@Jabob65
Dank! Je bent de eerste die dit begrip toont want inderdaad: de pijn, het verdriet én het gevoel van verlatenheid kunnen bijna niet groter zijn.
Zojuist dacht ik aan de woorden "Ik zal er zijn" ... en dít las ik erover:
De Bijbeltekst "Ik zal er zijn" komt voort uit Exodus 3:14, waar God zich aan Mozes openbaart als "Ik ben die Ik ben". Dit kan ook vertaald worden als "Ik zal er zijn", wat wijst op Gods eeuwige en onveranderlijke aanwezigheid. In Jesaja 41:13 staat: "Ik zal er altijd voor je zijn". En in Mattheüs 28:20 staat: "Ik zal met jullie zijn, al de dagen, tot aan de voleinding van de wereld".
Ook realiseerde ik mij hierbij het volgende:
- Ikzelf zal mijn schapen weiden en ze laten rusten – spreekt God, de HEER.
Ezechiël 34: 15 (NBV21)
Vanochtend vroeg kwamen er vier liederen bij mij op: een kinderkoorlied, een koorlied, een mannenkoorlied en een lied uit de gemeentebundel:
- Waarheen richten bloemen zich?
Naar boven, naar boven!
. - Ik kom thans voor Uw aangezicht,
verwerp, o Heer, mijn smeken niet.
. - Heer, ik leg vertrouwend mijn hand in Uwe hand
- 'k Voel mij welgeborgen waar Gij mijn schreden richt
. - Hij beschermt mij, Hij beschermt mij,
in de stormen is Hij met mij.
- Hij beschermt mij met de schaduw van Zijn hand.
Voor mij zijn vele liedteksten en zeker ook déze veelbetekenende bezielde gedachten. Daarom vergezellen ze mij. Ik houd er dankbaar aan vast.
Nóg zo'n mooi lied:
- O Heil'ge Geest, die maant, maar nimmer griefde,
die bidden leert, vertroost...
Dat laatste, "vertroost" - dát zou ik in de Nieuw-Apostolische Kerk nog wel graag hebben willen meemaken. Maar aan míj was dit níet gegeven...
Groet,
TjerkB