Geachte redactie,

Voor enige tijd terug bezocht ik uw website, en heb daar veel gelezen over de "Boodschap van Bischoff". U moet weten, ik ben een man van 83 jaar, ten tijde dat de genoemde boodschap werd gegeven was ik dus ongeveer 30 jaar oud. Getrouwd, en 3 kinderen, in de volgende jaren kregen wij nog 3 kinderen. Totaal 6 kinderen dus.

 Mijn hele grote familie was in die tijd hersteld Apostolisch bij de Apostel van Oosbree. In 1946 ging er bij een grote scheuring, een groot deel mee met de Apostel Slok. Hiermee voltrok zich ook een scheuring binnen de familie banden. Wij hebben daar heel veel verdriet van gehad. Mijn vrouw en ik bleven bij de St.Apostel. Ook mijn ouders waren bij Slok. Wij hadden ook met hen geen contact meer, dat werd ons door onze toenmalige voorganger afgeraden. Wij werden binnen de familie bespot vanwege de boodschap, waar wij vast in geloofden. In 1955 gingen vrienden van ons met de Apostel Kamphuis mee. Daarmee verloren wij eigenlijk onze laatste Apostolische vrienden. Wij bleven echter bij de Stamapostel. Spot en hoon waren ons deel, ik kan het niet opbrengen om op te schrijven op welke vreselijke wijze wij  zijn behandeld.

 Toen mijn Vader overleed (1958) kreeg ik een kleine erfenis. Met een deel van dat geld kocht ik een huis voor ons gezin. Aangezien wij de vaste overtuiging hadden dat  de Heer spoedig zou komen om ons op te halen, namen wij in overmoed een veel te grote lening. Dat konden wij betalen van mijn loon en steeds een deel van het overgebleven erfgeld. Onze kinderen hebben alleen de lagere school gehad, verder leren had volgens onze toenmalige voorganger geen zin, de Heer kwam immers !! Op aandringen van onze voorganger hebben wij ook nog een aanzienlijk deel van ons overgebleven erfgeld in het offerblok gedaan. Ook vanwege de grote zegen die daar aan verbonden zou zijn. Dat was mogelijk doordat de oudste twee kinderen ook een bijdrage deden in het huishouden, maar rijk hadden wij het zeker niet. Onze voorganger: De Lieve God zal het u drievoudig terug schenken!! Inmiddels stond ik in de Priesterlijke bediening. Toen kwam het jaar 1960. De Stamapostel overleed, een verschrikkelijk gebeuren. Ons hele leven was ingesteld op het spoedige Komen van de Heer Jezus.

 Mijn geloof in de wederkomst des Heren, gekoppeld aan het leven van de Stamapostel was groot. Zo werkte ik bij een klein bedrijf, en had mijn baas ook getuigenis gebracht. Hij werd tot mijn vreugde ook hersteld Apostolisch.

 Mijn baas nam het mij erg kwalijk dat ik hem op een dwaalweg had geleid, het gevolg was dat ik opstaande voet werd ontslagen op maandag 11 augustus 1960. Onze oudste twee zonen waarvan er één in het onder diakenambt stond, gingen uit huis, en uit de gemeenschap. Zij wilden niets meer met ons te maken hebben. U begrijpt ook niets meer van het Apostolische geloof. Ook de andere kinderen zijn later uit de gemeenschap gestapt.

 Na mijn ontslag, en het wegvallen van de geldelijke inbreng van mijn twee zonen, moesten mijn vrouw en ik rond komen van een heel kleine uitkering. Stempelen zoals dat heette.

 Het gevolg was dat wij onze hypotheek niet meer konden betalen, wij werden uit ons huis gezet. Dat werd zoals u begrijpt verkocht. Ook de inboedel werd verkocht. Wij bleven met een grote schuld achter. Dat was onze zegen…..

Zo stonden wij dan met de vier kinderen die nog thuis woonden op straat!! Met niets meer!!

Wij werden ondergebracht in een armenhuis. Mijn lieve Vrouw kon dat alles echter niet aan, zij pleegde op 4 febr. 1961 zelfmoord (door verdrinking). Op advies van de Apostel T.Bischoff heb ik mijn ambt, gezien de omstandigheden, moeten neer leggen. Mijn Vrouw werd door de bedeling begraven. Door een hervormde Predikant! Van de hersteld Apostolische gemeente kregen wij geen enkele steun, op wat voor wijze dan ook. Zij deden net of ik met mijn kinderen niet meer bestond. Wij werden verzwegen. Tot vandaag de dag!

 De Hervormde gemeente bood ons een sterke schouder, De Diakenen hebben ons echt met alles geholpen. Zelfs huisvesting en meubelen kleding, alles heel eenvoudig. Maar wij hadden weer een dak boven ons hooft, en een stoel om op te zitten.