Akte van stamapostel Peter Kuhlen.1
VOOR NIEUWS EN HISTORISCHE ACHTERGRONDEN.                      

Links Friedrich Bischoff. Midden met hoed J.G.Bischoff. Rechts op voorgrond W.Schmidt

Akte betreffende de redenen van mijn besluit van 25 november 1950, mij terug te trekken uit mijn ambt als Stamapostelhelper en opvolger als stamapostel.

Peter Kuhlen
Voorwoord redactie apostolischekritiek.nl  Het artikel namen wij over van NAK observer.

Op ons navigatie plein zijn vele brieven te vinden van DAp. Kuhlen.  Wij willen uitdrukkelijk vermelden dat deze Apostel is ingezet als STAMAPOSTEL, en niet als STAMAPOSTELHELPER. Als Stamapostel diende hij Stamapostel J.G.Bischoff als diens helper. Bijzonder is ook dat de Zuid-Afrikaanse Apostel H.F.SCHLAPHOFF(geb. 1894 gest. 1965) als Stamapostelhelper diende gedurende twintig jaar voor het zuidelijke halfrond(...) Ook hij werd in 1951 plotseling afgezet als Stamapostelhelper. Hiermee werd voorkomen dat bij een eventuele dood van Bischoff hij zou zou worden opgevolgd door zijn helper Schlaphoff.

Aangezien de Heren in Frankfurt de "boodschap"zelf hadden bedacht wisten zij dus dat Bischoff wel degelijk sterfelijk was. Niets meer en niets minder! Zij waren doodsbang dat na de dood van Bischoff deze door Kuhlen dan wel door Schlaphoff zou worden opgevolgd. Indien zij zelf in de "boodschap"hadden gelooft, dan hadden zij niemand hoeven af te zetten.

Het is zeer bedroevend dat een en ander is geschied, nog erger is het dat de kerkleiding ―ook de huidige―alles ontkent. En blijft bij het standpunt dat alles een Goddelijke inhoud heeft gehad. Terwijl het de Geest der Duisternis is geweest die dit alles mogelijk heeft gemaakt. Niet de geest der waarheid! Zo zien we dus dat de Duivel wel degelijk werkt vanaf het altaar, en werkt met een Stamapostel en Apostelen(...)

Zij zullen geen deel hebben aan de dag der eerste opstanding, zij zullen geoordeeld woorden op de dag des oordeels.

Ook de huidige Stamapostel Leber die zo "toevallig"is geroepen als Stamapostel weet er alles van. Het kan niet anders dan dat zijn Schoonvader Friedrich Bischoff hem een archief heeft nagelaten, en de helft van zijn vermogen. Daar komt bij dat Friedrich Bischoff erfgenaam was van zijn Vader J.G.Bischoff ook deze was zeer vermogend. In ieder geval gaat het vermogen van Wilhelm Leber de 999.000.000 ver te boven.

En dan zegt hij inde nieuwste Onze Familie...Ik heb een huurhuis in ZÜRICH .een koophuis in de stad is te duur. Tja met vele miljarden op de bank, wil hij ons wijsmaken dat hij armlastig is? Leugens, ronduit!

Het is tijd, dat de wereldse rechter zich gaat buigen over deze SEKTE. We mogen rustig spreken over een gevaarlijke sekte. Haar enige doelstelling is namelijk Geld! Een proef proces is daarom op zijn plaats.
Redactie website  apostolischekritiek.nl

Daarvoor eerst een kort overzicht  van de voorgeschiedenis van mijn beroeping tot het ambt van stamapostelhelper en opvolger van de stamapostel.

Reeds jarenlang hadden de apostelen onder elkaar tijdens voorkomende gelegenheid  gesproken over hun zorgen over de toekomst van het werk Gods. Zij vroegen zich bezorgd af, wat er zou gebeuren als de stamapostel zou overlijden zonder dat door hem een opvolger zou zijn aangewezen.

Reeds in 1939 had apostel E. Güttinger de stamapostel zijn desbetreffende zorgen schriftelijk geuit zonder dat de stamapostel hem over de oplossing van deze kwestie benaderde.

Toen heeft in 1940 of 1941 apostel Landgraf de stamapostel het verzoek doen toekomen, een opvolger voor het ambt van stamapostel uit te kiezen. Daarop schreef de stamapostel aan alle bereikbare apostelen – het was in de oorlog en de brief ging dus uitsluitend aan Duitse   apostelen – en verzocht hen, hem de volgens hen voor het hoge ambt van stamapostel in aanmerking komende man te noemen. Zijn verzoek was, dat zij niet met mede apostelen hierover zouden overleggen zodat niemand  op de een of andere wijze invloed op de ander zou kunnen doen gelden. Kort daarna schreef de stamapostel: het resultaat van de rondvraag is, dat 4 apostelen de apostel Landgraf, 4 de apostel Schall, en 4 de apostel Kuhlen hadden voorgesteld. Daarbij merkte hij op, dat in deze aangelegenheid blijkbaar niet de nodige overeenstemming heerste en hij dus niets kon ondernemen.

In verband met de hoge leeftijd van de stamapostel was de kwestie van opvolging dezes na het einde van de oorlog nog dwingender en vanzelfsprekend onderwerp van gesprek bij de apostelen geworden.

In augustus 1947 waren de apostelen Lembke, Landgraf, Knigge, Schmidt, Weinmann en ik met de stamapostel in Hamburg bijeen. Daar leidde de stamapostel op zondag twee diensten en reisde met apostel Knigge reeds richting thuis om onderweg nog in Hannover te kunnen verblijven. De overige apostelen bleven die dag nog in Hamburg omdat een reis naar huis op zondag voor hen te bezwaarlijk zou zijn geweest. Op die zondagavond bracht toen apostel Lembke het onderwerp “opvolging van de stamapostel” te berde en alle apostelen spraken hun vrees betreffende de toekomst van het werk Gods uit. Allen vreesden, gezien de hoge leeftijd van de stamapostel, dat deze plotseling zou kunnen komen te overlijden zonder dat een opvolger voor hem zou zijn gekozen. Samen kwamen wij tot de slotsom dat het noodzakelijk zou zijn, de stamapostel te verzoeken een opvolger aan te wijzen. Daarover zou echter ook met de in Zuid-Duitsland wonende apostelen een bespreking moeten plaatsvinden. Wij besloten, dat de apostelen Lembke en Weinmann met de Zuid – Duitse apostelen zouden afspreken, waar en wanneer hierover een gesprek zou kunnen worden gevoerd.

Er vond dan ook kort daarna een ontmoeting tussen de apostelen Lembke, Weinmann, Schall en Hartmann in een Zuidduitse stad plaats. Daar bespraken deze apostelen het probleem grondig en waren het erover volkomen eens, dat aan de stamapostel een verzoek tot benoeming van een opvolger zou worden gedaan.

Eind oktober 1947 waren daarna de apostelen Lembke, Knigge, Schmidt,Weinmann  en ik in opdracht van de stamapostel voor het verzorgen van diensten in de Oostzone van Duitsland. Wij ontmoetten eerst in Berlijn de apostelen Landgraf en Oberländer. De apostelen Lembke en Weinmann  hebben daar het resultaat van hun gesprekken met de Zuid-Duitse apostelen medegedeeld. In het bijzonder legde apostel Lembke opnieuw de nadruk op de dringende noodzaak, dat de stamapostel een opvolger zou benoemen. Er werd besloten, aan de stamapostel een desbetreffend verzoek schriftelijk te doen toekomen, maar dit, voordat het aan de stamapostel zou worden gezonden, door alle Europese apostelen te doen ondertekenen. Men kwam overeen, een dergelijk schriftstuk beslist slechts dan aan de stamapostel te doen toekomen, wanneer alle Europese apostelen zonder uitzondering dit hadden ondertekend omdat men vreesde – gezien de overgevoeligheid van de stamapostel – dat deze het de ondertekenaars kwalijk zou nemen, dat niet allen hadden getekend.
             
De apostelen Schmidt en Oberländer zijn toen eerst naar het kantoor van apostel Landgraf gegaan teneinde een eerste ontwerp van die brief te maken. Dit door de apostelen Schmidt en Oberländer gemaakte ontwerp vonden de aanwezige apostelen op enkele punten te scherp en mij werd verzocht, de brief opnieuw te schrijven en een beetje bij te vijlen. Ik heb dan het  door de apostelen Schmidt en Oberländer gemaakte ontwerp doorgewerkt en díe zinnen, die de stamapostel op enigerlei manier zouden kunnen irriteren, veranderd. Dit nieuwe ontwerp vond toen de absolute toestemming van de apostelen Lembke, Landgraf, Knigge, Schmidt, Weinmann en Oberländer.

In de genoemde brief werd de stamapostel verzocht zo spoedig mogelijk een opvolger te benoemen opdat het volk Gods bij zijn mogelijk overlijden niet in een crisis zoude geraken.
Ook werd de stamapostel aanbevolen, de mening van de apostelen te vragen, wie volgens hen de door de Heer voorbereide man zou zijn. Hij zou dan, als de dragers van het ambt van de
Geest hun overtuiging bekend zouden maken, de beste garantie hebben, in de stem van de apostelen de stem Gods te herkennen. Ook zou de getuigenis van de apostelen zekerder zijn dan gezichten en dromen.

Behalve deze, mede door mij ondertekende, brief hebben de apostelen dan nog een tweede brief opgesteld waarvan de inhoud mij pas later ter kennis is gekomen. In die brief hebben de apostelen mij als opvolger van de stamapostel voorgesteld.

Er werd toen afgesproken, dat twee van de in Berlijn aanwezige apostelen naar de apostelen  Buchner, Hartmann, Schall en Ludwig zouden reizen en de brief, indien zij toestemden, door deze zouden laten ondertekenen. Apostel Rockstroh zou bij een bezoek van de apostelen Weinmann en Kuhlen in het district Leipzig  in dezelfde week in kennis worden gesteld van het besprokene en – indien hij ermee instemde – ondertekenen. De Zwitserse apostelen zou schriftelijk worden gevraagd, wanneer en waar  zij in een belangrijke aangelegenheid  een  vergadering met de apostelen Lembke en Weinmann zouden kunnen bijwonen. Vervolgens zouden twee van de in Berlijn bijeengekomen apostelen samen met twee van de Zuidduitse
apostelen naar de stamapostel reizen om hem het geschrevene aan te bieden.

Enige dagen nadat wij uit Berlijn en de oostzone van Duitsland naar huis waren gereisd, reisden de apostelen E. en O. Güttinger uit Zwitserland naar Nederland en apostel Lembke sprak met hen af, dat hij en apostel Weinmann hen zouden ontmoeten in mijn woning in Düsseldorf. Tijdens het korte verblijf van de Zwitserse apostelen in Düsseldorf  hebben de apostelen Lembke en Weinmann aan deze alles verteld en van hen ook een handtekening gekregen. De apostelen E. en O.Güttinger reisden van Düsseldorf naar Nederland, alwaar dan ook apostel Paasman tekende, en na hun terugkomst in Zwitserland tekende ook de apostel Schneider.

Aangezien de apostelen Lembke en Weinmann reeds tweemaal in deze aangelegenheid een grote reis hadden ondernomen (eerst naar Zuid-Duitsland voor de bespreking met de apostelen Hartmann en Schall en dan naar Düsseldorf voor de bespreking met de apostelen E. en O. Güttinger) werd mij door apostel Weinmann verzocht, de reis naar de apostelen Buchner, Hartmann, Schall en Ludwig in zijn plaats met apostel Lembke te maken. Hoewel ik mij daartegen verzette, heb ik tenslotte aan dit dringende verzoek toegegeven en ben met apostel Lembke samen eerst naar apostel Buchner gereisd, die een handtekening gaf, en daarna ontmoetten wij in de woning van apostel Hartmann de apostelen Hartmann, Schall en Ludwig.Met dezen hebben wij de zaak ook besproken en hun handtekening gekregen.

Opmerken moet ik, dat ik tot dan de inhoud van het schriftstuk, waarin ik was voorgesteld als opvolger, niet had gelezen. Díe brief werd telkens zonder mijn aanwezigheid met de diverse apostelen besproken en door hen ondertekend. Pas later werd mij  een fotokopie van dat geschrift, waarin men mij als opvolger had voorgesteld, door apostel Lembke toegezonden.

Oorspronkelijk was men van plan, na de bespreking in Karlsruhe, waarin de laatste handtekeningen waren gezet, samen met twee Zuid-Duitse apostelen naar de stamapostel te reizen en alles aan hem voor te leggen. Hiertegen had vooral apostel Schall bezwaren. Hij zei, dat volgens zijn juiste kennis van de mentaliteit van de stamapostel deze niet zou kunnen verdragen, dat hij plotseling door meerdere apostelen zou worden bezocht ter bespreking van een dergelijk probleem, als deze zich niet van te voren bij hem hadden gemeld. Apostel Schall merkte ook nog op, dat de stamapostel een aanmelding van meerdere apostelen ter bespreking van zijn opvolging helemaal niet zou kunnen verdragen. Het zou dus volkomen onmogelijk zijn, dat wij onmiddellijk na de bespreking in Karslruhe met meerdere apostelen naar de stamapostel zouden kunnen reizen. Apostel Schall stelde voor, dat hij zich voor bespreking van de een of andere bijkomstige zaak bij de stamapostel zou aanmelden en na bespreking van die zaak de benoeming van de opvolger te berde zou brengen.

Aldus zijn dan apostel Lembke en ik uit Karlsruhe rechtstreeks weer naar huis gereisd – tegen het plan in, met twee Zuidduitse apostelen na de bespreking in Karlsruhe rechtstreeks naar de stamapostel te reizen. Later werd ons zeer kwalijk genomen dat wij de stamapostel niet hadden bezocht, maar achter zijn rug om gewerkt hadden. Hierbij wil ik opmerken, dat er tijdens de besprekingen geen enkel lelijk woord over der stamapostel is gezegd, dat er van hem tegenwerken nergens en nooit sprake was, maar dat uitsluitend de eensgezindheid van de
apostelen over de opvolging van de stamapostel werd beoogd.

Nadat zich dan apostel Schall inzake een belangrijke bespreking bij de stamapostel had aangemeld, liet deze door de distictsoudste Weine telefonisch aan apostel Schall vragen, wat die belangrijke zaak dan wel was. En toen moest apostel Schall nu eenmaal zeggen, waar het om ging. Daarop werd de stamapostel zeer opgewonden en werden de apostelen Schall, Hartmann, Ludwig en Buchner uitgenodigd, bij hem te komen. Toen deze apostelen bij de stamapostel waren en de geschriften hadden aangereikt, heeft de stamapostel zijn verontwaardiging doen blijken in plaats van vertrouwelijk met hen te praten enz. enz. (Kón het dan wel anders, dan bij een zo belangrijke kwestie eerst het akkoord van alle apostelen te verkrijgen? Wat was er dan verkeerd?) De apostelen hadden toch in hun brief geen woord, dat de stamapostel kon kwetsen, gebruikt, maar zodanig geschreven, dat hem de hoogste eerbied werd betuigd.

De stamapostel heeft tegen de apostelen Schall, Hartmann, Ludwig en Buchner buitengewoon verontwaardigd over hun daad gesproken en de mannen erop gewezen, en verklaard, dat het aanwijzen van een opvolger uitsluitend zíjn taak was en niet die van de apostelen, dat de Heer hem nog geen opvolger had aangewezen enz. Hij huilde daarbij hevig, zodat de genoemde apostelen ontzet waren van de reactie van de stamapostel en toen tegen hem zeiden, dat ze dan maar hun handtekening zouden terug trekken.

Daarna kwam een brief van de stamapostel aan de apostelen, waarvan de inhoud vol  was van verwijten aan de apostelen. Er stond onder andere in, dat enige apostelen het werk Gods wilden verstoren. Mij persoonlijk werden dingen verweten, die ik hier niet zou willen herhalen, die ik echter in een brief aan de stamapostel in alle liefde rechtzette. De brief van de stamapostel was qua inhoud en toon dermate verschrikkelijk en opgewonden dat apostel Schmidt verklaarde: “Deze brief van de stamapostel is gewoon duivels en mag nooit openbaar worden, anders is de stamapostel bij allemaal geheel uitgeschakeld”. De apostelen Lembke, Knigge, Schmidt, Weinmann en ik kwamen toen voor overleg bijeen. Wij gaven allen uitdrukking aan onze verbijstering over de brief van de stamapostel en bespraken wat er nu zou moeten worden gedaan. Wij kwamen overeen, dat ieder van ons nog eens schriftelijk zijn mening aan de stamapostel zou uitleggen, hetgeen dan ook is geschied.

Apostel Schmidt is persoonlijk naar de stamapostel gereisd en heeft hem onze mening uitgelegd en ook die van de stamapostel beluisterd. Ikzelf ben bij de stamapostel geweest en heb met hem gesproken. Ik heb hem uitdrukkelijk mijn opvatting zodanig gezegd, dat hij een ieder van de apostelen tot zijn opvolger kon benoemen en ik mij met genoegen onder deze zou plaatsen – wie hij ook maar zou kiezen. In de beste verstandhouding ben ik van de stamapostel weer naar huis gereisd.

De apostelen Lembke, Weinmann, Knigge en Schmidt maakten hunnerzijds brieven als antwoord op het verwijtende geschrift van de stamapostel. Toen de stamapostel de zeer uitvoerige en zakelijke brief van apostel Weinmann juist was begonnen te lezen, zag hij de zin: Ik bid tot de Heer, U in deze belangrijke aangelegenheid wijsheid te mogen geven”. Toen de stamapostel deze zin las, gooide hij de brief woedend weg en heeft hem niet meer verder gelezen. Hij zei tegen de aanwezige ditrictsoudste Weine dat het onbeschoft is, dat een apostel het nodig vond, voor hem, de stamapostel, de Heer om wijsheid te vragen. De eveneens zeer zakelijke, uitvoerige en in een liefdevolle toon geschreven brief van apostel Lembke heeft de stamapostel volgens districtsoudste Weine eveneens niet gelezen.

Na meerdere brieven van diverse apostelen en na de persoonlijke bespreking met de apostel  Schmidt en mijn gesprek met de stamapostel volgde dan later een uitnodiging van de stamapostel aan de Europese apostelen om op 21 mei 1948 in Frankfurt voor een apostelvergadering bijeen te komen. Daar zou dan via een geheime verkiezing de opvolger van de stamapostel door de apostelen worden gekozen. Deze verkiezing was door de stamapostel zelf voorgesteld resp. verordend.

Toen dan de apostelen op 21 mei 1948 in Frankfurt am Main bijeen waren, hebben meerdere apostelen  - maar vooral ikzelf – de stamapostel dringend verzocht, toch zelf  een apostel – wie dan ook - als zijn opvolger aan te wijzen. Wij allen zouden voor de door hem aangestelde opvolger buigen, onverschillig, wie hij zou aanwijzen. Maar dat weigerde de stamapostel beslist en hij hield vol, dat er een geheime verkiezing moest plaatsvinden.

Aan alle aanwezige apostelen werden verkiezingsformulieren uitgereikt waarop de namen van alle destijds op aarde levende apostelen stonden met erachter een rondje, waarin ieder een kruisje zou moeten zetten achter de naam van degene, die hij voor de opvolger van de stamapostel hield. De stamapostel zelf nam niet deel aan deze verkiezing. De geheime stemming resulteerde als volgt: 9 stemmen waren op mij, 3 stemmen op apostel Schall en 2 stemmen op apostel Landgraf. Daarna verklaarden de apostelen Schall en Landgraf dat zij zich terugtrokken. Dan werd een tweede verkiezing ondernomen, waaraan alle aanwezige apostelen deelnamen behalve de stamapostel en ik. Deze tweede verkiezingsronde gaf de uitslag, dat ik als opvolger van de stamapostel zou worden beroepen. Het volgende protocol werd over de verkiezing opgesteld:

“Op het dagrooster stond de verkiezing van de opvolger van de stamapostel. Er werd in geheime stemming in de tweede verkiezingsronde door alle districtsapostelen en apostelen de districtsapostel Peter Kuhlen, Düsseldorf, tot opvolger van de stamapostel gekozen.”

Aan de overzeese apostelen werd door de stamapostel bericht over de plaatsgevonden verkiezing gegeven en daarna betuigden ook deze hun instemming met mijn aanwijzing als opvolger van de stamapostel.

De afzondering in het ambt van Stamapostelhelper en opvolger in het ambt van stamapostel door de stamapostel vond daarna op 1 augustus 1948 in Bielefeld plaats. Tijdens deze dienst hield de stamapostel na de viering van het heilig avondmaal de volgende toespraak:
           
“Nu heb ik u nog iets te zeggen. U weet, dat ik geen jongeling meer ben. Aanstaande 2 januari word ik 78 jaar. Nu waren de apostelen reeds enige tijd bezorgd over de toekomst van het werk, want datgene, dat geschiedde en tegenwoordig geschiedt overkomt ons niet zonder sporen achter te laten. En toen kwam toch de vraag: wie moet, als ik door de Heer word opgeroepen, de leiding van het werk overnemen? De apostelen benaderden mij enige tijd geleden en hebben apostel Kuhlen als mijn opvolger voorgesteld. In het voorjaar, op 21 mei, kwamen toen de apostelen naar Frankfurt. Overeenkomstig met onze statuten werd een geheime verkiezing gehouden die in een eenstemmige verkiezing van apostel Kuhlen als mijn opvolger eindigde. Nu kwam er ook nog bij, dat op 28 juli honderd jaar geleden Vader Niehaus werd geboren, en wij wilden toch deze dag niet laten voorbij gaan zonder datgene te gedenken dat Vader Niehaus tijdens zijn bezigheid in het Werk heeft verricht. Ook alle overzeese apostelen hebben intussen hun toestemming gegeven apostel Kuhlen tot mijn opvolger te benoemen. En de dag van vandaag is uitgezocht om apostel Kuhlen tot toekomstige stamapostel te benoemen.

Zolang ik er nog ben en kan werken, is hij mijn helper. Op het moment echter, dat ik door ziekte of op andere wijze door de Heer word geroepen, treedt hij zonder meer in mijn plaats. Aldus wil ik nu heden de handeling voltrekken en aan hem het ambt en de opdracht over dragen, opdat dan de zorg over de toekomstige leiding van het Werk van hen is afgenomen.

Nu houden er echter veel broeders en zusters er rekening mede, dat de Heer tegen mijn tijd zal komen. Ik merk daarbij op, dat ik nog nooit de leer heb verkondigd dat de Heer dit zou moeten doen.. Niemand kan ons verbieden – en het wordt ook niet verboden - te geloven, dat de Heer in onze tijd komt, want degenen, die een doel voor ogen hebben, bereiden zich ook overeenkomstig daarop voor.Het geheel heeft echter met de dag des Heren absoluut niets te maken.  Toen Vader Niehaus mij in het jaar 1924 tot zijn opvolger benoemd had, was hij nog 6 jaren in staat om dienst te doen. Zo kan de goede God ook mij nog tijd erbij geven om dienst te doen. Apostel Kuhlen is dan gedurende die tijd mijn helper. Dus zal hij het ambt van stamapostel overnemen op het moment dat ik geen dienst meer kan doen of de Heer mij thuis haalt. Deze opvolging verandert absoluut niets aan het uur van de komst van de Heer en het zou belachelijk zijn, nu ineens te willen geloven dat de Heer vanwege de benoeming nog lang niet zou komen. Zulk een gedachte zou volkomen mis zijn,want hetgeen in het raadsbesluit van God de Vader is vastgelegd, wordt door geen zaak noch door engelen noch door mensen veranderd. Nu wil ik mij nog tot apostel Kuhlen wenden, want die moet daarop ja of neen zeggen:

Vraag van de stamapostel aan apostel Kuhlen: Wilt u gedurende de tijd waarin ik nog kan werken mijn trouwe helper zijn? En wilt u, als de Heer mij thuis haalt, het ambt van stamapostel op de wijze, die God wil, beheren in het geloof, in de liefde, in een levende hoop en in onbreekbare trouw? Als dat uw besliste wens is, bevestig dit dan met een *Ja*.
Apostel Kuhlen antwoordde: “JA!”

Toen sprak de stamapostel tot hem:” In de naam en de opdracht van het college van apostelen, neem aan het ambt van stamapostel, daarmee de ambtsgeest, in de naam van God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest! Moge deze geest voor jou het ambt levend maken; en zijn voor jou de drijvende en leidende kracht om voorganger en voorbeeld te kunnen zijn. Draag de zwakken met geduld en begrip, richt datgene, dat is neergebogen, weer op en maak sterk hetgeen zwak en onbruikbaar wordt. De geest van de Heer, die je voor dit ambt is gegeven, moge je op de weg, waarop de Heer je heeft gezet, bewaren en mogen de Engelen des Heren je beschutting zijn. Hoed je voor het verderf, dat alom zal verschijnen. Neem daarvoor de zegen van God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest in ontvangst. De zegen van Christus Jezus zij met je! Amen.”
lees verder>>>>