nostalgie of...? kerk versus gemeenschap

[zefyr]

@TjerkB,

In het Apostolicum (Apostolische Geloofsbelijdenis) wordt o.a. vermeld:

Ik geloof één, heilige, katholieke en apostolische kerk, de gemeenschap der heiligen.

Hieruit kan worden geconcludeerd, dat de kerk wordt gevormd door de gemeenschap der heiligen. Sterker: de begrippen kerk en de gemeenschap der heiligen vallen samen (idealiter). De gemeenschap der heiligen, krachtens de doop, bestaat uit de levenden én de ontslapenen. Geen enkel kerkgenootschap kan claimen alleen dé kerk te vertegenwoordigen. Doet men dit wel, dan overspeelt men z'n hand. In dat geval maakt men zich schuldig aan sektarisme en heilsegoïsme.

In de kern ontstaat er dus een valse tegenstelling als de begrippen kerk en gemeenschap tegen elkaar worden uitgespeeld. De tragiek is, dat er in de NAK, evenals in enkele andere kerkgenootschappen, sprake is (geweest) van 'kolonisatie' van de menselijke geest, dat gepaard gaat men een rigide organisatievormen, regelzucht, beklemmend formalisme en klerikalisering. Dit laatste zet de gemeenteleden nagenoeg buiten spel (amper of geen inspraak). In de kerk, waarvan ik sinds enkele jaren lid ben, geldt het uitgangspunt: wat iedereen aangaat, daarvan mag iedereen (tijdig!) kennis nemen en elke dopeling (ongeacht of men gemeentelid, diaken, priester of bisschop is) heeft een rol en verantwoordelijkheid te vervullen in de kerk. In principe is er onderling geen (hiërarchisch) onderscheid. Nogmaals: er zijn uiteenlopende taken, rollen en verantwoordelijkheden, maar tezamen vormen alle dopelingen (of men een gewijd ambt draagt of niet) de kerk. Samen is men - ieder met z'n gaven, talenten en charisma - op weg. De eerste christenen werden niet voor niets genoemd: de mensen van de Weg. Dat er in de NAK gemeenteleden zijn, die een tegenstelling ervaren tussen de (empirische) kerk en de gemeenschap is dan ook een verontrustend signaal...

[TjerkB]

@zefyr

Wat een ontwapenende duidelijkheid:

• Ik geloof één, heilige, katholieke en apostolische kerk, de gemeenschap der heiligen.
  
  Hieruit kan worden geconcludeerd, dat de kerk wordt gevormd door de gemeenschap der heiligen. Sterker: de begrippen kerk en de gemeenschap der heiligen vallen samen (idealiter). De gemeenschap der heiligen, krachtens de doop, bestaat uit de levenden én de ontslapenen.
  
  (...)
  
  In de kern ontstaat er dus een valse tegenstelling als de begrippen kerk en gemeenschap tegen elkaar worden uitgespeeld. De tragiek is, dat er in de NAK, evenals in enkele andere kerkgenootschappen, sprake is (geweest) van 'kolonisatie' van de menselijke geest, dat gepaard gaat men een rigide organisatievormen, regelzucht, beklemmend formalisme en klerikalisering. Dit laatste zet de gemeenteleden nagenoeg buiten spel (amper of geen inspraak).

Tallozen zijn zo buitenspel gezet, getraumatiseerd zelfs, ook doordat hierbij in blinde onnadenkendheid hun treuren werd opgevat als zeuren. Bazen en bovenbazen in "de gemeenschap" stuurden het erop aan dat wie dit overkwam, te beklagen viel wegens: "een gebrek aan erkenning". Ondertussen waren de rechterhanden van het oppergezag, in ruil voor wat extra aanzien, wel bereid naar links te kijken als dit rechts gebeurde.

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

@all

Ook psychische wonden, al dan niet toegebracht door religieus geweld, dienen van binnenuit te kunnen helen. Hoe je daarvan werk maakt en elkaar dan een helpende hand kunt reiken; waarom werd dat toch alleen maar gezien als "een zaak voor de dienaren" en aan hen overgelaten? Tot overmaat van ramp doch feitelijk door spirituele involutie kon het spijtig genoeg zomaar gebeuren dat "het ambtslichaam" ermee volstond ervoor te bidden en schaamteloos zelfs de hoop uit te spreken dat wie ondertussen met een mistroostig gemoed wel wat naastenliefde kon gebruiken, snel tot het inzicht geraakte dat de moed ontbrak om ergens met Gods hulp overheen te stappen, of simpel de knop om te zetten. Als je dat nog altijd niet begreep, namelijk dat wij juist op deze wijze onszelf moeten overwinnen, leefde je "aan de rand van de gemeenschap". Ziektegevolgen hoefden in de kerk dus geen oorzaken te hebben, laat staan oorzaken die zich ervoor lenen liefdevol te worden weggenomen.

Het zou wel eens verstandig kunnen zijn, als je als één van de eersten de besten bij de hemelpoort wilt arriveren, er alvast een beetje rekening mee te houden dat bij aankomst wellicht belangstellend wordt geïnformeerd hoe het volgens jou dan gesteld is met achtergebleven naasten...

Groet,
TjerkB

[TjerkB]

(...)
In het Apostolicum (Apostolische Geloofsbelijdenis) wordt o.a. vermeld:

Ik geloof één, heilige, katholieke en apostolische kerk, de gemeenschap der heiligen.

Hieruit kan worden geconcludeerd, dat de kerk wordt gevormd door de gemeenschap der heiligen. Sterker: de begrippen kerk en de gemeenschap der heiligen vallen samen (idealiter). De gemeenschap der heiligen, krachtens de doop, bestaat uit de levenden én de ontslapenen. Geen enkel kerkgenootschap kan claimen alleen dé kerk te vertegenwoordigen. Doet men dit wel, dan overspeelt men z'n hand. In dat geval maakt men zich schuldig aan sektarisme en heilsegoïsme.

In de kern ontstaat er dus een valse tegenstelling als de begrippen kerk en gemeenschap tegen elkaar worden uitgespeeld. De tragiek is, dat er in de NAK, evenals in enkele andere kerkgenootschappen, sprake is (geweest) van 'kolonisatie' van de menselijke geest, dat gepaard gaat men een rigide organisatievormen, regelzucht, beklemmend formalisme en klerikalisering.

(...)
Samen is men - ieder met z'n gaven, talenten en charisma - op weg. De eerste christenen werden niet voor niets genoemd: de mensen van de Weg. Dat er in de NAK gemeenteleden zijn, die een tegenstelling ervaren tussen de (empirische) kerk en de gemeenschap is dan ook een verontrustend signaal...

@all

Elders op dit Forum kwam deze week ter sprake hoe juist híerover, binnen de kerk van Rome bij de FSSPX, fundamenteel ánders wordt gedacht:

• Die realiteit is dat het vandaag meer dan ooit noodzakelijk is om de rechten van Christuskoning over
  de zielen en de naties te bevestigen, te verkondigen en te belijden: we moeten de moed hebben te
  prediken dat de katholieke Kerk de enige ark van redding is voor ieder mens, zonder onderscheid; we
  moeten geloven in de Verlossing, in de sacramenten, in de vernietiging van de zonde; we moeten de
  mensheid eraan herinneren dat de Kerk is opgericht om de zielen te redden van de dwaling, de
  wereld, Satan en de hel.
  
  Men moet ophouden degenen die gewoonlijk in zonde leven, en zelfs degenen die opscheppen over hun
  onnatuurlijke ondeugd, te laten geloven dat God alles vergeeft, altijd en onder alle omstandigheden,
  zonder echte bekering, zonder berouw, zonder boetedoening, zonder de eis van een radicale
  verandering; we moeten de eenvoud hebben om te erkennen dat de deelname van een paus aan een
  ritueel ter ere van de Pachamama, in de tuinen van het Vaticaan, waanzin en een onbeschrijfelijk
  schandaal is; ten slotte, en bovenal, moeten we ophouden de zielen en de mensheid te misleiden door
  hen te laten geloven dat alle religies dezelfde God aanbidden onder verschillende namen. Kortom: we
  moeten ophouden de wereld om vergeving te vragen voor het feit dat we hebben geprobeerd haar te
  bekeren, te kerstenen, en voor het feit dat we eeuwenlang de dwaling hebben veroordeeld.

Bron: "Vraaggesprek met de Algemeen-Overste van de Priesterbroederschap Sint-Pius X | Wie verscheurt het gewaad van Christus?"

Onder de katholieke Kerk de enige ark van redding derhalve uitsluitend te verstaan: de kerk van Rome. Bij het 2e Vaticaans Concilie werd op dit punt echter alsnog een zeker voorbehoud gemaakt, zodat vanuit Rome de geloofsleer "andersgezinde christenen" niet langer zou discrimineren. Dat voorbehoud bleef trouwens miniem want het Vaticaan houdt eraan vast dat het roomse pausschap het ultieme goddelijke gezag belichaamt.

Opnieuw een voltrokken bisschopswijding zonder dat de paus ermee instemde bracht in Rome de 'gedoogstatus' van de FSSPX aan het wankelen want onverwijld en per decreet werd gisteren aangezegd welke sancties er nu gelden:

In dit verband geldt voortaan het volgende:

1. De gewijde dienaren die behoren tot de Priesterbroederschap van Sint Pius X bevinden zich in schisma en moeten derhalve als schismatici worden beschouwd (cf. Ecclesia Dei, 5 c; Pauselijke Raad voor Wetgevende Teksten, Toelichting op de excommunicatie wegens schisma opgelegd aan de aanhangers van de beweging van bisschop Marcel Lefebvre, 24 augustus 1996, 5-6), en zijn onderworpen aan de bij wet voorgeschreven excommunicatie (can. 1364 § 1 CIC).
2. Wat de leken betreft, moeten degenen die zich formeel aansluiten bij de Priesterbroederschap van Sint Pius X worden beschouwd als schismatici en geëxcommuniceerd onder de voorwaarden die zijn vastgelegd in de Toelichting van 1996 van de Pauselijke Raad voor Wetgevende Teksten (zie ibidem, 7), die van kracht blijft en die dit Dicasterie als de zijne overneemt. Nota esplicativa.
3. Ten slotte wordt het heilige Volk van God gewaarschuwd dat de gewijde bedienaren van de Priesterbroederschap van Sint Pius X de sacramenten onrechtmatig toedienen, en dat het door hen toegediende sacrament van boete en verzoening, en de huwelijken die worden gesloten ten overstaan van deze bedienaren ongeldig zijn.

(...)
Ten slotte worden alle gelovigen opgeroepen standvastig te blijven in gemeenschap met de paus van Rome, met de bisschoppen die met hem in gemeenschap staan, en met de hele Kerk (zie Lumen Gentium, 22; can. 751 CIC), en af te zien van deelname aan vieringen en activiteiten die worden georganiseerd door de eerdergenoemde Priesterbroederschap van Sint-Pius X.


Bron: https://www.aartsbisdom.nl/vaticaan-pub ... ederschap/

Bij het Katholiek Nieuwsblad wordt een en ander als volgt verduidelijkt:

• Als FSSPX-geestelijken vanaf nu een sacrament toedienen, zoals een doopsel of de Eucharistie uitreiken, is dat sacrament volgens het Vaticaan “ongeoorloofd”, maar wel geldig. Dat betekent dat een doopsel door een FSSPX-priester illegaal is, maar wel door de Kerk als een echt doopsel wordt erkend.
  
  Dat geldt niet voor huwelijken en de biecht, legt kardinaal Fernández uit. Deze sacramenten zijn voortaan ongeoorloofd én ongeldig als ze door een priester van de Piusbroederschap worden toegediend.
  
  (...)
  “Lekengelovigen die formeel aangesloten blijven bij de Sint-Pius X-broederschap worden beschouwd als schismatici en geëxcommuniceerd”

Bron: https://www.kn.nl/nieuws/vaticaan-beves ... roorzaakt/

Al op voorhand haalde men bij de FSSPX, de "Fraternité sacerdotale Saint-Pie X.", in dat licht tegenargumenten aan, zoals:

In het “Lexicon für Theologie und Kirche”, 3e editie, dus de nu geldige versie van de katholieke encyclopedie, staat het artikel van Dr. Elmar Güthoff: “Schisma, sectie 4: kerkrecht: “Schisma. Protestantse en orthodoxe kerken kunnen volgens canon 11 van het kerkelijk wetboek van 1983 [het nu gangbare] niet als schismatiek worden genoemd. Zoiets zou tegen de ecclesiologie [= de eigen uitleg van de Kerk over wat ze is] van het 2e Vaticaans Concilie ingaan.”

Dit wil zeggen: groepen die zich echt hebben losgescheurd en de katholieke paus, bisschoppen en concilies niet erkennen, gelden voortaan niet langer als schismatiek.


Bron: https://fsspx.be/nl/news/schisma-echt-59895

Ik dacht: al probeer je dan samen op Weg te zijn; ben je niet tóch op deze manier ver van Huis geraakt? Verzonken in een kerkjuridisch moeras.

Je zult maar worden meegesleurd in zo'n verwarrende toestand en onthecht raken van naasten die zich wanhopig nog ergens aan vastklampen.


Zie hierbij tevens de forumbijdrage op "wo 01 jul 2026, 11:49", in de thread " 'Apostelen' balanceren tussen bijbels gezag en machtsmisbruik".

Groet,
TjerkB