to that Godly order. Then we have to repent, because repentance means to return to the Godly order."

Uit: Artikel Glaubenskultur d.d. 10-09-2004 n.a.v. uitlatingen van D.Ap. Latorcai (Canada) in Chicago tijdens een dienst met St.Ap. Fehr

Bron: http://www.glaubenskultur.de/artikel.ph ... 8c8a7458e0


Ad citaat 1. Formuleringen als "De kerk zegt in haar standpunt over... " waren voor mij gaandeweg ronduit alarmerend. Het instituut "kerk" zou hiermee een gewetensfunctie te vervullen hebben gekregen! In het echte "werk Gods" kan zoiets echter nóóit de bedoeling zijn. Ziet Hij niet immers het hart aan?! Men stelt de zaken voor alsof er een heel pakket van exameneisen geldt voor wie Zijn kind wil zijn! En wie dan eenmaal Zijn kind werd (door het lidmaatschap te verwerven van de Nieuw-Apostolische Kerk), zou "eigen meningen en inzichten" moeten inleveren en zou een "onbegrensd vertrouwen" aan de dag moeten leggen ten overstaan van de hoogste dienaren onder de vermeende zegenaars in dit religieuze machtsbestel (!):

[citaat 3]
Nu gaan we naar onze tijd. Waar gaat het vandaag om? Er zijn er velen, die goed doen en anderen helpen. Dat is een goede zaak en wij verheugen ons erom wanneer wij helpen kunnen of hulpvaardige mensen ontmoeten. Maar dat is niet het belangrijkste. Het belangrijkste is ook vandaag: diegenen te geloven, die God zendt. Wanneer men dat doet, kan men Gods zegen naar zich toe trekken en toebereid worden voor de eeuwige gemeenschap met de Drie-enige God.

Wie heeft Jezus Christus heden gezonden? De Heer heeft gezegd: "Gelijk de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik ook u." (Johannes 20:21). En: "Ik bid … ook voor degenen, die door hun woord in Mij geloven zullen." (Johannes 17:20). Dat heeft Hij allemaal tegen Zijn Apostelen gezegd. Het gaat er dus ook vandaag om, de Apostelen des Heren aan te nemen en hun woord te geloven. Wie dat doet, ervaart de nabijheid en genade van God; de Heer leidt diegene naar de heerlijkheid, die dat doet. Geloven wij die, die de Heer zendt, Zijn Apostelen - dat is Gods werk.

Ik zou het graag nog meer willen verduidelijken, wat het betekent om de Apostelen van Jezus Christus te geloven. Men kan heel intensief, maar ook oppervlakkig geloven. De Heer verwacht een diepgaand geloof. Dat is een geloof waarbij men navolgt. Dat is een geloof, waarbij men een onbegrensd vertrouwen in de boden van Jezus heeft. Dat is een geloof, waarbij men geduldig is. En dat is een geloof, waarbij men een vaste hoop heeft. Onze hoop is: onze Heer komt!

(Uit een dienst van de Stamapostel)

Bron: Woord van de maand februari 2006: Gods werken


Gelovigen die op deze wijze "in de navolging" hun vrije wilsbeschikking aan derden uit handen geven, zijn daarmee succesvol gehersenspoeld...

Kortom: wat staat de nieuw-apostolische kerkleiding nu te doen?! Het zou de hooggeplaatsten sieren zich op een pro-actieve manier te verzoenen met allen die door hun toedoen het slachtoffer moesten worden van menselijke onderdrukking!! En wat verder nog de op dit forum al uitvoerig beschreven noodsituatie in Nederland betreft; "dienaren" die niet volstrekt open en eerlijk zijn, zijn voor geen cent te vertrouwen...

Zie ook mijn bericht "op vr 10 dec 2010, 11:55" in de thread "Nieuw Apostolische Kerk... een sekte of toch het enige Godswerk op aarde?/Peter Klene stelt exclusiviteitsopvatting NAK ter discussie?".

Groet,
BakEenEi
Less Is More
Gebruikers-avatar
BakEenEi
 
Berichten: 1134
Geregistreerd: Wo 22 Sep 2010, 17:23


Terug naar Praktisch apostolisch-zijn

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten

cron